All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 771 - Chapter 780

สวี่เจินหลี่เองก็ย่อมรู้หลักการเหล่านี้ดีเพียงแต่ในใจของเธอยังคงคิดอยู่เสมอว่า ในเมื่อสวี่เพียวเพียวกับฮั่วจี้เซินมีเหลียนฮว่าอยู่แล้วคนหนึ่งถ้าหากสามารถมีลูกชายเพิ่มอีกสักคนได้ ย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่าอย่างแน่นอนท้ายที่สุดแล้ว ก็จะได้เติมเต็มคำว่าสมบูรณ์แบบได้อย่างครบถ้วนแต่สวี่เพียวเพียวกลับไม่ได้คิดเช่นนั้นสวี่เจินหลี่จึงเอ่ยถามขึ้นอีกว่า “แล้วเสี่ยวฮั่วล่ะ? เขาไม่อยากได้ลูกชายสักคนเหรอ?”พอดีกับที่ฮั่วจี้เซินเดินเข้าบ้านมาพอดีสวี่เจินหลี่จึงรีบหุบปากฉับทันทีทว่าสวี่เพียวเพียวกลับเอ่ยถามต่อทันควัน “ฮั่วจี้เซิน นายอยากให้เด็กในท้องฉันเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายมากกว่ากัน?”ฮั่วจี้เซินที่กำลังถอดเปลี่ยนรองเท้าอยู่เงยหน้าขึ้นมอง เมื่อได้ยินคำถามนั้นเขาก็เอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล “เพศไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ ทางที่ดีถ้าเป็นลูกสาวก็จะดีมาก แต่ถ้าเป็นลูกชาย ก็พอถูไถได้อยู่แหละนะ”ฟังดูแล้วคล้ายกับว่าเขานึกรังเกียจลูกชายอยู่กลาย ๆ เสียด้วยซ้ำสวี่เจินหลี่เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “ลูกชายไม่ดีตรงไหน? แล้วอนาคตธุรกิจของบริษัทลูกจะทำยังไงล่ะ?”บริษัทของเหลียนอี้คังและสวี่เจินหลี่มีสวี่เพียว

เหลียงเจียเหยียนเอ่ยขึ้น“เครื่องประดับไม่เหมือนกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรอกนะ บางทีสิ่งที่ฝั่งนั้นต้องพิจารณา อาจจะมีเรื่องความยั่งยืนและความมีชีวิตชีวาของแบรนด์พวกเธอด้วยก็ได้ พวกเธอเป็นแบรนด์ที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ แม้จะมีผลงานอยู่บ้าง แต่ทั้งหมดก็กระจุกตัวอยู่แค่ที่ àl'aube ถึงดีไซน์จะโดดเด่นแค่ไหน ทางนั้นก็ยังมีเหตุผลที่จะปฏิเสธพวกเธอได้อยู่ดี”เขาวิเคราะห์ด้วยเหตุและผลอย่างเป็นกลางและในตอนที่วิเคราะห์อยู่นั้น เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิดว่าคำพูดของตัวเองจะดูเย็นชาเกินไปหรือไม่เหลียงเจียเหยียนรู้ดีว่าการปลอบโยนฮั่วสวินเจิน และการมอบพลังทางใจให้เธอ อาจจะเป็นสิ่งที่เขาควรทำมากกว่า แต่คำพูดหวานหูพวกนั้น ฮั่วสวินเจินคงฟังจนเอียนมามากพอแล้วเธอตวัดสายตาค้อนใส่เขา“คุณพูดคำว่าดีไซน์ของฉันมันยอดเยี่ยมมาก การที่พวกเขาไม่เลือกฉันมันเป็นเพราะพวกเขาตาถั่วเอง สักคำไม่ได้เลยหรือไง?”“นั่นมันคือข้อเท็จจริงต่างหากล่ะ”มือของเหลียงเจียเหยียนพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ของฮั่วสวินเจินพลางเหลือบมองเธอ“ในมุมมองของคนนอกอย่างผม ดีไซน์ของคุณมันไม่มีจุดบกพร่องอะไรเลยสักนิด สำหรับผู้บริโภคส่วนใหญ่ก็มองแบบนั้น

ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบ รูปร่างหน้าตาหรือกิริยาวาจา ล้วนแต่ไม่ธรรมดาฮั่วสวินเจินเอ่ยอย่างแปลกใจว่า “คุณมาเพื่อฉันอย่างนั้นหรือคะ? ใครเป็นคนขอร้องให้คุณมากัน?”“เหลียงเจียเหยียน เขาไม่ได้บอกเธอหรอกเหรอ? ฉันเป็นอาของเขา”ฮั่วสวินเจินไม่เคยได้ยินเหลียงเจียเหยียนเอ่ยถึงเรื่องทางฝั่งพ่อเลยสักครั้งอีกฝ่ายบอกเพียงแค่ว่าพ่อของตนแต่งเข้าบ้านตระกูลเหลียง ดังนั้นตั้งแต่เด็กจึงเติบโตอยู่ข้างกายคุณปู่เหลียงมาโดยตลอดหลินซวงเจียงเห็นความประหลาดใจบนใบหน้าของฮั่วสวินเจิน จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เจ้าเด็กนั่นพูดอะไรกับเธอบ้างล่ะ?”“บอกว่าพ่อของเขาแต่งเข้าบ้าน เลย... ไม่ค่อยได้พูดถึงเรื่องทางฝั่งพ่อเท่าไหร่ค่ะ”ฮั่วสวินเจินจึงนึกมาตลอดว่าพ่อของเหลียงเจียเหยียนคงจะมีภูมิหลังธรรมดา ๆ สู้ครอบครัวของเหลียงเชียนหลานไม่ได้ ถึงได้ยอมแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงหลินซวงเจียงหัวเราะอย่างร่า “จะเรียกว่าแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงก็ไม่เชิงหรอก เพียงแต่พี่ชายฉันรักพี่สะใภ้มาก และพี่สะใภ้ก็ไม่เต็มใจจะออกจากเมืองจิง อีกทั้งเจียเหยียนยังเป็นที่รักของคุณปู่ พวกเขาจึงไปปักหลักอยู่ที่นั่นต่างหากล่ะ”“วันหน้าคงมีโอกาสได้พบกันอีก วัน

ฮั่วสวินเจินดึงมือของเขาออกเหลียงเจียเหยียนไม่ได้รีบปล่อยมือ แต่กลับพลิกมือคว่ำแล้วกุมมือเธอไว้แทนหัวใจของฮั่วสวินเจินกระตุกวูบหล่นไปหนึ่งจังหวะเธอเอ่ยเสียงเบาว่า “ฉันไม่ได้เป็นอะไร แค่...กำลังคิดเรื่องคำสั่งซื้ออยู่น่ะ ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันล่ะว่าคุณเป็นคนติดต่อทางหลิวจินเก๋อไป?”น้ำเสียงของฮั่วสวินเจินคล้ายกำลังตัดพ้อ“มันกะทันหันมากนะ ตอนเช้าที่ฉันมาถึงบริษัท ฉันกับพี่สะใภ้ยังคิดว่าพวกเราสองคนกำลังฝันอยู่ซะอีก”เหลียงเจียเหยียนอธิบาย“ผมบอกให้อาสาวไปคุยกับพวกคุณน่ะ ทางที่ดีควรแสดงความจริงใจเข้าไปหน่อย แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะร่างสัญญาเตรียมพร้อมไปเสร็จสรรพเลยด้วยซ้ำ”“ตอนแรกคิดแค่ว่าให้เธอไปลองพูดคุยดูในเบื้องต้น แล้วค่อยมาปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์ในภายหลัง แค่คืนเดียวเท่านั้น ผมไม่อยากให้เธอพักผ่อนได้ไม่เต็มที่หรอกนะ”ประสิทธิภาพในการทำงานของหลินซวงเจียงช่างเหนือกว่าคนทั่วไปจริง ๆ แม้แต่เหลียงเจียเหยียนเองก็ยังไม่คาดคิดว่าเธอจะเคาะข้อตกลงสัญญาเสร็จสิ้นภายในคืนเดียว และรุ่งขึ้นก็เดินทางไปหาสวี่เพียวเพียวเพื่อเซ็นสัญญาทันทีเขามองดูฮั่วสวินเจินที่อยู่ตรงหน้าเธอกำลังสวมเสื้อแข

ฮั่วสวินเจินดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วในโทรศัพท์มือถือมีข้อความจากเหลียงเจียเหยียนส่งเข้ามาบอกว่าเขาประชุมเสร็จแล้ว และกำลังรอเธออยู่ที่หน้าประตูหมู่บ้านของเธอส่งมาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเหลียงเจียเหยียนรู้ว่าฮั่วสวินเจินเป็นคนหงุดหงิดง่ายเวลาตื่นนอน จึงเลือกที่จะไม่โทรศัพท์มารบกวนเธอเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ฮั่วสวินเจินรู้สึกชอบในตัวเขาไม่น้อยเลยเธอพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ จัดการล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อย ก็เดินกลับออกมาหยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกจากตู้เสื้อผ้าทาบตัวลองกับกระจกดูครู่หนึ่ง“พี่ ชุดนี้สวยไหม?”ปกเสื้อของเดรสสีขาวปักลายหัวใจสีแดงล้อมรอบ มองดูแล้วสวยน่ารักก็จริง แต่พอฮั่วจี้จั๋วเห็นเข้า กลับรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล“สวยดี แต่ขาวไปหน่อย ดูผ่าน ๆ นึกว่ากำลังจะไปจดทะเบียนสมรสยังไงยังงั้นแหละ”ฮั่วสวินเจินได้ยินดังนั้นก็พึงพอใจยิ่งนัก“พี่ไม่เข้าใจหรอก”ฮั่วสวินเจินตั้งใจจะให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นแบบนี้อยู่แล้วเธอถือชุดเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยน จากนั้นก็หยิบสร้อยคอหลายเส้นมาสวมซ้อนทับกันใช้เวลาแต่งเนื้อแต่งตัวอยู่ครึ่งชั่วโมงเต็ม ถึงได้รีบร้อนวิ่งออกจากบ