All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 801 - Chapter 810

“บ้านหลังนี้ก็เป็นของคุณปู่เองนี่คะ ถ้าหนูกับพี่เจียเหยียนอาศัยอยู่ด้วย จะต้องจ่ายค่าเช่าบ้านให้คุณปู่ดีไหมคะเนี่ย?”ผู้อาวุโสเหลียงถูกเธอหยอกล้อจนหลุดหัวเราะออกมา ความรู้สึกห่อเหี่ยวใจเมื่อครู่พลันมลายหายไปจนหมดสิ้นท่านแก่แล้วไม่ว่าสมัยหนุ่ม ๆ จะเคยยิ่งใหญ่แค่ไหน แต่พอแก่ตัวลง ก็ยังคงอดกังวลไม่ได้ว่าจะเป็นภาระให้ลูกหลาน คอยสร้างภาระค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูให้พวกเขาเพิ่มมากขึ้นฮั่วสวินเจินขยับเข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบกระซาบข้างหูของผู้อาวุโสเหลียง“ตอนนี้หนูกับคุณอาของพี่เจียเหยียนกำลังทำโปรเจกต์ร่วมกันอยู่ค่ะ ถ้าไม่มีคุณปู่คอยหนุนหลัง เดี๋ยวจะไม่มีใครช่วยหนูแล้วนะคะ ถ้าพวกเขาเอาเรื่องงานมาบีบหนูขึ้นมา หนูจะทำยังไงล่ะคะ? คุณปู่ต้องเข้าข้างหนูตลอดไปนะ!”ผู้อาวุโสเหลียงส่งเสียงหัวเราะชอบใจในลำคอ“ได้สิ ๆ ปู่จะยืนอยู่ข้างหนูเอง ถ้าเจียเหยียนกล้าทำให้หนูไม่พอใจล่ะก็ ฟ้องปู่ได้เลย ปู่จะจัดการทวงคืนความยุติธรรมให้หนูเอง”เหลียงเจียเหยียนยืนมองภาพคนทั้งสองพลางถอนหายใจออกมา แท้จริงแล้วคุณปู่เหลียงเป็นคนที่มีนิสัยสันโดษและดื้อรั้น บางครั้งก็ออกจะเผด็จการและหัวรั้นเสียด้วยซ้ำเมื่อย

“คุณฮั่วบอกให้ผมไปส่งคุณวันศุกร์หน้านี้”“พี่ใหญ่บอกฉันแล้วเหมือนกันค่ะ”สัปดาห์หน้า ฮั่วจี้เจ๋อจะจัดประชุมคณะกรรมการฮั่วซื่อ ซึ่งฮั่วสวินเจินย่อมต้องเตรียมเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ไว้มอบให้เขาอย่างแน่นอนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่เหตุการณ์ที่ฮั่วสวินเจินตกลงไปในทะเล หากสัปดาห์หน้ายังหาตัวไม่พบอีก ฮั่วจี้เจ๋อก็คงจะปักใจเชื่ออย่างสนิทว่าฮั่วสวินเจินไม่รอดแล้วในช่วงเวลาที่เขาคลายความระแวดระวังลงนั่นแหละ คือจังหวะเวลาที่เธอจะกลับสู่ตระกูลฮั่วเพื่อมอบเซอร์ไพรส์ให้แก่เขาการเดินหมากกับคนเจ้าเล่ห์เพทุบายและจิตใจอำมหิตอย่างฮั่วจี้เจ๋อนั้น จะต้องคิดเผื่อล่วงหน้าให้มากกว่าเขาเสมอหลายก้าวเพียงแต่ว่าเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว เธอเป็นคนเตรียมเซอร์ไพรส์ชิ้นนี้ให้ แต่ฮั่วจี้เจ๋อจะมีปัญญารับไว้ไหวหรือเปล่า ก็อีกเรื่องหนึ่งเหลียงเจียเหยียนยื่นมือออกไปดึงตัวฮั่วสวินเจินเข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูลงกลอนมือหนาวางทาบกระชับอยู่ที่เอวคอดของเธอ ก่อนจะก้มหน้าลงเอ่ย “ผมมีของขวัญจะให้คุณอย่างหนึ่ง”“อะไรเหรอคะ?”ไม่ใช่ช่วงเทศกาลอะไร แล้วก็ไม่ใช่วันเกิดของเธอด้วย เหลียงเจียเหยียนจะให้อะไรเธอกันนะ?แ

ฮั่วจี้เซินอาจจะมีนิสัยเย็นชาและดื้อรั้นไปบ้าง ในกิริยาท่าทางยังมีกลิ่นอายความห่างเหินและน่าเกรงขามที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้แต่อุปนิสัยใจคอไม่มีปัญหาอย่างแน่นอนอย่างน้อยที่สุดเขาก็ไม่เคยคิดจะมานั่งคำนวณหักหลังหรือแย่งชิงของในมือของน้องชายและน้องสาวตัวเองฮั่วสวินเจินยกยิ้มมุมปาก “ขนาดพ่อฉันที่นิสัยแย่ขนาดนั้น ยังเคยบอกเลยว่าพี่ใหญ่คือหน่อเนื้อเชื้อไขที่ซื่อตรงที่สุดในรอบร้อยปีของตระกูลฮั่วเรา แน่นอนว่ามันต้องต่างกันอยู่แล้วค่ะ”อันที่จริงแล้ว บรรดาลูกหลานทั้งหมดในบ้านตระกูลฮั่ว ล้วนมีร่องรอยการหลงเหลือจากผู้เป็นพ่อแม่ประทับไว้อยู่ในตัวกันทั้งนั้นในตัวของฮั่วสวินเจินและฮั่วจี้จั๋วมีความดื้อรั้นของเจินอวิ๋นและความขี้ขลาดตาขาวชอบหนีปัญหาของฮั่วเยวียนส่วนฮั่วจี้เจ๋อและฮั่วจี้รุ่ยก็สืบทอดความเจ้าชู้หลายใจและความหวาดระแวงสงสัยของฮั่วหมิ่น รวมถึงแผนการคดโกงเป็นขั้นเป็นตอนของจวีเยี่ยฝานจะมีก็แต่ฮั่วจี้เซินคนเดียว ที่ในตัวเขามีทั้งความเปิดเผยตรงไปตรงมาและความใจนักเลงของฮั่วหง ผสมผสานเข้ากับความเด็ดขาดและใจกล้าบิ่นของโสงเจี๋ยพอพาลนึกถึงเจินอวิ๋นขึ้นมา ความรู้สึกเจ็บแปลบในใจของฮั่วสว

ความรู้สึกที่เหลียงเจียเหยียนมีต่อฮั่วสวินเจิน คนทางฝั่งตระกูลฮั่วต่างก็มองเห็นและรับรู้ได้ทั้งหมดสวี่เพียวเพียวขยับเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอนตัวซบลงบนไหล่ของฮั่วจี้เซิน เธอมองผ่านหน้าจอแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ยินดีด้วยนะ”เมื่อได้รับการพยักหน้าอนุมัติจากฮั่วจี้เซินแล้ว ฮั่วสวินเจินถึงได้รู้สึกโล่งใจเธอเก็บโทรศัพท์มือถือลง แล้วหันไปมองผู้อาวุโสเหลียง“คุณปู่คะ ขอโทษที่ทำให้รอนานนะคะ เราไปกันเถอะค่ะ!”ผู้นำตระกูลฮั่วในปัจจุบันคือฮั่วจี้เซิน ซึ่งผู้อาวุโสเหลียงเองก็ทราบเรื่องนี้ดีเพียงแต่ก่อนหน้านี้ยังไม่เคยมีโอกาสได้พบหน้าหรือติดต่อพูดคุยกับชายหนุ่มคนนั้นอย่างเป็นทางการ ทว่าบทสนทนาสั้น ๆ เมื่อครู่ก็มากพอที่จะทำให้คุณปู่เหลียงได้รู้จักตัวตนของเขาแล้วอคติที่มีต่อตระกูลฮั่วจากข่าวประกาศก่อนหน้านี้ จึงพลอยลดเลือนลงไปไม่น้อยเช่นกันเมื่อเดินออกไปข้างนอก การแต่งกายเต็มยศของผู้อาวุโสเหลียงและหลินจิงเจ๋อก็ดึงดูดสายตาของผู้เฒ่าผู้แก่หลายคนเฉิงอวิ๋นเฉียน ที่กำลังเดินเล่นอยู่กับผู้อาวุโสเฉิงถึงกับเบิกตากว้าง“คุณปู่เหลียงคะ กำลังจะไปไหนกันเหรอคะ?”“นั่นสิ ตาเหลียง แต่งตัวเต็มยศขนาดนี้จะไปเข้า

เจินเจิ้นเพ่ยร่วมปรึกษาหารือกับผู้อาวุโสเหลียงจนได้วันที่เหมาะสมคือเดือนกันยายนของปีหน้าช่วงเวลาที่ดอกหอมหมื่นลี้ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วสวนและบรรยากาศฤดูใบไม้ร่วงที่แสนรื่นรมย์ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการที่ครอบครัวได้มารวมตัวกัน เฉลิมฉลองการแต่งงาน และผูกไมตรีอันดีดั่งเช่นตระกูลฉินและจิ้นของตระกูลเหลียงการเตรียมงานแต่งงานในปีนี้คงจะไม่ทัน ทั้งทางตระกูลเจินและตระกูลเหลียงต่างก็เห็นตรงกันว่าเวลาค่อนข้างกระชันชิด เพราะอยากจะจัดเตรียมทุกอย่างให้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุดส่วนเรื่องจะไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อไหร่ ให้ทั้งสองคนตัดสินใจตกลงกันเองผู้อาวุโสเหลียงที่สามารถสะสางเรื่องสำคัญในใจให้ลุล่วงไปได้ จึงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะร่าพอกลับมาถึงบ้านตระกูลเหลียง ท่านก็ไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด แถมยังลากตัวเหลียงเจียเหยียนมาช่วยกันเลือกสถานที่จัดงานแต่งงานเสียอีกถึงขั้นกระตือรือร้นออกนอกหน้า อยากจะลงมือเขียนการ์ดเชิญงานแต่งงานด้วยตัวเองเสียด้วยซ้ำจนกระทั่งโดนคุณหญิงย่าบ่นเข้าให้สองสามคำ ถึงยอมรามือเดินเข้าห้องไปพักผ่อนแต่โดยดีภายในห้องรับแขก หลินจิงเจ๋อที่เปลี่ยนมาสวมชุดลำลองเดินออกม