All Chapters of บุปผากลางวสันต์: Chapter 111 - Chapter 120

149 Chapters

บทที่ 111

“เรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หม่าหลิงฟู่นึกถึงหัวหน้านักฆ่าคนที่นำของมาส่งให้เขาที่จวน แม้ว่าในใจเขาจะรู้สึกว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่เขาก็หาข้อบกพร่องข้อนั้นไม่เจอปกติการสับเปลี่ยนคนดูแลงานของหน่วยนักฆ่า จะอยู่ภายใต้ข้อตกลงของสองฝ่าย ทว่าในยามที่นำของมาให้เขา หน่วยนักฆ่าที่เขาจ้างวานกลับเปลี่ยนหัวหน้าหน่อยโดยกะทันหันแม้เขาจะไม่พอใจอยู่บ้าง แต่การได้ของมาตามที่ตกลงกันไว้ทำให้เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไร ทั้งยังไม่รายงานเรื่องนี้ออกมา เพราะในใจยังอยากให้นักฆ่าเหล่านั้นอยู่เป็นกำลังเสริมหากว่ามีบางอย่างผิดพลาด“องค์รัชทายาทยังทรงกังวลพระทัยในเรื่องใดพ่ะย่ะค่ะ” หม่าหลิงฟู่มองเห็นใบหน้าเคร่งเครียดของผู้เป็นนาย ในยามที่เผาจดหมายที่เป็นหลักฐานสำคัญด้วยความสงสัย“ข้าเพียงกังวลว่าเหตุใดทุกอย่างจึงดูง่ายดายไปหมด ง่ายดายเกินไป เสด็จอามิใช่คนที่เราจะสามารถดูแคลนได้” เยวี่ยหย่งเสียงขมวดคิ้วมีบางอย่างที่สะดุดใจเขาอย่างมาก ทว่าจนแล้วจนรอดเขาเองก็ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร เยวี่ยเทียนฉีเป็นคนฉลาดล้ำ เขามองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งเสมอมา ดังนั้นเรื่องนี้สร้างความกังวลให้เขาเป็นอย่างมาก เมื่อดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไร้ค
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more

บทที่ 112

​“คุณหนูใหญ่เจ้าคะนายน้องหอสุราซุนฮวามารออยู่ที่ห้องโถงแล้วเจ้าค่ะ นอกจากนั้นยังมีแม่นางคนหนึ่งมาขอพบท่านด้วยนะเจ้าคะ”สาวใช้ที่ท่าทางมากประสบการณ์เอ่ยเสียงเครียด“ใครหรือ” ซูฉิงเยี่ยนเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ เนื่องจากคิดไม่ถึงว่าจะมีคนมาหานางในเวลาเช่นนี้ ยิ่งในยามที่เห็นสาวใช้ต้นห้อง ซึ่งเป็นคนที่เยวี่ยเทียนฉีไว้ใจมีใบหน้าประหลาดชอบกล นางก็ยิ่งรู้สึกสงสัยอยู่ครามครัน“แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ห้องโถงเช่นกันหรือ” เอ่ยจบก็รีบสาวเท้าออกไปจากเรือนทันที เพราะไม่ว่าผู้มาใหม่จะเป็นใคร การปล่อยให้อยู่ตามลำพังกับนายน้อยหอสุรา ผู้ซึ่งชื่นชอบเรื่องสนุกสนานเป็นชีวิตจิตใจ อาจไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก แต่ยังไม่ทันทีที่ซูฉิงเยี่ยนจะได้ก้าวออกจากเรือน ฉวนจินพลันเข้ามายืนขวางหน้านางเอาไว้“ก่อนออกไปคุณหนูใหญ่ข้าขอถามท่านสักเรื่องได้หรือไม่” เขาเอ่ยถามด้วยใบหน้านิ่งเฉย ทำให้ซูฉิงเยี่ยนไม่อาจคาดเดาสิ่งที่อยู่ในใจของอีกฝ่ายได้เยวี่ยเทียนฉีช่างเข้าใจหาคนสนิทยิ่งนัก ไม่ว่าจะเป็นท่านพ่อบ้านและสาวใช้คนสนิท แต่ละคนอ่านยากเหมือนเขาไม่มีผิด!“เชิญท่านพ่อบ้าน”“ท่านไว้ใจในตัวของคนผู้นั้นมากน้อยเพียงใด”คำว่า ‘คนผู้นั้
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more

บทที่ 113

ในคราแรกที่สบตากับอีกฝ่าย เสวียนจิ้งรู้สึกว่าสตรีผู้นี้มิได้เลวร้ายเท่าไรนัก หากเทียบกับอัครมเหสีผู้เป็นพี่สาวแล้ว แม้จูหลิ่งถิงจะสามารถเก็บอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ได้อย่าแนบเนียน กระนั้นนางก็หาได้มีแววตาแห่งความอำมหิต ทั้งยังไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งเลยแม้แต่น้อยกลับกันเสวียนจิ้งพลันรู้สึกได้ถึงความกดดันที่อีกฝ่ายพลั้งเผลอ ในยามที่สาวใช้ออกมาบอกว่าซูฉิงเยี่ยนกำลังจะออกมาพบ“แม่นางท่านนี้เป็นสหายของคุณหนูใหญ่หรือ” เสวียนจิ้งเอ่ยถามอย่างสุภาพ“ส่วนท่านคงเป็นนายน้อยหอสุราซุนฮวาที่หญิงสาวในเมืองหลวงต่างก็ร่ำลือ”“มิผิดๆ เป็นผู้น้อยเอง” เสวียนจิ้งแสร้งยกพัดในมือขึ้นโบกเบาๆ ราวกับกำลังข่มความขัดเขินที่ตนเป็นที่รู้จักของหญิงสาวมากมาย แต่ความจริงแล้วนางกลับใช้โอกาสนั้น สังเกตสีหน้าท่าทางของจูหลิ่งถิงมากกว่า เนื่องจากใบหน้าของอีกฝ่ายทำให้เขาอดที่จะทึ่งไม่ได้ นางช่างเปลี่ยนสีหน้าท่าทีได้รวดเร็วยิ่งนัก หากไม่สังเกตนางเองก็อาจมองไม่ทัน ในยามที่อีกฝ่ายหน้าขาวซีดเล็กน้อยราวกับตื่นเต้นที่จะได้พบกับซูฉิงเยี่ยน“ดูเหมือนท่านจะสนิทสนมกับคุณหนูใหญ่ตระกูลซูยิ่งนัก” จูหลิ่งถิงยิ้มออกมาหลังจากเอ่ยจบ เสวียนจิ้งเอ
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 114

มีหรือซูฉิงเยี่ยนจะไม่รู้ความหมายของคำว่า ‘ฝากเนื้อฝากตัว’แต่หญิงสาวหาได้จำเป็นต้องแสดงท่าที เพราะนางเองก็ไม่ได้คิดว่าจูหลิ่งถิงจะโง่งมถึงขนาดมาที่ตระกูลซู เพียงเพื่อจะมาประกาศตัวกับนางอย่างโจ่งแจ้ง“แม่นางจู ตัวข้านั้นฐานะยังคงไม่ได้มีการประกาศออกไปแต่อย่างใด ดังนั้นท่านเองก็ยังไม่ต้องถึงกับมาเยี่ยมเยียนคารวะกระมัง เอาไว้เมื่อถึงเวลารับรองว่าจวนตระกูลซูจะเปิดประตูไว้ต้อนรับท่านแน่นอน”“จวนตระกูลซู” จูหลิ่งถิงทวนคำของอีกฝ่ายด้วยความสงสัย “มิใช่ต้องบอกว่าตำหนักหยางจื้อหรอกหรือ หรือว่าข้าเข้าใจสิ่งใดผิด ต้องขออภัยจริงๆ ข้าเองก็เพิ่งจะเข้ามาในเมืองหลวงได้ไม่นาน หลายเรื่องยังคงต้องให้ท่านชี้แนะ”“ท่านฟังไม่ผิดหรอกแม่นางจู ข้ายังคงมีเรื่องราวมากมายในตระกูลต้องจัดการ ดังนั้นเรื่องฐานะใหม่ที่เพิ่งได้มานั้นคงต้องเอาไว้จัดการ หลังจากงานเสกสมรสขององค์ชายรอง”“หากมีเรื่องใดที่ข้าจะพอช่วยเหลือท่านได้ ขอให้ท่านอย่าได้เกรงใจที่จะเรียกใช้ข้า...”นั่นอย่างไรเล่า หางจิ้งจอกโผล่ออกมาทีละน้อยแล้ว“คงไม่ต้องรบกวนท่านกระมัง เรื่องราวภายในจวนจะอย่างไรเสียข้าควรจัดการด้วยตัวเองจึงจะถูก แม่นางจูอย่าได้ลำบาก
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 115

หรือไม่เช่นนั้นนางอาจจะเรียกร้องให้เยวี่ยเทียนฉีรับผิดชอบต่อโอรสของนาง หรือทางที่ดีที่สุดคือใช้วิธีที่เขาไม่อาจปฏิเสธ นั่นก็คือทูลต่อองค์จักรพรรดิ ซึ่งสำหรับนางวิธีนี้เรียกว่าง่ายยิ่งกว่าง่าย เพราะพี่สาวของนางเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ในวังหลัง ทว่าจูหลิ่งถิงกลับวิธีที่อ้อมค้อมที่สุดคือการเข้าหานาง...เช่นนี้แล้วเบื้องหลังเรื่องนี้ จุดประสงค์ที่แท้จริงของอีกฝ่ายที่เดาได้ก็คือ เยวี่ยเทียนฉี!!!คำตอบที่คาดการณ์ทำให้ซูฉิงเยี่ยนเผลอถอนหายใจออกมาเสียงดังเสวียนจิ้งหันมามองนางแล้วหัวเราะออกมาฉวนจินขมวดคิ้วด้วยความสงสัยใคร่รู้ ทว่าใบหน้าของซูฉิงเยี่ยนที่ตั้งใจเบือนหนีไปจากคนทั้งคู่ ทำให้พวกเขาต้องปิดปากเงียบนางแสดงออกชัดว่าห้ามถาม มีหรือที่พวกเขาจะเอ่ยปาก ทั้งสองได้แต่ให้เวลานางได้ครุ่นคิด เนื่องจากนางเองก็แสดงให้เห็นแล้วว่ายังคงรับมือไหวพิธีเสกสมรสอันยิ่งใหญ่ระหว่างสองแคว้น ถูกจัดขึ้นที่ท้องพระโรงทอง โดยมีองค์จักรพรรดิทรงเป็นประธานองค์สำคัญ เยวี่ยเสียนเฉิงเจ้าบ่าวผู้สูงศักดิ์ในชุดสีแดง ยืนอยู่เบื้องล่างต่อหน้าองค์จักรพรรดิ ในยามที่ขันทีกำลังประกาศเริ่มพระราชพิธีขั้นตอนต่อจากนี้จะเป็นไปตามประเพณ
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 116

กระทั่งในที่สุดสายตาคมกริบที่จดจ้องมา ทำให้ฉินอยู่เฟยไม่อาจถอนสายตาจากเขาไปได้เยวี่ยเสียนเฉิงผู้นี้ให้คำมั่นกับนาง ว่าจะปกป้องดูแลนางอย่างถึงที่สุด คารมคมคาย และท่าทีซึ่งมากด้วยเล่ห์กล ทำให้นางเกือบจะคล้อยตามหลายครั้งแต่ทุกครั้งนางก็รั้งตนกลับมาได้ จนเหลือเพียงความสับสนลังเล กระนั้นเขาก็ไม่ยอมปล่อยนางไป หลังจากมองเห็นความลังเลของนาง เขาก็ใช้อำนาจจากดวงตาคม หลอกล่อให้นางที่อ่อนประสบการณ์กว่าติดกับฉินหยูเฟยที่ไม่เคยใกล้ชิดกับบุรุษใด ทั้งยังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ทางกายระหว่างชายหญิงมากนัก เมื่อถูกบุรุษซึ่งเต็มไปด้วยเล่ห์ และมากประสบการณ์เช่นเยวี่ยเสียนเฉิงวางกับดักเอาไว้ มีหรือที่นางจะไม่พลั้งเผลอยิ่งในยามที่เขาใช้สัมผัสอ่อนโยนทำให้นางลุ่มหลง สติขององค์หญิงต่างแคว้นก็ยิ่งเตลิด แม้เขาจะไม่ได้ล่วงเกินนางไปมากกว่าสัมผัสภายนอก ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและนางนั้น หาใช่สิ่งที่บุรุษกับหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนควรกระทำไม่“มาสิ”เสียงกระซิบอ่อนโยนดังขึ้น ทำให้ฉินหยูเฟยตื่นจากภวังค์ หญิงสาวพบว่านางยังคงยืนจ้องมือข้างนั้นของเขานิ่ง ในขณะที่ขุนนางน้อยใหญ่ของแคว้นเยวี่ย ต่างก็พากันขมวดคิ้วด้วย
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

บทที่ 117

“ทูลฝ่าบาท ดะ..ด้านนอก ด้านนอกยังมีเจ้าสาวอีกคนพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีถวายรายงานด้วยเสียงเบา เหงื่อเย็นๆ ของเขาหลั่งออกมาเต็มใบหน้า เนื่องจากเกรงกลัวว่าโอรสสวรรค์จะกริ้ว“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“ด้านนอกท่านราชทูต และองค์หญิงฉินหยูเฟยอีกพระองค์มาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”“บังอาจ!!” เยวี่ยหย่งเต๋อตวาดทำให้ขุนนางน้อยใหญ่รีบคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียงกัน ด้วยเกรงกลัวพระบารมีของโอรสสวรรค์จักรพรรดิแคว้นเยวี่ยขมวดคิ้ว แล้วหันไปมองสองอาหลานที่ยังคงมีท่าทีนิ่งเฉย เขาหันกลับไปมองจูหลิ่งจือที่มีท่าทีเดียวกันโทสะของเขาที่มีไม่บ่อยครั้งพุ่งขึ้นสูงจนใบหน้าแดงก่ำ คนรอบข้างตัวเขาต่างก็ไม่มีใครที่เขาไว้ใจได้เลยสักคน ในงานพิธีที่มีความสำคัญต่อสองแคว้นเช่นนี้ยังมีคนกล้าก่อเรื่องน่าตายนัก!!!“พาตัวเข้ามา เราจะดูสิว่ามันผู้ใดที่ขวัญกล้าเล่นตลกกับเรา!!!” เยวี่ยหย่งเต๋อเอ่ยจบก็หันไปมองเยวี่ยเทียนฉีนิ่ง ในใจเขาปักใจไปกว่าครึ่งแล้วว่าผู้ที่รู้เห็น และดำเนินแผนการวันนี้คือผู้เป็นอนุชา ทว่าสายตามั่นคงที่สานสบตอบมากลับทำให้เขานิ่งงันความลังเลหลังจากที่ได้สบตากับผู้เป็นน้องชายทำให้เขาประหลาดใจยิ่งนัก เขาไม่เคยอ่านความคิดข
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

บทที่ 118

“ทูลฝ่าบาท เช่นนี้มิสู้ให้ทั้งสองท่านนำหยกดังกล่าวออกมาเทียบกันดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” เยวี่ยหย่งเสียงได้ยินจึงรีบทูลจักรพรรดิทันทีเพื่อชิงความได้เปรียบใบหน้าหล่อเหล่าแย้มยิ้มออกมาเพราะหยกดังกล่าวนั้น ตนเพิ่งจะให้คนส่งไปยังตำหนักอวี๋ชุน ซึ่งในยามนี้มันก็ถูกแขวนอยู่ที่ผ้าคาดเอวขององค์หญิงตัวปลอมนั่นเองที่สำคัญกว่านั้นเขาให้คนตรวจสอบมาแล้วว่าหยกดังกล่าวเป็นของจริงแน่นอน ซึ่งก็ง่ายดายเหลือเกินกับการตรวจสอบ เนื่องจากหยกชิ้นดังกล่าวเป็นหยกโบราณที่ยากแก่การลอกเลียนแบบ“เช่นนั้นองค์หญิงท่านนี้มีหยกดังกล่าวหรือไม่” เยวี่ยหย่งเสียงหันไปหาฉินหยูเฟยที่ยืนอยู่ข้างผู้เป็นอนุชา ในใจของเขานั้นเต็มไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง เนื่องจากมั่นใจว่าเรื่องราวในครั้งนี้ ทั้งเยวี่ยเทียนฉีและเยวี่ยเสียนเฉิงไม่มีทางเอาชนะเขาไปได้อย่างแน่นอน“ฝ่าบาทหม่อมฉันเป็นคนต่างแคว้น จึงมิได้ล่วงรู้ขนบธรรมเนียมของเชื้อพระวงศ์แคว้นเยวี่ยเท่าที่ควร หากหม่อมฉันจะขอเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกจะเป็นอะไรหรือไม่เพคะ” ฉินหยูเฟยพยายามเงยหน้าขึ้นมามองเยวี่ยเสียนเฉิง แต่ติดตรงที่ผ้าคลุมหน้าสีแดงนั้นยังคงบดบังทุกสิ่งรอบกายเอาไว้“เอาเถิดเรื
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

บทที่ 119

“รบกวนท่านเสนาบดีพิจารณาหยกทั้งสองชิ้น แล้วชี้ชัดถึงจุดที่สลักอักษรย่อให้ทุกคนได้กระจ่างด้วยเถิด” เยวี่ยเทียนฉีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจาะจงทำให้หลินหวงกระพริบตามองอีกฝ่ายอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงทันได้เห็นเยวี่ยเทียนฉีพยักหน้าน้อยๆ ให้เขา ซึ่งหากไม่สังเกตจริงๆ ก็จะมองไม่ทัน“นั่นสิ รบกวนท่านเสนาบดีชี้ชัดด้วยว่าอันไหนของปลอม และอันไหนที่เป็นของจริง” เยวี่ยหย่งเสียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความเป็นต่อหลินหวงแอบถอนหายใจออกมาเสียงเบา ก่อนจะก้มลงไปหยิบหยกอันแรกขึ้นมาพิจารณา หยกอันนี้ห้อยด้วยพู่ประดับสีขาว ประดับด้วยไข่มุกวาววับสีขาว ซึ่งขันทีผู้ที่ถืออยู่นำมาจากองค์หญิงฉินหยูเฟยตัวจริง เขาจำได้ว่าหยกประจำพระองค์ขององค์หญิงฉินหยูเฟยนั้นประดับพู่สีเดียวกันนี้ทว่าหยกที่เขานำมานั้นประดับด้วยพู่สีทอง เนื่องจากเป็นของจักรพรรดิ แต่เขาก็ได้ให้คนเปลี่ยนเป็นสีขาวเรียบร้อย ดังนั้นมองเผินๆ เขาเองก็ยังแยกไม่ออกว่าชิ้นใดคือขององค์หญิงใหญ่ ชิ้นใดเป็นขององค์จักรพรรดิแคว้นฉินป้ายหยกสีแดงเข้มทรงกลมฉลุลายมังกรคู่หันหน้าเข้าหากัน เมื่อเพ่งมองไปยังช่องเล็กๆ ซึ่งเป็นลวดลายฉลุจะมีอักษรมงคลสลักอยู่ ส่วนคอของมังกรคือ
last updateLast Updated : 2026-02-02
Read more

บทที่ 120

“องค์หญิง...จักรพรรดิ...พระราชบิดา ทรงสิ้นพระชนม์แล้วพ่ะย่ะค่ะ” จบประโยคของหลินหวง ฉินหยูเฟยก็น้ำตาร่วงเป็นสาย โฉมงามในชุดเจ้าสาวสีแดงปล่อยให้ร่างอรชรทรุดลงไปยังพื้นของท้องพระโรงอย่างสิ้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เสียงสะอื้นเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับใบหน้างามที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตานาง...ไร้แล้วซึ่งที่พึ่งพิง ไร้แล้วซึ่งบุคคลอันเป็นที่รัก ในโลกใบนี้นางไม่เหลืออะไรแล้วที่จะต้องกังวล ไม่มีผู้ใดที่นางต้องห่วงหาอีกแล้ว เพราะพระราชบิดาอันเป็นที่รักได้จากไปแล้ว...ความโศกเศร้าที่ครอบคลุมวันมงคลทำให้เยวี่ยหย่งเต๋อถอนหายใจออกมาเบาๆ โทสะของเขาลดลงไปกว่าครึ่ง ทว่าสิ่งที่สอบสวนไม่จบก็คงต้องดำเนินต่อไป ดังนั้นเขาจึงหันมาหาเยวี่ยเทียนฉี“เลี่ยงอ๋องเจ้ารับหน้าที่สอบสวนเรื่องนี้ต่อไปเถิด”“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ” เยวี่ยเทียนฉีเดินเข้ามารับพระราชโองการ ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าอู่ยวี่หยาง “ใต้เท้าอู่ท่านจะอธิบายเรื่องนี้เช่นใดหรือ ท่านถึงกับมีหยกประจำพระองค์ขององค์จักรพรรดิแคว้นฉิน เจตนารมณ์ของท่านครั้งนี้คือสิ่งใดกันแน่” เยวี่ยเทียนฉียังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าเช่นเดิมในยามที่เอ่ยถ้อยคำ“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมขอรับประกั
last updateLast Updated : 2026-02-03
Read more
PREV
1
...
101112131415
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status