คู่หมั้นฟันน้ำนม のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

169 チャプター

21

ในช่วงที่เขาเป็นเด็ก จะได้เรียนหนังสือในอีกรูปแบบหนึ่ง แต่ในช่วงของมิรินได้เข้าโรงเรียนที่ผู้ใหญ่ช่วยกันสร้างเพื่อให้เด็ก ๆ ที่นี่และเด็ก ๆ ใกล้เคียงได้มาเรียน ที่นี่เน้นการเรียนการสอนแบบให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้และได้ทำในสิ่งที่สนใจจริง ๆ และวิชาอื่นๆ เป็นเพียงแค่การเสริมทักษะเท่านั้นชายหนุ่มมาถึงมหาวิทยาลัยในเวลาเกือบเก้าโมง เขาขับรถไปจอดหน้าตึกเรียนก่อนจะวิ่งขึ้นบันไดอาคารอย่างรวดเร็ว เพราะหน้าลิฟต์มีคนเยอะในที่สุดอัสนีก็มาถึงห้องเรียนอย่างหวุดหวิด เขาถอนใจเฮือกใหญ่ เพราะอาจารย์เพิ่งเดินตามหลังเขาเข้ามาเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดน่าแปลกที่รูปวาดที่เขาตั้งใจวาดแต่โดนมิรินเติมหนวดเข้าไปกลับเป็นภาพวาดที่ทั้งอาจารย์และเพื่อน ๆ ในห้องต่างนึกทึ่งเพราะมันสมบูรณ์แบบมาก พอกลับหัวกลับเป็นอีกภาพอย่างไม่น่าเชื่ออัสนีนั่งมองภาพนั้นอย่างตกตะลึงกับความสามารถของคู่หมั้นฟันน้ำนมของตัวเองตอนเย็นเด็กน้อยมิรินยืนชะเง้อคอรอพี่ชายข้างบ้านมารับอย่างใจจดใจจ่อ ไม่นานร่างสูงก็ลงมาจากรถกระบะสี่ประตูยกสูง ร่างอ้วนกลมรีบวิ่งไปหาในทันทีเมื่อเห็นขาเพรียวแข็งแรงของอีกฝ่ายคุณครูสาววัยยี่สิบต้น ๆ ซึ่งเป็นคุณครูอนุบาลยิ้
続きを読む

22

“ไปกินเหล้ากันเอส” เพื่อนในห้องเอ่ยชวน“ฉันไม่ว่างไม่เห็นหรือไง”“ก็พาไปด้วยสิวะ พวกเราเปรี้ยวปากอยากเหล้า”“มิรินยังเด็ก พาไปสถานที่แบบนั้นไม่ได้” อัสนีส่ายหน้าไปมา แต่ใจก็อยากเหล้าอยู่เหมือนกัน เขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเหล้ายาหรืออบายมุข แต่พอมาเรียนมหาวิทยาลัยก็มีบ้างที่เพื่อน ๆ ชวนไปกินเหล้า เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธเพราะอยากลองอยู่เหมือนกัน รสชาติมันก็ไม่ได้ดีอะไร แต่ทำไมไม่รู้ ดื่มเข้าไปแล้วกลับติดลม ทำให้อารมณ์ดีอย่างไม่น่าเชื่อ“ไม่ได้ไปผับที่ไหน ไปกินเหล้าเถื่อนบ้านกูนี่แหละ” วีรยุทธกระซิบกระซาบ บ้านของชายหนุ่มทำธุรกิจขายเหล้าเถื่อนเป็นอาชีพ รายได้ถือว่าดี เดือนหนึ่งได้หลายแสนบาท อัสนีไปกินเหล้าเถื่อนบ้านของวีรยุทธบ่อย ๆ จึงรู้ว่าดีกรีมันร้อนแรงเพียงใด“พาน้องอ้วนไปด้วย ซื้อหนมไปให้กิน แค่นี้ก็จบปัญหา” กรรชัยโยกศีรษะมิรินอย่างเอ็นดู มิรินแยกเขี้ยวใส่ ด้วยฟันหลอ ๆ ทำเอาเพื่อน ๆ ของอัสนีหัวเราะประสานเสียงกันระงม“หนูมิไม่ได้อ้วนนะคะ” มิรินไม่ชอบให้ใครล้อว่าอ้วน เพื่อน ๆ ที่โรงเรียนก็ชอบล้อว่าอ้วน เธอไม่ชอบเป็นที่สุด“ไอ้ชัยปากหมา อย่าว่าน้องกูอ้วน” อัสนีทำตาดุใส่เพื่อน เขาไม่ปลื้ม ไม่ชอบใ
続きを読む

23

“หนูมิ หิวไหมลูก”“ไม่หิวค่ะ เฮียพาไปกินของอร่อย ๆ เยอะแยะเลย” มิรินหาวหวอด ๆ คุณศิริกานต์ลูบศีรษะเด็กน้อยก่อนกระซิบเบา ๆ อย่างเอ็นดู“หนูมิไปอาบน้ำก่อนนะลูก ไม่งั้นจะเหนียวตัว”“ค่ะคุณป้า” พอรับคำไม่นานมิรินก็ถูกพาไปอาบน้ำแต่งตัว ประแป้งหน้านวล อาการง่วงนอนหายเป็นปลิดทิ้งคุณศิริกานต์ยืนมองลูกชายตาปริบ ๆ ไม่ต่างจากเด็กน้อยตัวอ้วน มิรินเองก็เงยหน้ามองท่านเช่นเดียวกัน ทั้งสองยืนมองหน้ากันเหมือนปรึกษาหารือ“พี่เขาเมา คงต้องช่วยสักหน่อย”“ค่ะคุณป้า” ศิริกานต์เอาอ่างน้ำใบเล็ก ๆ พร้อมด้วยผ้าขนหนูออกมา เด็กน้อยอาสาเช็ดตัวให้พี่ชายที่รัก มือเล็ก ๆ ป้อม ๆ เช็ดใบตามใบหน้าของคนเมา ก่อนที่เปลือกตาของคนเมาจะกะพริบถี่ ๆอัสนีลืมตาขึ้นอย่างตกใจ!!!เขาเห็นผีเด็กหน้าขาวโพลนลอยอยู่ตรงหน้า ร่างสูงสะดุ้งสุดตัว ร้องเสียงหลงกลิ้งตัวไปยังเตียงอีกฝั่งหนึ่ง ก่อนจะหล่นตุ๊บลงไปสุดแรง“โอ๊ย!” อัสนีร้องด้วยความเจ็บ เขาตะกายร่างขึ้นมาก็เห็นมารดายืนอยู่ใกล้ ๆ ผีเด็กเอ๊ะ! ผีเด็กกำลังยิ้มยิงฟัน ฟันหลอเสียด้วยสิ เขาขยี้ตา นี่มันยัยลูกบอล คู่หมั้นฟันน้ำนมของเขานี่นา“เป็นอะไรจ๊ะเอส”“เปล่าครับ นึกว่าผีหลอก”“ผีที่ไหน
続きを読む

24

“เพื่อนที่โรงเรียนล้อหนูมิว่าอ้วนค่ะ”“อ้อ... อย่าไปสนใจเลยลูก” คุณศิริกานต์ที่นั่งลงอีกด้านพยักหน้ารับรู้“เฮียบอกว่าหนูมิอ้วนแต่น่ารัก เฮียรักหนูมิ ดังนั้นใครล้อก็ช่างค่ะ” เด็กน้อยพูดอย่างอารมณ์ดี“อ้อ...” คุณศิริกานต์อมยิ้ม ในขณะที่อัสนีกระแอมเบา ๆ เมื่อเห็นมารดามองแล้วยิ้มกว้างมากกว่าเดิม“ใช่จ้ะ อย่าไปสนใจคนที่หาเรื่องแกล้งหาเรื่องว่าเราเลยจ้ะ สนใจคนที่รักเราดีกว่า กินอิ่มแล้วไปแปรงฟันเข้านอนนะจ๊ะ วันนี้หนูมิไปนอนกับป้าไหม” เพราะสามีเข้าไปในไร่ และน่าจะค้างที่นั่น เธอเลยต้องนอนคนเดียว จึงเอ่ยปากชวนเด็กน้อยอย่างใจดี“หนูมิจะนอนกับเฮียค่ะ”“เอาอย่างนั้นเหรอ”“ค่ะ”เด็กน้อยพยักหน้า ในขณะที่อัสนีกินข้าวต้มจนหมดชาม และป้อนเด็กน้อยบนตักไปด้วยคุณศิริกานต์มองบุตรชายที่ยกร่างอวบขี่คอเดินขึ้นบนห้อง ท่านยิ้มให้ทั้งสองก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะหายไป อาการของมัสลินย่ำแย่ คงอยู่ได้อีกไม่นาน ตอนนี้สองสามีภรรยายังทำใจบอกเรื่องนี้กับบุตรสาวไม่ได้ แต่สำหรับเธอแล้ว คิดว่ามิรินควรได้อยู่กับมารดาให้มากที่สุด ก่อนจะไม่มีโอกาสนั้นอัสนีวางร่างอ้วนกลมลงบนที่นอน ชุดนอนลายหมีทำให้เขาต้องเท้าสะเอวมอง ดูยังไงเขาก
続きを読む

25

“เดี๋ยวเฮียเป่าผมให้นะ”“ค่ะ” ก่อนที่เด็กน้อยจะนั่งสบายให้เขาเป่าผมให้หน้ากระจกเงาบานใหญ่“ผมหนูมิสวยเป็นสีน้ำตาลน่ามอง ทั้งนุ่ม ทั้งหอม” เขาเป่าผมไปเอ่ยชมไป“คุณครูพี่ส้มก็ชมค่ะว่าผมหนูมิสวย บอกว่าหนูมิน่ารักเหมือนพี่ชายเลย คุณครูพี่ส้มถามถึงเฮียบ่อย ๆ ด้วยนะคะ”“ถามว่าไงครับ”“ถามว่าเฮียมีแฟนหรือยัง มีผู้หญิงมาชอบเยอะไหม เฮียชอบกินอะไร ชอบไปไหน ชอบผู้หญิงแบบไหนน่ะค่ะ” เด็กน้อยทำท่าคิดว่าถูกถามว่าอย่างไรบ้าง ก่อนจะเล่าให้เขาฟัง“อ้อ...” อัสนีร้องขึ้น เขาพอจะรู้ว่าคุณครูอนุบาลวัยยี่สิบต้น ๆ แอบชอบเขาอยู่ เธอมองเขาตาเยิ้มเสียขนาดนั้น เวลาเขาไปรับส่งมิรินที่โรงเรียน“แล้วหนูมิตอบไปว่ายังไงครับ”“หนูมิบอกว่าเฮียยังไม่มีแฟนค่ะ แต่มีผู้หญิงมาชอบเยอะไหม อันนี้ไม่รู้ค่ะ เฮียชอบกินไข่เจียวหมูสับเหมือนหนูมิค่ะ แล้วเฮียก็ชอบไปเล่นที่สนามเด็กเล่นค่า แต่เฮียชอบผู้หญิงแบบไหน อันนี้หนูมิไม่รู้หรอกค่ะ ก็เลยบอกว่าเฮียชอบแบบหนูมิมั้งคะ” อัสนีฟังเด็กน้อยแล้วแทบหลุดขำ ยิ่งประโยคปิดท้ายของเด็กน้อยไร้เดียงสาทำให้เขาแทบเข่าอ่อน เผลอมองพุงอ้วน ๆ ของเธอไม่วางตาเขาไม่ได้ชอบไปเล่นที่สนามเด็กเล่นเหมือนเธอหรอกน
続きを読む

26

“หนูมิปั่นไปช้า ๆ นะครับ รับรองว่าไม่ล้มเฮียจับด้านหลังเอาไว้ให้อยู่” เสียงที่เอ่ยบอกทำให้มิรินจัดการปั่นจักรยานไปในทันที มือของเธอยังไม่แข็งเลยเป๋ไปเป๋มา อัสนีเลยช่วยประคอง คร่อมร่างจับมือน้อยเอาไว้มั่น“ค่อย ๆ เล็งไปด้านหน้าครับหนูมิ แล้วก็ปั่นไปเลยครับ” เขาพูดอย่างใจดีพลางกระซิบบอกที่ริมหู มิรินเล็งไปด้านหน้าแล้วเริ่มปั่น ปั่นวนไปวนมาอยู่แบบนั้นหลายรอบก่อนที่อัสนีจะปล่อยมือจากจักรยาน“หนูมิปั่นได้แล้ว หนูมิปั่นได้แล้ว” เด็กน้อยร้องบอกอย่างดีใจแต่พอเห็นว่าคนที่ช่วยจับจักรยานปล่อยมือแล้วเด็กน้อยก็ตกใจเสียหลักล้มลงในทันที“โอ๊ย!!!”“หนูมิ!”“แง…” เสียงแหกปากร้องลั่นของเด็กน้อยทำเอาอัสนีใบหน้าเหลอหลาไปไม่เป็น เขากะพริบตาปริบๆ ตรงเข้าไปปลอบโยนในทันที“จับกบได้กี่ตัวครับ หนูมิจับกบได้กี่ตัว” จำได้ว่าสมัยก่อน ตอนเขาล้ม มารดาจะชอบเอ่ยถามแบบนี้ มิรินที่กำลังร้องไห้จ้าเพราะเจ็บเข่าหยุดกึก สะอื้นน้อย ๆ มองใบหน้าพี่ชายข้างบ้านอย่างงง ๆ“เฮียถามหนูมิว่าเมื่อกี้จับกบได้กี่ตัวครับ”“ไม่ได้สักตัวเลยค่ะ” คำตอบของเด็กน้อยทำให้อัสนีต้องอุ้มเธอขึ้น ก่อนจะพาไปนั่งพักบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่“ไม่เป็นไรนะ
続きを読む

27

“วันนี้เฮียจะพาหนูมิไปไหนคะ”“ไปว่ายน้ำครับ”“เย้ ๆ ดีใจจัง หนูมิเอาลูกเป็ดไปว่ายน้ำด้วยได้ไหมคะ” เด็กน้อยเอ่ยขอ วิ่งไปหาห่วงยางกับชุดว่ายน้ำ แล้วก็ลูกเป็ดตัวน้อยอย่างมีความสุข“ลูกเป็ดพาไปไม่ได้ครับ ห่วงยางพาไปได้”“อ้าว... ทำไมล่ะคะ” คนสงสัยเอ่ยถาม ตะแคงหน้ามองอย่างไม่เข้าใจ ว่าทำไมพาไปไม่ได้“ที่โน่นคนเยอะ สระก็กว้างด้วย เดี๋ยวหนูมิจะหลงกับลูกเป็ดครับ” เขานั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเด็กน้อยโยกศีรษะไปมาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู“อ้อ... ไม่พาไปก็ได้ค่า”“ได้ยินว่าจะพาหนูมิไปเล่นน้ำเหรอวะเอส”“อือ... เฮีย จะไปด้วยเหรอ”“ก็อยากไปนะ วันนี้หยุดงานอยากพักผ่อน จะไปมองสาว ๆ สวมชุดว่ายน้ำเสียหน่อย”“เหอะ! หื่นนะเฮีย นึกว่าจะไปออกกำลังกาย”“แล้วแกล่ะ ไม่ได้ไปมองสาว ๆ เหรอไง”“ผมพาหนูมิไปหัดว่ายน้ำ ไม่ได้หื่นแบบเฮียนะ”“เออ ๆ ไม่หื่นเลยเนอะ กูยังจำได้ว่ามึงเคยจะไปขึ้นครูกับเจ๊ออย”“เฮีย!”“เรียกทำไมเสียงดัง”“ผมไม่ตลกนะ” อัสนีแยกเขี้ยวใส่ เรื่องคราวนั้นมันช่างเป็นตำนานของเขา โดนล้อยันลูกบวชโยธินหัวเราะท้องแข็ง แทบกระโดดขึ้นรถไม่ทันเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะทิ้งเขาเอาไว้ ไม่ยอมให้ขึ้นรถไปด้วย สระว่ายน้ำที่นี่อยู่
続きを読む

28

“แล้วไงวะ”“ผมบอกแล้วใครแกล้งผม ผมจะเอาคืนให้สาสม” น้ำเสียงแลดูอาฆาตแค้น แต่สีหน้ามีความสุขนั้นทำให้โยธินถึงกับหลอนเหอะ! คนอย่างเขาหรือจะกลัวเด็ก ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเกิดก่อน ใครอาบน้ำร้อนมาก่อน“แล้วไงวะ ใครแกล้งแก ก๊วนเพื่อนแกไม่ใช่เหรอแกล้งแก” คนพูดทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อัสนีไม่สนใจท่าทีร้อนรนของพี่ชาย หย่อนร่างสูงเพรียวแข็งแรงลงสระตามมิรินลงไป สาว ๆ ต่างทอดสายตามองกันไม่วางตา หุ่นแข็งแรงสูงสมาร์ทและแข็งแรง หน้าท้องอัดแน่นไปด้วยซิกซ์แพ็ก อกผายไหล่ผึ่ง กล้ามเนื้อเป็นมัดสวยงาม ใบหน้าคมสันเรียวได้รูปสมส่วน ดวงตาอบอุ่นชวนฝัน ทำเอาสาว ๆ ถึงกับเพ้อสาว ๆ หลายคนสบตากับอัสนีก็แทบเข่าอ่อน อยากจะว่ายน้ำมาแทะโลมเสียเหลือเกินมิรินตีน้ำเล่นอย่างมีความสุขในขณะที่พี่ชายตัวโตแสนใจดีถือห่วงยางเอาไว้ให้ อัสนีเผลอทอดสายตามองสาว ๆ รอบสระแล้วถอนใจก่อนจะหันมามองยัยลูกบอลที่ลอยตุ๊บป่องอยู่ในห่วงยางนิ่ง ว่าที่เมียเขาอีกหลายปีกว่าจะโต...เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกได้ถึงการรอคอยที่แสนยาวนาน แต่ความเอ็นดูลึกล้ำในหัวใจทอดผ่านดวงตาคมสีเข้มคู่นั้น มีสาว ๆ ว่ายน้ำเข้ามาใกล้ ๆ หลายคน เข้ามาชมว่าเขามีน้องสาวน่ารัก อ
続きを読む

29

“โหย... ลุง คิดได้ไงนี่ ใช้สมองส่วนไหนคิด ลุงตัวโตกว่า ต้องว่ายน้ำเก่งกว่าเด็กอย่างผมอยู่แล้ว ผมยังใช้ห่วงยางอยู่เลย”“หมูพอลขี้โม้ ไหนบอกเพื่อนในห้องว่าว่ายน้ำเก่งยังไงล่ะ” มิรินรีบพูดในทันที เด็กชายตัวน้อยทำหน้าเฉไฉได้อย่างน่าหมั่นไส้ที่สุด“แข่งว่ายน้ำกับมิรินไง ถ้านายแพ้ต้องขอโทษมิรินและห้ามแกล้งมิรินอีก เราจะมีทั้งพยานและกรรมการอีกหลายคน”“เฮีย... หนูมิว่ายน้ำไม่เป็นนี่คะ” มิรินกอดคอหนาของพี่ชายข้างบ้านก่อนจะกระซิบกระซาบเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน“เดี๋ยวเฮียสอนให้ เฮียนี่เซียนว่ายน้ำประจำโรงเรียนเลยนะ” อัสนียิ้มให้เด็กน้อยในอ้อมแขนในขณะที่เด็กชายตัวน้อยทำท่าคิด อัสนีจึงรีบพูดสำทับอีกรอบ“หรือนายไม่กล้า นายกลัวแพ้ผู้หญิง เก่งแต่รังแกคนอื่น”“ก็ได้ ผมรับคำท้า ผมนี่ลูกผู้ชายตัวจริง” เพราะไม่อยากโดนหาว่าขี้ขลาดตาขาว จึงรีบรับคำท้าในทันที“หลังจากนี้หนึ่งเดือนมาดวลกัน”“ผมรับคำท้า”อัสนียิ้ม ก่อนจะจับมือเล็กๆ ของเด็กน้อยทั้งสองกำหมัดมาชนกัน“คุณเอสคะ ยาต้องขอตัวก่อนนะคะ ได้เวลากลับบ้านแล้วค่ะ” หัทยาเอ่ยขอตัวกับอัสนี แต่สะบัดหน้าใส่โยธิน ก่อนพาหลานว่ายขึ้นฝั่ง“หุ่นก็ไม่เห็นจะน่ามองตรง
続きを読む

30

“คุณแม่ขา...” มิรินเอ่ยทักทายมารดาด้วยความคิดถึง“หนูมิ แม่คิดถึงหนูจังเลยจ้ะ” มัสลินพูดเสียงสั่น“หนูมิก็คิดถึงคุณแม่ม๊ากมากเลยค่า หนูมิกำลังจะไปหัดว่ายน้ำกับเฮียค่ะ” มิรินกวักมือเรียกคนที่ช่วยถือโทรศัพท์มาใกล้ ๆ“สวัสดีครับคุณน้า” อัสนีกล่าวทักทายมัสลิน“เอสจะพาน้องไปว่ายน้ำเหรอจ๊ะ” คนที่แต่งหน้าให้สดใสกลบเกลื่อนความซูบซีดจากอาการป่วยยิ้มกว้างในทันที เธอให้สามีหาเสื้อผ้าชุดใหม่มาเปลี่ยนทุกครั้งที่จะวิดีโอคอลคุยกับบุตรสาว“ครับคุณน้า คุณน้าเป็นยังไงบ้างครับ” อัสนีรู้เรื่องราวทุกอย่าง แต่ต้องโกหกมิรินว่าบิดามารดาต้องไปทำงาน ก่อนจะโทร. คุยกันเขาก็ต้องแจ้งให้พวกท่านเตรียมตัวเสียก่อน มิรินจะได้มีความสุขที่ได้เห็นใบหน้าสดใสของบิดามารดา แทนที่จะเห็นใบหน้าเศร้าหมองเจ็บป่วยและนอนไม่สบายอยู่บนเตียง“น้าสบายดีจ้ะเอส น้าฝากมิรินด้วยนะ” น้ำเสียงของมัสลินสั่นเครือเล็กน้อย“ผมจะดูแลน้องให้ดีครับคุณน้า ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”“ขอบใจเอสมากนะ” มัสลินยิ้มออกมา อัสนีดูแลมิรินได้ดีจริง ๆ ดูแลมาตั้งแต่เด็ก ดูแลดีกว่าเธอกับสามีเสียอีก“คุณแม่ขา เมื่อไหร่คุณแม่กับคุณพ่อจะกลับมาล่ะคะ หนูมิคิดถึงจังเลยค่ะ”“อ
続きを読む
前へ
123456
...
17
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status