เขามองไปรอบตัวเรือนโกโรโกโสด้วยความเศร้าใจ หากไม่ได้มาเห็นกับตามีหรือจะเชื่อ “เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าหากพี่ตงอวี้มาเห็นเข้าเขาจะมีโทสะเพียงไร” มองไปยังม่านสีเทาซีดชายหนุ่มได้แต่ขมวดคิ้ว“อย่างไรก็ทนอยู่อีกไม่นานแล้ว ตอนนี้จะทำอะไรให้พวกเขาเอะใจไม่ได้” เสียนฉิงเยว่ยิ้มให้เสียนเหวิน ด้วยรู้ว่าอีกฝ่ายหวังดี นางทนมาได้ตั้งหลายปีแล้วให้ทนอีกหน่อยไม่นับว่าเรื่องใหญ่ระหว่างที่เสียนฉิงเยว่และเสียนเหวินนั่งสนทนากันอยู่ในสวนด้านหน้าเรือนพักอันแสนซอมซ่อ เสียนฮั่วและจูอิ๋งผู้เป็นฮูหยินก็ยืนแอบมองอยู่ห่าง ๆ ทั้งสองได้แต่คาดเดาบทสนทนาและรอยยิ้มเป็นกันเองของสองหนุ่มสาว ความเคร่งเครียดบนใบหน้าที่ไม่อาจปิดบัง ทำให้รอยเหี่ยวย่นยิ่งมองเห็นชัดเจนนับจากจูอิ๋งส่งบุตรสาวอย่างเสียนหรูซวงและบุตรสาวของเหล่าอนุของสามีไปยังฉางอัน นางกับสามีก็ได้แต่หวังว่าไม่คนใดคนหนึ่งจะต้องตาต้องใจบุตรชายทั้งสองของเสียนจวิน กระนั้นเหตุใดผู้ที่เสียนเหวินพากลับมาด้วยตัวเองกลับกลายเป็นเสียนฉิงเยว่ บุตรสาวเพียงคนเดียวของเสียนหรงผู้ซึ่งเป็นน้องสาวที่สิ้นใจไปแล้วหลายปีของเสียนฮั่ว ก่อนไปจูอิ๋งมั่นใจยิ่งว่าเสียนฉิงเยว่ไม่มีอะไรโดดเด่นห
최신 업데이트 : 2026-01-26
