Lahat ng Kabanata ng Ang Haplos Ng Bilyonaryo: Kabanata 181 - Kabanata 190

ELENA POV Maliwanag na ang sikat ng araw sa Batanes nang magsimula kaming mag-ayos ng mga gamit. Ibang-iba ang pakiramdam ngayon kaysa noong nakaraang gabi. Wala na ang mabigat na kaba sa dibdib ko, at kahit puyat, parang punong-puno ako ng energy. Siguro dahil alam kong sa pag-uwi namin sa Maynila, wala na kaming kailangang lingunin pa. "Elena, nakita mo ba 'yung charger ng satellite phone? I think naiwan ko sa bedside table," tanong ni Dante habang isinasara ang kanyang duffel bag. Naka-jeans lang siya at t-shirt, malayo sa tactical vest na suot niya kagabi. "Nasa side pocket na ng bag ko, nilagay ko na kanina para hindi mawala," sagot ko habang tinutulungan siyang mag-fold ng ilang damit. "Excited na akong makita si Hope. Feeling ko ang laki na ng pinagbago niya kahit ilang araw lang tayong nawala." Lumapit si Dante sa akin at ipinatong ang mga kamay niya sa balikat ko. "I’m sorry kung naging ganito kagulo 'tong trip natin. I promised a getaway, pero naging action movie." Nata

ELENA POV Maaga kaming nagising dahil sa ingay ni Whitey sa labas ng pinto. Simula nang payagan siyang matulog sa loob, naging alarm clock na namin ang makulit na tuta. Naramdaman ko ang pagbangon ni Dante para pagbuksan ang aso, at agad na narinig ko ang mahinang tahol at ang kalabit ng mga kuko nito sa sahig. "Ang aga mo naman, Whitey. Wala pang araw," mahinang reklamo ni Dante, pero alam kong hinahaplos na niya ang ulo ng aso. Bumangon na rin ako at inayos ang buhok ko. "Hayaan mo na, Dante. Mukhang gusto lang niyang mag-check kung gising na ang lahat." "Gusto lang niyan ng treats," tawa ni Dante. Lumingon siya sa akin at ngumiti. "Ready ka na ba para sa araw na 'to? Attorney Santos said the official turnover of the company records will happen this afternoon." Tumango ako. "Ready naman. Medyo kinakabahan lang ako na makita uli 'yung mga papeles ni Papa, pero alam kong kailangan nating gawin 'to para tuluyan nang matapos ang issue." Bumaba kami para mag-almusal. Naabutan namin

ELENA POVNagkalat ang mga damit sa ibabaw ng kama namin. May mga winter coats na kinuha namin sa storage, kahit alam naming spring na sa Italy, dahil sabi ni Dante, mas mabuti nang handa sa lamig ng gabi. Tatlong maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina pa ako pabalik-balik sa walk-in closet para tignan kung may nakalimutan pa ako."Dante, kasya pa ba 'tong mga extra diapers ni Hope dito sa maleta mo? Puno na kasi 'yung sa amin ni Maya," tanong ko habang sinusubukang ipagsiksik ang isang pack ng diapers sa gilid ng kanyang mga polo.Lumapit si Dante mula sa banyo, nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. "Kakasya pa 'yan. I-move mo lang 'yung grooming kit ko sa kabila. Pero Elena, relax. Pwede naman tayong bumili doon kung kulangin tayo. Hindi tayo pupunta sa bundok.""Alam ko, pero iba pa rin 'yung dala natin 'yung brand na hiyang siya," sagot ko habang maingat na inaayos ang gamit niya. "Saka ayaw ko lang na ma-stress tayo sa paghahanap ng supermarket sa unang gabi natin doon."Naup

ELENA POV Medyo naninibago ako sa lamig ng hangin dito sa Rome. Kahit may sikat ng araw sa labas ng airport, ramdam ko pa rin 'yung kurot ng spring breeze sa balat ko. Nakasunod lang ako kay Dante habang kausap niya ang driver na susundo sa amin. Ang bango ng paligid—amoy kape na hinaluan ng amoy ng lumang gusali at bagong ulan. "Elena, dito tayo. Ang sabi ni Luca, 'yung driver, medyo may traffic daw sa bandang sentro pero mabilis lang tayo makakarating sa villa," tawag ni Dante sa akin. Karga niya si Hope na ngayon ay gising na gising na at patingin-tingin sa mga taong dumadaan. "Ate, tignan mo 'yung mga buildings! Ang gaganda, parang nasa set tayo ng movie!" sigaw ni Maya. Halos hindi siya mapakali sa tabi ng pushcart namin, habang si Whitey naman ay himbing na uli sa loob ng carrier niya. "Maya, relax. Marami pa tayong makikita sa mga susunod na araw. Huwag mong ubusin 'yung energy mo sa airport pa lang," tawa ko habang inaayos ang suot kong cardigan. Sumakay na kami sa isang

ELENA POV Paggising ko, masakit pa nang konti ang mga binti ko mula sa paglalakad namin kahapon sa Colosseum, pero nawala agad iyon nang makita ko ang view mula sa bintana. Ang sikat ng araw sa Rome ay parang may filter—masyadong maaliwalas. "Dante, gising na. Sabi ni Maya aalis tayo ng maaga para iwas sa crowd sa Trevi Fountain," bulong ko habang tinatapik ang balikat niya. "Five more minutes, Elena... Ang sarap ng unan dito," sagot niya na boses-lasing pa sa antok. Pero nang marinig niya ang pag-iyak ni Hope sa kabilang kwarto, agad siyang napabalikwas. "Okay, gising na. Daddy's coming, Hope!" Nagmamadali kaming nag-ayos. Si Maya, gaya ng inaasahan, ay nakasuot na ng bago niyang summer hat at floral dress. Si Nanay Belen naman ay tila mas sanay na sa paligid, abala na sa pag-aayos ng diaper bag ni Hope habang nakikipag-ngitian kay Maria. "Luca is waiting outside," bungad ni Dante pagbaba namin. Nakasuot siya ng white linen shirt at shades. "Maya, sigurado ka bang gusto mo doon?