All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 681 - Chapter 690

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานะในตอนนี้ตระกูลซูตกต่ำล้มละลายไปแล้ว ในขณะที่ตระกูลฮั่วกลับรุ่งเรืองมีอิทธิพลพุ่งทะยานราวกับไม่มีใครต้านทานได้แล้วเขาจะกล้าหาญชาญชัยไปล่วงเกินฮั่วจี้เซินได้อย่างไรกันต่อให้ถ้อยคำที่สวี่เพียวเพียวพูดออกมาจะเป็นการเหน็บแนมเสียดสี เขาก็ทำได้เพียงอดกลั้นเอาไว้เท่านั้นซูเหย่าฉิงก้าวออกมาโต้แย้ง “ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ไม่ใช่แบบนี้สักหน่อย! เห็นได้ชัดเจนเลยว่าพี่เป็นคนอกตัญญู ใช้ชีวิตเสวยสุขอยู่คนเดียว ปล่อยให้คุณพ่อคุณแม่ต้องมาเบียดเสียดกันอยู่ในห้องพักแคบ ๆ แถมยังไม่ยอมหาตำแหน่งงานให้พวกเราทำอีก!”สวี่เพียวเพียวส่งเสียงจิ๊ในลำคอ “เธอมีมือมีเท้าครบถ้วน ทำไมถึงหางานทำเองไม่ได้ล่ะจ๊ะ? สมัยนี้เนี่ย เพิ่งเคยเห็นคนยืนแบมือขอทานแต่ทำท่าทางกร่างขนาดนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ หรือว่าจะต้องให้ซูหว่านเคี้ยวอาหารให้ละเอียดแล้วคายใส่ปาก เธอถึงจะยอมกลืนลงท้องไปได้กัน?”ซูเหย่าฉิงเบิกตากว้างด้วยความเหลืออด“คะ คุณทำไมถึงพูดจาแย่แบบนี้!”สวี่เพียวเพียวใช้มือป้องปากหัวเราะเบา ๆ “เธอหน้าตาขี้เหร่ขนาดนั้นยังไม่เห็นกลัวเลย แล้วฉันพูดจาแย่แล้วมันทำไมล่ะจ๊ะ?”สวี่เพียวเพียวต้องเผชิญหน้า

ทว่าเมื่อเงินถูกใช้จ่ายลงทุนลงไปแล้ว พวกเขาก็จำเป็นต้องเห็นผลลัพธ์ที่คุ้มค่าต่อให้ซูหว่านจะมีไข้ขึ้นสูง เธอก็ยังคงต้องฝืนเรียนเต้นและฝึกเปียโนให้จบตามตารางตั้งแต่ตอนอายุห้าขวบ เธอจึงฝังใจมาโดยตลอดว่า เด็กผู้หญิงห้ามกินข้าวเยอะเกินไป ถ้าอ้วนแล้วมันจะดูไม่สวยกระทั่งเวลาซื้อรองเท้า ก็ยังต้องซื้อไซส์ที่เล็กกว่าขนาดเท้าจริงหนึ่งเบอร์ เพื่อบีบรัดและกดทับเท้าของตัวเองไว้ ไม่ยอมปล่อยให้เท้าขยายไปตามธรรมชาติอย่างรวดเร็วเพราะเท้าใหญ่เกินไป มันดูไม่สวยเธอต้องตั้งใจร่ำเรียนหนังสืออย่างหนักหน่วง เพื่อทำให้คุณค่าในตัวของเธอมีมูลค่ามากยิ่งขึ้นวุฒิการศึกษาสูง หน้าตาสะสวย นิสัยอ่อนหวาน และมีความสามารถรอบด้าน สิ่งเหล่านี้คือไพ่ตายและแต้มต่อที่เธอนำออกไปอวดอ้างในตลาดการหาคู่ได้ทว่ากลับไม่เคยมีใครสักคนเดียวที่เอ่ยปากถามเธอเลยว่า ตัวเธอเองชอบอะไรกันแน่ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหรือแม้แต่ผู้ชายที่จะมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมีเพียงผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกว่าจิตวิญญาณที่กำลังร่วงหล่นของเธอถูกเขาประคับประคองรับเอาไว้ได้อย่างมั่นคงเขาใส่ใจในทุกรายละเอียดของเธอแม้แต่

ฮั่วสวินเจินคาบซาลาเปาไส้หมูไว้ในปากข้างหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า “ความรักน่ะฉันเข้าใจนะ แต่เสน่ห์ของเงินที่เธอว่าเนี่ย หมายความว่าไง?”“โดยทั่วไปแล้ว เครื่องประดับชุดแต่งงานอย่างทองสามชิ้นหรือทองห้าชิ้นมักจะถือว่าเป็นทรัพย์สินของฝ่ายหญิง ทำให้ทุกคนเชื่อมั่นในความรักและมีความสุขกับการแต่งงาน แต่ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา อย่างน้อยก็ยังมีเงินทองพวกนี้คอยค้ำจุนอยู่ยังไงล่ะ”ดวงตาของฮั่วสวินเจินเป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาทันทีที่ผ่านมาเธอมักจะรู้สึกตันและออกแบบเครื่องประดับทองคำไม่ค่อยออกอยู่เรื่อย คงเป็นเพราะเธอมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับทองคำน้อยเกินไปรวมถึงยังไม่ค่อยมีความเข้าใจกลุ่มผู้บริโภคที่เป็นเป้าหมายหลักสักเท่าไหร่ผลงานร่างแบบหลายต่อหลายครั้งของเธอ ถึงได้ถูกสวี่เพียวเพียวตีตกกลับมาตลอดสิ่งที่ฮั่วสวินเจินคุ้นเคยและเติบโตมากับมันตั้งแต่เด็กคือเครื่องประดับอัญมณีหรูระดับไฮเอนด์งานออกแบบแนวนี้เธอจึงหยิบจับทำได้อย่างคล่องแคล่วว่องไวแต่กับเรื่องทองคำแล้ว เธอยอมรับเลยว่าไม่ถนัดเลยจริง ๆ พอได้ไอเดียในการออกแบบ ฮั่วสวินเจินก็หยิบอุปกรณ์ขึ้นมาลงมือวาดแบบร่างออกมาหลายต่

ต่อให้เธอจะปักใจเชื่อว่าคนเราแต่งงานกันไปแล้วสุดท้ายก็ต้องหย่าร้างกันอยู่ดี แต่ก็ไม่มีทางที่จะอยู่ ๆ ไปเออออห่อหมกใช้ชีวิตร่วมกับผู้ชายที่ยังไม่สนิทกันดีอย่างไร้เหตุผลแน่คำพูดทุกอย่างถูกเขาพูดดักทางไว้หมดแล้วเหลียงเจียเหยียนรู้ดีว่าการปฏิเสธของเธอย่อมเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว เพียงแต่ไม่คาดคิดเลยว่านิสัยใจคอของฮั่วสวินเจินจะรุนแรงเผ็ดร้อนถึงเพียงนี้เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดหน้าต่างแชทสนทนากับเหลียงเชียนหลานขึ้นมา กดเล่นไฟล์เสียง แล้วยื่นเข้าไปใกล้หูของฮั่วสวินเจิน“เจียเหยียน ปู่ของแกถูกส่งตัวเข้าห้องไอซียูเพื่อยื้อชีวิตแล้วนะ”เสียงของคุณปู่ดังต่อขึ้นมาว่า “ฉันไม่เป็นไรหรอก คนมันแก่แล้ว วันเวลาผ่านไปก็เหลือน้อยลงทุกที สิ่งเดียวที่ฉันยังปล่อยวางไม่ลง ก็คือเรื่องงานแต่งงานของเจียเหยียน เมื่อไหร่แกจะพาหนูเจินเจินกลับมาหาฉันได้สักที ฉันถึงจะตายตาหลับ”ข้อความเสียงถัดลงมา เป็นเสียงของเหลียงเจียเหยียนที่เอ่ยตอบกลับไปว่า“เธอคงไม่ยอมแต่งงานกับผมหรอกครับ พูดให้ถูกก็คือ ตอนนี้พวกเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นเองครับ”ทางฝั่งนั้น คุณปู่ส่งเสียงไอโขลกออกมาอย่างรุนแรงเ

ฮั่วสวินเจินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจบอกเรื่องที่เหลียงเจียเหยียนเอ่ยปากขอเธอแต่งงานให้ฮั่วจี้จั๋วฟังกาแฟคำที่ฮั่วจี้จั๋วจิบเข้าไปเมื่อครู่พ่นพรวดออกมาทั้งหมด กระเซ็นใส่โซฟาเข้าเต็ม ๆ ฮั่วสวินเจินแทบจะกรีดร้อง“โซฟาฉันห้ามโดนน้ำนะ! ฮั่วจี้จั๋วหาเรื่องตายหรือไง!”ฮั่วจี้จั๋วลนลานรีบคว้าผ้ามาเช็ดกาแฟบนโซฟาโชคดีที่เป็นหนังแท้ แค่เช็ดออกก็เรียบร้อย“เขาบอกว่าอยากแต่งงานกับเธอเนี่ยนะ? สายตาก็ใช้ได้นี่”“พูดเรื่องจริงจังน่า!”“คนก็ใช้ได้ ผ่านการตรวจสอบประวัติได้ พื้นฐานครอบครัวสะอาดสะอ้าน แถมยังเป็นคนตรงไปตรงมา แต่ถ้าจะแต่งงานสายฟ้าแลบ แบบนี้ไม่ได้”ทว่าฮั่วสวินเจินกลับรู้สึกว่าเธอและเหลียงเจียเหยียนยังถือว่าไม่สนิทกันด้วยซ้ำ เขากลับกล้าเอ่ยข้อเสนอที่ไร้มารยาทเช่นนี้กับเธอ แสดงให้เห็นว่านิสัยใจคอก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนักทว่าอย่างไรเสีย เธอก็ลบรายชื่อเขาไปแล้ว จากนี้คงต้องติดต่อกันให้น้อยลงหน่อยฮั่วจี้จั๋วค้างคืนที่นี่ เขาจัดการข้าวของในห้องเรียบร้อยแล้วก็ได้รับโทรศัพท์จากเจินอวิ๋น“อาจั๋ว ปู่เส้นเลือดในสมองตีบ เรียกพี่ใหญ่ของแกมาที่นี่หน่อย”ฮั่วจี้จั๋วรีบสวมเสื้