All Chapters of บุปผากลางวสันต์: Chapter 51 - Chapter 60

149 Chapters

บทที่ 51

ยิ่งมองหญิงสาวยิ่งทำตัวไม่ถูก ทำไมนางจึงรู้สึกว่าเขากำลังพยายามระงับความโกรธอยู่ ทั้งที่ทั้งสองมิได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ ต่อกันนางไม่คิดว่าเขาจะมาชอบพอนาง เนื่องจากทั้งสองคนเพิ่งจะพบเจอกันเท่านั้น“เอ่อ...คือ...เมื่อผ่านพ้นไประยะหนึ่ง ท่านสามารถใช้เหตุผลที่ว่าข้า...เป็นหมันไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ แล้วหย่าข้าเสีย เพราะหากวันนั้นท่านอาจพบหญิงสาวที่ท่านพึงใจ...”กล่าวจบนางพลันรู้สึกถึงความโกรธมหาศาลในตัวเขา นางสับสนเพราะรู้สึกว่าเขาไม่ควรรู้สึกโกรธ เนื่องจากเขาเป็นบุรุษคงไม่ได้เสียหายอะไรกับเรื่องนี้ตรงข้ามกับนางที่เป็นหญิงสาวแท้ๆ เพราะหญิงที่ถูกสามีหย่านั้นไม่เพียงถูกติฉินนินทา แต่ยังยากที่จะสามารถแต่งงานใหม่อีกครั้งด้วยจริงอยู่ว่าหากนางทำเช่นนี้ นางอาจจะรู้สึกผิดต่อมารดาของเขา ทั้งยังอาจจะรู้สึกผิดที่ต้องดึงเขาให้เข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องราวที่อันตรายถึงชีวิต แต่นางไม่มีทางเลือกจริงๆ สถานการณ์ของนางตอนนี้ คล้ายกับว่านางเดินบนถนนที่ไม่อาจมองเห็นทางออกนางถูกบังคับให้รู้เห็นการลอบสังหาร ถูกดึงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองของรัชทายาทและองค์ชายรองแคว้นเยวี่ย ทั้งที่ตัวนางเองก็มีเรื่องในตระกู
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 52

หญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีแดงถูกลากไปทางนั้นทีทางนี้ที แต่นางก็ไม่บ่น กระทั่งในที่สุดนางก็ได้นั่งพักขาเมื่อถูกนำตัวเข้ามายังห้องหอฟูกนอนถูกแทนที่ด้วยเตียงใหญ่ มีผ้าม่านปักลายนกยวนยาง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคู่สามีภรรยาที่มีความรัก และความซื่อสัตย์ต่อกันกลางห้องมีโต๊ะเรียงรายด้วยอาหารเลิศรส ทั้งยังส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย มองไปยังอีกด้านของผนังห้องที่เคยมีชั้นหนังสือ ถูกฉากกั้นลวดลายงดงามอีกอันวางแทนที่ผนังห้องหลังฉากกั้นถูกต่อเติมออกไปเป็นห้องอาบน้ำ เพื่อเพิ่มความเป็นส่วนตัวให้กับซูฉิงเยี่ยนโดยเฉพาะลอบมองผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว ซูฉิงเยี่ยนเห็นเพียงแสงสีแดงของเทียนมงคล ซึ่งถูกวางเอาไว้ตามจุดต่างๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเกสรดอกบัวอบอวลไปทั่วทั้งห้อง“ฮูหยิน ท่านอย่าเปิดผ้าคลุมหน้าสิเจ้าคะ” เป๋าเป่าอุทานเสียงเบา“ไม่เป็นไรหรอกครู่เดียวเอง ข้าอยากเห็นกำยานนั่นชัดๆ” ซูฉิงเยี่ยนยิ้มอย่างตื่นเต้น เตากำยานหอมที่ถูกจุดเอาไว้บนโต๊ะ ดึงดูดนางให้เดินเข้าไปหาอย่างไม่รู้ตัวด้านข้างยังมีกำยานหอมที่ยังไม่ถูกจุดวางสำรองเอาไว้ แน่นอนนางรู้ดีว่ามันคือกำยานที่ไม่ใช่จะหาซื้อได้ง่ายๆ กลิ่นดอกบัวหอมอ่อนๆ ไม่ฉุนจนเกินไป
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 53

ด้านหนึ่งก็ส่งคนไปแจ้งข่าวเท็จต่อองค์ชายใหญ่เยวี่ยหย่งเต๋อ ทั้งยังตั้งใจลวงองค์ชายรองเยวี่ยเทียนฉีให้เข้าใจผิด คิดว่าเชษฐาต้องการชิงบัลลังก์ราวกับว่าอดีตจักรพรรดิทรงเห็นบ้านสงบสุขมานานเกินไป จึงทรงก่อสงครามภายในขึ้น ยามนั้นบ้านเมืองวุ่นวาย ขุนนางที่หนุนหลังองค์ชายทั้งสอง แบ่งเป็นสองฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด โดยที่จักรพรรดิเองก็ทรงนิ่งดูดาย ปล่อยให้พระโอรสทั้งสองต่างฝ่ายต่างก็พิสูจน์ว่าผู้ใดคือผู้ที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองบัลลังก์ภายในกำแพงวังหลวง วันแล้ววันเล่าที่ศพของเหล่านางกำนัล ขันที รวมไปถึงทหารราชองครักษ์ถูกพบ แต่เมื่อสืบสาวราวเรื่องก็พบเพียงปริศนาที่ไม่อาจไขศพที่พบส่วนใหญ่หากเป็นคนของเยวี่ยเทียนฉี รอบกายของผู้ที่ตายมักจะมีหลักฐานชี้ชัดว่าผู้ต้องสงสัยคือคนของเยวี่ยหย่งเต๋อหากผู้ตายเป็นคนของเยวี่ยหย่งเต๋อ ก็มีหลักฐานว่าผู้ต้องสงสัยคือคนของเยวี่ยเทียนฉี คล้ายกำลังบ่งบอกว่าเยวี่ยเทียนฉีกับเยวี่ยหย่งเต๋อประกาศสงครามกันแล้วกระทั่งวันหนึ่งเยวี่ยเทียนฉี และเยวี่ยหยงเต๋อได้มีโอกาสพบกันอย่างลับๆ ทั้งสองไม่ยอมให้ผู้ใดล่วงรู้ถึงบทสนทนาในวันนั้น แต่รุ่งเช้าวันต่อมาในวังหลวงกลับเกิดการเปลี่ยนแปล
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 54

“ไม่ได้” เขายื่นจอกประชิดริมฝีปากอิ่มน่ากินของนางทั้งยังเผยรอยยิ้มล่อลวงใจอีกครั้ง“แต่...”“สุรามงคลต้องดื่มให้หมด” เขาไม่ประนีประนอมแม้แต่น้อย ทั้งยังขยับเข้ามาใกล้นางจนชิดกลิ่นกำยานหอมบวกกลิ่นกายของชายหนุ่ม ทำให้ซูฉิงเยี่ยนประหม่าจนขยับตัววุ่นวาย นางไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมสันที่อยู่ใกล้ กระทั่งไหล่ของนางชนกับแผ่นอกของอีกฝ่าย“ขะ...ข้า...” นางเอาแต่ก้มลงมองจอกสุรา มือเล็กทั้งสองข้างที่วางอยู่บนตักกุมกันแน่น“ข้าเองก็ดื่มไม่บ่อย แต่วันนี้เป็นวันมงคลของเรา” เสียงกระซิบอ่อนโยนของเขา ทำให้ซูฉิงเยี่ยนเผลอกัดริมฝีปากแน่น คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ก่อนที่นางจะค่อยๆ ช้อนสายตาขึ้นมองเขาด้วยความลังเล แล้วพบว่าจมูกของนางแทบจะชนกับจมูกคมสันของเขา ซึ่งก้มลงมาในจังหวะเดียวกัน หญิงสาวผงะออกทันทีจนแทบจะร่วงลงเก้าอี้ หากไม่ได้ท่อนแขนแกร่งที่คว้าเอาไว้ได้ทัน“เสี่ยวหวงหยง...ของข้า” เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะดื่มสุราจอกนั้นเสียเอง โดยไม่ยอมปล่อยซูฉิงเยี่ยนที่ตอนนี้โดนรวบเอาไว้ได้ทั้งตัวใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย พร้อมกับดวงตาอ่อนโยนที่แฝงเอาไว้ด้วยแววบางอย่างของเขา ทำให้ซูฉิงเยี่ยนตระหนักว่าตอนนี้เข
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 55

หญิงสาวหายใจหอบ ทั้งยังถอยกรูดออกไปให้ห่างจากเจ้าบ่าวหมาดๆ กระทั่งไปจนมุมอยู่ที่ประตูห้อง เมื่อเห็นว่าเขาแน่นิ่งไม่ไหวติง นางก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ความเจ็บบริเวณหน้าผาก ทำให้นางยกมือขึ้นลูบแผ่วเบา พร้อมกับรีบปรับลมหายใจให้เป็นปกติ“เกือบไปแล้ว” ซูฉิงเยี่ยนชะเง้อมองคนที่ยังคงนอนนิ่งบนพื้น ก่อนที่นางจะขมวดคิ้ว เพราะไม่แน่ใจว่าตนทำเกินไปหรือไม่“นี่...” หญิงสาวเรียกเขาทั้งยังยืนขึ้นอย่างลังเล “แค่โดนหน้าผากโขก คงไม่ถึงกับตายกระมัง” นางถามตัวเองก่อนเดินไปหยุดลงตรงหน้าคนที่นอนนิ่งบนพื้นใบหน้าหล่อเหลายังคงปรากฏรอยยิ้มหล่อเหลา แต่รอยแดงเหนือหน้าผากของเขากลับทำให้ซูฉิงเยี่ยนหลุดหัวเราะออกมา “สมน้ำหน้า” นางเดินไปยังประตูห้องเพราะรู้ว่าเป๋าเป่าน่าจะยังอยู่บริเวณนั้นแม้ตามธรรมเนียมแล้วนางไม่สมควรออกจากห้องหอ หรือไม่ควรให้ใครเข้ามา ทว่าจะทำเช่นไรได้ นางไม่สามารถแบกคนเมาตัวโตเช่นเขาขึ้นไปนอนบนเตียงนี่นาแม้น้ำเสียงของเป๋าเป่าจะแฝงเอาไว้ด้วยความไม่ยินยอม หลังจากที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าหลังจากรู้ว่านายท่านของนางเมาสลบสไหลอยู่บนพื้นกลางห้อง ทำให้เป๋าเป่าได้แต่เข้ามาช่วยอย่างเสียไม่ได้สตรีสอ
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 56

บาดแผลจากการถูกเฆี่ยนตีและรอยนาบจากเหล็กร้อนยังคงสดใหม่ ทำให้เรี่ยวแรงของเขาถูกทอนลงไปจำนวนมากกำลังภายในที่พอจะหลงเหลือ ถูกรวบรวมแล้วใช้ออกมาจนเหือดแห้ง เช่นเดียวกันกับเรี่ยวแรงของเขาที่เหลือน้อยนิด ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็สั่งให้ตัวเองก้าวเดินต่อไป เขาจะถูกจับอีกครั้งไม่ได้ เขาต้องหนีเพราะเขามีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ทั้งต่อองค์หญิงและหญิงสาวผู้นั้นที่เขาดึงนางให้เข้ามาร่วมชะตากรรมตรอกด้านหน้าเป็นทางตัน ทว่ากำแพงสูงที่ขวางอยู่แม้ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขา แต่มันกลับทำให้เขาหมดซึ่งเรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง เขาจึงตัดสินใจที่จะหลบซ่อนตัวในคฤหาสน์หลังเล็กภายใต้กำแพงสูงหลังนั้น โดยไม่รู้เลยว่าเงาร่างของมือสังหารที่เร่งติดตามเขามานั้น รับรู้ถึงร่องรอยของเขาจากรอยเลือดเป็นทางที่เขาทิ้งเอาไว้ ดังนั้นเงาของมือสังหารทั้งหมดจึงกระโดดตามเข้าไปด้านในทันทีร่างเปล่าเปลือยที่กำลังนั่งผ่อนคลายในอ่างน้ำร้อนลืมตาขึ้นทันที นางฝึกยุทธ์มาตั้งแต่เด็กทำให้นางรับรู้ในทันทีที่มีผู้บุกรุกหญิงสาวลุกขึ้นพร้อมกับยื่นมือออกไปคว้าเสื้อตัวยาวสีขาวที่พาดยาวอยู่ใกล้มือ เป็นเวลาเดียวกับที่ร่างของบุรุษแปลกหน้าพุ่งเข้ามาหาในร
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 57

“ทำไม ข้าทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้ว ไยเขาจึงไม่เห็นใจข้าแม้แต่น้อย เขาก็รู้ว่าข้ารักเขา รักมาตลอด” จูหลิ่งจือนั่งลงกับพื้นเช่นคนที่ไร้เรี่ยวแรงใบหน้าที่เคยอาบย้อมด้วยสง่าราศีเช่นอัครมเหสีไม่หลงเหลือให้เห็น ในยามที่จิตใจของนางกำลังท้อแท้สิ้นหวังอย่างถึงที่สุดข้างกายของหญิงสูงศักดิ์ ผู้มีฐานะเป็นถึงอัครมเหสีแคว้นเยวี่ยก็คือหรูอี้ นางกำนัลอาวุโสซึ่งเป็นคนที่ติดตามจูหลิ่งจือเข้าวังมาตั้งแต่แรกมีเพียงหรูอี้ผู้นี้เท่านั้นที่สามารถเข้าใกล้อัครมเหสีที่กำลังพิโรธ เนื่องจากทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน ทั้งยังเป็นคนของตระกูลจูเหมือนกัน“พระอัครมเหสีพระทัยเย็นๆ นะเพคะ หากยังทรงเป็นเช่นนี้ฝ่าบาท...”“ข้าไม่สน... ข้าไม่สนแล้ว ข้าต้องการเขา ข้าไม่ต้องการผู้ใด!”“พระอัครมเหสี!!” หรูอี้เบิกตากว้างด้วยความตื่นตกใจ นางวิ่งออกไปไล่เหล่าขันทีและนางกำนัลให้ถอยออกไป กระทั่งแน่ใจว่าจะไม่มีผู้ใดได้ยินบทสนทนาในห้องบรรทม“เยวี่ยเทียนฉีเป็นของข้า ของข้าคนเดียว!!” จูหลิ่งจือแผดเสียง ทั้งยังคว้าแจกันกระเบื้องเคลือบใกล้มือโยนออกไปสุดแรง โดยที่ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่ามูลค่าของมันจะมากน้อยเพียงใด “ให้คนส่งข่าวไปยังด่านอันเห
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 58

ซูฉิงเยี่ยนพูดไม่ออก ตอนนี้ใบหน้าเห่อร้อนของนาง ไม่กล้าแม่แต่จะเงยขึ้นไปมองเขา เนื่องจากนางเป็นคนที่ล่วงเกินเอาเปรียบเขาเสียเองอย่างผิดความคาดหมาย ทว่าพอคิดไปคิดมานางกลับเงยหน้าพรวดขึ้น“ข้านอนอยู่บนฟูกนอน”“ใช่ ข้าก็เช่นกัน” เยวี่ยเทียนฉีกอดรัดร่างที่ดูเหมือนยังคงไม่ตื่นเต็มตา เขาหัวเราะออกมาเมื่อมองเห็นคิ้วเรียวขมวดกันมุ่นคล้ายกำลังครุ่นคิด“ท่าน....ทำไมท่านมานอนตรงนี้!!”‘เฮ้อ...ในที่สุดนางก็คิดออก’ เยวี่ยเทียนฉีแอบบ่นในใจเมื่อคืนเขาเห็นว่านางไม่ยอมขึ้นไปนอนบนเตียง เขาจึงรอจนแน่ใจว่านางหลับไปแล้ว จึงได้แอบย่องมานอนเบียดกับนางบนฟูกอันเล็กบนพื้น “ก็...ข้าเหงา”“ปล่อยข้านะ!” นางดิ้นรนจนหลุดจากอ้อมกอดของเขา กระทั่งมองเห็นสภาพของเขาเต็มตา นางถึงกับอ้าปากค้างจนเสียกิริยาใบหน้าหล่อเหลาในยามตื่นนอนของเขาช่าง...น่ารังแกเหลือเกิน เสื้อผ้าของเขาหลุดลุ่ยยับเยิน จนมองเห็นแผงอกหนั่นแน่น แต่ผิวพรรณตามใบหน้าและลำคอ เหตุใด...จึงเต็มไปด้วยร่อยรอยคล้ายกับรอยจุมพิตยิ่งมองดูร่อยรอยเหล่านั้น นางก็ยิ่งรู้สึกคอแห้งผาก เพราะกำลังจินตนาการไปถึงยามที่ตนเป็นคนที่ทำให้เกิดร่องรอยเช่นนั้น“นี่...ท่าน ท่าน...
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 59

หน้าคฤหาสน์ที่มีชาวบ้านหลายคนกำลังชะเง้อชะแง้มองเข้ามา ทำให้ซูฉิงเยี่ยนอดขมวดคิ้วด้วยความสงสัยไม่ได้ ที่จริงแล้วตั้งแต่มาอยู่ที่คฤหาสน์แห่งนี้ หญิงสาวก็ไม่เคยเห็นว่าเจ้าของบ้านจะเชิญแขกมาด้านใน ส่วนมากจะมีเพียงเด็กๆ ญาติที่มีเพียงไม่กี่คน และบิดามารดาของนักเรียน ซึ่งก็มีไม่กี่คนที่คุ้นหน้ากันดี แต่ในวันนี้ต่างออกไปเพราะกลุ่มคนที่ยืนอยู่นั้นนับดูแล้วก็ราวสิบกว่าคนเห็นจะได้“เสี่ยวเป่า นั่น...พวกเขามาทำอะไรกันหรือ” ซูฉิงเยียนมองเห็นร่างสูงของเจ้าบ้านกำลังเดินเข้าไปสนทนากับชาวบ้านอย่างเป็นกันเอง“น่าจะเพราะได้ยินเรื่องงานมงคลเมื่อวานเจ้าค่ะ นายท่านรู้ว่าพวกเขายากจนเลยเลือกจัดงานเล็กๆ เชิญเฉพาะญาติสนิท หาไม่แล้วชาวบ้านเหล่านั้นคงต้องขนข้าวของมาร่วมแสดงความยินดีเป็นแน่ พวกเขามีสิ่งใดก็ขนมามอบให้นายท่านเสมอ บางครั้งถึงกับต้องอด เพียงเพื่อให้ตัวเองได้มอบบางสิ่งเพื่อตอบแทนที่นายท่านยอมสอนหนังสือก็มีนะเจ้าคะ”“เช่นนั้นหรือ” ซูฉิงเยี่ยนคิดถึงใบหน้าเอื้ออาทรของบุรุษที่นางแต่งให้ด้วยความรู้สึกที่สั่นไหวนางรู้ว่าเขาเป็นคนดี แต่ไม่ใช่เพราะเขายอมช่วยเหลือนาง แต่เป็นเพราะตลอดมานางมองเห็นในสิ่งที่เขา
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 60

คิ้วเข้มขมวดแน่น พร้อมกับเปลือกตาที่กะพริบเปิดช้าๆ คล้ายกับพยายามต่อสู้กับความง่วงงุนและความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วสรรพางค์กายชายหนุ่มเพ่งมองไปยังใบหน้าที่พร่าเลือนของสตรีตรงหน้า เนื่องจากสายตาของเขายังคงไม่ชินกับแสงภายในห้อง “เจ้า...คือ...”“ข้าหรือ...หึๆๆ” เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้น “ข้าก็คือว่าที่ฮูหยินของเจ้าอย่างไรเล่า”“อะ...อะไรนะ” คราวนี้สติของเขาชัดเจนยิ่ง ฟู่หย่งเจี้ยนจดจำใบหน้าของหญิงสาวได้แล้ว นางก็คือหญิงสาวที่ถูกเขาบุกรุกเข้าไปในตอนที่นางกำลังอาบน้ำเขาพูดไม่ออกเมื่อได้มองใบหน้าเรียบเฉยของนาง ความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เขาอึดอัด พูดไม่ออกเพราะจนด้วยคำพูด “แม่นาง..เรื่องนั้น...ข้า...”“ท่านดื่มยาก่อนเถิด” นางยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ถ้อยคำที่นางบอกว่าเป็น ‘ว่าที่ฮูหยิน’ ของเขานั้น นางเอ่ยออกมาได้ราวกับเป็นเรื่องที่ถูกต้องด้วยหลักการฟ้าดิน ซึ่งเขาเองก็จนด้วยคำพูด เป็นเขาที่ล่วงล้ำเข้าไปทำลายเกียรติของนางใช่ เรื่องนั้นไม่ผิดแต่บางสิ่งบอกเขาว่านางไม่ได้หมายความเช่นนั้นจริงๆ เพราะจอมยุทธ์ที่มีฝีมือร้ายกาจเช่นนาง ไหนเลยจะยึดติดกับเรื่องเพียงเท่านี้“การหวาดระแ
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more
PREV
1
...
45678
...
15
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status