วันที่ข้าหมดรัก ท่านกลับคุกเข่าอ้อนวอน의 모든 챕터: 챕터 211 - 챕터 220

360 챕터

บทที่ 211 : ข่าวลือปีศาจ

เฮ! เฮ!เสียงอื้ออึงเซ็งแซ่ดังกระหึ่มผิดปกติภายในโรงน้ำชาอวิ๋นไหล กลางตลาดตะวันตก บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นใบชายา ราคาถูกและเหงื่อไคลของผู้คน ชายแปลกหน้าผู้หนึ่งในชุดนักเล่านิทาน ยืนเหยียบเก้าอี้ไม้ป่าวประกาศด้วยน้ำเสียงแหบห้าว ท่ามกลางวงล้อมของชาวบ้านที่นั่งฟังตาค้าง"พวกเจ้าสังเกตหรือไม่? นับตั้งแต่พระชายาชินอ๋องตั้งครรภ์ ฝ่าบาทก็ทรงพระประชวรหนักขึ้นทุกวัน!"มันชูมือขึ้นฟ้า ทำท่าทางขึงขังราวกับผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน"โหรหลวงทำนายทายทัก... 'ดาวคู่พิฆาต' จุติลงมาในครรภ์มารดาเพื่อสูบกลืนปราณมังกรของโอรสสวรรค์! เด็กแฝดนั่นมิใช่มนุษย์... แต่เป็นมารร้ายที่มาเพื่อล่มสลายราชวงศ์!"เสียงฮือฮาดังขึ้นระลอกใหญ่ ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินจิตใจของผู้คนราวกับโรคระบาด ข่าวลือแพร่สะพัดรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง จากปากต่อปาก จากตรอกสู่ถนน จนกระทั่งกลายเป็นคลื่นมวลชนที่บ้าคลั่งยามบ่ายคล้อย แสงแดดร้อนระอุสาดส่องลงบนประตูไม้สักเคลือบเงาสีแดงชาดอันโอ่อ่าของจวนชินอ๋อง แต่บัดนี้ ความสง่างามนั้นถูกกลบด้วยรอยเปรอะเปื้อนสกปรกโสโครกผลั่ก! แผละ!ไข่ไก่เน่าใบแล้วใบเล่าถูกขว้างปาเข้าใส่ประตูจวน เปลือกไข่แตกกระจายส่งกลิ่นเ
last update최신 업데이트 : 2026-01-13
더 보기

บทที่ 212 : ยาพิษที่มองไม่เห็น

ภายในห้องบรรทมส่วนพระองค์ของตำหนักหยางซิน บรรยากาศเงียบสงัดวังเวงราวกับสุสานม่านไหมต่วนสีเหลืองทอง หนาทึบถูกดึงปิดกั้นแสงตะวันจากภายนอก มีเพียงแสงเทียนไขเล่มใหญ่ที่จุดสว่างอยู่ที่มุมห้อง เปลวไฟนิ่งสนิทไร้การไหวติงเนื่องจากหน้าต่างทุกบานถูกปิดตายอากาศภายในห้องอับทึบ เจือไปด้วยกลิ่นยาสมุนไพรต้มที่ฉุนกึกและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยออกมาจากถังกระโถนข้างพระแท่นบนเตียงมังกรแกะสลักไม้จันทน์หอม ร่างผ่ายผอมของโอรสสวรรค์นอนทอดกายอยู่อย่างไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจเข้าออกแผ่วเบาและขาดห้วง พระพักตร์ที่เคยเอิบอิ่มบัดนี้ตอบจนเห็นโครงกระดูกชัดเจน ผิวพรรณซีดเซียวอมเหลืองดุจกระดาษเก่าเสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่พยายามลงน้ำหนักให้เบาที่สุดดังขึ้นที่หน้าประตู ขันทีเฒ่ารีบน้อมกายเปิดทางให้บุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามารุ่ยอ๋องในชุดขุนนางชั้นสูงสีม่วงเข้มปักลายพยัคฆ์สี่เล็บ เดินอาดๆ เข้ามาหยุดยืนข้างเตียง ใบหน้าคมคายฉายแววห่วงใยที่ปรุงแต่งได้อย่างแนบเนียน ในมือประคองโถเครื่องหอมทองคำใบเล็กที่ฉลุลวดลายวิจิตร"ถวายบังคมฝ่าบาท..." รุ่ยอ๋องเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวลชวนฟัง "กระหม่อมได้นำยางไ
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 213 : อุโมงค์แห่งความหวัง

เปรี้ยง!เสียงเสียมเหล็กกระทบชั้นดินดานดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องใต้ดินที่อับทึบ เศษดินแข็งกระเด็นบาดผิวหน้าของหลี่เฉิงจนเกิดรอยถลอกเลือดซิบ แต่แม่ทัพหนุ่มหาได้ใส่ใจ เขาเงื้อแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเกร็งเขม็ง ฟาดเสียมลงไปซ้ำรอยเดิมด้วยแรงทั้งหมดที่มีเคร้ง!ประกายไฟแลบแปลบปลาบเมื่อคมเหล็กปะทะเข้ากับก้อนหินใต้ดิน กลิ่นดินชื้นผสมกลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในอากาศที่เบาบาง แสงตะเกียงน้ำมันตามผนังริบหรี่จวนเจียนจะดับเพราะอากาศหายใจเริ่มหมดลง"ท่านอ๋อง... พักก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ"โม่หยิงเอ่ยเสียงแหบพร่า ร่างกายขององครักษ์เงาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อผสมฝุ่นโคลนจนกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม มือที่กำด้ามจอบสั่นระริก ฝ่ามือแตกยับเยินจนผ้าพันแผลสีขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน"หยุดไม่ได้..." หลี่เฉิงกัดฟันกรอด ลมหายใจหอบกระชั้นดุจสูบลม "ข้างบนปิดตายหมดแล้ว... หากรุ่ยอ๋องหมดความอดทนเมื่อไหร่ มันจะเผาจวนนี้ให้วอดวาย... ทางนี้คือทางรอดเดียวของลูกเมียข้า"ตึง!เขากระชากก้อนหินขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ออกมาจากผนังดินแล้วโยนไปข้างหลั
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 214 : ความหนาวเหน็บ

ตูม!เสียงระเบิดดังอู้อี้มาจากใต้ดิน แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นผงบนขื่อคานร่วงกราวลงมาเล็กน้อย นั่นคือเสียงแห่งความสิ้นหวัง... เสียงของการระเบิดปิดตายอุโมงค์แห่งความหวังเพื่อสกัดกั้นทหารของรุ่ยอ๋องที่ขุดสวนทางเข้ามาบัดนี้... จวนชินอ๋องถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบสามวันผ่านไปหวีด... หวิว...ลมหนาวจากทิศอุดรพัดกรรโชกแรง หอบเอาความหนาวเหน็บแทรกซึมผ่านรอยต่อของหน้าต่างไม้เข้ามาภายในห้องนอน อากาศภายนอกเริ่มวิปริต ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้แสงตะวันเกือบตลอดทั้งวัน แม้หิมะจะยังไม่ตกหนักจนท่วมเมือง แต่ลมที่พัดผ่านนั้นคมกริบราวกับมีดกรีดผิวภายในห้องนอนใหญ่ของเรือนหลัก บรรยากาศอึมครึมและเยือกเย็น เตาผิงไฟที่เคยมอบความอบอุ่นโชติช่วง บัดนี้เหลือเพียงถ่านไฟก้อนเล็กๆ สองสามก้อนที่ส่งไอร้อนออกมาเพียงแผ่วเบา"แค่ก... แค่ก..."เสียงไอแห้งๆ ของอาเนี่ยนดังขึ้นจากใต้ผ้าห่มผืนหนา เด็กน้อยนอนขดตัวกลมเป็นก้อน ซุกหน้าเข้าหาความอบอุ่นจากมารดาหลินหว่านนั่งพิงหัวเตียง ห่อตัวด้วยผ้าคลุมขนสัตว์หลายชั้น ใบหน้าของนางซีดเซียว ริมฝีปากแห้งผาก มือเรียวบางที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมานั้นเย็นเฉียบจนน่าใจหาย นางพยายามถูมือตั
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 215 : การตัดขาด

เปลวแดดร้อนระอุเต้นระริกอยู่เหนือกระเบื้องหลังคาสีทองอร่ามของพระราชวังหลวง แต่ความร้อนแรงของดวงตะวันกลับมิอาจละลายบรรยากาศยะเยือกที่ปกคลุมอยู่หน้า ประตูเสินอู่ทางเข้าหลักสู่เขตพระราชฐานชั้นในได้หลี่เฉิงกระโดดลงจากหลังม้าศึกสีนิล ฝุ่นตลบฟุ้งกระจายตามแรงกระแทกของรองเท้าศึกหุ้มเกราะ เขาตวัดสายตามองไปยังซุ้มประตูที่คุ้นเคย บัดนี้ทหารรักษาการณ์ชุดเดิมที่เคยยิ้มแย้มทักทายถูกเปลี่ยนชุดใหม่ทั้งหมดบุรุษร่างยักษ์ในชุดเกราะหนักสีแดงเลือดหมูยืนเรียงรายปิดกั้นทางเข้าดุจกำแพงมนุษย์ ใบหน้าภายใต้หมวกเกราะปิดมิดชิดมองไม่เห็นแววตา มีเพียงกลิ่นอายสังหารและกลิ่นสนิมเหล็กที่โชยออกมา"หลีกไป! เปิ่นหวางจะเข้าเฝ้า!"หลี่เฉิงตวาดเสียงก้อง มือหนากระชับด้ามดาบวงพระจันทร์ที่เอว รังสีอำมหิตของแม่ทัพผู้ผ่านศึกโชกโชนแผ่พุ่งออกมาจนม้าของทหารยามบางตัวตื่นตระหนกส่งเสียงร้องแหลมเคร้ง!เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น ทหารยามสองนายก้าวออกมาข้างหน้า ใช้หอกยาวไขว้กันขวางทางเดินของชินอ๋องไว้อย่างไม่เกรงกลัว"บังอาจ!" โม่หยิงที่ติดตามมาด้านหลังชักดาบสั้นออกมาเตรียมพุ่งเข้าใส่ "นี่คือชินอ๋อง! พวกเจ้ามีกี่หัวถึงกล้าขวางทาง!""เก็
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 216 : หิมะแรกและการดิ้นครั้งแรก

สายลมกรรโชกแรงจากทิศอุดรพัดพาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนให้หมุนคว้างกลางอากาศ ราวกับฝูงแมลงสีเงินนับล้านตัวที่กำลังร่ายรำก่อนจะร่วงหล่นลงทับถมผืนดิน จวนชินอ๋องที่เคยโอ่อ่าบัดนี้ถูกปกคลุมด้วยผ้าห่มน้ำแข็งหนาทึบ สวนหินและหลังคาเรือนกลายเป็นสีขาวโพลนกลมกลืนไปกับท้องฟ้าสีเทาหม่นกาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างเชื่องช้า... จากใบไม้ร่วงสู่เหมันต์ฤดู สองเดือนเต็มแล้วนับตั้งแต่จวนถูกปิดตายจากโลกภายนอกความหนาวเหน็บกัดกินทุกสรรพสิ่งในเมืองหลวง แต่ทว่า... ภายในห้องนอนเล็กที่ถูกดัดแปลงใหม่ของเรือนหลัก กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นที่น่าประหลาดหลินหว่านนั่งพิงหมอนใบใหญ่หนานุ่มบนตั่งเตียง สวมชุดคลุมขนจิ้งจอกสีขาวบริสุทธิ์ที่ขับเน้นให้ใบหน้าดูผุดผ่องแม้ยามไร้การแต่งแต้ม หน้าท้องที่เคยแบนราบเริ่มนูนเด่นชัดเจนและมีขนาดใหญ่กว่าสตรีตั้งครรภ์ทั่วไปในอายุครรภ์ห้าเดือน สมกับที่มีสองชีวิตน้อยๆ เติบโตอยู่ภายในสายตาของนางจับจ้องไปที่เตาไฟดินเผากลางห้องในเตานั้นมิใช่ถ่านไม้ราคาแพง แต่เป็นก้อนวัตถุทรงกระบอกสีดำที่มีรูพรุนเจาะเรียงกัน เปลวไฟสีน้ำเงินอมส้มลุกโชนออกมาจากรูเหล่านั้นอย่างสม่ำเสมอ ให้ความร้อนแรงกล้าและไร้ควันฉุนรบกวน"ไม่
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 217 : อาเนี่ยนเติบใหญ่

ปึ้ก!เสียงดาบไม้เนื้อแข็งกระทบกับปลอกดาบโลหะดังทึบๆ ก้องกังวานไปทั่วลานฝึกยุทธ์หลังจวนหนึ่งเดือนผ่านไป หิมะที่เคยทับถมหนาเริ่มละลายกลายเป็นแอ่งโคลนสีน้ำตาลขุ่นผสมกับเกล็ดน้ำแข็งที่ยังหลงเหลือ อากาศยามเช้ายังคงหนาวเหน็บจนควันสีขาวพวยพุ่งออกมาทางจมูกและปากทุกครั้งที่หายใจเข้าออกกลางลานฝึกที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำโคลน ร่างเล็กจ้อยของเด็กชายวัยห้าขวบกำลังยืนปักหลักอย่างมั่นคง 'อาเนี่ยน' สวมชุดฝึกยุทธ์สีเข้มที่ถูกตัดเย็บให้กระชับตัว ชายเสื้อและขากางเกงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดินโคลนจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นสีเดิม ใบหน้าที่เคยเกลี้ยงเกลา บัดนี้มอมฝุ่นและเขม่า เหงื่อเม็ดโป้งไหลย้อยจากหน้าผากผ่านแก้มลงสู่ปลายคาง"ยังช้าไป!"โม่หยิงตวาดเสียงเข้ม ไม่มีการออมมือแม้คู่ฝึกซ้อมจะเป็นเพียงเด็กน้อย เขาตวัดปลอกดาบในมือวาดเป็นวงโค้ง ปัดดาบไม้ของอาเนี่ยนจนกระเด็นหลุดมือ แล้วใช้เท้ากวาดที่ข้อพับขาของเด็กชายตุบ!ร่างเล็กเสียหลักล้มคว่ำหน้าลงกระแทกพื้นโคลนอย่างจัง น้ำโคลนเย็นยะเยือกสาดกระเซ็นใส่ใบหน้าและเข้าตาจนแสบพร่าหากเป็นเมื่อก่อน อาเนี่ยนคงร้องไห้จ้าวิ่งไปฟ้องมารดา แต่ทว่าวันนี้... เด็กน้อยเพียงแค่ใช้หลังมือป
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 218 : สาส์นจากจ้าวหยวน

เงาตะคุ่มของรัตติกาลค่อยๆ คืบคลานเข้าปกคลุมตรอกซอยแคบๆ ด้านหลังจวนชินอ๋อง บรรยากาศในมุมอับสายตานี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านยอดหญ้ารกชัฏและเสียงหนูวิ่งพล่านหาอาหารตามท่อระบายน้ำ กลิ่นอับชื้นของตะไคร่น้ำและดินโคลนที่เริ่มแข็งตัวจากความหนาวเย็นลอยคละคลุ้งท่ามกลางเงามืด ร่างหนึ่งในชุดผ้ากระสอบเก่าขาดวิ่นเดินกะเผลกเข้ามาอย่างช้าๆ ชายผู้นั้นสวมหมวกฟางใบเก่าปิดบังใบหน้า เนื้อตัวมอมแมมส่งกลิ่นเปรี้ยวของเหล้าหมักและเหงื่อไคล ดูไม่ต่างจากขอทานไร้บ้านที่พบเห็นได้ทั่วไปในเมืองหลวงแต่ทว่า... ภายใต้ปีกหมวกฟางเก่านั้น ดวงตาคู่คมกริบดุจพญาเหยี่ยวกลับกวาดมองไปรอบทิศทางด้วยความระแวดระวัง ผิดวิสัยคนเมามาย'จ้าวหยวน' ในคราบขอทานหยุดยืนพิงกำแพงสูงตระหง่านของจวนอ๋อง เขาแสร้งทำเป็นยกน้ำเต้าเหล้าขึ้นดื่ม แต่สายตากลับจับจ้องไปยังจังหวะการเดินยามของทหารบนกำแพง เมื่อเห็นช่องว่างเพียงชั่วอึดใจ เขาก็วางน้ำเต้าลง ล้วงมือเข้าไปในกองฟืนที่แบกมาด้านหลังคันธนูสั้นขนาดกะทัดรัดแต่ทำจากเขาควายชั้นดีถูกดึงออกมา พร้อมกับลูกธนูดอกพิเศษที่ไม่มีหัวเหล็กแหลมคม แต่ถูกพันด้วยผ้าชุบน้ำมันจนหนาหลายชั้
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 219 : ลางสังหรณ์

รัตติกาลอันเงียบสงัดปกคลุมห้องนอนใหญ่ของเรือนหลักวูบ... วูบ...เสียงลมหนาวหวีดหวิวลอดผ่านรอยแยกของหน้าต่างไม้ คล้ายเสียงลมหายใจของสัตว์ร้ายที่ซุ่มรออยู่ภายนอก เปลวไฟในเตาดินเผามอดลงเหลือเพียงถ่านแดงระเรื่อ ส่งแสงสลัวรางวาดเงาตะคุ่มไหววูบไปตามผนังห้องบนเตียงกว้าง ร่างของหลินหว่านพลิกตัวไปมาอย่างกระสับกระส่าย เม็ดเหงื่อเย็นผุดพรายเต็มกรอบหน้าผากทั้งที่อากาศภายในห้องยังคงอบอุ่น คิ้วเรียวขมวดเป็นปมเข้าหากันแน่น ริมฝีปากแห้งผากขยับพึมพำถ้อยคำที่จับใจความไม่ได้ในห้วงนิทราอันดำดิ่ง... นางกำลังยืนอยู่กลางลานพระราชวังหลวงที่กว้างใหญ่ไพศาล แต่ทว่าท้องฟ้าเบื้องบนมิใช่สีครามสดใส กลับกลายเป็นสีแดงฉานราวกับถูกย้อมด้วยโลหิตครืนนนน!เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง แผ่นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นจนนางทรงตัวไม่อยู่ หลินหว่านเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ภาพที่เห็นทำให้นัยน์ตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเหนือยอดเมฆสีเลือด 'มังกรทอง' ตัวมหึมา... สัญลักษณ์แห่งโอรสสวรรค์ผู้ปกครองแผ่นดิน กำลังดิ้นทุรนทุราย เกล็ดสีทองอร่ามหลุดร่วงกราวลงมาดุจสายฝน เผยให้เห็นบาดแผลเหวอะหวะสีดำสนิทที่กัดกินไปทั่วร่างมังกรโฮกกกก
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

บทที่ 220 : สัมผัสรัก

กาลเวลาล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่หกของการตั้งครรภ์ ท่ามกลางเหมันต์ฤดูที่ยังคงสำแดงฤทธิ์เดช อากาศภายนอกหนาวเหน็บจับขั้วกระดูก แต่ภายในห้องนอนของเรือนหลักกลับถูกปกคลุมด้วยความเงียบสงัดและไอร้อนจางๆ จากเตาถ่านดินเหนียวหลินหว่านพยายามขยับตัวลุกขึ้นจากตั่งเตียง แต่หน้าท้องที่นูนใหญ่ผิดปกติเนื่องจากครรภ์แฝดทำให้ทุกอิริยาบถเป็นไปอย่างยากลำบาก ผิวหนังบริเวณหน้าท้องขึงตึงจนแทบปริแตก เส้นเลือดสีเขียวจางๆ ปรากฏชัดภายใต้ผิวเนื้อที่ขาวซีด น้ำหนักของทารกสองคนถ่วงรั้งกระดูกสันหลังจนต้องนิ่วหน้าด้วยความปวดร้าวที่แล่นพล่านไปทั่วแผ่นหลังหญิงสาวค่อยๆ หย่อนขาลงจากเตียง สายตาหลุบต่ำมองดูเท้าของตนเอง ข้อเท้าที่เคยเรียวเล็กดุจก้านบัว บัดนี้บวมเป่งจนแทบมองไม่เห็นตาตุ่ม ผิวหนังบริเวณหลังเท้าตึงแน่นและเปลี่ยนเป็นสีแดงช้ำจากการแบกรับน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงแค่พยายามจะก้มลงสวมรองเท้าผ้าปัก ลมหายใจก็เริ่มติดขัด เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามไรผมทั้งที่อากาศเย็นซ่า...เสียงน้ำอุ่นเทลงในอ่างไม้สนดังขึ้นขัดจังหวะความพยายามหลี่เฉิงเดินเข้ามาวางอ่างน้ำลงที่ปลายเตียง ไอระเหยสีขาวพวยพุ่งขึ้นจากผิวน้ำพร้อมกับกล
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기
이전
1
...
2021222324
...
36
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status