พันธนาการรัดรึงใจ のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

บุรุษทุกคนมีสาวงามกายหอมร่างนุ่มเคียงข้างคลอเคลีย มีเพียงอ๋องหนุ่มที่โบกมือไล่หญิงงามออกไป ไม่ประสงค์ให้ใครมาวุ่นวายทั้งสิ้น เขาเพียงนั่งดื่มเหล้าพูดคุยกับเจ้าของหอบุปผานิ่งๆแต่เนื่องจากวันนี้ปลอมกายเป็นเพียงคุณชายธรรมดา มิใช่เจี้ยนอ๋องผู้ยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม เหล่าหญิงงามจึงมิได้หวาดหวั่นต่อยศศักดิ์ดั่งที่ควร ไม่นึกยำเกรงสักเท่าใด กลับเห็นเขาเป็นเพียงบุรุษเย็นชาที่ทรงเสน่ห์อย่างเหลือร้าย ความน่ากลัวที่แผ่กำจายช่างน่าค้นหาอย่างยิ่ง พวกนางถึงกับหาญกล้าเข้ามายั่วยวนเขาอย่างอดใจไม่ไหวเจิ้งเซียวเล่อให้รู้สึกรำคาญมาก สีหน้าเคร่งขรึมของเขาเผยออกมาว่าได้เตรียมเครื่องลงทัณฑ์เอาไว้ประหารพวกเจ้าแล้วเจ้าของหอบุปผาเห็นท่าไม่ดีจึงนึกห่วงใยในสวัสดิภาพของมวลบุปผาที่กลายร่างเป็นหมู่ภมรไม่รู้ดินฟ้าเหล่านี้ยิ่งนัก เสียงแหลมเล็กเกินอิสตรีจึงดังเล็ดลอดจากริมฝีปากสีเลือดนกว่า“พวกเจ้ามาทำอะไรกันตรงนี้ ประเดี๋ยวแม่นางเฟิงนำสมุนไพรมาส่งแล้วมิใช่หรือ หากชักช้าไม่รีบไปรอที่หน้าประตูหอ ยาบำรุงดีๆ ถูกผู้อื่นช่วงชิงไปหมดไม่รู้ด้วยนะ”หญิงงามนางหนึ่งยกมือป้องปากอุทานเสียงหวาน “อ๊ะ! ใช่ๆ ว

หลี่เค่อเป็นกุนซือผู้ปราดเปรื่องทุกเรื่องยกเว้นเรื่องตนเอง และยามนี้กำลังไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างยิ่ง จึงทำสีหน้าแปลกประหลาดนัก กระทั่งจางฉวนที่สังเกตอยู่ยังต้องลอบกลอกตาเจ้าสหายโง่เง่า! เจ้าแอบรักนาง รู้หรือไม่?ทั้งนายเหนือหัวทั้งสหายล้วนอยู่ไม่เป็นสุขดั่งปกติแล้ว จางฉวนให้รู้สึกปวดศีรษะขึ้นมาทว่ายังไม่ทันหาวิธีรับมือ คุณชายรูปงามผู้หนึ่งพลันเดินเข้าไปทางกลุ่มของพระชายาอย่างอุกอาจคนผู้นี้สูงโปร่งสง่างามแลดูภูมิฐานเป็นสุภาพชนยิ่งนัก โครงหน้าคิ้วตาหล่อเหลาคมคาย แววตาอบอุ่น รอยยิ้มอ่อนโยน มีท่าทีเปี่ยมไมตรี แต่ท่าทางกลับกรุ้มกริ่มอย่างมากเขาผู้สุภาพคนนี้ต้องการเกี้ยวพาสตรีอย่างเปิดเผยแน่แท้บุรุษนั้นหากถูกใจสตรี การเข้าไปเกี้ยวพาไม่นับว่าแปลก ภาพที่เห็นจนชินตาคือฝ่ายชายสามารถเข้าหาฝ่ายหญิงได้เสมอบ้านใครเมืองใครยามที่นายท่านเดินมาหยอกเย้าสาวใช้หรือถึงขั้นเอื้อมมือประคองโอบกอดยังนับว่าทำได้ไม่ผิดอันใด ยังสามารถเรียกเข้ามาปรนนิบัติบนเตียงได้อย่างง่ายดายส่วนสถานที่มั่วราคะคาวโลกีย์อย่างหอคณิกา การมีสตรีมานั่งและบุรุษเดินเข้าไปแสดงท่าทางสนิทสนมทั้งที่ไม่รู้จักกัน จึ

องค์ชายสี่ผู้นี้ต่อหน้าผู้คนเป็นบุรุษเจ้าสำราญจอมเสเพล บางครั้งยังอ่อนแอป่วยง่าย ไม่มีอะไรโดดเด่นให้ต้องใส่ใจ ไม่เคยอยู่ในสายตาของรัชทายาทเจิ้งซงหยวนให้ลงมือต่อกรแย่งชิง แต่หากได้แสดงฝีมือกลับเด็ดขาดเฉียบคมเหนือความคาดหมายเพื่อปกป้องพี่ชาย เจิ้งเหวินไท่จึงเร่งขบคิดหาทางออกให้ จากนั้นพลันตัดสินใจล้วงเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบยาชนิดหนึ่งใส่ปากเจิ้งซงหยวนหนึ่งเม็ดจางฉวนเบิกตาโพลง “องค์ชายสี่ ไยท่าน!”การวางยาผู้สลบไร้สติเป็นสิ่งที่น่าละอายไม่ควรกระทำ อีกทั้งเข่นฆ่าพี่น้องร่วมสายเลือด สังหารองค์รัชทายาท ต้องโทษประหารเชียวนะ!เจิ้งเหวินไท่ย่อมเข้าใจความนัยแห่งสายตาของจางฉวน เขาจึงเอ่ยเสียงทุ้มต่ำทรงพลังน่าหลงใหลทั้งสุขุมและเยือกเย็นซึ่งทำคนฟังสบายใจมาโดยตลอดว่า “เจ้าอย่าได้คิดมากเกินไป นี่มิใช่ยาพิษคร่าชีวิต หากแต่เป็นแค่ยาบำรุงพลังธรรมดา เพียงดึงรัชทายาทลงจากตำแหน่งเร็วขึ้นเท่านั้น”จางฉวนขมวดคิ้ว “ยาบำรุงพลังหรือพ่ะย่ะค่ะ?”แววตาขององค์ชายสี่ยังคงอบอุ่นดุจลมวสันต์ เขาพยักหน้ายิ้มๆ กล่าวเสียงราบเรียบว่า “เจ้าไปรายงานพี่รองตามนี้เถอะ ส่วนกลุ่มคนที่สลบแปดในสิบย่อมม

ซือเร่อปลายตามองสาวใช้คนสนิทนิ่งๆ ไม่เอ่ยวาจา นางรู้ดีว่าอีกฝ่ายเตือนเพราะหวังดี แต่จะให้นางกลับไปเป็นสตรีอ่อนหวานนุ่มนวลเอาอกเอาใจคนอย่างเจิ้งซงหยวนกระนั้นหรือให้เขาเลิกนิสัยมั่วราคะก่อนได้หรือไม่เล่า?ซือเร่อปราศจากความคิดที่จะทำดีกับเจิ้งซงหยวนตามคำแนะนำของจื่อซิ่ว เพราะนางไร้ซึ่งเสน่หาต่อสามีผู้นี้ดั่งเช่นเมื่อกาลก่อนมานานแล้ว แต่ตรงกันข้ามนางยังต้องการล้มล้างเขาด้วยมือของนางเองอีกด้วยความรักที่นางมีต่อบุรุษผู้นั้นกำลังลดลงตามจำนวนสตรีหลังเรือนที่เพิ่มขึ้นทุกวัน ความเกลียดชังยังเพิ่มขึ้นทบทวีความเกลียดนี้แผ่ลามไปทั่วทั้งใจจนกลายเป็นริษยาหากนางรู้แต่แรกว่าแต่งให้รัชทายาทแล้วต้องเจอกับอะไร นางยอมแต่งให้เจี้ยนอ๋องย่อมดีกว่า แล้วค่อยชักจูงให้เขาแย่งชิงบัลลังก์จากรัชทายาท นางก็จะได้เป็นฮองเฮาอยู่ดีมีหรือเฟิงลี่จะได้สามีดีกว่านางผู้เป็นพี่สาว...หึ! ได้ข่าวว่าเจี้ยนอ๋องรักใคร่ทะนุถนอมเฟิงลี่เหลือเกิน แม้มีสาวงามเต็มวังแต่ไม่มีหญิงใดได้ขึ้นเป็นอนุชายาสักคนซือเร่อยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมจื่อซิ่วถอนหายใจบ่นพึมพำ “เสี่ยวชุ่นก็เหลือเกิน รับใช้ข้างกายพร

เฟิงลี่หันมารับเอาไว้ เปิดปากไหออกแล้วดมชั่วครู่จึงเอ่ย “อืม...เหล้าดี ข้านำไปให้ท่านอ๋องลองชิมดูดีกว่า”ม่านอวี้ทำตาเจ้าเล่ห์ “พระชายาดื่มกับท่านอ๋องด้วยจึงจะดี อาจมีข่าวมงคลเร็วๆ นี้เพคะ” จบคำก็เลื่อนสายตาลงต่ำ มองหน้าท้องของอีกฝ่ายยิ้มๆพวงแก้มเฟิงลี่ร้อนผ่าว นางถลึงตาใส่ “อะไรของเจ้า”ม่านอวี้หัวเราะชอบใจ ก่อนเดินหายไปทางห้องปรุงยา หน้าประตูวังเจี้ยนอ๋องรถม้าหรูหราคันหนึ่งจอดนิ่งสนิท ก่อนที่ข้ารับใช้จะรีบนำเก้าอี้มาวางอย่างเรียบร้อย สาวใช้นางหนึ่งเปิดม่านรถม้าออก พลางกล่าวคำนอบน้อม “คุณหนูถึงแล้วเจ้าค่ะ”จากนั้นก็รีบประคองโฉมสะคราญนางหนึ่งลงจากรถม้า หญิงงามผู้นี้คือคุณหนูโจวหลิวหลัน นางมาเยือนเจี้ยนอ๋องอีกครั้งหลังจากต้องผิดหวังเมื่อครั้งที่แล้ว“คุณหนูค่อยๆ เดินเจ้าค่ะ”สาวใช้แย้มยิ้มพลางจับประคองนายสาวยืนหน้าประตูวัง ก่อนจะยื่นป้ายหยกให้แก่ทหารยาม แน่นอนว่าการเข้าวังแห่งนี้ โจวหลิวหลันล้วนทำได้ง่ายดายหญิงสาวเดินขึ้นเกี้ยวด้วยกิริยาสูงส่งงดงามเช่นเดิม ทั้งอ่อนหวานสง่าผ่าเผยหาใดเปรียบ รูปร่างหน้าตาหมดจดและผิวพรรณขาวเนียนกระจ่างใสไร้ที่ติคล้ายจะล้ำเลิศกว่าเดิมยิ่งนัก