Semua Bab Naging Akin Siya Matapos Ang Isang Gabi: Bab 31 - Bab 40

MAS MALAKING PLANO AT PAGHAHANDA NG LAHAT Pagbalik namin sa Maynila matapos ang unang labanan sa Lugar ng Mga Bato, agad na dinala si Kiko sa ospital. Ang kanyang sugat sa braso ay hindi malalim, ngunit kailangan niyang magpahinga. “Boss Zeus, huwag kang mag-alala sa akin,” sabi ni Kiko habang nasa kama. “Babalik ako agad para tulungan kayo laban kay Don Ricardo.” “Sige, Kiko. Magpahinga ka muna,” sabi ni Zeus, hawak ang kanyang kamay. “Kailangan nating lahat na malakas para sa susunod na laban.” Paglabas namin ng ospital, nagpasya kaming pumunta sa bahay at pag-usapan ang plano ni Don Ricardo. Nakita namin si Manang Rosa, ang nanay ko, at si Kuya Jun na naghihintay sa amin. “Anak, ikaw ba ay okay?” tanong ng nanay ko, yumakap sa akin. “Oo, Nanay. Salamat sa tulong ni Kuya Jun,” sabi ko. “Boss Zeus, may narinig akong balita,” sabi ni Miguel, pumasok sa sala. “Si Don Ricardo ay nakipag-ugnayan sa ibang mga maf

ANG LIHIM NA PLANO NA NABUKAS Pagkatapos na idala si Don Ricardo sa pulisya, akala namin ay tapos na ang lahat. Lumipas ang mga araw na puno ng kagalakan—nagpatuloy kami sa pagtatayo ng kuwarto para sa sanggol, nagtuturo sa paaralan, at nagkukwentuhan kasama ang pamilya at tauhan. Isang araw, habang naglilinis si Manang Rosa sa opisina ni Zeus, nakita niya isang maliit na kahon na nakatago sa ilalim ng kanyang mesa—ang parehong kahon na may mga larawan ng nakaraan. Sa loob nito, mayroong isang sulat na may pirma ni Don Ricardo. “Boss Zeus! Anak! Tingnan ninyo ito!” sigaw niya, tumakbo papunta sa amin. Binuksan ni Zeus ang sulat at binasa ito. Ang kanyang mukha ay biglang naging puti. “Anong sinasabi nito, Zeus?” tanong ko, kinakabahan. “Bago pa ako mahuli, inihanda ko na ang isang plano,” sabi ng liham. “Mayroon akong mga tauhan na nakatago sa buong Maynila. Bukas ng gabi, sasalakayin nila ang bahay ninyo at ang paaralan. P

UNANG TAGUMPAY AT PAG-ASA SA KINABUKASAN Mga araw ang lumipas matapos ang malaking pagsalakay. Ang lahat ng tauhan ni Don Ricardo na nahuli ay idinala sa pulisya, at ang mga tumakbo palayo ay hindi na nagbalik. Ang buhay namin ay unti-unting bumabalik sa normal—nagpatuloy kami sa pagtatayo ng kuwarto para sa sanggol, nagtuturo sa paaralan, at nagkakasama kasama ang pamilya at mga kaibigan. Isang araw, tinawagan ni Don Roberto si Zeus para imbitahin kaming pumunta sa kanyang tahanan. “Zeus, Little Ay—gusto kong kausapin kayo,” sabi niya sa telepono. “Mayroon akong mahalagang bagay na ibibigay sa inyo.” Pagdating namin doon, nakita namin ang ibang pinuno ng mafia na naghihintay. May malaking hapag ng pagkain at inumin sa gitna ng sala. “Maligayang pagdating!” sigaw nila, nagpalakpakan. “Ano ito, Don Roberto?” tanong ni Zeus. “Ito ay isang handaan para sa inyong unang tagumpay!” sigaw niya. “Dahil sa inyo, tapos

PAGTATAPOS NG DIGMAAN AT PAGKAKAISA NG LAHAT Pagkatapos na muling idala si Don Ricardo sa pulisya, agad na tinawagan ni Don Roberto ang lahat ng pinuno ng mafia sa Maynila. “Kailangan nating magpulong,” sabi niya. “Gusto kong tapusin ang digmaan nang tuluyan, para hindi na magkaroon ng panganib pa.” Isang araw pagkatapos, nagpulong kaming lahat sa tahanan ni Don Roberto. Ang lahat ng pinuno ng mafia ay naroon, kasama ang pamilya ko, si Kuya Jun, at ang mga tauhan ni Zeus. “Anong kailangan nating gawin para tapusin ang digmaan?” tanong ng isa sa kanila. “Kailangan nating gumawa ng kasunduan,” sabi ko, tumayo. “Isang kasunduan na walang isa man ang magpapasimula ng digmaan muli. Isang kasunduan na lahat tayo ay magtutulungan para gumawa ng kabutihan—pagtatayo ng paaralan, ospital, at tahanan para sa mahihirap.” Nakita ko ang mga mukha ng lahat na puno ng pagkabigla at paghanga. “Tama ka, Little Ay,” sabi ni Don Roberto. “Ito

BAHAGI 5: ANG WAKAS NA NAGSISIMULA SABAY NA LABAN AT PAGSILANG “Zeus… ang sakit… kailangan ko ng ospital…” sabi ko, nanginginig ang boses habang hawak ang aking tiyan. “Miguel! Kumuha ka ng kotse! Dalhin natin si Little Ay sa ospital ngayon!” sigaw ni Zeus, galit at kinakabahan na. Ngunit bago pa makagalaw si Miguel, tumakbo si Don Ricardo papunta sa amin, hawak ang kanyang baril. “Hindi kayo makakalabas dito!” sigaw niya, itinutok ang baril sa akin. “Ngayon, makikita ninyong mamatay ang inyong anak bago kayo!” Biglang naramdaman ko ang isang matinding sakit – malapit na talaga. Ngunit hindi ako natakot. Tumingin ako kay Don Ricardo at sinabi: “Don Ricardo, anong makukuha mo sa pagpatay sa akin at sa aking anak? Hindi mo ibabalik ang iyong ama. Hindi mo makukuha ang hustisya na hinahanap mo.” “Wala kang alam!” sigaw niya, nanginginig ang kamay na hawak ang baril. “Alam ko na ang