Lahat ng Kabanata ng เจ้านายสายฟ้าแลบ: Kabanata 241 - Kabanata 250

ถ้าเคยผ่านการมีลูกมาแล้ว เรื่องนี้ก็คงต้องเก็บไปคิดดูก่อนจริง ๆ ฝ่ายนั้นเอ่ยออกมาตามตรง “พอดีเจ้าลูกชายตัวดีของฉันเขาขอให้ลองถามดูน่ะ อย่าถือสาคนแก่แบบฉันเลยนะ เดี๋ยวฉันคงต้องลองไปถามความเห็นลูกชายดูอีกทีว่าเขาจะว่ายังไง”“อันที่จริงก็ไม่ได้อยากจะพูดให้ดูขำหรอกนะ แต่เจ้าลูกชายคนนี้ของฉันน่ะสิ พอได้เห็นหน้าหนูเพียวเพียวเข้าหน่อย ก็ถึงกับยืนตะลึงตาค้างเชียวล่ะ”“ตอนเซ็นสัญญาก็เอาแต่คะยั้นคะยอให้ฉันมาถามให้ได้”สวี่เจินหลี่แสดงท่าทีเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยเธอเพียงพยักหน้ารับ และไม่ได้เอ่ยตอบโต้หรืออธิบายอะไรต่อทว่าในใจลึก ๆ กลับรู้สึกไม่สบายใจและขุ่นมัวในมุมมองของผู้เป็นแม่ ต่อให้สวี่เพียวเพียวจะเคยผ่านอะไรมาหรือจะมีลูกติดมาด้วย แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาหรือข้อบกพร่องอะไรเลยสักนิดทว่าในโลกแห่งความเป็นจริง ในสิ่งที่เรียกกันว่าตลาดนัดการจับคู่แต่งงาน ผู้หญิงโสดที่มีลูกติดกลับถูกตีตราว่าเป็นข้อด้อย และถูกหักคะแนนความเหมาะสมไปเสียอย่างหน้าตาเฉยอีกฝ่ายยังคงเจรจาพาทีต่อไปด้วยท่าทีสบาย ๆ “แต่ก็นับว่ายังดีนะที่เป็นเด็กผู้หญิง ถ้าเกิดว่าเป็นเด็กผู้ชายขึ้นมาล่ะก็ เรื่องนี้ฉันคงต้องขอเวล

พูดไปพลาง คุณนายฮั่วก็แอบขยิบตาให้สวี่เจินหลี่ด้วยท่าทางมีเลศนัยราวกับจะบอกเป็นนัยสวี่เจินหลี่เอ่ยหยั่งเชิงขึ้นอย่างช้า ๆ “เพียวเพียวบ้านฉันน่ะ ถึงยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีลูกติดมาด้วยคนหนึ่งนะคะ ทางบ้านของคุณ...”“มีลูกแล้วมันจะทำไมกันคะ! การที่มีลูกน่ะ มันยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าหนูเพียวเพียวเขาเป็นคนสุขภาพดี มีบุญวาสนา มีจิตใจเมตตาและรักเด็ก คุณดูสิคะ เธออบรมสั่งสอนหนูฮว่าฮว่าออกมาได้ดีขนาดนี้ ตัวคนเป็นแม่จะต้องดีขนาดไหน? เด็กน่ะเป็นเหมือนกระจกเงาของพ่อแม่นะคะ แค่เห็นฉันก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าหนูเพียวเพียวต้องเป็นคนดี”คุณนายฮั่วประโคมคำเยินยอสรรเสริญสวี่เพียวเพียวเสียจนแทบจะลอยละล่องไปกับอากาศก่อนจะตบท้ายด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจขั้นสุด “ผู้หญิงที่ยังไม่เคยมีลูกน่ะมีถมเถไป แต่ผู้หญิงที่เพียบพร้อมไปด้วยวุฒิภาวะและจิตใจงดงามแบบหนูเพียวเพียวน่ะ ในโลกนี้มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละค่ะ”สวี่เจินหลี่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับลอบถอนหายใจก่อนตัดสินใจเล่าเรื่องราวความใจแคบและคำสบประมาทที่เพิ่งเผชิญมาในวันนี้อย่างหมดเปลือกเมื่อฟังจบ คุณนายฮั่วพลันทำหน้าดุจัด“พวกหัวโบราณคร่ำครึเต่าล้

ในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่รอคอย เหล่าบรรดาพนักงานของฮั่วซื่อกรุ๊ปต่างพากันหอบหิ้วสัมภาระก้าวขึ้นรถบัสคันใหญ่ด้วยความคึกคัก เพื่อมุ่งหน้าสู่ทริปทะเลตามโปรแกรมสวัสดิการประจำปีของบริษัทเบื้องหน้าคือภาพของท้องทะเลสีครามสดใสกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ผืนน้ำที่นิ่งสงบสะท้อนแสงแดดจัดจ้าจนเกิดเป็นประกายระยิบระยับล้อไปกับเกลียวคลื่น ราวกับว่าธรรมชาติกำลังยื่นมือมามอบโอบกอดที่กว้างใหญ่เพื่อช่วยปัดเป่าความเหนื่อยล้าของเหล่าพนักงานที่ตรากตรำทำงานหนักเหมือนวัวเหมือนควายมาตลอดทั้งปีให้มลายหายไปภายในรถบัส เหลียนฮว่ากับฉินอวี้โยวนั่งเบียดไหล่กันอ่านสมุดภาพนิทานเล่มหนาอย่างตั้งอกตั้งใจ จนเยี่ยนชิวที่นั่งอยู่เบาะหน้าทนความน่าเอ็นดูไม่ไหว ต้องเหลียวหลังกลับมามองด้วยความทึ่ง “ตายแล้ว หนูฮว่าฮว่าอ่านนิทานภาษาอังกฤษออกแล้วเหรอจ๊ะ?”“ค่ะ!” ความจริงแล้วคือ ก่อนหน้านี้ลุงฮั่วแอบติวเข้มสอนศัพท์ต่าง ๆ ให้จนครบหมดแล้ว แม้สำเนียงการออกเสียงจะยังไม่เป๊ะร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่รูปประโยคส่วนใหญ่เธอก็พอจะเดาทางและดูรูปภาพประกอบจนเข้าใจเนื้อเรื่องได้ในใจของเด็กน้อยนั้นชื่นชอบลุงฮั่วมากที่สุด เธอก็สอดส่ายสายตาคู่กลมโตมอง

คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะไม่ยอมลดละความพยายามง่าย ๆ นอกจากจะเดินหน้าตื๊อขอไลน์ของสวี่เพียวเพียวซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้ว ยังเอ่ยปากชวนแกมบังคับให้เธอไปว่ายน้ำด้วยกันอีกต่างหากสวี่เพียวเพียวเริ่มสัมผัสได้ถึงความคุกคามเบา ๆ เธอจึงค่อย ๆ ขยับถอยหลังเว้นระยะห่างอย่างแนบเนียน“พอดีฉันไม่ได้เตรียมชุดว่ายน้ำมา คงจะลงไปว่ายกับคุณไม่ได้หรอกค่ะ ส่วนเรื่องไลน์ บังเอิญว่ามือถือของฉันแบตหมดจนเครื่องดับไปนานแล้ว คงสแกนแอดคุณตอนนี้ไม่ได้เหมือนกันค่ะ”คนเป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาบ้าง ฟังเพียงปราดเดียวก็ย่อมรู้ซึ้งว่านี่คือการปฏิเสธอย่างมีชั้นเชิงเพื่อรักษาน้ำใจตามมารยาททางสังคมทว่าชายหนุ่มตรงหน้ากลับไม่ยอมล่าถอยไปง่าย ๆ เขาแอบรู้ข้อมูลลับมาจากปากพ่อของเขามาบ้างแล้วว่า สวี่เพียวเพียวเคยผ่านการมีลูกมาก่อนแล้วหนึ่งคนหากให้พูดตามตรงในฐานะผู้ชายที่มีหน้าที่การงานดี เขาย่อมรู้สึกตะขิดตะขวงใจและลำบากใจอยู่ลึก ๆ ใคร ๆ ต่างก็ปรารถนาให้ภรรยาในอนาคตของตนเองมีประวัติที่ขาวสะอาดไร้ราคี การที่เธอมีลูกติดกับชายอื่นย่อมถือเป็นตำหนิที่ยากจะมองข้ามสำหรับตระกูลเขาทว่าเมื่อได้มายืนจ้องมองเธอในระยะประชิดแบบนี้ สวี่เพีย

ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งหัวใจของสวี่เพียวเพียวเธอคร้านเกินกว่าจะออกไปตามหาเซ่ามู่เพื่อขอเปลี่ยนห้องพักเพราะรู้ซึ้งดีว่าสิ่งใดที่ฮั่วจี้เซินได้ตัดสินใจลงไปแล้ว ต่อให้เป็นเซ่ามู่ผู้เปรียบเสมือนหัวหน้าขันทีที่คอยจัดการดูแลทุกอย่าง ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจเขาได้และไม่จำเป็นต้องไปสร้างความลำบากใจให้ฝ่ายนั้นโดยเปล่าประโยชน์ขณะเดียวกัน เหลียนฮว่าก็เริ่มมีอาการอ่อนเพลียหลังจากที่เล่นสนุกมาอย่างเต็มที่สวี่เพียวเพียวจึงพาเด็กน้อยไปหาอะไรทาน ล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย แล้วจึงกล่อมให้เข้านอนโดยเธอไม่ลืมตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้เพราะตั้งใจว่าอีกสักพักจะปลุกฮว่าฮว่าขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเปิดโทรศัพท์ขึ้นตรวจสอบระบบหลังบ้านของเหยียนเฟิง เธอพบว่าได้รับจดหมายว่าจ้างจากฮั่วซื่อ ซึ่งเสนอราคาที่ขยับสูงขึ้นจากเรตปกติที่เธอตั้งไว้ไม่น้อยทีเดียวนับว่าเป็นราคาที่สูงมากสำหรับการจ้างงานเชิงพาณิชย์ทั่วไปสวี่เพียวเพียวไม่ได้บอกปัดและตัดสินใจตอบรับงานชิ้นนี้ โดยเธอได้ส่งลิงก์ของแพลตฟอร์มรับวาดรูปกลับไป เพื่อให้มีการทำสัญญาว่าจ้างผ่านระบบให้ถูกต้องตามขั้นตอนแม้ว่าโดยปกติแล้วแพลตฟอร์มเหล่านี้จะมีการหักค่าธรรม