ร่างสูงใหญ่เดินทอดน่องขึ้นชั้นสองโดยที่มีต้นหยงคอยเดินตามก้นอย่างระมัดระวัง เขาเดินเข้าห้องทำงานขนาดใหญ่ของตัวเอง ตรงดิ่งยังโต๊ะที่มีกองเอกสารและจอโน้ตบุ๊คพร้อมสำหรับการทำงาน “ตามมาทำไม” หากเมื่อเห็นเธอที่ยืนทำหน้าเหลอหลา คิ้วเข้มก็เลิกสูงอย่างไม่พอใจอีกเช่นเคย“หนูอยู่ที่นี่เพื่อดูแลคุณ ก็ต้องอยู่ใกล้คุณไว้สิคะ” คนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงซื่อๆ เธอทั้งกลัวเขาไล่ออกไปหรือไม่ก็ตวาดใส่ แต่เขาไม่ได้ทำทั้งสองอย่างนั้น พายัพนั่งทำงานในส่วนของเขาโดยที่ไม่ได้หันมามองเธออีก ต้นหยงจึงเลือกนั่งบนโซฟา คอยลอบมองเขาอย่างเงียบๆ ทำตัวเป็นอากาศธาตุไม่ให้อีกคนรำคาญใจ เธอคงมองใบหน้าของเขาเพลินไปหน่อย ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงจึงผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย ศรีษะคนตัวเล็กตะแคงซ้ายจนมองดูแล้วรู้สึกถึงความปวดต้นคอ พายัพเงยหน้าจากกองเอกสารและจ้องมองเธอที่นอนหลับคอเอียงทั้งที่ก่อนหน้านี้บอกไว้ดิบดีว่าจะดูแลเขา ไม่รู้ตอนนี้ใครต้องดูแลใครกันแน่“เธอ..”“…”“นี่…ตื่นเถอะ”“…”“เธอ! ตื่น” ค่อนไปทางปลุกยาก พายัพจึงเปล่งเสียงที่ดังกว่าเดิมพร้อมสะกิดแขนอีกฝ่ายจนเด็กสาวสะดุ้งตกใจ รีบลืมตาทั้งที่ยังง่วงงุน “ง่วงก็ไ
Última actualización : 2026-01-21 Leer más