เข้าสู่ระบบ----There is no nakedness that compares to being naked in front of someone for the first time.----
Stefano was diagnose with dengue. Sabi nga ng doctor na tumingin sa kanya ay mabuti raw at nadala namin s’ya agad sa hospital dahil kung nahuli kami kahit limang minuto lang ay maaring mawala sa akin ang anak ko.
"’Nak, baka naman may iba pa tayong pagpipilian," lumuluha na wika ni Mama habang hinahaplos ang ulo ng aking anak. Sinabi ko na kasi kay Mama kung saan ko kinuha ang pera na ginamit namin para madala si Stefeno rito sa hospital. Alam na rin niya ang plano ko at ang pagsisimula ko sa club mamayang gabi para doon magtrabaho.
Isang malalim na buntong hininga naman ang aking pinakawalan bago ko nagawang harapin si Mama. "Meron naman Ma," sarkastiko kong turan sa kanya. "Una, ang tanggapin ang tulong ng magaling kong ama kasabay ng pagtanggap din natin ng mga masasakit na salita mula sa kanya kagaya ng kung paano niya ako murahin mula ulo hanggang paa ng lumapit ako sa kanya para humingi ng tulong sa pagpapagamot mo noon,” puno pa rin ng hinanakit ko sabi. “O kaya naman baka gusto mong dal’hin natin si Stefano kay Steeve, tamang-tama Ma, doctor siya, kayang-kaya n’yang suportahan ang gamutan ng apo mo. ‘Yun nga lang sa oras na gawin natin yun ariin mo na ring patay ang apo mo dahil sigurado ako hinding-hindi na natin siya makikita pa," patuloy na wika ko pa.
Totoo naman, hindi ko maaring sabihin na wala akong pagpipilian sa mga desisyon na ginagawa ko ngayon dahil ang totoo ay meron naman talaga akong choice. Pero ang desisyon na ginawa ko kagabi ay ang desisyon na sa tingin makakabuti sa aming lahat. Desisyon na alam ko sa bawat umaga na uuwi ako, meron akong anak at ina na uuwian. After all, wala na namang mawawala sa akin, gasino ba naman na muli kong gamitin ang katawan ko para sa magandang buhay ng anak at Mama ko. Hindi naman siguro habang-buhay ganito ang sitwasyon namin diba? Dahil naniniwala pa rin ako, gaya ng paglitaw ng mga bahaghari sa langit tuwing natatapos ang ulan ay mararanasan din namin nila Mama ang masaya at payapang buhay.
Hindi naman na muling nagsalita si Mama dahil alam din niya ang sitwasyon naming dalawa. Bigla rin ang pagtunog ng cellphone ko dahil sa isang tawag na pinagpapasalamat ko na lang din dahil nagkaroon ako ng dahilan para umalis sa loob ng silid ng anak ko.
"Hello Gen. Kamusta si Stefano? Pasensya ka na ha hindi ako nakadalaw kanina, kakauwi ko lang kasi. Yung isang constumer ko kasi kagabi broken hearted kaya ayun inabot na ako ng liwanag para masamahan lang siya," pangangamusta ni Ate Yuki sa kabilang linya.
Naupo naman ako sa isang bakanteng upuan sa labas ng silid ng anak ko bago ko nagawang makipagkwentuhan kay Ate Yuki. "Wala yun ate ano ka ba. Saka okay na si Stef, may dengue pala s’ya kaya hindi nawawala yung lagnat niya. Pero sabi naman ng doctor ay ligtas na naman daw ang anak ko. Kailangan lang namin manatili rito ng ilang araw pa para masigurado na maayos na talaga siya," kwento ko pa sa kanya sa kalagayan ng anak ko.
"Mabuti naman kung ganon. Napakadumi kasi sa lugar natin. Minsan nga natatakot na rin ako para kay Yuka eh. Nung isang araw nga nagsusuka at nagtatae s’ya, yun pala hinayaan nung tagabantay na maglaro sa labas hindi namalayan na namumulot na pala ng laglag na tsitsirya ang anak ko at yun ang kinain," kwento naman n’ya sa nangyari sa anak. Yuka is her daughter, apat na taon na ito at madalas kumukuha lang si ate ng tagabantay sa bata sa gabi sa tuwing papasok siya sa club. Madalas mga kapitbahay lang din naman namin ang kinukuha niya, yun nga lang dahil hindi naman nila kadugo ang bata ay hindi nila minsan nababantayan ng maayos.
"Kaya nga ate eh. Kung ako lang talaga may extrang pera kumuha na sana ako ng mas maayos na apartment para sa anak ko at kay Mama. Kaso alam mo naman ang sitwasyon natin diba. Siguro pag nakaipon na ako kahit kaunti sa club baka lumipat na kami," sabi ko naman sa kanya. Mahirap din kasi ang sitwasyon namin sa apartment. Yung mga kasama kasi namin minsan ay nag-iinuman at nagkakantahan kaya minsan ay hindi nakakatulog ng maaayos ang anak ko. Idagdag pa ang amoy sigarilyo sa paligid na wala naman akong magawa dahil una sa lahat hindi naman namin solo ang lugar. Kaso gustuhin ko man na umalis ay wala naman kaming malilipatan sa ngayon.
"Kung gusto mo Gen, magsama kaya tayo sa isang apartment. Tutal magkasama na rin naman tayo sa club p’wede tayong magsabay pagpasok at pag-uwi. Tapos maghati na lang tayo sa renta at sa iba pang mga gastusin," suhesyon naman ni Ate Yuki.
Napaisip naman ako sa kanyang sinabi. Pero gustuhin ko man ay wala naman akong extrang pera na maibibigay sa kanya ngayon para sa paunang bayad kung sakaling makakakuha kami ng apartment na mas maayos.
"Okay naman sa akin Ate. Kaso wala na akong extrang pera ngayon. Yung binigay ni Simon sa akin kagabi a-apat na libo na lang ang natira dahil binayad ko rito sa hospital," paliwanag ko naman sa kanya.
Naiintindihan naman ni Ate Yuki ang sitwasyon ko kaya naman sinabi n’ya na s’ya na lang muna ang magbabayad ng una sa apartment na makukuha namin. Sinabi ko kay Mama ang napag-usapan namin ni Ate Yuki at nagpresinta naman ito na siya na lang ang mag-aalaga kay Yuka para kahit papaano ay makatulong s’ya sa aming dalawa.
Kinagabihan ay dinaanan ako ni Ate Yuki sa hospital para sabay na kaming pumasok sa club. May dala rin s’yang ilang dress niya na ipapahiram niya sa akin dahil talagang wala naman akong maisusuot kung hindi dahil sa kanya.
"O Gen pumili ka na muna ng susuutin mo ngayon. Maaga pa naman tamang-tama maayusan pa kita," wika pa nito sabay abot ng isang paper bag na puro damit na agad ko namang kinuha. "Kamusta po pala Tita si Stefano?" rinig ko pang pangangamusta nito kay Mama habang papasok ako sa banyo para magbihis.
Isang kulay purple na dress ang napili kong isuot. Sa lahat kasi ng dala ni Ate Yuki ay bukod tanging ito lang ang medyo mahaba na umabot hanggang sa aking tuhod. Sleeveless nga lang ang desenyo nito at hapit na hapit sa aking katawan, nakakailang man pero kailangan ko na ring masanay sa mga ganitong gayak.
"Sigurado po ba kayo Tita na okay lang na rito ko iwan itong si Yuka?" rinig kong tanong ni Ate Yuki kay Mama saktong paglabas ko sa banyo.
"Oo naman. Saka mabait naman ‘yang si Yuka mo hindi mahirap alagaan. Saka isa pa matutuwa ang apo ko pagkagising niya at makita niya ang Ate Yuka niya dahil may kalaro na siya," nakangiting sagot naman ni Mama. Imbis kasi na iupa ni Ate Yuki ng mag-aalaga sa anak niya ngayong gabi ay sinabi ni Mama na dal’hin na lang ang bata rito sa hospital para sabay niyang maalagaan.
Saglit lang din akong inayusan ni ate at pagkatapos noon ay sabay na rin kaming nagpunta sa club. Pagdating namin sa lugar ay agad namang dumeretso si Ate Yuki sa VIP room dahil naroon na raw ang isang costumer nito at kanina pa nag-aantay sa kanya. Ako naman ay dumeretso muna sa opisina ni Simon dahil unang gabi ko pa lang rin dito at hindi ko pa alam kung ano ang aking gagawin.
Tatlong mahihinang katok naman ang aking ginawa ng tumapat ako sa pinto ng opisina nito bago ko ito marahang binuksan. "Magandang gabi Simon," bati ko sa lalaki na nakaupo sa pang-isahang upuan.
"Gen, it's good to see you here. Akala ko ay sa isang araw ka pa magsisimula pagkalabas ng anak mo," nakangiting turan pa nito bago ako pinasadahan ng malagkit na tingin sabay tayo at lapit sa akin.
Kahit pakiramdam ko ay ang dumi-dumi ko dahil sa paraan ng pagtingin n’ya, lalo na ng ikutan n’ya ako ay hindi ako kumibo. Ito ang trabahong pinasok ko kaya wala akong karapatang magreklamo.
Matapos ang ilang sandali ay pinadaan naman nito ng kanyang daliri aking mukha pababa sa aking leeg hanggang sa aking braso. "Nakapaganda mo talaga Gen. Paniguradong marami na namang parokyano ko ang mababaliw nito. Ngayong nandito ka na ay dalawa na kayo ni Yuki na magdadala ng nakakabaliw na gabi sa mga parokyano ko," marahan pa nitong ani habang hinahalikan ang aking leeg. Hindi ako kimubo at tanging madiing pagpikit na lang ang aking nagawa kahit pa naramdaman ko na rin ang pagdapo ng kamay n’ya sa aking dibdib at bahagya pa itong pinisil.
"Gusto sana kitang tikman muna bago ang magiging costumer mo, ang kaso ay limang minuto na lang at magsisimula na ang event sa taas. Tingin ko naman kahit na bago ka pa lang ngayon ay pwede na kitang ilako," nanghihinayang na wika pa nito matapos lumayo ng bahagya sa akin. Nang maramdaman ko na may sapat na siyang distansya ay doon ko naman nagawang imulat ang aking mga mata at pakawalan ang hangin na kanina ko pa pinipigilan.
"Anong event?" takang tanong ko naman sa kanya. Ngunit hindi naman siya sumagot, imbis ay lumabas lang ito ng pinto ng kanyang opisina at sinenyasan lang ako nito na sumunod sa kanya na ginawa ko naman.
Umakyat kami sa ikalawang palapag ng club kung saan naroon ang mga maraming silid na tinatawag nilang VIP room. At kahit pa hindi ko pa man napapasok ang mga silid na iyon ay alam kong sa oras na pumasok ako doon ay kailangan kong ibigay ang lahat sa akin para lang mapasaya ang lalaking magbabayad ng malaking halaga para lang sa serbisyo ko.
Tuloy-tuloy lang ang paglalakad ni Simon hanggang sa marating namin ang isang silid na may kulay gintong pinto. Sa lahat ng silid ay tanging ito lang ang naiiba kaya naman alam kong espesyal ang nasa likod ng pintong ito.
"Our VVIP costumers are already inside Gen. Pero hindi mo sila makikita at tanging sila lang ang makakakita sayo," paliwanag ni Simon sabay bukas ng pinto.
Sa pagbukas pa lang nito ay tumambad sa akin ang dalawang silid. Ang isang kwarto ay nahaharangan ng salamin at sa loob nito at may nasa dalawampung babaeng walang suot na kahit ano sa kanilang katawan kundi ang numero lang na nasa kanilang leeg. Sa kabilang banda naman ng silid ay isa uling kwarto kung saan meroong mga tao sa loob ngunit hindi aninag ang kanilang mukha dahil sa espesyal na salamin na nakaharang dito.
"This is our bidding room. Dito magpapataasan ang mga kliyente natin para mailabas kayo. All those girls inside are all new here kagaya mo. Some of then are still virgin that’s why we are expecting high bids on them. Somes undergo some training para lang maging handa sa araw na ito. But in your case, you don't need any preparation. Hindi ka man virgin pero alam kong limpak-limpak na salapi pa rin ang dadalhin mo sa akin dahil sa akin mong ganda. Dahil ngayon pa lang nakikita ko na kung paano mababaliw ang lahat sa'yo," mahabang paliwanag ni Simon sa akin.
Nanatili lang kami ng ilan pang minuto sa labas ng espesyal na silid na yun hanggang sa isa-isa nang naglabasan ang mga babae sa loob gamit ang isa pang pinto sa kabilang dako ng silid.
"Now Gen strip. Dahil ikaw na ang susunod," seryosong ani pa ni Simon bago ito lumapit sa isang mikropono na nasa gilid ng silid.
"Gentlemen's may I have your attention please," pagkuha nito ng atensyon sa mga lalaki sa loob ng isang pribadong kwarto. "Tonight is a very special night for all of us. I'm here, and I'm glad to announce to everyone that tonight we have our new member in our family. In a few moments, you will meet our newest sensation, Gen, and she is now open for bidding. Her bid will start at one hundred thousand pesos, and the highest bidder can take her out tonight," anunsyo pa ni Simon bago muling patayin ang mikropono at muling humarap sa akin.
"Ano pang inaantay mo Gen, hubad na, madaming nag-aantay sa'yo sa loob," muling seryosong ani nito. Mabigat man sa loob ay pikit-mata akong naghubad sa kanyang harap. Wala akong itinira maging ang dignidad ko. Nang tuluyan ko nang maalis ang lahat ng saplot sa aking katawan ay isang madiin at mapusok na halik naman ang iginawad sa akin ni Simon bago niya ako pinapasok sa silid kung saan paglalabanan ng mga kalalakihan sa kabilang silid ang serbisyong ibibigay ko sa kanila ngayong gabi.
---Never be afraid to do the things that makes you feel free.---Walang tigil sa paghagikhik ang aking anak mula ng umalis kami sa hospital. He is now sitting on my lap here in the back seat. Beside me is Ate Yuki, who is also holding Yuka, her daughter, while my mom is sitting beside Alphy in the passenger seat."Are you happy, Stef, ha?" pagkausap naman ni Alphy sa bata na talagang giliw na giliw sa lalaki. Mula kasi kanina pa ay ayaw nang bumitaw ng anak ko sa kanya, maging si Alphy rin naman kung hindi lang kailangang magmaneho ay baka hindi na rin ibinigay sa akin si Stef kanina.Wala namang tigil ang pagtango at pagpaling ng ulo ng aking anak dahil sa labis na kasiyahan sinabayan pa ng walang patid n'yang pagtawa. Sa kabila ng kapansanan ng aking anak ay makikita mo pa rin sa kanya kung gaano s'ya kapositibo na s'ya namang nagbibigay rin sa akin ng lakas."Uhmm... Stef happy... "tugon naman ng bata na tumatawa pa habang pilit na inaabot ang sandalan ng upuan kung saan nakaupo si
----- Being with you is my favorite activity.---------Alfred Zephyr Cordova----Halos maglakad-takbo na ako makarating lang sa hotel kung saan ako dinala kagabi ni Alphy, nabanggit kasi nito sa tawag na doon pa rin ito nananatili kaya naman agad ko na rin itong tinungo. Nagtatanong pa nga si Mama kanina ng bigla na lang akong tumayo habang nasa kalagitnaan kami ng paghahapunan ngunit kahit simpleng paalam ay hindi ko na nagawa dahil sa pag-aalala sa lalaki. Nag send na lang ako sa kanya ng maikling mensahe ng makasakay na ako ng taxi.Pagkatapat ko pa lang sa may reception ay agad namang ibinigay ng isang babae sa akin ang isang key card na tila ba bago pa man ako makarating dito ay inaasahan na nila ako. "Salamat," isang tipid na ngiti naman ang ibinigay ko rito bago tunguhin ang private elevator na magdadala sa akin sa penthouse ni Alphy.The moment the elevator opened, I immediately called out his name. Pero ni kaluskos sa paligid ay wala akong naririnig dahilan ng muling pag-akya
----My best dreams and worst nightmare have the same people in them.-----"Daddy maganda ba dun sa pupuntahan natin?" masayang usisa ng batang ako. Kasalukuyan kami ngayong nasa byahe papunta sa Batangas kung saan gaganapin ang ikapitong kaarawan ko. I was sitting at the backseat while my mom was on the passenger seat beside my dad. It was one of the happiest moments of my life. Ito ang araw kung saan masaya at buo pa ang aming pamilya. Panahon na hindi pa namin alam na may tunay na pamilya pala si Daddy bukod sa amin. Ito ang panahon kung saan ang tingin ko sa kanya ay superhero na handa akong protektahan sa lahat ng bagay o tao. Panahon na akala ko sobrang perpekto na ng buhay ko.I know in the back of my mind that this is another nightmare, the same nightmare that haunts me since that tragedy occurred. Dahil kasunod ng tagpong ito ay ang bangungot na hanggang ngayon hindi pa rin ako nilulubahay. I want to wake up, but I can't. I want to move my body and run, but my body is still fr
----The more you give yourself to others, the more joy and peace will flow into your life.----"Ahhh... Harder Gen.... Yeah that's it, it feels so good," halinhing ni Alphy habang patuloy ang pagmamasahe ko sa kanyang likod. I was so hesitant at first, but while I looked at him, kitang-kita ko ang pagod sa kanyang sistema kaya naman wala na rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais n’ya.I know how to do massage. Hindi ko man ito napag-aralan sa paaralan pero natutunan ko na rin ito lalo na noong panahon na may sakit pa si Mama. Lagi ko s'yang ninamasahe noon lalo na ng hindi na n'ya magawa pang makakilos ng gaya ng dati at ng mapadalas ang pananakit ng katawan nito. Nang dumating naman si Stefano sa buhay ko ay ganoon din ang aking ginagawa sa kanya. Wala akong pera para sa mga therapy niya kaya naman gamit ang YouTube ay inaral ko ang iba't-ibang paraan ng pagmamasahe para lang matulungan ko ang anak ko lalo na sa kanyang paglakad."You're so good at this ha. San mo natutunan 'to?"
---Do not try to rescue someone who doesn't want to be rescued.---"Alphy..." kinakabahang bati ni Simon sa bagong dating bago mabilis na tumayo mula sa magkakasubsob sa akin upang ayusin ang kanyang sarili. Ngunit imbis na batiin ng huli ay matalim itong tinitigan ng tinawag n'yang Alphy.Marahan namang nag lakad ang lalaki palapit sa aming pwesto habang ang paningin ay hindi inaalis kay Simon. Sinamantala ko naman ang pagkakataon upang ayusin ang aking sarili na halos hubad na dahil sa ginawa ni Simon kahit pa nanginginig pa rin ang aking kamay at buong katawan habang patuloy ang paglandas ng aking mga luha."I thought we're already clear Simon? Hindi naman ito ang unang beses na nagkatransaksyon tayo, but I must say I'm really disappointed on what I saw," may diin ang bawat salitang binitawan nito habang patuloy pa rin ang paglapit sa amin. Saglit din akong tinapunan nito ng tingin ngunit muling binalik ang atensyon sa lalaking kausap habang ang mga panga ay patuloy pa rin sa pag-i
----"As far as I know that girl is MINE. Only MINE and no one else."-------Alfred Zephyr Cordova---"Nine Hundred Thousand pesos. Any higher bid in 3.... 2.... 1....0," anunsyo ng isang babae na siyang naging announcer sa naganap na bidding ngayon-ngayon lang para sa akin. Halos nasa kalahating oras na rin ako rito sa loob ng silid na ito ng mag-isa at walang kahit na ano sa katawan habang nakatayo sa pinaka gitna ng silid na ito. Even though I'm alone here, alam ko naman na sa kabila ng silid na ito ay napakaraming kalalakihan ang ngayon ay naglalaban-laban at nagpapantansya sa akin.From one hundred thousand pesos kanina na paunang bid sa akin para mailabas ako ng kung sino man, ngayon ay umabot na ito ng halos sa isang milyon. Napakalaking halaga kung tutuusin pero hindi naman ito lahat mapupunta sa akin. Dahil base sa sa kontrata na pinirmahan ko kay Simon ay kailangan kong magtrabaho sa kanya sa loob ng tatlong taon. Kung hindi ay kailangan kong magbayad sa kanya ng sampung mil







