“ถวัดดีค่ะ คูโหง” ตามฝันยกมือไหว้พร้อมกับถอนสายบัวแทบติดพื้นอย่างที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลสอน“โถๆๆ แม่คุณ แต่งหน้าซะด้วยแม่ฉุยฉายน้อยของครู” ครูหงส์หยิบผ้าแดงเดินเข้าไปหาตามฝัน ครั้นเหลือบเห็นขุมทรัพย์ที่ไม้ซุงเพิ่งปล่อยลงพื้นก็จับแก้มยุ้ยๆ อย่างเอ็นดู “พี่ฝันแต่งหน้าให้เหรอลูก”“แท่บๆ แท่บๆ” เด็กน้อยตอบ “อะไรติดอยู่ในปากหรือเปล่าคะคุณพ่อ น้องขุมถึงร้องแท่บๆ” คราวนี้ครูหงส์จับสองแก้มยีเบาๆ อย่างมันเขี้ยว“เปล่าหรอกครับ เขาพูดว่าแซ่บๆ ตามพี่ฝัน” ไม้ซุงอธิบาย มือก็คอยคว้ามืออวบๆ ที่ยื่นไปเหนี่ยวผ้าแดงมาจะใส่ปาก“โจงกระเบนของพี่ฝันค่ะลูก อมไม่ได้น้า” ครูหงส์พยายามปลดผ้าสีแดงออกมาจากมือเด็กน้อย“กล้วยบดมาแล้วคร้าบน้องขุม” ขนมผิงเดินถือถ้วยลายการ์ตูนเข้ามาขุมทรัพย์ได้ยินเสียงแม่ก็ปล่อยผ้าแดงทันที เด็กน้อยโผตัวจะหาแม่ ไม้ซุงจึงรับถ้วยมาถือเพื่อให้ขนมผิงได้อุ้มลูก ขนมผิงพาลูกไปนั่งที่โต๊ะเด็ก เธอจะเอากล้วยบดมาป้อนทุกครั้งเวลาที่ครูหงส์มาซ้อมรำให้ตามฝัน“ตายแล้ว พี่ฝันนี่ซนจริงๆ” ขนมผิงบ่นเบาๆ เมื่อได้มองหน้าลูกชายซึ่งเลอะเทอะด้วยเครื่องสำอางใกล้ๆ“เล่นกันสนุกๆ น่า อย่าไปว่าดุลูกนะ”ไม้ซุง
Mehr lesen