All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 351 - Chapter 360

ฮั่วหงรีบปราดเข้าไปปลอบประโลมให้คุณปู่ฮั่วใจเย็นลง พลางใช้ไหวพริบปฏิภาณระดับสี่ตำลึงปัดพันชั่งตอบกลับ “จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงกันครับ คุณพ่อเป็นคนเลี้ยงดูฟูมฟักและขัดเกลาอาเซินมากับมือไม่ใช่หรือครับนิสัยใจคอที่เด็ดขาดและตรงไปตรงมาแบบนี้ ก็ได้เชื้อมาจากคุณพ่อทั้งนั้นแหละครับ”“แก...”ทว่ายังไม่ทันที่คุณปู่ฮั่วจะได้ระเบิดโทสะออกมา ฮั่วหงก็อาศัยจังหวะที่ความดันของอีกฝ่ายกำเริบ ล้วงเอาซองแดงหนาปึกออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นส่งให้สวี่เพียวเพียวในทันที“มาลูก คุณปู่เตรียมเงินรับขวัญไว้ให้แล้ว”สวี่เพียวเพียวรับซองแดงหนาปึกนั้นมา “ขอบพระคุณมากค่ะคุณปู่”ทันใดนั้น คุณปู่ฮั่วก็ดูจะมีท่าทีอ่อนลงทันควัน แม้ปากเจ้ากรรมจะยังไม่ยอมเอ่ยรับคำเรียกนั้นตรง ๆ ก็ตามฮั่วหงเองก็แอบขยิบตาให้สวี่เพียวเพียวเป็นเชิงหยอกล้อ เพื่อบอกเป็นนัยว่า คุณปู่ก็แบบนี้แหละจ้ะ นิสัยดื้อรั้นปากไม่ตรงกับใจเป็นที่หนึ่งแม้ในใจของคุณปู่ฮั่วจะยังมีความรู้สึกไม่ถูกชะตาสะใภ้คนนี้อยู่เป็นพันเป็นหมื่นอย่าง ทว่าเขาก็ยังคงไว้ลายผู้นำตระกูล ไม่ยอมแสดงอารมณ์ด้านลบออกมาให้เสียกิริยาเพราะเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องขัดแย้งในครอบค

ความเย่อหยิ่งทระนงที่ฉายชัดอยู่สามส่วน ผสมโรงกับความเอาแต่ใจอีกสามส่วน ทว่าเมื่อถูกนำมาปรุงแต่งด้วยการบ่นกระปอดกระแปดกลับกลายเป็นจริตที่ชวนมอง ทำให้บรรดาแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติในงานต่างพากันหลุดยิ้มและหัวเราะออกมาแม้แต่คุณปู่ฮั่วเองก็พลอยหัวเราะร่าไปด้วยอย่างเสียไม่ได้“ยัยเด็กคนนี้ ถูกฉันตามใจจนนิสัยเสียหมดแล้วจริง ๆ ! แต่เชื่อปู่เถอะ คนที่ปู่คัดสรรมาให้หลานย่อมต้องเป็นที่สุดอยู่แล้ว เขาคือซูอัน ลูกชายคนโตของตระกูลซูยังไงล่ะ พอจะเข้าตาหลานบ้างไหม?”ทันใดนั้น สีหน้าของฮั่วสวินเจินก็มืดครึ้มลงถนัดตาเธอไม่อยากมีส่วนเกี่ยวพันใด ๆ กับคนของตระกูลซูทั้งสิ้นแต่เดิมนั้น ฮั่วจี้เซินและซูหว่านเคยถูกวางตัวให้หมั้นหมายกันตามข้อตกลงของสองตระกูล ทว่าด้วยนิสัยพยศและขบวนการต่อต้านอย่างหนักหน่วงจากทั้งสองฝ่าย ทำให้แผนการคลุมถุงชนครั้งนั้นต้องพังทลายลง ทิ้งไว้เพียงความเสียหน้าของผู้อาวุโสทั้งสองตระกูลและดูเหมือนว่าผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งต่างหันมาเลือกหลานคนอื่นในบ้านที่ดูจะควบคุมง่ายกว่าเดิมแววตาของฮั่วสวินเจินสั่นระริกด้วยความลนลาน เธอพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังฮั่วจี้เซินที่นั่งอยู่ฝั่งตร

คำพูดของโสงเจี๋ยพรั่งพรูออกมาด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นและอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเกินจะกักเก็บเธอเกาะกุมมือของสวี่เพียวเพียวไว้แน่นจนสัมผัสได้ถึงแรงบีบน้ำเสียงของเธอนั้นสั่นเครือและเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นในยามที่เธอยังเป็นเพียงหญิงสาวรุ่นคนหนึ่ง เธอช่างอ่อนแอและไร้กำลังจนไม่สามารถหยัดยืนเพื่อปกป้องลูกชายของตัวเองไว้ได้ฮั่วจี้เซินจึงเติบโตมาโดยไร้ซึ่งความทรงจำวัยเด็กที่สดใส เขาไม่ได้ได้รับความอบอุ่นและการฟูมฟักอย่างที่เด็กคนหนึ่งพึงมีโสงเจี๋ยรู้สึกปวดร้าวลึกเข้าไปในขั้วหัวใจสวี่เพียวเพียวปล่อยให้อีกฝ่ายเกาะกุมมือไว้พลางบีบกระชับเบา ๆ เพื่อส่งผ่านกำลังใจให้“คุณแม่คะ หนูเข้าใจทุกอย่างดีค่ะ”ฮั่วสวินเจินรีบเข้าไปกอดแขนปลอบโสงเจี๋ยอีกข้าง “จริงสิคะคุณป้า คุณแม่บอกว่าปีนี้อยากจะกลับมาฉลองปีใหม่ที่บ้านค่ะ”คำพูดนั้นดึงความสนใจของโสงเจี๋ยไปได้ในทันที“จริงหรือจ๊ะ? แต่ทางคุณปู่ต้องไม่มีทางยอมอนุญาตแน่ ๆ ”“หนูบอกเรื่องนี้กับพี่ใหญ่ไปแล้วค่ะ พี่บอกว่าจะลองกลับไปหาลู่ทางดู”เป็นที่รู้กันดีว่าฮั่วจี้เซินไม่ได้มีท่าทีต่อต้านหากฮั่วเยวียนและเจินอวิ๋นจะย้ายออกจากนอกเมืองเพื่อกลับมาอยู่พร

จำนวนผู้หญิงที่เขาเคยเพียรส่งข้อความสารภาพรักด้วยนั้น มีไม่ต่ำกว่าห้าคนและเมื่อยิ่งขุดลึกลงไปในแพลตฟอร์มโซเชียลอื่น แค่ประวัติการกดไลก์ให้บรรดาสตรีมเมอร์สายเซ็กซี่ที่นุ่งน้อยห่มน้อยเต้นยั่วสวาทอยู่ในเมืองเดียวกัน ก็มีจำนวนมากมายมหาศาลจนนับไม่ถ้วนฮั่วสวินเจินจัดการแคปภาพหน้าจอรวบรวมหลักฐานส่งตรงไปให้คุณปู่ฮั่วทันทีทว่าทางฝั่งคุณปู่ฮั่วกลับนิ่งเงียบ ไม่มีความเห็นใด ๆ ตอบกลับมาคุณปู่ฮั่วเพียงแต่สำทับกำชับมาว่า ในเมื่อเดินทางมาถึงที่นี่แล้ว ก็ไปพบหน้าค่าตาหน่อยให้พอเป็นพิธีอย่างน้อยที่สุดก็เพื่อรักษาหน้าตาและสายสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างตระกูลเอาไว้เท่านั้นแม้ฮั่วสวินเจินจะยอมโผล่หน้ามาตามคำสั่งเบื้องบน แต่ยิ่งได้เห็นหน้าซูอันชัด ๆ เธอก็ยิ่งรู้สึกเหมือนมีกองเพลิงสุมอยู่ในอกลุกโชนออกมา“พี่ลวี่ ไปขี่ม้าเป็นเพื่อนฉันหน่อยค่ะ”“เธอไปก่อนเลย เดี๋ยวพี่ตามไป หรือจะลองชวนพี่สะใภ้เธอดูไหมล่ะ?”ฮั่วสวินเจินหันไปมองสวี่เพียวเพียวที่กำลังยืนกระซิบกระซาบพูดคุยอยู่กับฮั่วจี้เซินพอได้ยินข้อเสนอที่เข้าท่า เธอก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างถูกอกถูกใจ ก่อนจะรีบวิ่งถลันเข้าไปคล้องแขนสวี่เพียวเพียวแล้วออกแ

เปลวไฟในใจของฮั่วจี้เซินลุกโชนขึ้นตั้งแต่ธนูดอกนั้นพุ่งออกจากคันศรของสวี่เพียวเพียวและตราบใดที่เขายังไม่ได้เห็นหน้าเธอ เปลวไฟนี้ก็ไม่มีวันดับมอดลงซาลวี่เอินหวดกอล์ฟออกไปอีกลูกเขามองซูอันด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเย็นชาและดูแคลนแม้ไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา แต่สายตานั้นกลับทำให้ซูอันรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัวราวกับเข็มทิ่มแทงวันนี้คนพวกนี้ตั้งใจจะกลั่นแกล้งเขาชัด ๆ !แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่างเดียว ยิ่งรวมหัวกันแบบนี้เขายิ่งไร้ทางสู้ซูอันสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะตัดสินใจหมุนตัวเดินจากไปทว่าจังหวะที่เดินพ้นมา เขากลับระบายอารมณ์ด้วยการเตะเข้าที่ถังขยะข้างทาง แต่ถังขยะใบนั้นกลับทำจากวัสดุพิเศษที่แข็งแรงเป็นพิเศษ แรงกระแทกส่งผลให้ซูอันเจ็บจนต้องนิ่วหน้าซี้ดปากด้วยความเข็ดขยาดแม่งเอ๊ยแม้แต่ถังขยะยังรังแกเขาเลย!ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ หญิงสาวทั้งสามยังคงควบม้าอยู่ฮั่วจี้เซินควบม้าล่วงหน้าไปหยุดรออยู่ไม่ไกล ก่อนจะยื่นมือไปคว้าสายบังเหียนม้าของสวี่เพียวเพียวเอาไว้“ขี่ด้วยกันไหม?”“ในคอกม้าก็มีม้าตัวอื่นตั้งเยอะแยะ นายก็ไปขี่ม้าของนายไปสิ”ม้าของฮั่วจี้เซินเป็นม้าสีดำสนิท