All Chapters of นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ: Chapter 61 - Chapter 70

เหม่ยฉีเล่าให้ท่านแม่ทัพฟังว่าเยว่ฉีน่ะไม่ชอบการถูกบังคับให้อยู่ในต้าเหลียงเหมือนเป็นนักโทษของราชสำนัก ตราบใดที่เขาไม่อนุญาตนางเดินทางไปที่ไหนไกล นางก็ไปไม่ได้ หน้าที่ดูแลแม่ทัพใหญ่เพื่อรั้งเขาเอาไว้ทำให้นางเกลียดชังเขา หลอกตนเองว่าชอบคุณชายสาม เยว่ฉีผิดจากนางที่จะมาเจรจากับเขาดี ๆ เขาก็จะยอมให้นางไป“เจ้าอยากไปเที่ยวก็ไปเถิด แต่เจ้าตอบคำถามมาก่อน เจ้ารู้เรื่องข้ามากแค่ไหน?”“ข้ารู้... แม้กระทั่งวันที่ใต้เท้าซ่อนเร้นกายหลังกำแพงใต้เหมันต์เยียบเย็น เยว่ฉีมอบหัวใจให้คุณชายสาม นางสารภาพรักต่อเขา ทั้งน้ำตาอสรพิษ ความเสียใจ ความริษยา ท่านรู้สึกอย่างไร ไยข้าจะไม่รู้?”“ข้ายอมรับว่าพึงใจนาง แต่ข้าไม่เคยคิดจะแต่งงานกับนาง เป็นตรงกันข้ามเสียอีก ข้าปรารถนาให้นางพบชายสักคนในต้าเหลียง มีความสุขเช่นมนุษย์ นางจะเป็นภรรยา เป็นมารดา เป็นฮูหยินใหญ่ ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง” เขาสารภาพความในใจ รินชาใส่ถ้วยทีละใบ เป็นถ้วยของนางก่อน นัยน์ตาสีชาดจ้องมองใบหน้างาม บัดนี้เต็มไปด้วยอารมณ์สับสน“ไม่ใช่กับเจ้า เหม่ยฉี ข้าอยากจะฆ่าบุรุษที่มายุ่มย่ามกับเจ้า จับคุณชายนั่นล่ามโซ่ตรวนในคุกทรมานไส้ศึก จี้ด้วยเหล็กร้อน

แต่เมื่อกลิ่นอายสีชาดรอบกายอรชรทำให้เขาเคลิบเคลิ้ม กลิ่นหอมอบอวลของสตรีในอ้อมแขนช่างล้ำเลิศเสียจนมิอาจหาสิ่งใดเปรียบ ไม่ว่าอาหารประเภทใดบนโลกมนุษย์ ทั้งอาหารรสชาติดีจากบุตรีนาง ทำมาส่งให้เขาเป็นประจำ แม้กระทั่งพระกระยาหารของฮ่องเต้ปัจจุบันทรงเชื้อเชิญแม่ทัพทั้งห้าไปลิ้มชิมอาหารที่ดีที่สุดในต้าเหลียงครั้งหนึ่งปีศาจจิ้งจอกที่พลัดหลงมาพยายามยั่วยุกิเลสตัณหา เอ่ยถึงสตรีพรหมจรรย์ว่าพวกนางหอมหวานเท่าไร เนื้อสัตว์ที่ตายไปแล้วมีไอวิญญาณหลงเหลือไม่มากนัก จะเอร็ดอร่อยเท่าเนื้อกายสาวที่มีชีพจรเต้นตุบได้อย่างไร ร่องทางเปียกชุ่มนั้นจะทำให้ปีศาจขาดสติ คลุ้มคลั่ง! ไยเขาจึงไม่ลองลิ้มรสกามารมณ์ มีสัมพันธ์กับสตรีพรหมจรรย์ในคืนเพ็ญเพื่อเพิ่มพูนพลังปีศาจ“เหม่ยฉี... รู้ไหมว่าข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ?”“ข้าไม่มีวันเสียใจ”ไฉนเลยนางจะโทษว่าเป็นความผิดของแม่ทัพปีศาจผู้นี้ได้ นางหลงรักเขาแต่แรกพบสบตา กระทั่งในยามนี้ใบหน้าหล่อเหลาแลดูทรมาน ขบกัดกรามแน่นเป็นสันนูน เมื่อนางฝืนนั่งลงจนต้นขาด้านในชนชิดติดกัน นางสอดประสานเรือนกายเข้าหาเขาอย่างเร่าร้อนแก่นกายบุรุษขยายตัวจนคับแน่นเต็มช่องทางรัก ครั้นจะกล่าวถึงความเจ็

บ่าวรับใช้โวยวายตกใจ ‘ท่านแม่ทัพเข้ามาตอนไหนเจ้าคะ!?’ ‘แม่ทัพเจี้ยนหยู่มาพบคุณหนูรอง!’ ต่างคนวิ่งวุ่นไปทั่วเรือน ด้วยคิดว่าคุณหนูน่าจะขังตัวเองอยู่ในโรงปรุงยา ในเมื่อมีผู้พบเห็นสาวใช้ฝาแฝดยืนเฝ้าประตูโรงยา ไม่มีใครอยู่หน้าห้องนอนคุณหนู ทำไมนางจึงยังไม่ลุกจากเตียงเล่าเจี้ยนหยู่รับถาดยาจากสาวใช้คนสนิท อีกสองคนนำอ่างล้างหน้า เสื้อผ้า ถ้วยชา กากสมุนไพรเอาไว้พอกหน้าท้อง วางไว้ข้างฟูกนอนสองสายตาสบประสานในเรือนเงียบสงบ ใต้บรรยากาศหนาวเย็น ย่างเข้าฤดูเหมันต์อีกครั้งหนึ่งนัยน์ตาสีดำขลับของแม่ทัพปีศาจมองนางอย่างเอ็นดู เขาล้างหน้าให้นาง เปลี่ยนชุดให้นางโดยที่นางเอาผ้าคลุมหน้าอกไว้ บนต้นคอแกร่งมีร่องรอยแดงช้ำที่นางแสดงความรักและความเป็นเจ้าของ มันค่อย ๆ เลือนหายไป เป็นปีศาจเช่นเขารักษาบาดแผลตนเองได้ดี มีเพียงร่องรอยบนบ่าซึ่งไม่จางหาย ต่างจากผิวกายของนาง ในร่มผ้าเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดง“หอนางโลมในต้าเหลียงมีปีศาจแอบแฝงกายมาเสพสมกลิ่นวิญญาณ ในแคว้นหานมีพวกจิ้งจอก ปีศาจราตรีลักลอบเข้าเมืองหากแม่ทัพหยางยี่คุนไม่อยู่ พวกเขาเกรงกลัวแม่ทัพผู้นั้นเป็นอย่างมาก ใต้เท้าพอจะรู้จักปีศาจในเมืองบ้างหรือไม่เจ้าคะ

“เดิมทีแม่ทัพเจี้ยนหยู่ไม่รับเงินทองของมีค่า ไม่รับสตรีบรรณาการ ไม่รู้ด้วยเหตุใดเขาจึงไปทูลถามฝ่าบาทถึงท้องพระโรงเรื่องพระราชทานสมรส ท่านหมอมีอะไรที่ข้าพอจะช่วยได้หรือไม่? อย่างไรตระกูลหยางก็มีบุญคุณต่อพวกข้า ยามเจ็บไข้ได้ป่วย หนีไม่พ้นว่าจะต้องมาฝากชีวิตไว้ที่เรือนหมอหลวง”“ให้เป็นไปตามราชโองการเถิด ข้าว่าลูกสาวคงไม่ปฏิเสธ ใช่ไหมเล่า?”หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวทุกชั่วขณะ สองมือกอดม้วนกระดาษหุ้มผ้าไหมประหนึ่งทองคำล้ำค่า นางตอบบิดาว่ายินดีนักยังกล่าวให้อีกฝ่ายวางใจ“ขออาวุโสอย่าได้เป็นกังวล แม่ทัพเจี้ยนหยู่ปากร้ายใจดี ที่ผ่านมาเขาไม่เคยละสายตาไปจากข้าเลย เขาทั้งรักใคร่และทะนุถนอมข้าดั่งแก้วตาดวงใจ ตัวข้าขอสาบานต่อฟ้าดิน ข้าจะเป็นฮูหยินผู้รู้หน้าที่ ดูแลจวนแม่ทัพเป็นอย่างดี งานบ้านเรือนมิให้ขาดตกบกพร่อง กลางวันเป็นแม่ศรีเรือน กลางคืนเป็นโสเภณี มีบุตรหัวปีท้ายปี ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง เชื่อเถิดว่าทั่วทั้งแผ่นดินต้าเหลียง หาได้มีหญิงใดไม่จะเหมาะสมกับแม่ทัพเจี้ยนหยู่เท่ากับข้าแล้ว เราสองดั่งกิ่งทองใบหยก พระองค์ทรงมีพระเมตตาเป็นล้นพ้น ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่น ๆ ปี”อะแฮ่ม ๆ...บิดากระแอมไอ ผู

หลังเจ้าของจวนป้อนอาหารคาวหวานและสุรารสชาติดีให้นางดื่มด่ำตามคำเชื้อเชิญ เขาเล้าโลมนางไม่นานก็สอดประสานกายเข้าหานางบนพื้นเรือนอย่างเร่าร้อนสำหรับหญิงสาวแล้วค่ำคืนที่สองย่อมดีกว่าคืนแรก ความเจ็บปวดแสนคณานับบัดนี้แทนที่ด้วยอารมณ์เสียวซ่านหวามไหว นางได้แต่ส่งเสียงครวญครางในลำคอ เมื่อเขาปิดปากนางด้วยจุมพิตหวานที่คละคลุ้งกลิ่นสุรา เติมเต็มกลางกายสตรีจนล้นปริ่มด้วยสายธาราแห่งชีวิต จากนั้นสะโพกคึกคะนองดั่งม้าศึกก็ไม่ยอมผละไปจากนางสักช่วงหนึ่งในห้องรับรองกว้างขวางเต็มไปด้วยไหสุรานับสามสิบไห กลิ่นข้าวหมักชั้นดีมีรสหวานอมเปรี้ยว สุรากลิ่นหอมแรงเป็นสุราชั้นเลิศซึ่งฝ่าบาททรงมอบให้แม่ทัพทั้งห้าแม่ทัพเจี้ยนหยู่สังสรรค์เป็นประจำ ดวลสุรากับคุณหนูรองนักลองยาสมุนไพรผสมสุรา ยากจะตัดสินว่าใครเป็นผู้ชนะใกล้รุ่งสางบุรุษร่างกำยำยังคงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนไปทั่วใบหน้าและลำคอนาง หน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุรา ช่องท้องน้อยของนางถูกจู่โจมซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นจับข้อเท้านางจนปลายเท้าชี้เพดาน พาดเรียวขางามไว้กับบ่าทั้งสองข้าง ลูบไล้ผิวกายนุ่มนวลด้วยกรงเล็บปีศาจ ประทับจูบลงบนเรียวขาไปจนถึงฝ่าเท้า ด้วยแววตา