“เจ้าเป็นคนฉลาด ข้าหวังให้เจ้าเชื่อใจข้าและมองออกถึงความนัยทั้งหมด ซึ่งเจ้าก็ไม่ทำให้ข้าผิดหวังเลยแม้แต่น้อย”“ข้าก็ไม่ได้เชื่อท่านเสียทีเดียว ข้ายังแอบเสียใจที่ท่านไม่บอกอะไรข้าเลย”“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้ารักเจ้าซูฉิงเยี่ยน บัวดอกน้อยในใจข้ามีเพียงเจ้าแต่เพียงผู้เดียว”“และท่านคือแสงนำทางข้า ข้ารักท่านและจะไว้เนื้อเชื่อใจท่านเท่านั้น”“อย่าให้ข้าเป็นแสงเดียวที่นำทางเจ้าเลย เพราะนั่นจะหมายถึงหากวันใดไม่มีแสงจากข้า เจ้าก็คงไม่อาจก้าวเดินไปข้างหน้า ข้าเชื่อว่าเจ้าจะเข้มแข็งและเดินไปข้างหน้าต่อไปแม้ว่าวันหนึ่งจะไม่มีข้าก็ตาม”“ท่านพูดถึงเรื่องอะไร” ซูฉิงเยี่ยนสังหรณ์ใจไม่ดีเลย“ข้า...”ยังไม่ทันทีเขาจะได้เอ่ยประโยคในใจ รังสีเข่นฆ่ากลับพุ่งกระจายออกมาจากทั่วทุกทิศทาง เยวี่ยเทียนฉีรั้งร่างอรชรเข้ามากอดเอาไว้อย่างปกป้องเขารวบรวมกำลังภายในซัดออกไปยังที่มาของรังสีอำมหิตนั้น ฝ่ามืออันทรงพลังปะทะเข้ากับหนึ่งฝ่ามือที่โจมตีเข้ามาอย่างไร้ซุ้มเสียงซูฉิงเยี่ยนหวีดร้องออกมา ในยามที่มือคู่หนึ่งกระชากนางออกมาจากอ้อมอกเยวี่ยเทียนฉี ไหล่หนาของเขาถูกฝ่ามือหนึ่งซัดเข้าไปเต็มกำลัง เนื่องจากเขาหันเหสายตา
Magbasa pa
Mag-log in
