All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 781 - Chapter 790

แม้แต่เรื่องความรู้สึกก็เช่นเดียวกันหากคนคนนั้นไม่ได้เป็นของเธออย่างสมบูรณ์แบบ เธอก็จะไม่ต้องการมันต่อให้เป็นในแง่ของกฎหมายก็ตาม นั่นก็ถือเป็นเครื่องพิสูจน์รูปแบบหนึ่งเช่นกันว่าคนคนนี้ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป คือของเธอฮั่วสวินเจินเอ่ยต่อว่า “ในตอนนั้น พี่เกลี้ยกล่อมฉันว่าอย่าไปโวยวายเลย และฉันเองก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีโอกาสได้โวยวายหรอก”ต่อให้โวยวายไป ก็ไม่มีใครยืนอยู่ข้างพวกเขาอยู่ดีจะว่าไปแล้ว ทุกอย่างก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลฮั่วทั้งสิ้นการที่เธอไม่ได้ร่ำเรียนมาทางด้านการออกแบบโดยตรง แถมยังเป็นแค่นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ แต่กลับได้เข้ามาทำงานในแผนกดีไซน์ได้นั้น ก็ถือว่าได้รับความกรุณามากแล้วแต่เธอดันอยากได้สิทธิ์ในการลงชื่อเป็นเจ้าของผลงานอีก มันช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันสิ้นดีเพ้อเจ้อไร้สาระเสียจริงฮั่วสวินเจินสวมกอดแขนของฮั่วจี้จั๋วแล้วแนบกายเข้าไปออดอ้อน“พี่ ตามใจฉันเถอะนะ”หัวใจของฮั่วจี้จั๋วอ่อนยวบลงทันทีเขาโกรธจนพูดไม่ออก “ไม่ใช่ว่าเธอเคยบอกว่าการแต่งงานมีไว้เพื่อหย่าหรอกเหรอ?”“ใช่สิ เพราะฉะนั้นก่อนจะหย่า ฉันก็ต้องมีความรักที่ดีเสียก่อน อย่างน้อยถ้าเขาเป

เธอไม่ได้กำลังตัดสินใจก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์ด้วยความหุนหันพลันแล่น แต่เป็นการเลือกด้วยความกล้าหาญต่างหากฮั่วสวินเจินหาข้ออ้างขึ้นมากลบเกลื่อน“ก็แม่ของเขาบอกว่าคุณปู่กำลังป่วยหนัก ท่านไม่อยากให้คุณปู่ต้องมีความเสียใจอะไรค้างคาใจ ฉันคิดว่าถ้าหากแม่ของฉันป่วยหนักแล้วอยากเห็นฉันแต่งงาน ฉันเองก็คงจะทำตามความต้องการของท่านเหมือนกัน”ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ฮั่วสวินเจินก็พอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นได้แต่สวี่เพียวเพียวกลับไม่มีทางไว้หน้าเธอเอ่ยปากจี้จุดตอกหน้าอีกฝ่ายตรง ๆ ทันที“ตกลงคือไม่อยากให้คุณปู่มีเรื่องค้างคาใจ หรือว่าเสียดายกลัวเหลียงเจียเหยียนจะเสียใจกันแน่ล่ะ?”ฮั่วสวินเจินอ้ำอึ้งพูดไม่ออกจนกระทั่งต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ในมือผิดตำแหน่งก่อนจะถูกเหลียนฮว่าท้วงขึ้นมา“คุณอา ต่อผิดแล้วค่ะ ชิ้นนี้ไม่ได้เอาไว้ตรงนี้นะคะ!”ฮั่วสวินเจินก้มมองลงไป ก็พบว่าเธอยัดชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่รูปทรงไม่เข้ากันลงไป และวางไว้ผิดที่จริง ๆ เธอหยิบมันออกมาใหม่ แล้วนั่งหาอยู่ตั้งนานกว่าจะเจอตำแหน่งที่ถูกต้องสวี่เพียวเพียวเท้าคางมองแล้วเอ่ยถาม “คิดดีแล้วจริง ๆ เหรอ?”“ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่พอเห็นหน้าเข

สวี่เพียวเพียวกวาดสายตามองไปรอบกาย ก่อนจะหันไปถามเยี่ยนชิว “พี่ชิวชิว เห็นเจินเจินบ้างไหม?”“ไม่นะ เหมือนว่าเมื่อกี้คุณฮั่วเล็กจะเรียกตัวไปที่จุดชมวิวน่ะ”ตอนนี้ในบริษัทมีคุณฮั่วอยู่สองคน คำว่า คุณฮั่วคนเล็กย่อมหมายถึงฮั่วจี้เจ๋ออย่างไม่ต้องสงสัยหนังตาของสวี่เพียวเพียวกระตุกวูบจู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูกแม้ว่าชายหาดแถบนี้จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทั้งหมด แต่ก็มีบางโซนที่ถูกจัดให้เป็นเขตห้ามเดินเท้าและเป็นพื้นที่รกร้างไร้ผู้คนซึ่งมันก็อยู่ตรงบริเวณด้านล่างจุดชมวิวพอดีสวี่เพียวเพียวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแผนที่ดู ระยะทางจากจุดที่พวกเธอยืนอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร“ฉันมีธุระต้องคุยกับเจินเจินหน่อยน่ะ เดี๋ยวจะเดินไปตามหาดูสักหน่อย”“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม?”สวี่เพียวเพียวปฏิเสธ“ไม่ต้องหรอก เจียเจียกับพี่เขยยังอยู่ตรงนี้ พี่ปลีกตัวไปมันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ แค่จุดชมวิวตรงนี้เอง ไม่ได้ไกลสักหน่อย”เจี่ยนหลินปัดเม็ดทรายบนตัวแล้วลุกขึ้นยืน “งั้นฉันเดินไปเป็นเพื่อนเอง”ลูกชายของเธออยู่ที่เมืองจิง ส่วนสามีก็ติดเวร เลยไม่ได้มาร่วมทริปด้วยกันทั้ง

เอกสารกองทุนทรัสต์ที่กระจายเกลื่อนอยู่บนพื้นก็เป็นของจริงเรื่องที่หน้าต่างดำเนินการของกองทุนทรัสต์จะปิดลงในเวลาเที่ยงคืนนี้ และหากจะดำเนินการอีกครั้งในรอบหน้าต้องผ่านขั้นตอนยาวนาน ก็เป็นความจริงเช่นกันทว่าทุกอย่างกลับประจวบเหมาะกันอย่างประหลาดฮั่วจี้เซินขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าฉายชัดถึงความมืดมนดุดันสายตาที่เขามองไปยังฮั่วจี้เจ๋อเต็มไปด้วยความแคลงใจและไม่ไว้วางใจอย่างถึงที่สุดในตอนนั้นเอง เจี่ยนหลินก็ใช้มือเปล่าปีนป่ายขึ้นมาจากโขดหิน แล้วส่ายหน้าให้สวี่เพียวเพียว“ไม่พบตัวค่ะ แต่ดูจากกระแสน้ำในตอนนี้ ไม่เหมือนว่าจะถูกพัดหายไป มีความเป็นไปได้ว่าคุณผู้อำนวยการฮั่วอาจจะว่ายน้ำเป็น แล้วพาสภาพร่างกายไปขึ้นที่อื่นแล้ว”เยี่ยนชิวตกใจแทบสิ้นสติเธอรีบปราดเข้าไปเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่คลุมตัวเจี่ยนหลินไว้ทันที“พี่หลิน ทำไมถึงกระโดดลงไปเองแบบนั้นล่ะ!”“ไม่เป็นไรหรอก การช่วยชีวิตคนสำคัญที่สุด การจมน้ำไม่เหมือนเคสอื่น ช่วงเวลาทองในการรอดชีวิตมันมีแค่นิดเดียว ตอนฉันอยู่รับราชการทหารก็ลงน้ำบ่อย ๆ เรื่องแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก แต่น่าเสียดายที่ไม่เจอตัว”ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฮั่วสวินเจินเปรียบเสมื

“อีกอย่างก็คือแม่ของฉัน เงินทั้งหมดของท่านก็อยู่ที่ฉันทั้งนั้น แล้วจะไปจัดตั้งมูลนิธิได้ยังไง? เรื่องพวกนี้ขนาดฉันเองยังไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน แต่ฮั่วจี้เจ๋อกลับรู้ละเอียดปานนั้น ฉันรู้สึกว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ”หากเป็นฮั่วจี้เจ๋อปลอมแปลงเอกสารขึ้นมาเองมันก็ยังพอรับมือได้ง่ายทว่าเอกสารเหล่านั้นกลับเป็นของจริงทั้งหมดเรื่องนี้จึงมีเงื่อนงำให้น่าฉุกคิดฮั่วจี้เซินพยักหน้ารับ “พูดต่อสิ”“เป้าหมายของฮั่วจี้เจ๋อก็แค่ต้องการให้ฉันสละสิทธิ์ในหุ้นของกลุ่มบริษัทจิวเวลรี แต่เขาก็ยังกังวลว่าหากฉันยังมีชีวิตอยู่ จะคอยเป็นก้างขวางคอขัดหูขัดตาเขา ในเมื่อเป็นแบบนี้ สู้ทำให้เขาปักใจเชื่อว่าฉันตายไปแล้วจริง ๆ แล้วคอยดูว่าหลังจากนี้เขาคิดจะทำอะไรต่อดีกว่าค่ะ”ประกายแสงอันเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของฮั่วสวินเจิน“จะให้ฉันใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันฉันคงทำไม่ได้ เพราะฉันเป็นคนที่เคารพและปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดมาก แต่ถ้าเป็นการกระชากหน้ากากเขาต่อหน้าคณะกรรมการบริหารละก็ เรื่องนี้ฉันทำได้อย่างแน่นอน”เธอตั้งใจจะทำลายสิ่งที่ฮั่วจี้เจ๋อให้ความสำคัญและหวงแหนมากที่สุดลงให้ย่อยยับสิ่งเหล่านั้นทำให้ฮั