Todos los capítulos de The writer's Temptation (SSPG): Capítulo 1 - Capítulo 10

CAROLINE CERVANTES POV "T*ngina. Unang kabanata pa lang ay na-w*t na ang f*ke ko!" "Sino kaya ang author na ito sa totoong buhay? Mahigit isang taon na akong nakasubaybay sa stories niya. Pero wala pa rin akong clue kung sino siya." "Author!!! Isang chapter pa please. Masyado po kayong pabitin!!" Ilan lamang iyon sa mga comment na binasa ko. Sampung minuto pa nga lang ang nakalipas nang mai-post ko ang naging chapter sa kwentong isinulat ko. Pero inulan agad ng comments. Alam kong mababaw lamang iyon para matuwa ako nang ganito. Pero hindi ko talaga maitanggi na mas ginaganahan akong magsulat. Oo may mga negative comments, pero hindi ko na iyon sinasagot. Alam ko namang hindi magandang ihemplo sa mga kabataan itong ginagawa ko, pero anong magagawa ko kung sa gano'ng paraan ako kumikita.. at sa gano'ng paraan ko nasusuportahan ang pag-aaral ko. "Hysst.... kung hindi lang kasi masamang gumawa ng illegal ay hindi na ako magsusulat ng ganito," bulong ko at isinara ang sec

CAROLINE CERVANTES POV "H--help m-me.." tugon niya. At bago pa man ako makapagsalita ay humakbang siya ng isang beses at bumagsak sa dibdib ko. Kung hindi ko agad naibalanse ang katawan ko ay pareho kaming babagsak sa sahig. Mabuti na lang ay nag e-exercise ako kaya nakayanan ko ang bigat niya. I tried to wake him up. Pero kahit anong gawin kong pagyugyog sa kanya at hindi siya nagigising. At napapikit ako dahil sa malansang amoy ng d*go na nagmumula sa mga sugat niya. Halos hindi ko na nga matukoy kung ano ang itsura niya dahil sa mga sugat at dugo sa kanyang mukha. Punit-punit pa ang damit na para bang isang palaboy. "Ano ba 'tong nangyayari sa 'kin?" sa isip ko. At bago pa man may makakita sa kanya ay inakay ko na siya papasok sa loob. Isinara ko ang pinto, ini-lock ko pa iyon bago ko siya dinala sa sofa at doon ay pinaupo. "Hanep... ano naman kaya ang tipo ng buhay na meron ka at ganito ka dami ang sugat sa katawan mo?" bulong ko sa hangin habang pinagkatiti

CAROLINE CERVANTES POV Nanginginig ang kamay ko habang dahan-dahan kong binubuksan ang pinto. Ramdam ko ang kaba sa bawat paghinga na binibitiwan ko, handa na ang isip ko sa kung anu-anong posibleng senaryo ang bubungad sa akin. Kung pulis ba k mga lalaking humahabol sa kanya. Pero sa pagbukas ko ng pinto ay mukang mas malaki yata ang problema poproblemahin ko. “Akisha?!" gulat na gulat kong bigkas ng kanyang pangalan. Ang alam ko ay gagala siya kasama si Mike at manonood sila ng sine.. kaya bakit siya nandito? Nakatayo siya sa labas ng pintuan, bahagyang gusot ang buhok, at may bahid ng inis at pagod sa mukha. Kita sa ekspresyon niya na para bang kagagaling lang niya sa isang matinding ayaw. Halos nakasulat sa noo niya ang salitang bad mood. “Ano’ng ginagawa mo rito?” gulat at halatang panic ang boses ko. “Ba—bakit ang aga mong umuwi?” Bigla siyang huminto, bahagyang kumunot ang noo niya habang sinusuri ang itsura ko. Ilang segundo lang iyon, bigla siyang ngumisi

CAROLINE CERVANTES POV "MANANG! PAKIDAGDAG NALANG PO ITO SA LISTAHAN NG UTANG KO!" sigaw ko.Kailangan ko kasing taasan ang boses ko dahil may problema sa pandinig itong si Manong Julie. "Libre ko na 'yan, Anak," nakangiting aniya. Agad na tumaas ang kilay ko at hinabol ito dahil papasok na ulit siya sa loob ng tindahan. "Manang naman.. Malulugi po ang negosyo niyo kung laging gano'n," asik ko. Tuloy ay kinuha ko ang aking pitaka at kumuha ng isang libo para bayarin na rin 'yung ibang inutang ko noong nakaraang araw. "Tanggapin niyo na po..." pagpupumilit ko dahil tatanggihan niya pa ang ibinibigay ko. Kinuha ko ang palad niya at inilagay doon ang pera habang nakangiting nakatingin sa kanya. "Maraming salamat po," sambit ko, bahagyang nakadukwang upang masilip ang kanyang mukha. At nang makita ko ang matamis na ngiti nito sa labi ay saka ako tumalikod at nagsimulang maglakad pabalik sa bahay. "Magandang gabi, Caroline!" bati sa akin ni Tonyo. Kumaway ako sa kanya. "Magandan

CAROLINE CERVANTES POV "Ma'am... Baka naman po puwedeng magawan ng paraa--" "Caroline..." putol nito sa sasabihin ko at dama ko ang matinding prustrasyon sa kanyang boses sa kabiling linya. Maging ako ay mariing napapikit at hindi alam kung saan inabaling ang atensyon. "Think about it, iha. Baka naguguluhan ka lang, frustrated or stress. You can take a break and come back when you're fine..." pag-aalo nito sa akin. Hindi ko na kasi alam kung ano ang gagawin ko. Wala pa akong tulog magmula kagabi dahil sa sinabi sa akin ng lalaking 'yun. At kahit ayaw ko mang burahin ang mga naisulat ko ay kailangan kong gawin dahil ayaw kong pumayag sa offer niya. Alam ko naman na may tinatago akong kakaibang behavior.. pero hindi naman iyon sapat para basta-basta na lang akong pumayag na gamitin niya lang nang ganun-ganun dahil gusto niya. Hindi ako gano'n ka desperada para lang mailabas itong tinatago kong kal*bugan sa katawan. Pero ngayon... tingin ko ay wala akong magagawa dahil ayaw pu