The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin のすべてのチャプター: チャプター 191 - チャプター 200

“Hindi… hindi niyo pwedeng…” paos na sigaw ni Miguel, bakas ang matinding sindak sa kanyang mga mata.Hindi siya pinansin ni Blake.Kinuha ni Blake ang daliri ni Miguel at ginamit ito para i-unlock ang phone. Bumukas ito agad. Hindi lang pala iisang litrato ang nasa loob. Saglit na huminto ang kanyang daliri. Pagkatapos, binuksan niya ang raw data stream mula sa photo album ng phone; mabilis na gumalaw ang mga code sa screen. Agad na nakita ni Blake ang ilang mga file na sadyang itinago.Hindi ito mga litratong gawa ng AI. Tunay na mga litrato ito—sunod-sunod na kuha mula sa iba't ibang anggulo. Kahit malabo at malayo ang kuha, malinaw na nakarekord ang nangyari sa rooftop—lalo na ang sandali kung saan magkaharap sina Blake at Edward. Nandoon nga talaga si Miguel.Lumapit si Erin para tumingin at napasinghap siya. Para siyang sinasakal ng isang kamay na hindi nakikita; sa sobrang sikip ng dibdib niya ay lumabo ang kanyang paningin dahil sa sakit. Kahit matagal na niyang hinala na hind

“Tama na.”Sa wakas ay nagsalita na si Blake. Hindi malakas ang boses niya, pero may bigat itong agad na nagpatahimik sa histerikal pagsigaw ni Ryan. Hindi siya tumingin kay Jerwin. Sa halip, nanatiling nakatitig ang kanyang malalamig na mata sa kanyang tito—na tila tumitingin sa isang taong wala nang buhay.“Tito,” kalmado niyang sabi, “ang huling barahang inilabas mo ay kaawa-awa. Masyadong desperadong galaw.”Walang emosyon ang kanyang tono, na tila nang-uuyam pa. “Ang mga krimen mo ay may matibay na ebidensya, isa-isa. Kahit anong daldal mo sa mga bagay na walang kinalaman dito, walang magbabago.”“Walang kinalaman?”Biglang humalakhak nang parang baliw si Ryan, na tila nakarinig ng pinakakatawa-tawang biro sa mundo. Dumadaloy ang luha sa kanyang mukha. “Hahaha… Blake, niloloko mo lang ang sarili mo!” sigaw niya. “Alam kong nagdududa ka rin! Ikaw—”Blag!Biglang bumukas ang pinto ng sala mula sa labas, kaya naputol ang kanyang sasabihin. Pumasok ang ilang pulis na naka-uniporme. H

“Walang kinalaman?”Napangisi si Lolo Jo habang dahan-dahang lumalapit, ang kanyang malabo pero matalas na mga mata ay nakatitig sa mukha ni Jerwin. “Kung ganoon, sabihin mo sa akin—bakit? Ha? Kalokohan lang ba ang mga sinabi ni Ryan kahapon?! Totoo ba na—”“Hindi!” putol ni Jerwin nang paos ang tinig, litaw ang mga ugat sa kanyang leeg sa tindi ng tensyon. “Kahit sabihin nating loko-loko ako, alam ko pa rin kung saan ang hangganan ko!”“Hangganan?” pang uuyam ng matanda, sabay hampas ng baston sa sahig. “Ang hangganan mo ay ang iwan ang lahat at tumakbo sa impiyernong iyon para mamatay?!”“Hindi iyon kamatayan.” Sinalubong ni Jerwin ang titig nito nang hindi kumukurap. “Iyon ay paraan para makawala.”“Paraan para makawala?” Humalakhak nang malamig si Lolo Jo, na tila nakarinig ng pinakakatawa-tawang biro sa mundo. “Kulang pa ba ang mga pagkakataong ibinigay sa iyo ng pamilya natin? Hawak mo na ang yaman at kapangyarihan—mga bagay na papatay ang ibang tao para makuha—tapos sasabihin m

Naglakad palapit si Erin at tinapik nang bahagya si Timothy sa balikat.Agad itong napabalikwas. Matapos ang sandaling pagkalito, naging matalas at alerto ang kanyang mga mata. Nang makita niyang si Erin ito, agad na nawala ang bagsik sa kanyang tingin. Umupo siya nang medyo balisa, at pilit na itinago ang sugatang kamay sa likuran.“Bakit hindi ka doon tumitira sa ipinaayos ko para sa iyo?” tanong ni Erin.Ibinaba ni Timothy ang kanyang tingin, tila itinatago ang nararamdaman sa likod ng kanyang mahahabang pilikmata. Mahina ang kanyang boses. “Mas… ligtas dito.”Tiningnan ni Erin ang naninigas na panga nito at ang nakakuyom na mga kamao—at agad niyang naintindihan. Siguro ang law firm na ito, na nagbibigay sa kanya ng trabaho at pagkain, ang tanging lugar na itinuturing niyang "ligtas." Kaya naman instinct na niya na bantayan ito.“Sige, simula ngayon, pwede ka nang tumira dito.” Itinuro ni Erin ang isang silid sa malapit. “Linisin mo iyong bakanteng storage room. Iyon ang magiging k

Habang nangyayari iyon, nakakunot ang noo ni Erin sa mga dokumentong ipinadala ni Arcel sa kanyang computer. Ang mga supplier ng materyales para sa silangang bahagi ng lungsod ay may magulong background. Dahil sa dami ng mga subcontracting at isang "shell company" na nakarehistro pa sa ibang bansa, naging sobrang hirap ng imbestigasyon.Tahimik namang nakaupo si Timothy sa isang maliit na bangko sa sulok ng opisina, seryosong pinupunasan ang isang lumang takure. Nakatutok ang kanyang bawat galaw, na tila ba isang mamahaling kayamanan ang hawak niya. Paminsan-minsan, tumitingala siya para sulyapan si Erin bago muling ibababa ang tingin.Eksakto namang tumunog ang telepono ni Erin. Si Blake ang tumatawag. “Tapos ka na ba sa trabaho? Nandito na ako sa baba.” Tiningnan ni Erin ang oras at nagulat na lampas alas-sais na pala. “Bababa na ako.”Nag-ayos siya ng gamit, kinuha ang bag, at nagsabi kay Timothy, “Uuwi na ako. Magpahinga ka na rin—at huwag mong kalimutang i-lock ang pinto.” Tuma