All Chapters of Naging Akin Siya Matapos Ang Isang Gabi: Chapter 21 - Chapter 30

: ANG SULAT NA NAKATAGO SA LIKOD NG PINTUAN Mga araw matapos makalabas ng ospital, ang buhay namin ni Zeus ay naging mas tahimik at mas masaya. Araw-araw, nagkukwentuhan kami tungkol sa aming kinabukasan—kung saan gaganapin ang kasal, kung paano tayo magtatayo ng pamilya, at kung paano tutuparin ang pangarap na magtayo ng paaralan sa probinsya. Ang tatlong singsing sa aking daliri ay palaging ramdam ko—isang paalala na may taong nagmamahal sa akin at handang gawin ang lahat para sa akin. Isang araw, habang si Zeus ay nasa opisina para kausapin ang mga tauhan tungkol sa pag-aayos ng mga teritoryo, nagpasya akong linisin ang kanyang pribadong kuwarto. Alam kong hindi niya ito ginagawa madalas—laging abala sa gawain. Habang nililinis ko ang mga aklat sa kanyang estante, napansin ko ang isang malaking pintuan sa likod ng estante na laging sarado. Hindi ko pa kailanman nakita itong binuksan ni Zeus. “Anong nasa loob nito?” tanong ko sa sarili

MGA KAUNTING PROBLEMA AT PAGTUTULUNGAN NA MAS MALAKAS Mga linggo ang lumipas matapos magsimula ng pagplano ng aming kasal. Lahat ay mukhang maayos—ang bukid ay inihanda na, ang damit ay binili na, ang pagkain ay inihanda na ng nanay ko at si Manang Rosa. Ngunit isang araw, tumawag si Kuya Jun kay Zeus habang kaming dalawa ay nasa opisina. “Zeus, may problema po,” sabi ni Kuya Jun sa telepono. “Ang mga taong nag-aalaga ng bulaklak sa bukid ay sinabing hindi nila maibibigay ang mga bulaklak sa araw ng kasal. Mayroon silang problema sa pera at kailangan nilang ibenta ang bulaklak sa ibang tao.” Naramdaman ko ang pagkabalisa sa mukha ni Zeus. “Anong oras ito nangyari?” tanong niya. “Kanina lang, kuya,” sabi ni Kuya Jun. “Kung hindi natin makukuha ang bulaklak, walang dekorasyon ang bukid sa araw ng kasal.” “Tahimik lang, Kuya Jun,” sabi ni Zeus. “Pupunta kami doon bukas para kausapin sila. Tiyakin mong hindi mag-

ANG TOTOO TUNGKOL SA NAKARAAN AT PAGSASAKIT NG PUSO Nakatayo kaming dalawa ni Zeus sa opisina niya—ako ay nanginginig ng takot at galit, siya ay puno ng kaba at kalungkutan. Ang kahon na may mga larawan ay nakasara sa harap namin, ngunit ang mga larawan na iyon ay nananatili sa aking isip. “Zeus, sabihin mo na sa akin,” sabi ko, umiiyak na. “Anong totoo tungkol sa aking ama at sa iyo?” Humingal siya ng malalim at umupo sa kanyang upuan. “Little Ay, bago kita sabihin, pangako mo na hindi ka magagalit agad? Pangako mo na makikinig ka muna?” tanong niya. “Pangako,” sabi ko, umupo rin. “Ang lalaking kasama ni Zeus noong bata pa siya at ng iyong ama ay si Don Ignacio—ang dating pinuno ng pinakamalaking mafia sa Maynila,” simula niya. “Ang tatlo nila ay magkakapatiran sa mafia—magkakasama silang namahala sa teritoryo, nagtulungan, nagprotekta sa isa't isa. Ang iyong ama ay hindi isang

BAHAGI 3: ANG LIHIM NA NABUKAS PAGKIKITA MULI AT PAGPAPASYA NA MAGKASAMA Nang sabihin kong gustong kitain siya, naririnig ko ang pagkabigla at kagalakan sa boses ni Zeus. “Saan kita hahanapin, Little Ay?” tanong niya. “Sa bukid—sa lugar ng ating kasal,” sabi ko. “Doon tayo magkita. Ngayon na.” “Oo, Little Ay. Pupunta ako doon agad,” sabi niya. “Huwag kang umalis, ha?” “Opo, hindi ako aalis.” Pagkababa ng telepono, nagbihis ako ng simpleng damit at pumunta sa bukid. Ang bukid ay parang noong araw ng aming kasal—puno ng bulaklak at liwanag ng araw. Umupo ako sa malaking bato sa gitna, hawak ang aking tiyan, at hinihintay siya. Mga kalahating oras ang lumipas, nakita ko ang kanyang kotse na paparating. Lumabas siya at tumakbo palapit sa akin—ang mukha niya ay puno ng luha at kagalakan. Ngunit huminto siya s

BAHAGI 4: ANG DIGMAAN NG MAFIA KABANATA 38: UNANG PAGTATAGPO AT UNANG LABANAN Mga araw ang lumipas matapos makita si Don Ricardo sa labas ng bahay. Ang lahat ng tauhan ni Zeus ay mas handa na—mayroong dagdag na bantay sa bahay, sa paaralan, at sa lahat ng lugar na madalas naming puntahan. Araw-araw, tumatawag si Don Ricardo sa telepono ni Zeus, nagbabanta at nagmumura. “Zeus, ibigay mo na ang teritoryo,” sabi ni Don Ricardo sa telepono isang araw. “Kung hindi, makikita mo ang pagkamatay ng iyong asawa at ng iyong sanggol sa harap mo.” “Huwag mong subukang hawakan sila,” sigaw ni Zeus, galit na. “Kung ginawa mo iyon, hindi kita papatawarin.” “Tingnan natin,” sabi ni Don Ricardo, ngumiti nang masama sa kabilang dako. “Bukas, sa Lugar ng Mga Bato—doon tayo magkita. Ikaw lang. Kung hindi ka pupunta, papatayin ko sila.” Binaba niya ang telepono. Nakatayo si Zeus na puno ng galit at kaba. “Zeus, huwa