All Chapters of Naging Akin Siya Matapos Ang Isang Gabi: Chapter 51 - Chapter 60

PINAL NA PAGPAPATAWAD AT PAGTANGGAP Mga linggo ang lumipas matapos ang seremonya sa Lugar ng Mga Bato. Ang bagong paaralan at ospital ay malapit nang matapos – lahat ng tao ay mas masigla pa kaysa dati, tumutulong nang walang hinihintay na kapalit. Si Luna ay lumalaki ng mabilis – naaawitan na niya ang kanta ni Zeus at nagagawa nang gumalaw ng kanyang mga paa. Isang araw, tumawag ang ospital kung saan nakakulong si Don Ricardo. “Boss Zeus, si Don Ricardo ay may malubhang sakit,” sabi ng doktor. “Gusto niyang kausapin kayo bago pa huli na.” Napatigil si Zeus. Pagkatapos ng lahat, gustong kausapin siya ni Don Ricardo? “Sige, pupunta kami,” sabi niya, tumingin sa akin. “Gusto mo bang sumama?” “Oo,” sabi ko. “Kailangan nating tapusin ito nang ganap.” Pagdating namin sa ospital, pumasok kami sa silid ni Don Ricardo. Nakahiga siya sa kama, may tubo sa kanyang ilong, ngunit ang kanyang mga mata ay malinaw. Nakita ni

MGA BATA NA MAY PANGARAP Mga limang taon pa ang lumipas – si Luna ay siyam na taon na at si Bulaklak ay labing-isa na. Ang paaralan ay lalong lumago – may dagdag na silid para sa sining, palaroan para sa mga bata, at isang malaking aklatan na puno ng mga libro mula sa iba't ibang lugar. Isang umaga, pumasok ako sa silid ng musika ng paaralan at nakita ko si Luna at Bulaklak na nagtutugtog ng gitara at piano kasama ang ibang mga bata. Si Luna ay tumutugtog ng isang bagong kanta na kanyang sariling ginawa, habang si Bulaklak ay umaawit nang may damdamin. “Tita Ayanna! Naririnig mo ba ito?” sabi ni Bulaklak, tumitigil sandali. “Ito ang kanta na ginawa ni Luna para sa paaralan – pangalan nito ay ‘Isang Mundo ng Pag-ibig’!” Nagsimula silang magtugtog at kumanta muli. Ang tono ng kanilang mga boses at instrumento ay umalingawngaw sa buong silid – puno ito ng pag-ibig, pag-asa, at pangarap para sa lahat ng

Tatlong taon pa ang lumipas. Si Luna ay dalawampu't apat na, at si Daniel ay dalawampu't lima. Pareho na silang tapos sa kani-kanilang mga kurso sa musika at ngayon ay magkasama nang nagpapatakbo ng "Musika ng Pag-ibig Foundation" – ang foundation na itinatag nila mula sa kita ng kanilang mga konsyerto. Patuloy pa rin silang tumutugtog at umaawit sa iba't ibang charity event, ngunit mas marami na silang oras na inilalaan sa pagpapatakbo ng mga paaralan at sentro ng sining na kanilang itinayo sa iba't ibang probinsya. Ang kasal nina Luna at Daniel ay nakatakda sa parehong bukid kung saan ako at si Zeus ikinasal, at kung saan din ikinasal sina Bulaklak at Miguel Jr. Ito ang naging sagisag ng kanilang pag-ibig – isang pag-ibig na nagsimula sa musika, umusbong sa pagtulong sa kapwa, at ngayon ay magpapatuloy sa pagbubuo ng isang pamilya at isang legasiya. Ang bukid ay mas lalo pang pinaganda. Ngayon, mayroon na itong malaking entablado sa gitna na napapalibutan ng li

: ANG WALANG HANGGANG LEGASIYA – ISANG BUHAY NA PILING-PILI AT PUNO NG PAG-ASA Mga sampung taon pa ang lumipas. Si Luna ay tatlumpu't apat na taong gulang, at si Daniel ay tatlumpu't lima. Sina Melody ay labintatlo na, at si Harmony ay labing-isa. Nagkaroon pa sila ng isa pang anak, si Cadenza, isang maliksi at mahilig magbasa na walong taong gulang. Ang "Musika ng Pag-ibig Foundation" ay naging isa nang malaking pambansang institusyon, may mga branch sa bawat rehiyon ng Pilipinas, at ang kanilang mga programa ay umaabot na sa libu-libong bata, nagbibigay ng pag-asa at inspirasyon. Ang "Carlos at Dencio Memorial School" ay lumaki rin, at ngayon ay may sarili nang high school department, na pinatatakbo ni Bulaklak bilang direktor. Si Miguel Jr. naman ay naging isang sikat na arkitekto, at siya ang nagdisenyo ng lahat ng bagong gusali ng Foundation at ng eskwelahan. Ang buhay sa probinsya ay patuloy na umunlad. Mula sa isang lugar na puno ng takot at kara

ANG PAGSUBOK NG PANAHON AT ANG WALANG PATID NA HARMONYA Lumipas pa ang isa pang dekada. Kami ni Zeus ay masaya nang namayapa sa piling ng Panginoon, ngunit ang aming legasiya ay patuloy na lumalago at nagbibigay-inspirasyon. Ang "Montenegro Academy" ay naging isang multi-campus university, na nag-aalok ng iba't ibang kurso bukod sa musika, tulad ng Fine Arts, Education, Social Work, at Environmental Science. Ang "Musika ng Pag-ibig Foundation" ay umabot na sa pandaigdigang saklaw, nagtatatag ng mga sentro ng edukasyon at sining sa mga conflict zones at developing countries, nagdadala ng pag-asa sa mga batang hindi na nagkaroon ng pagkakataong mangarap. Si Luna at Daniel, sa kanilang matatag na pamumuno, ay nagsimulang ipasa ang mga responsibilidad sa kanilang mga anak at pamangkin. Si Melody, sa kanyang kasikatan, ay naging mukha ng Foundation sa pandaigdigang entablado, gamit ang kanyang boses at impluwensya upang makalikom ng pondo at kamalayan. Si Ha