All Chapters of เซียงป่ายเหอ ปราชญ์หญิงข้ามภพ: Chapter 11 - Chapter 14

14 Chapters

บทที่ 11

“พรุ่งนี้ท่านมาอีกสิ แล้วข้าจะบอก”ดวงตาเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่ม ทำให้เซียงป่ายเหออดไม่ได้ที่จะถลึงตาเข้าใส่ “ฝันไปเถอะ ไม่บอกก็แล้วไป ข้ามีวิธีของข้า”“ท่านปราชญ์ ข้าขอเตือนท่านด้วยความปรารถนาดี อย่าได้ให้แม่นางหลิ่งจือไปสืบสาวโดยเด็ดขาด แต่ถ้าท่านไม่ต้องการชีวิตของนางก็แล้วไปเถิด”ยิ่งพูดเช่นนี้นางก็ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่นะสิ!!!มองดูเงาร่างอรชรเดินจากไป ดวงตาพราวระยับด้วยรอยขบขันพลันหายวับไปทันที หลินหยางมีท่าทีครุ่นคิดก่อนคิ้วเข้มจะมุ่นลง เมื่อมองไปยังเก้าอี้ที่หญิงสาวเพิ่งจะนั่งเมื่อครู่“นางใช่เซียงป่ายเหอจริงๆ หรือขอรับ” เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนที่เงาร่างปราดเปรียวของเฟยอวี่จะก้าวเข้ามา“ใบหน้าและร่างกายนั้นดูเหมือนใช่” หลินหยางพึมพำเสียงเบา“ท่านหมายความว่าอย่างไรขอรับ”“มือของนางยังคงมีแผลเป็นเดียวกับที่นางได้รับเมื่อตอนห้าขวบ” นั่นคือตอนที่นางหาเขาพบ ...ใช่ ถูกแล้ว นางเป็นคนหาเขาพบจริงๆ“แต่นางจำท่านไม่ได้”“อืม” หลินหยางพยักหน้า เขาเงียบไปนานก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเฟยอวี่ “เรื่องคนที่วางยาพิษนางเล่า เจ้าสืบไปถึงไหนแล้ว”“ยาพิษชนิดนี้ไร้สีไร้กลิ่น เป็นพิษจากแมงมุมดำทะ
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more

บทที่ 12

นางกำนัลน้อยที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตา ทำเอาทหารยามหน้าประตูวังหลวงหงุดหงิด หากไม่ติดตรงที่ว่าหลิ่งจือเป็นถึงองครักษ์ของท่านปราชญ์ที่ผู้คนแคว้นฉินต่างก็นับถือ เขาจะตวาดออกมาให้อีกฝ่ายเลิกทำท่าทางเช่นนี้เสียทีรู้ๆ อยู่ว่านางกำนัลในวังหลวงต่างก็อ่อนแอบอบบาง นานๆ ครั้งพวกนางจะได้รับอนุญาตให้ออกจากวังหลวงไปทำธุระให้ผู้เป็นนาย แต่ทุกครั้งจำเป็นต้องก้มหน้าก้มตาทำเหมือนหวาดกลัวหนักหนาเช่นนี้ด้วยหรือ“ข้าไปได้แล้วกระมัง” หลิ่งจือเอ่ยถามราวกำลังรำคาญ“เชิญ”หลิ่งจือปรายตามองนางกำนัลเบื้องหลัง จากนั้นก็ทั้งสองก็เดินออกจากประตูวังหลวง ตรงไปตามถนนเป้าจื่อซึ่งเป็นย่านที่คึกคักที่สุด ทั้งยังมีคฤหาสน์หลังงามที่กำลังประกาศขายฟังดูเถ้าแก่เนี้ยซึ่งเป็นคนกลางพูดพล่ามว่าคฤหาสน์หลังดังกล่าวดีอย่างนู้นอย่างนี้ เซียงป่ายเหอได้แต่ลอบถอนหายใจ นางโบกมือให้หลิ่งจือเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปดูด้านใน มอบอำนาจการตัดสินใจให้อีกฝ่ายเต็มที่ ส่วนนางที่ยังคงอยู่ในคราบของนางกำนัลกลับนั่งลงยังเก๋งแปดเหลี่ยมหลังเล็กในสวนมองดูต้นหลิวสองต้นซึ่งปลูกอยู่ริมสระจำลองขนาดเล็ก เซียงป่ายเหอได้แต่ครุ่นคิดด้วยความหนักใจ อิสระที่นางได้รับจะว
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

บทที่ 13

สวรรค์...เขาเป็นเจ้ากรรมนายเวรของนางหรือไร!!!“ท่านมาทำอะไรที่นี่ มิใช่ว่าท่านกำลังถูกกักบริเวณหรือไร”“ข้าเพียงเข้าตำหนักฮุ่ยเจ๋อไม่ได้ มิใช่ว่าออกมานอกวังหลวงไม่ได้เสียหน่อย เจ้ามาทำอะไรนอกวังหลวงหรือ”เซียงป่ายเหอสบตากับหลิ่งจือ ความลับเรื่องที่นางกำลังหาทางออกมาจากวังหลวง เห็นทีคงจะปิดเอาไว้ได้ไม่นานเสียแล้ว ดังนั้นนางคงต้องชิงความได้เปรียบ รีบๆ ทำอะไรให้มันจบๆ ไปเสียทีเซียงป่ายเหอยิ้ม “หลายวันมานี้อุดอู้อยู่ในวังรู้สึกไม่เจริญอาหาร ดังนั้นจึงออกมาเดินเล่น”“อาหารข้างนอกอย่ากินเยอะ เจ้าเพิ่งหายป่วยอาจไม่สบายขึ้นมาได้”นางมองซ้ายขวา โชคดีที่เจ้าของแผงบะหมี่ไม่ได้ยินประโยคนี้ หาไม่คงโดนไล่ออกไปอย่างแน่นอน “ข้าอิ่มแล้ว สมควรกลับวังหลวงเสียที”“เช่นนั้นข้ากลับพร้อมเจ้า” เอ่ยจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้น“ท่านปราชญ์ ช่างบังเอิญยิ่งนัก”เซียงป่ายเหอแทบอยากจะร้องไห้ เสียงของเซี่ยซูทำให้นางรู้สึกจนใจ ไฉนนางจึงมีเจ้ากรรมนายเวรเยอะถึงเพียงนี้นะ แถมเมื่อหันกลับไปมอง ใบหน้ายิ้มแย้มแต่ซีดเซียวของหลินหยางทำให้นางอดที่จะจ้องเขาเขม็งไม่ได้...บาดแผลของเขา หายดีแล้วหรือ“คุณชายหลิน ท่านสบายดีกระมัง” นางอยา
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

บทที่ 14

หลินหยางมองหญิงสาวด้วยดวงตาพิจารณาอยู่นาน กระทั่งละสายตาไปมองเฟยอวี่ จากนั้นจึงมุ่นคิ้วเมื่อรับรู้ถึงความผิดปกติโดยรอบ มือใหญ่ยืนออกไปคว้าต้นแขนของเซียงป่ายเหอ ก่อนจะดึงนางให้หมุนตัวกลับมา“อย่าพูดอะไร เดินตามข้ามา”“ท่านจะทำอะไร”“เราถูกสะกดรอย” เขาสบตากับเฟยอวี่“ท่านพาท่านปราชญ์เข้าไปในตรอกข้างหน้า ฝ่ายตรงข้ามดูเหมือนมีมากกว่าสิบคน”หลิ่งจือหรี่ดวงตามองคนทั้งสอง จากนั้นจึงรั้งร่างเซียงป่ายเหอเอาไว้ “ข้าจะพาท่านปราชญ์กลับ”“อย่าโง่ไปหน่อยเลย” เฟยอวี่กล่าว “เจ้าคิดว่ารับมือพวกเขาได้โดยง่ายหรือ” เอ่ยจบก็เงยหน้าขึ้นมองชั้นสอง “คิดว่าพวกเขารั้งอยู่ข้างบนโดยมีเพียงกระบี่หรือไร”หลิ่งจือขมวดคิ้ว ประสบการณ์ที่ผู้เป็นนายถูกลอบสังหารที่ตำหนักฮุ่ยเจ๋อทำให้นางลังเล “พวกเขาตามท่านมาหรือไร เหตุใดจึงรู้รายละเอียดมากมายถึงเพียงนี้”“เข้าใจผิดแล้ว” หลินหยางเอ่ยเสียงเรียบ “ข้ากับเฟยอวี่หาใช่เป้าหมายไม่”เซียงป่ายเหอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มนิ่ง “คนเหล่านี้เป็นพวกเดียวกันกับพวกที่กล้าบุกเข้าไปในวังหลวงหรือ”“ไม่ต้องกังวล” หลินหยางกล่าว “ไม่ใช่เพราะวังหลวงป้องกันหละหลวม แต่เป็นเพราะมีคนให้ความช่วยเหลือ ค
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status