LOGINเธอชอบดอกไม้สีม่วงอ่อนหวานชนิดนี้ นอกจากสวยงามแล้วยังมีความหมายถึงการรอคอยอย่างมีความหวัง และความ
“ซอเพิ่งดื่มน้ำผึ้งนี่คะ” เธอตอบอุบอิบจอมทัพอมยิ้ม ความหวานที่เขาได้รับมานั้นมีน้ำผึ้งเจือปนในโพรงปากอย่างที่ศศิกาญจน์บอกจริงๆ ความรู้สึกหวานหอม อิ่มเอมจากความน่ารักน่าใคร่ของเมียทำให้เขาอยากจูบให้หายหมั่นเขี้ยว อยากฝากฝังตัวตนเข้าไปในกายสาวให้สมอยาก อยากทำรักเธอแรงๆ ตรอกตรึงให้เธอรู้ว่าร่างกายนี้เป็นของเขาคนเดียว“งั้นผมจะเป็นราหูอมจันทร์แล้วนะครับ” เขาบอกเสียงทุ้มพร่า ดวงตาเป็นประกายแวววาว มือหนาค่อยๆ บรรจงถอดเสื้อผ้าของเมียรักออกจนเหลือแต่กายเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนราวกับนมสดทำให้จอมทัพมองตาวาวศศิกาญจน์อายหน้าแดงก่ำจนต้องรีบยกมือปกปิดทรวงอกคู่งามเอาไว้แต่ก็ถูกเขาดึงออกแล้วยึดไปไว้เหนือหัว กลายเป็นว่าจากท่าทางนี้เท่ากับเปิดเผย แอ่นหยัดให้เขาได้จ้องมองและเท่ากับเสนอให้เขาได้ลองลิ้มชิมรสอย่างถนัดถนี่“อย่าค่ะ” ร่างเล็กบิดเร่าด้วยความอาย แต่นั่นเท่ากับเป็นการยั่วย้ายส่ายทรวงอกดึงดูดสายตาพร่ามัว“อายเหรอ ไม่ต้องอายเราเป็นผัวเมียกันแล้ว ฉันเคยเห็นซอมาแล้วทั้งตัว” เขาบอกแล้วก้มลงมอบจุมพิตหวานล้ำที่กลีบปา
ตั้งแต่วันที่เจอกันในร้านอาหาร ตอนที่พ่อเลี้ยงจอมทัพพาผู้หญิงคนนี้ไปทานข้าว พิมพ์ขวัญก็ลอบถ่ายรูปคนทั้งสองแล้วส่งภาพบาดตาบาดใจไปให้ยัยลูกสาวสส.ขี้วีนนั่นอ้างว่าส่งให้ด้วยความหวังดี วันต่อมาเธอก็ได้ข่าวคราวเรื่องยัยคุณหนูมินตราเข้าไปหาเรื่องเมียพ่อเลี้ยงจอมทัพถึงในบ้าน แต่ก็ถูกตอกหน้าหงายกลับไปเธอไม่รู้จะทำอย่างไร เธอหลงรักพ่อเลี้ยงจอมทัพอย่างหมดหัวใจ พ่อเลี้ยงจอมทัพเป็นคนดี เมื่อสองปีก่อนถึงแม้พิมพ์ขวัญจะเป็นคนรูปร่างหน้าตาดี แต่ครอบครัวฐานะไม่ดีเธอจึงต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เธอไปสมัครงานเป็นเด็กเชียร์เบียร์ ทำงานในบาห์หลังเลิกเรียน คืนหนึ่งเธอถูกนักเลงเจ้าถิ่นลวนลาม พวกมันพยายามจะฉุดเธอออกนอกร้าน พาขึ้นรถไป ไม่มีใครกล้าช่วยเหลือ เธอพยายามขยับร่างดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ถูกพวกมันจับยัดใส่ไปในรถยนต์โชคดีร่างสูงใหญ่ของพ่อเลี้ยงจอมทัพปรากฏขึ้น เขากับลูกน้องอีกสามคน เขาเคยช่วยเหลือเธอไว้ กำปั้นหนักของพ่อเลี้ยงจอมทัพชกเข้าที่โหนกแก้มและหน้าท้องของหนึ่งในสามที่ดูเหมือนหัวหน้ากลุ่ม จากนั้นคนของพ่อเลี้ยงจอมทัพและกลุ่มนักเลงเข้าตะลุมบอนกันเป็นภาพโกลาหลในที่สุดพวกมันสู้ไม่
สักครู่เจ้าหน้าที่ธนาคารก็ขยับริมฝีปากยิ้ม“เรียบร้อยแล้วค่ะ” แล้วยื่นสมุดบัญชีให้ศศิกาญจน์“ขอบคุณนะครับ”“ทางธนาคารยินดีให้บริการค่ะ”ศศิกาญจน์ยังจ้องมองสมุดบัญชีที่ได้มาอย่างงุนงง เธอไม่เคยมีเงินเก็บจำนวนมากเท่านี้มาก่อน แต่ว่าก็ไม่เคยอยากได้ของใครฟรีๆ ของฟรีมีในโลกด้วยเหรอ“เงินของคุณเอาคืนไปค่ะ” เธอคืนให้เขาทั้งสมุดบัญชี แต่ว่าจอมทัพไม่ได้รับในทันที เขาหรี่ตาแคบมอง“ไม่อยากได้เหรอ เงินตั้งห้าล้าน”“ไม่ใช่เงินฉัน ฉันไม่กล้ารับไว้หรอกค่ะ ไม่รู้ว่ารับมาแล้วจะมีเรื่องอะไรไม่ดีตามมาหรือเปล่า เงินได้ฟรีๆ มักมีเรื่องร้ายๆ ตามมา หรือก็มีเงื่อนไขแปลกๆ ให้แสนเดียวยังต้องเป็นเมียกำมะลอ นี่ล่อลวงตั้งห้าล้านฉันจะต้องเสียอะไรบ้าง"“คิดมากไปหรือเปล่า ถ้าผมบอกว่าให้เพราะเสน่หาล่ะ”“ให้ก็ไม่รับค่ะ ซอไม่ชอบรับของใคร ยกเว้นแต่ทำงานแลกเงิน” ศศิกาญจน์จับมือหนาให้แบออกแล้วพยายามยัดใส่มือเขา แต่จอมทัพกลับพลิกฝ่ามือเล็กนั้นแล้วยัดซองสีน้ำตาลกลับคืนไปที่มือเล็
เขาอยากให้รางวัลเธอบ้างเพราะตั้งแต่ศศิกาญจน์ปรากฏตัวเข้ามาในไร่ทับตะวัน หญิงสาวคล้ายของขวัญที่นำความโชคดีมาสู่ที่ไร่ เวลานี้นอกจากรีสอร์ตบ้านพัก ถูกจองข้ามปี ออเดอร์ในไร่กาแฟและปัญหามากมายที่เกิดขึ้นกับค่อยคลี่คลายลง เมื่อวันก่อนคนงานของเขาจับชายสองคนที่ลักลอบเข้ามาในไร่เพื่อเอามอดมาปล่อย ที่แท้พวกมันเป็นลูกน้องของ ส.ส. มนัส ได้รับคำสั่งมาให้นำมอดมาปล่อยในไร่ทับตะวันของเขา และไร่แสนรักของพ่อเลี้ยงแสนชัย เพื่อให้ผลผลิตของทั้งสองไร่มีปัญหา และปล่อยให้เสือสองตัวกัดกันเอง ส่วนเสือเฒ่าอย่าง ส.ส มนัส อีกด้านนึงก็เปิดบริษัทรับซื้อเมล็ดกาแฟ เมื่อผลผลิตในพื้นที่น้อยลง ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านมีการปลูกาแฟจำนวนมาก ต้นทุนการผลิตต่ำกว่าประเทศไทย ส.ส. มนัส เป็นผู้ประกอบการหัวไสนำเข้าเมล็ดกาแฟจากเพื่อนบ้านเข้ามาจากนั้นสวสมสิทธิ์ว่าเป็นเมล็ดกาแฟที่ผลิตได้ในพื้นที่แล้วนำไปขายให้กับบริษัทใหญ่ๆ จากนั้นปล่อยให้เขากับพ่อเลี้ยงแสนชัยทะเลาะกันเอง แต่เมื่อรู้ถึงต้นสายปลายเหตุ เวลานี้เขากับพ่อเลี้ยงแสนชัยจึงจับมือกันหาหลักฐานเอาผิด ส.ส มนัส แล้วเมื่อความผิดของคนชั่วถูกเปิดโปง แผนการนำเข้ากาแฟจากประเทศเพื่อน
1 เดือนถัดมาหลังจากถูกเขาปลุกด้วยริมฝีปากผ่าวร้อนก่อนทุกอย่างจะลุกโชนคนทั้งคู่สาดไฟเสน่หาใส่กันนานนับชั่วโมงกว่าที่เพลิงจะสงบลงไปหลังสองร่างผละออกจากกัน ศศิกาญจน์บอกเขาว่าจะขอกลับไปที่บ้านสวนผักเพราะรู้สึกคิดถึงบิดา เพราะตั้งแต่เกิดเรื่อง ที่ณกรณ์บุกเข้ามาลักพาตัวเธอออกจากไล่โดยโปะยาสลบ แต่จอมทัพก็ตามไปช่วยเหลือได้ทัน ณกรณ์ถูกจับด้วยหลายข้อหา แต่ข้อหาใหญ่คือการที่เขาลอบเข้ามาวางเพลิงทำให้ไร่ทับตะวันทำให้ทางไร่ได้รับความเสียหาย และพ่อเลี้ยงจอมทัพไม่ได้คิดจะยอมความบิดาของเธอโมโหจัดเมื่อรู้ว่าณกรณ์กล้าทำเรื่องแบบนี้กับลูกสาวคนเดียวของท่านได้ลงคอ แล้วยังเสียใจที่ทำสิ่งผิดพลาดนั่นคือการโอนที่ให้นวลปรางค์ เพราะนวลปรางค์อ้างว่าเศรษฐกิจโลกที่แย่ส่งผลให้ธุรกิจเล็กๆ ร้านเสริมสวยที่ลงทุนกับเพื่อนมีปัญหาต้องการนำที่ดินไปจดจำนองแล้วจะไม่มีวันปล่อยให้ที่ดินผืนนี้หลุดไปเป็นของใคร เพราะนายณรงค์ประกาศชัดว่าจะยกให้ลูกสาวคนเดียวครึ่งหนึ่งและอีกครึ่งเป็นของนวลปรางค์ แต่เวลานี้นวลปรางค์เป็นหนี้เป็นสินมากมายเพราะติดการพนัน ทำให้ที่ดินผืนนี้หลุดไปเป็นของคนอื่น นวลปรางค์
จอมทัพฟอนเฟ้นสองเต้าด้วยความหลงใหล ขบเม้มกายสาวจนขึ้นสีชมพูระเรื่อหลายจุด เขาเองก็ไม่เคยทำตัวหื่นกระหายขนาดนี้มาก่อน หากแต่เป็นศศิกาญจน์คนเดียวที่ทำให้เขาหลุดการควบคุม โงหัวไม่ขึ้นจากร่างกายนุ่มนิ่ม ขาวผ่องเหมือนมีน้ำนมหล่อเลี้ยงเอาไว้ทั้งตัวชายหนุ่มขบเม้มตรงไหนก็หวานฉ่ำจนอดใจไม่อยู่ ไล้ชิมไปจนถึงแอ่งสะดือเล็กน่ารักก็ใช้ลิ้นเกี่ยวกระหวัดแหย่เข้าไปหยอกเอินจนเจ้าของร่างสะดุ้ง แอ่นตัวหนี แต่ถูกเขาตามกลับมาพรมจูบปากร้อนดั่งไฟลากไล้ลมหายใจลงไปตามหน้าท้องจนมาถึงเนินเนื้อสาว แล้วเขาก็ใช้นิ้วเกี่ยวให้ชั้นในลงไปกองที่ต้นขานวลเนียน ก่อนดึงออกไปทิ้งไว้ข้างเตียงอย่างไม่แยแสศศิกาญจน์ยกมือน้อยขึ้นปิดความเป็นหญิง แต่ก็ถูกเขาดึงมือออกแล้วจุมพิตที่เนินเนื้อเบาๆ จนเธอวาบหวาม ซ่านเสียวไปทั้งร่าง“ซอพร้อมไหมครับ” เอ่ยเสียงนุ่มถาม ขณะที่หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธจอมทัพยิ้มตาพร่า เขาไม่เชื่อที่ศศิกาญจน์ปฏิเสธ เพราะร่างกายของเธอมันฟ้องว่าชอบสัมผัสของเขามาก แล้วคนช่ำชองกว่าก็ใช้นิ้วมือหยั่งเชิงเข้าไปในความอ่อนนุ่มที่แสนจะรัดรึง เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างเล็ก เม
ศศิกาญจน์เดินไปตรงบริเวณที่จอมทัพชี้มือบอก ไม่นานก็เจอสวนผักสลัดขนาดใหญ่ ผักไฮโดรโปนิกส์พวกนี้ที่สวนของเธอก็ปลูก แต่ปลูกบนดิน ส่วนที่นี่ปลูกบนน้ำหรือที่เรียกว่าผักไฮโดรโปนิกส์ ผักจะเจริญเติบโตไวกว่า ศัตรูพืชน้อยกว่า แต่ถ้าให้เทียบรสชาติระหว่างผักปลูกด้วยน้ำกับดิน โดยเฉพาะดินที่มีส่วนผสมของปุ๋ยคอก
ศศิกาญจน์รีบส่ายหน้าทันที เธอไม่ใช่คนบอบบางอะไรปานนั้น เจ็บแค่นี้สบายมาก “ไม่ต้องหรอกค่ะ ซอแค่เจ็บสะโพกนิดเดียว เดี๋ยวกลับไปกินยาที่บ้านก็ได้ ทายาหน่อยก็หายแล้ว”“แต่ผมเป็นห่วงนะครับ ผมต้องขอโทษอีกครั้งนะครับที่ทำน้องซอเจ็บ”แสนชัยบอก เมื่อเห็นศศิกาญจน์ทำท่าจ
ศศิกาญจน์กรีดร้องอยู่ในอก อยากจะชกหน้าเข้าให้สักที นอกจากปากเสียแล้ว ในหัวคงมีแต่เรื่องแย่ๆ มองเธอลบมาก คนอะไรในหัวคงคิดเรื่องดีๆ เหมือนชาวบ้านไม่เป็น ดวงหน้าหวานสวยยิ่งตาขุ่นเขียวขึ้นไปอีก หญิงสาวถอนหายใจแรงๆ พยายามข่มอารมณ์ก่อนจะอธิบาย“พ่อเลี้ยงแสนเป็นเพื่อนของข้าวสวย เพื่อนสมัยเร
ร่างสูงใหญ่เหลือบมองคนข้างก่อนจะส่ายหัวแรงๆ “เป็นไปไม่ได้”บังเอิญศศิกาญจนได้ยินเลยหันมาถามเขา “อะไรเป็นไปไม่ได้คะ”“ยุ่ง” เขาตอบกลับเหมือนรำคาญ ทำเอาคนถามชักสีหน้างอง้ำสะบัดหน้าหนีกลับไปมองถนนจอมทัพลอบถอนหายใจ ดูท่าจะไม่ดีแล้ว เขาเป็นคนไม







