All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 331 - Chapter 340

“โอ้โห ไปสิ งานสำคัญแบบนี้ไม่พลาดแน่นอน ว่าแต่อาเซิน เมื่อเช้าปู่ของนายโทรมาบ่นกับฉันว่าช่วงนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่ เขาเป็นอะไรไปล่ะนั่น?”ฮั่วจี้เซินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “กำลังโกรธที่ผมขัดใจน่ะครับ”ผู้อาวุโสโจวถึงกับหลุดเสียง โฮะ ออกมาในลำคอ ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งประสบการณ์สั่นไหวเล็กน้อยพลางจ้องมองฮั่วจี้เซินอยู่ครู่หนึ่งเขาเพียงแต่ขยับตัวกลับไปนั่งท่าเดิม สวมแว่นสายตายาวที่วางไว้ข้างตัว แล้วก้มหน้าก้มตาจดจ่ออยู่กับวิทยานิพนธ์ของพวกนักศึกษาปริญญาโทต่อไป“ปู่ของนายโทรมาหาฉัน เซ้าซี้จะให้ฉันไปดูอาการให้ได้ แต่พอดีฉันติดธุระเลยส่งเหล่าอิ๋นไปแทน ผลออกมาเหล่าอิ๋นบอกว่าเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา ๆ เท่านั้นแหละ”“จะพูดยังไงดีล่ะ เจ้าเหล่าฮั่วนี่จริง ๆ เลยนะ เหล่าอิ๋นเป็นถึงศัลยแพทย์หัวใจมือหนึ่ง ส่วนฉันก็เป็นหมอเด็ก จะให้พวกหมอเฉพาะทางอย่างพวกเราแห่กันไปรักษาไข้หวัดให้เขาเนี่ยนะ”พอนึกถึงคำพูดเอาแต่ใจของคุณปู่ฮั่วในโทรศัพท์ ผู้อาวุโสโจวก็ได้แต่กลอกตาเบา ๆ ด้วยความระอาเขายังจำได้ดีว่าอีกฝ่ายบ่นอุบว่าไม่ชอบใจ เมียคนปัจจุบันของฮั่วจี้เซินแ

ในตอนนั้นเขามักจะหยิบยกข้ออ้างขึ้นมาเสมอว่า บังเอิญผ่านมาพอดี เพราะแถวนี้มีห้องสมุดตั้งอยู่ทว่าเมื่อลองมาพิจารณาดูในตอนนี้ ห้องสมุดฝั่งศาลากลางทะเลสาบส่วนใหญ่ล้วนรวบรวมแต่หนังสือหมวดสังคมศาสตร์ ซึ่งนักศึกษาอย่างฮั่วจี้เซินจะยอมดั้นด้นไปถึงที่นั่นทำไม หากไม่ใช่เพราะจังหวะของหัวใจที่ร่ำร้องต้องการจะพบใครบางคน“ฮั่วจี้เซิน ตกลงว่านายตั้งใจไปรอฉันจริง ๆ ใช่ไหมคะ?”“เปล่าหรอก”“ฉันไม่ได้ไปเพื่อรอ แต่ไปเพราะอยากเจอ แค่ได้เห็นเธออยู่ไกล ๆ ในสายตาก็มีความสุขมากแล้ว”เพียงแต่สวี่เพียวเพียวในวัยเยาว์นั้นไม่เคยล่วงรู้เลยว่า ความรู้สึกเหล่านั้นแท้จริงแล้วคือความปรารถนาที่จะครอบครอง คือเปลวไฟแห่งความรักที่รุ่มร้อนที่เขามีมอบให้เธอสวี่เพียวเพียวทอดสายตาจ้องมองเขาที่มุมปากของฮั่วจี้เซินประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ใบหน้าด้านข้างของเขาที่เธอกำลังมองอยู่นี้ ดูสมบูรณ์แบบราวกับประติมากรรมที่ถูกบรรจงปั้นขึ้นมาอย่างประณีต ไม่ต่างจากภาพจำในวินาทีแรกที่เธอได้พบเขาเมื่อตอนอายุ 17 ปีเลยแม้แต่น้อยจะมีก็เพียงความเป็นผู้ใหญ่ที่เพิ่มพูนขึ้นตามกาลเวลา เช่นเดียวกับตัวเธอที่เติบโตขึ้นเขาในยามนี้ช่างดูเหมาะสมแ

อันเหวินโม่คิดไม่ถึงเลยว่าสวี่เพียวเพียวจะรอบคอบรัดกุมได้ถึงเพียงนี้คนอะไรจะช่างระแวดระวังไปเสียทุกฝีก้าว หากจะวางเกราะป้องกันตัวเองไว้หนาแน่นขนาดนั้น สู้ลาออกไปเป็นสายลับใต้ดินเสียยังจะดีกว่าทางด้านเจียงหรั่นเองทึกทักเอาเองว่าความซื่อตรงของสวี่เพียวเพียวนั้นคือความเจ้าเล่ห์แสนกล“ช่างมันเถอะ ในเมื่อหาช่องโหว่ไม่ได้ เดี๋ยวฉันจัดการจ้างพวกไอโอมาปั่นกระแสโจมตีในโซเชียลเอง แล้วทางฮั่วซื่อล่ะ เขาวางแผนจะจัดการเรื่องนี้ต่อยังไง?”“เห็นว่ากำลังเตรียมการฟ้องร้องบริษัทเกมของคุณซู แล้วก็จะเร่งเปิดตัวเกมภายในอาทิตย์นี้เลยด้วยค่ะ”เจียงหรั่นกระตุกยิ้มที่มุมปาก“ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไปสั่งให้เพื่อนนักวาดของเธอเร่งวาดภาพประกอบที่คล้ายกับในเกมออกมาให้ได้มากที่สุด พอถึงเวลาเราจะได้ฟ้องกลับว่าฮั่วซื่อเป็นฝ่ายก็อปปี้เกมของพวกเราไป แค่นี้ทุกอย่างก็จบ”“คือ... ฉันเองก็ยังไม่รู้แน่ชัดเหมือนกันค่ะว่าภาพในเกมตอนนี้พัฒนาไปถึงไหนแล้ว...” เพราะทีมโปรดักชันของฝั่งนั้นวางมาตรการป้องกันเป็นอย่างดีต่อให้เธอพอจะระแคะระคายเรื่องราวข้างในบ้าง แต่กฎเหล็กคือห้ามทุกคนพกโทรศัพท์มือถือเข้าไปในห้องทำงานโดยเด็ดขาด

ฮั่วจี้เซินเหลือบมองสวี่เพียวเพียวที่นั่งอยู่ข้างกาย“มีความคิดเห็นเรื่องนี้ยังไงบ้าง?”“ฉันว่าให้คุณพ่อคุณแม่ช่วยเลือกวันมงคลมาสักสองสามวัน แล้วพวกเราค่อยมาพิจารณากันอีกที ความจริงฉันแอบอยากจัดงานในช่วงเดือนธันวาคมนะ จะรอไปจนถึงธันวาคมปีหน้าก็นานเกินไปหน่อย แต่ถ้าปีนี้ เวลาก็ดูจะกระชั้นชิดจนเตรียมการไม่ทัน”เดือนธันวาคมมันคือเดือนเกิดของเหลียนฮว่าและยังเป็นเดือนที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการอีกด้วยทว่าเมื่อมองดูปฏิทินที่ก้าวเข้าสู่ต้นเดือนธันวาคม การจะเนรมิตงานแต่งงานให้สมบูรณ์แบบดูจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากจริง ๆ ทว่าหากจะต้องรอไปจนถึงเดือนธันวาคมปีหน้า ทั้งฮั่วหงและโสงเจี๋ยต่างก็ส่ายหน้าเห็นพ้องต้องกันว่ามันเป็นระยะเวลาที่ทอดนานจนเกินรอเมื่อเห็นดังนั้น สวี่เจินหลี่จึงเอ่ยเสนอขึ้นว่า “เอาแบบนี้ดีไหม เปลี่ยนมาจัดเดือนพฤษภาคมปีหน้าแทน ช่วงนั้นตรงกับเดือนเกิดของเพียวเพียวพอดี แถมอากาศก็กำลังเริ่มอบอุ่น สวมชุดเจ้าสาวออกมาคงจะสวยน่าดูเลย”อากาศในช่วงนั้นไม่ร้อนจัดและไม่หนาวจนเกินไป นับเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการจัดงานวิวาห์โสงเจี๋ยพยักหน้าเห

เซ่ามู่กระตุกยิ้มบาง “ทั้งสองนั่นแหละ อันไหนราคาถูกกว่าก็กวาดซื้ออันนั้นมา”เขารู้ซึ้งถึงธรรมชาติของสื่อดีว่า ในบางสถานการณ์ ข่าวเชิงลบนั้นมีพลังดึงดูดความสนใจได้ดีกว่า“รับทราบครับ!”เพียงไม่นาน พาดหัวข่าวฉาวและกระแสโจมตีฮั่วซื่อก็แพร่กระจายไปทั่วทุกแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย จนแทบไม่มีพื้นที่เหลือให้ข่าวอื่นสวี่เพียวเพียวที่อยู่ระหว่างการเดินทางก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กความเคลื่อนไหวเธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางลอบยิ้มในใจ เป็นสมรภูมิที่ดุเดือดเลือดพล่านดีจริง ๆ ทว่าอุปสรรคสำคัญคือสภาพการจราจรที่ติดขัด ซ้ำร้ายบริเวณหน้าโรงแรมยังเนืองแน่นไปด้วยฝูงชนและกองทัพสื่อมวลชนที่ปักหลักรออยู่ จนรถยนต์ไม่สามารถฝ่าวงล้อมเข้าไปได้สวี่เพียวเพียวตัดสินใจส่งข้อความหาเซ่ามู่เพื่อแจ้งสถานการณ์ ทว่าคนที่รุดออกมารับเธอกลับไม่ใช่เซ่ามู่ แต่เป็นพนักงานหนุ่มอีกคนในทีมเลขาฯและทันทีที่เขาได้เห็นสวี่เพียวเพียว ชายหนุ่มก็ถึงกับยืนเบิกตาค้าง“เพียวเพียว นี่เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ?”สวี่เพียวเพียวชูโทรศัพท์มือถือขึ้น พร้อมกับเปิดบัตรเชิญอิเล็กทรอนิกส์ส่งยื่นไปตรงหน้าเขา“พอดีฉันได้รับเชิญมาน่ะ”ไอเหวิน สม