Pagkatapos nilang tumingin sa fountain, hinawakan ng matandang babae ang ulo ng bata at hinalikan ito sa noo. "Alam mo ba, anak? Bukas ng umaga, may isang bagong klase na magsisimula sa Montenegro Academy – ang klase ng mga batang musikero mula sa iba't ibang sulok ng bansa. Ang isa sa kanila ay isang batang babae mula sa isang liblib na baryo, na tulad ni Lola Bulaklak noon, ay may pangarap na ibahagi ang kanyang musika sa mundo. At alam kong, siya rin ay magiging bahagi ng ating himig." Ngumiti ang bata at tumingin muli sa libro na hawak. "Sasabihin ko po ito sa mga kaibigan ko, Lola. Sasabihin ko po na tayo ay bahagi ng isang kwentong hindi matatapos." "Tama ka, anak," sabi ni Lola Beatriza, hawak ang kamay ng bata habang sila ay naglalakad pauwi. Habang lumalayo sila, ang himpapawid ay bumuhos ng isang mahinang tugtog ng gitara mula sa pavilion – isang bagong kanta na isinulat ng isang batang estudyante, na nagsasabing:
Read more