All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 661 - Chapter 670

พาดหัวข่าวร้อนแรงบนหน้าสื่อ ต่างพากันพาดพิงชื่อของจวีหย่าเชี่ยน จวีเยี่ยฝาน และฮั่วหมิ่นเอาไว้【ผู้กำกับชื่อดัง ฮั่วหมิ่น และนักแสดงสาวดาวรุ่ง จวีหย่าเชี่ยน แท้จริงเป็นพ่อลูกกัน!】【ฮั่วหมิ่น: ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ฉันชู้สาวเป็นแค่การสร้างกระแส!】【วงการไฮโซช่างซับซ้อน! นี่คือเรื่องผิดศีลธรรมหรือเป็นเพียงเกมใหม่ที่กำลังเล่นกันอยู่?】พาดหัวเหล่านี้ทำเอาสวี่เพียวเพียวถึงกับหน้ามืดนี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรกันเนี่ยในช่องคอมเมนต์ด้านล่าง เต็มไปด้วยชาวเน็ตขาเผือกที่ต่างตกตะลึงกันไปถ้วนหน้า【นี่ภาษาคนใช่ไหม? จวีหย่าเชี่ยนเป็นลูกสาวของฮั่วหมิ่น? แล้วความสัมพันธ์กับจวีเยี่ยฝานล่ะ?】【นักข่าวบอกว่าติดต่อจวีเยี่ยฝานไม่ได้】ก่อนหน้านี้มีคดีทรัพย์สินในบ้านตระกูลฮั่วสูญหาย ซึ่งแม่บ้านฉู่ที่ถูกจับได้สารภาพซัดทอดว่าจวีเยี่ยฝานเป็นคนสั่งการ หลังจากนั้นจวีเยี่ยฝานก็หนีออกนอกประเทศไปในคืนนั้นทันที และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวคราวใด ๆ ส่งกลับมากดเข้าไปอ่านเนื้อหาในข่าวทันทีเป็นฮั่วหมิ่นเองที่ออกมาแถลงยอมรับว่า แท้จริงแล้วจวีหย่าเชี่ยนคือลูกสาวของเขากับจวีเยี่ยฝานส่วนข่าวที่ออกมาก่อนหน้าน

ถ้อยคำเพียงไม่กี่ประโยคสามารถอธิบายเรื่องราววุ่นวายทั้งหมดได้กระจ่างแจ้งชาวเน็ตที่กำลังติดตามข่าวต่างตกตะลึง และพากันไปขุดคุ้ยข้อมูลของนักแสดงชายที่เคยมีข่าวอื้อฉาวว่าคบชู้กับจวีเยี่ยฝานในสมัยนั้นเมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน จึงพบว่าจวีหย่าเชี่ยนมีความคล้ายคลึงกับนักแสดงชายคนนั้นอยู่หลายส่วนจริง ๆ ทั้งพ่อและแม่ต่างก็เป็นนักแสดง เธอเองก็มีทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยมและรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น หากไม่มีเรื่องอื้อฉาวที่ไม่น่าดูชมเหล่านี้เกิดขึ้น จริง ๆ แล้วเธอคงเป็นคนที่เกิดมาเพื่ออยู่ในวงการนี้โดยกำเนิดเมื่อเห็นการตัดสินใจหันหลังเดินจากไปอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ สวี่เพียวเพียวก็รู้สึกดีใจไปกับเธอจากใจจริงทว่าเมื่อหันกลับมามองรูปถ่ายที่วางอยู่บนโต๊ะ สวี่เพียวเพียวก็รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออกเธอเก็บรูปถ่ายเหล่านั้นทั้งหมดกลับลงกล่องตามเดิมครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดสวี่เพียวเพียวก็ตัดสินใจลุกขึ้นหยิบกล่องใบนั้นใส่ไว้ในกระเป๋าของตัวเองก่อนจะขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่ฮั่วจี้รุ่ยพักรักษาตัวอยู่เขายังคงอยู่ในช่วงพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บ เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในตระกูลฮั่วดูเหมือนเขายังไม่

ไม่ว่าจะเอาไปทิ้ง หรือจะใช้วิธีการเผาล้วนแล้วดูแปลกพิกลในจังหวะนี้ คนที่ผุดขึ้นมาในความคิดของเธอ กลับมีเพียงเหลียนอวี้คังเท่านั้นคุณพ่อมักจะเป็นคนที่คอยรับมือและจัดการทุกอย่างให้เธอโดยไม่มีเงื่อนไขเสมอและรูปถ่ายพวกนี้ หากเหลียนอวี้คังได้เห็นก็น่าจะดีใจเช่นกันโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเริ่มสั่นไหว สวี่เพียวเพียวได้ยินเสียงของเหลียนฮว่าดังขึ้น“คุณแม่คะ สายจากคุณพ่อค่ะ สายจากคุณพ่อค่ะ”ก่อนหน้านี้ ฮั่วจี้เซินได้ตั้งใจอัดเสียงตัวเองเอาไว้ แล้วนำมาตั้งเป็นเสียงเรียกเข้าในโทรศัพท์ของสวี่เพียวเพียวช่วงแรกที่ได้รับสายตอนอยู่ที่บริษัท เธอก็ถูกเพื่อนร่วมงานล้อเลียนอยู่บ้างทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ทุกคนก็เริ่มคุ้นชินกันไปเองเธอหยิบโทรศัพท์ออกมาดูก็เป็นฮั่วจี้เซินที่โทรเข้ามาจริง ๆ “อยู่ไหน?”“อยู่กับคุณพ่อค่ะ”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ฮั่วจี้เซินจะเอ่ยขึ้นว่า “คิดถึงพ่อเหรอ? ทำไมไม่บอกให้ฉันไปเป็นเพื่อนล่ะ?”สวี่เพียวเพียวขานรับเสียง อืม ในลำคอ “มีคนส่งกล่องที่บรรจุรูปภาพแอบถ่ายของฉันมาให้ค่ะ ฉันไม่รู้จะจัดการยังไงดี จะเผาก็ดูไม่เป็นมงคล จะทิ้งก็ไม่ได้ เพราะในนั้นมีแต่รูปขอ

ผู้ดูแลฝั่งผู้ผลิตรายใหม่ในตอนนี้เป็นสตรีที่ดูสุขุมสง่างาม หลังจากจับมือทักทายกับสวี่เพียวเพียวเพียงครู่หนึ่ง เฉียวเยวี่ยก็เอ่ยขึ้นว่า “ใครคือซูหว่านเหรอคะ?”ซูหว่านขานรับค่ะ “ฉันเองค่ะ มีอะไรเหรอคะ?”เฉียวเยวี่ยกวาดสายตามองซูหว่านตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะเผยรอยยิ้ม “เด็กสาวสวยขนาดนี้ ควรจะอยู่ให้ห่างจากคนบ้าอย่างหลีเจ๋อไว้จะดีกว่านะคะ”ซูหว่านไม่คาดคิดเลยว่าเฉียวเยวี่ยจะเอ่ยถึงหลีเจ๋อขึ้นมานับตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งก่อนที่ทำให้เธอต้องทะเลาะกับซาลวี่เอินอย่างรุนแรง ซูหว่านก็ได้บล็อกและลบช่องทางการติดต่อทั้งหมดของหลีเจ๋อจนสิ้น และตัดขาดความสัมพันธ์กับคนผู้นี้อย่างเด็ดขาดก่อนหน้านี้เธอเคยคิดว่า อย่างไรเสียก็ถือว่าเป็นคนในวงการเดียวกัน วันข้างหน้าอาจจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกทว่าหลังจากผ่านเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้งกับซาลวี่เอินแล้ว ซูหว่านก็ฉุกคิดขึ้นได้ต่อให้ต้องร่วมงานกัน เธอก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีตัวเลือกอื่น เธออาจจะหาทางร่วมงานกับซาลวี่เอินแทนก็ได้อย่างน้อยความไว้เนื้อเชื่อใจในนิสัยใจคอของเขาก็ยังดูน่าเชื่อถือ มากกว่าสิ่งที่เรียกว่าการเลี่ยงข้อครหาพวกนั้นอยู่หลายเท่าต

ไหน ๆ ก็เป็นคนดีแล้ว ก็ทำความดีให้มันตลอดรอดฝั่งไปเลยไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะจอดขวางทางรถคนอื่นอยู่อย่างนั้นสวี่เพียวเพียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปซาลวี่เอินไว้หนึ่งรูป แล้วส่งไปให้ซูหว่าน“เลิกงานไว ๆ นะ”“รับทราบค่ะ จัดการตารางงานนี้เสร็จก็จะลงไปแล้วค่ะ”พอวางโทรศัพท์ลง วิดีโอคอลจากฮั่วจี้เซินก็โทรเข้ามาพอดีสวี่เพียวเพียววางโทรศัพท์ไว้ที่แท่นยึดแล้วกดรับสายทางฝั่งนั้น ฮั่วจี้เซินกำลังดึงปกเสื้อเชิ้ตของตัวเองเล็กน้อย เผยให้เห็นลูกกระเดือกสุดเซ็กซี่“ถ่ายรูปซาลำดับหกไปทำไม?”เขาเห็นรูปที่เธอถ่ายแล้ว เพราะมันซิงค์เข้ามาในเครื่องของเขาโดยอัตโนมัติสวี่เพียวเพียวตั้งใจมองสภาพการจราจรบนท้องถนนพลางเอ่ยตอบไปเรื่อย ๆ “มายืนเป็นหินเฝ้าภรรยาอยู่หน้าบริษัทฉันน่ะค่ะ ภาพลักษณ์มันดูไม่ดี”เป็นเพราะตอนบ่ายที่ได้ยินผ่านโทรศัพท์ของฮั่วจี้เซินว่าซูหว่านไม่คิดจะแต่งงานก่อนอายุสามสิบเขาจึงนั่งไม่ติดแล้ว ก็เลยร้อนรนขึ้นมาซาลวี่เอินนั่งไม่ติดจริง ๆ นั่นแหละรออยู่ครู่หนึ่ง ซูหว่านก็ตอกบัตรเลิกงานเดินออกมายามฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น ดอกแมกโนเลียที่หน้าบริษัทเพิ่งจะผลิบาน ดูงดงามสะพรั่งไปทั้งต