LOGINShare
บทที่ 780
Latest chapter
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 782
ภายในห้องเหลือเพียงคนสองคนที่นั่งเงียบงันต่างฝ่ายต่างนิ่งไปชั่วขณะ ไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกมาดีเหลียงเจียเหยียนลุกขึ้นยืน แล้วเดินมานั่งลงข้าง ๆ ฮั่วสวินเจินเขากระซิบเสียงนุ่ม “ถ้าเป็นเพราะแม่ของผมโทรไปหาคุณ จนทำให้คุณต้องรู้สึกกดดันล่ะก็ ผมขอโทษแทนท่านด้วยนะ”ฮั่วสวินเจินก้มหน้าก้มตากัดเล็บตัวเองพลันนึกขึ้นได้ว่า เมื่อไม่กี่วันก่อนเธอนั่งทำเล็บอยู่ที่ร้านอยู่ตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะเสร็จถ้าหากว่าเล็บทรงสวยพวกนี้โดนกัดจนแหว่งไปคงดูไม่ดีแน่ ๆ เธอเลยต้องดึงมือออกมา แต่พอนำมือออกแล้ว กลับรู้สึกว่าไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี“ไม่ใช่ปัญหาของคุณน้าหรอก คุณจะมองว่า ถ้าไม่ได้แต่งงานกับคุณ ฉันก็ไม่อยากคบหากับคุณเป็นแฟนก็แล้วกัน”เหลียงเจียเหยียนหลับตาลง ถอนหายใจพร้อมรอยยิ้มเจื่อนอย่างจนปัญญา“เจินเจิน การแต่งงานไม่ใช่โปรเจกต์งานนะ สำหรับงานในมือกับโปรเจกต์ต่าง ๆ คุณย่อมอยากเซ็นสัญญาให้เรียบร้อยก่อน ถึงจะทุ่มเทลงมือทำอย่างเต็มที่ใช่ไหม? แต่เรื่องการแต่งงานมันไม่เหมือนกันหรอกนะ”เขาเอื้อมมือไปกุมมือของเธอไว้ปลายนิ้วของเธอยังคงสั่นอยู่เล็กน้อยเหลียงเจียเหยียนดึงมือของฮั่วสวินเจินมาวาง
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 781
แม้แต่เรื่องความรู้สึกก็เช่นเดียวกันหากคนคนนั้นไม่ได้เป็นของเธออย่างสมบูรณ์แบบ เธอก็จะไม่ต้องการมันต่อให้เป็นในแง่ของกฎหมายก็ตาม นั่นก็ถือเป็นเครื่องพิสูจน์รูปแบบหนึ่งเช่นกันว่าคนคนนี้ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป คือของเธอฮั่วสวินเจินเอ่ยต่อว่า “ในตอนนั้น พี่เกลี้ยกล่อมฉันว่าอย่าไปโวยวายเลย และฉันเองก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีโอกาสได้โวยวายหรอก”ต่อให้โวยวายไป ก็ไม่มีใครยืนอยู่ข้างพวกเขาอยู่ดีจะว่าไปแล้ว ทุกอย่างก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลฮั่วทั้งสิ้นการที่เธอไม่ได้ร่ำเรียนมาทางด้านการออกแบบโดยตรง แถมยังเป็นแค่นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ แต่กลับได้เข้ามาทำงานในแผนกดีไซน์ได้นั้น ก็ถือว่าได้รับความกรุณามากแล้วแต่เธอดันอยากได้สิทธิ์ในการลงชื่อเป็นเจ้าของผลงานอีก มันช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันสิ้นดีเพ้อเจ้อไร้สาระเสียจริงฮั่วสวินเจินสวมกอดแขนของฮั่วจี้จั๋วแล้วแนบกายเข้าไปออดอ้อน“พี่ ตามใจฉันเถอะนะ”หัวใจของฮั่วจี้จั๋วอ่อนยวบลงทันทีเขาโกรธจนพูดไม่ออก “ไม่ใช่ว่าเธอเคยบอกว่าการแต่งงานมีไว้เพื่อหย่าหรอกเหรอ?”“ใช่สิ เพราะฉะนั้นก่อนจะหย่า ฉันก็ต้องมีความรักที่ดีเสียก่อน อย่างน้อยถ้าเขาเป
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 780
ทั้งสองคนนั่งอยู่เบื้องหน้าของฮั่วจี้จั๋วเขาอายุน้อยกว่าเหลียงเจียเหยียนอยู่หลายปีทว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ในฐานะคนในครอบครัวแล้ว รัศมีและความกดดันของเขากลับดูหนักแน่นและทรงพลังยิ่งกว่าเหลียงเจียเหยียนเสียอีกฮั่วจี้จั๋วทำหน้าเคร่งขรึม“เหลียงเจียเหยียน นายรู้ไหมว่าวันนี้น้องสาวฉันจะพานายไปไหน?”เหลียงเจียเหยียนเหลือบมองด้านข้างสบเข้ากับดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับของฮั่วสวินเจิน ก่อนจะหยิบอาหารเช้าที่พกติดกระเป๋าไว้ตลอดส่งให้เธอ“กินรองท้องก่อนเถอะ”จากนั้นจึงหันกลับไปมองฮั่วจี้จั๋ว “ฉันไม่รู้ แต่พอจะเดาเส้นทางคร่าว ๆ ได้ ในเมืองเอมีหอสมุด พิพิธภัณฑ์ แล้วก็นิทรรศการศิลปะอีกหลายแห่งที่ต้องใช้บัตรประชาชนในการเข้าชม”ฮั่วจี้จั๋วไม่เชื่อคำพูดนั้นเลยสักนิด“นายไม่คิดจะถามเธอก่อนเลยหรือไง ถึงได้ยอมตามเธอออกจากบ้านไปแบบนี้?”ในสายตาของฮั่วจี้จั๋วตอนนี้ เหลียงเจียเหยียนกลายเป็นตาแก่เจ้าเล่ห์ที่หลอกลวงความรู้สึกของฮั่วสวินเจินไปเสียแล้วทุกสายตาที่เขามองอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความระแวดระวังและความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดฮั่วสวินเจินก้มหน้าก้มตากินข้าว ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจฮั่วจี้จั๋วเห
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 779
ฮั่วสวินเจินดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วในโทรศัพท์มือถือมีข้อความจากเหลียงเจียเหยียนส่งเข้ามาบอกว่าเขาประชุมเสร็จแล้ว และกำลังรอเธออยู่ที่หน้าประตูหมู่บ้านของเธอส่งมาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเหลียงเจียเหยียนรู้ว่าฮั่วสวินเจินเป็นคนหงุดหงิดง่ายเวลาตื่นนอน จึงเลือกที่จะไม่โทรศัพท์มารบกวนเธอเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ฮั่วสวินเจินรู้สึกชอบในตัวเขาไม่น้อยเลยเธอพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ จัดการล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อย ก็เดินกลับออกมาหยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกจากตู้เสื้อผ้าทาบตัวลองกับกระจกดูครู่หนึ่ง“พี่ ชุดนี้สวยไหม?”ปกเสื้อของเดรสสีขาวปักลายหัวใจสีแดงล้อมรอบ มองดูแล้วสวยน่ารักก็จริง แต่พอฮั่วจี้จั๋วเห็นเข้า กลับรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล“สวยดี แต่ขาวไปหน่อย ดูผ่าน ๆ นึกว่ากำลังจะไปจดทะเบียนสมรสยังไงยังงั้นแหละ”ฮั่วสวินเจินได้ยินดังนั้นก็พึงพอใจยิ่งนัก“พี่ไม่เข้าใจหรอก”ฮั่วสวินเจินตั้งใจจะให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นแบบนี้อยู่แล้วเธอถือชุดเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยน จากนั้นก็หยิบสร้อยคอหลายเส้นมาสวมซ้อนทับกันใช้เวลาแต่งเนื้อแต่งตัวอยู่ครึ่งชั่วโมงเต็ม ถึงได้รีบร้อนวิ่งออกจากบ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 778
การตัดสินใจของเธอนั้นช่างกะทันหันเสียเหลือเกินหรือบางที อาจเป็นเพราะการใช้เวลาร่วมกันในช่วงนี้ ที่มอบความรู้สึกบางอย่างซึ่งอาจเรียกว่าภาพลวงตาให้แก่ฮั่วสวินเจินเธอนึกถึงตอนที่เขาคอยอยู่เคียงข้างเธอตลอดงานศพของเจินอวิ๋นเธอนึกถึงตอนที่เขายอมยกหูโทรศัพท์ไปขอร้องญาติที่ไม่ได้ติดต่อกันมานาน เพียงเพราะน้ำตาเพียงหยดเดียวของเธอและนึกถึงยามที่เธอเผชิญหน้ากับเขา หัวใจมักจะเต้นรัวเร็วอยู่เสมอสัญญาณความรู้สึกเหล่านี้ ช่างเป็นสิ่งอันตรายต่อฮั่วสวินเจินเหลือเกินเธอไม่ต้องการให้ตัวเองต้องกลายเป็นคนไร้สติ จมดิ่งลงไปในห้วงรัก ทว่ายามที่ต้องสบตากับเหลียงเจียเหยียนทีไร เธอก็อดใจไม่ให้ใจหวั่นไหวตามเหตุการณ์เมื่อครั้งไปเที่ยวบาร์ในคราวก่อนเธอเคยบอกให้เขาถอยห่างจากเธอไปไกล ๆ แต่เขากลับนั่งคุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้าเธอ แล้วเอ่ยถามขึ้นมาว่า“เจินเจิน คุณไม่ต้องการผมจริง ๆ เหรอ”ในตอนนั้นเอง ฮั่วสวินเจินพลันรู้สึกถึงความเจ็บแปลบที่ก้นบึ้งหัวใจ ราวกับมีใครบางคนกำลังดึงรั้งสิ่งสำคัญอย่างยิ่งยวดหลุดลอยออกจากร่างของเธอเธอไม่กล้าเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเองตรง ๆ ทว่ากลับหลีกเลี่ยงมันไม่ได้เช
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 777
ฮั่วสวินเจินดึงมือของเขาออกเหลียงเจียเหยียนไม่ได้รีบปล่อยมือ แต่กลับพลิกมือคว่ำแล้วกุมมือเธอไว้แทนหัวใจของฮั่วสวินเจินกระตุกวูบหล่นไปหนึ่งจังหวะเธอเอ่ยเสียงเบาว่า “ฉันไม่ได้เป็นอะไร แค่...กำลังคิดเรื่องคำสั่งซื้ออยู่น่ะ ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันล่ะว่าคุณเป็นคนติดต่อทางหลิวจินเก๋อไป?”น้ำเสียงของฮั่วสวินเจินคล้ายกำลังตัดพ้อ“มันกะทันหันมากนะ ตอนเช้าที่ฉันมาถึงบริษัท ฉันกับพี่สะใภ้ยังคิดว่าพวกเราสองคนกำลังฝันอยู่ซะอีก”เหลียงเจียเหยียนอธิบาย“ผมบอกให้อาสาวไปคุยกับพวกคุณน่ะ ทางที่ดีควรแสดงความจริงใจเข้าไปหน่อย แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะร่างสัญญาเตรียมพร้อมไปเสร็จสรรพเลยด้วยซ้ำ”“ตอนแรกคิดแค่ว่าให้เธอไปลองพูดคุยดูในเบื้องต้น แล้วค่อยมาปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์ในภายหลัง แค่คืนเดียวเท่านั้น ผมไม่อยากให้เธอพักผ่อนได้ไม่เต็มที่หรอกนะ”ประสิทธิภาพในการทำงานของหลินซวงเจียงช่างเหนือกว่าคนทั่วไปจริง ๆ แม้แต่เหลียงเจียเหยียนเองก็ยังไม่คาดคิดว่าเธอจะเคาะข้อตกลงสัญญาเสร็จสิ้นภายในคืนเดียว และรุ่งขึ้นก็เดินทางไปหาสวี่เพียวเพียวเพื่อเซ็นสัญญาทันทีเขามองดูฮั่วสวินเจินที่อยู่ตรงหน้าเธอกำลังสวมเสื้อแข
You may also like
