Share

Chapter 03

last update Last Updated: 2026-01-08 21:02:20

Niccolo’s Pov

I held her wrists firmly and my eyes locked on hers, waiting for her to answer.

She didn’t look like someone who meant harm, but I’d learned long ago that appearances lied. Pero habang nakatitig ako sa kanyang mga mata ay may kakaiba akong naramdaman.

I feel like I knew those eyes.

Or at least… they felt like something I had seen before. Somewhere buried in memory, wrapped in darkness and time.

I frowned slightly, my grip tightening just enough to test her reaction. She didn’t struggle, not at first. Nakatingin lang siya sa akin at bahagyang nakaawang ang bibig. Marahang umaangat ang kanyang dibdib, animo'y nag-iisip kung ano ang dapat at tama niyang itugon sa aking katanungan.

Magsasalita na sana ako, ngunit mabilis siyang gumalaw ay agad na nakawala mula sa pagkakahawak ko.

Lihim akong napangisi dahil sa pagkamangha na aking naramdaman.

"She's fast," these words echoed inside my head like a whisper.

"You... you were the one knocking on my door.” Wika niya.

Nanigas ako sa aking kinauupuan dahil hindi ko maalala ang tungkol doon

Malalim siyang bumuntong-hininga at nakatayo pa rin sa aking harapan. “You were bleeding. Halos hindi na nga makita kung anong itsura mo dahil sa daming dugo na bumabalot sa bawat sulok ng mukha mo.” Her voice trembled, but she didn’t back away.

“You collapsed. I brought you inside. I was just treating your wounds. At naglalagay ako ng bandages sa mukha mo, pero napansin ko ang tattoo sa katawan mo kaya na-curious ako.. kaya pasensya na..." sunod-sunod niyang paliwanag.

At habang nakikinig ako sa kanya at parang ako ang kinakapos ng hininga. Dahil halos hindi na siya huminto sa pagsasalita at tuloy-tuloy lang talaga.

Then, silence filled the room.

I searched her face for deception, for fear or lies, but found none.

Slowly, I exhaled. A long, heavy breath I hadn’t realized I was holding. My shoulders loosened, and whatever instinct had pushed me to restrain her finally eased.

“…Continue,” I muttered, leaning back against the sofa.

She hesitated for only a second before reaching for the first aid kit again. Her fingers brushed my skin as she cleaned another cut, careful, focused.

At habang ginagawa niya iyon at tahimik lang akong nakamasid sa kanya.

The way her brows knit in concentration. The way she bit her lip when she saw a deeper wound. The way her hands trembled slightly, even as she tried to hide it.

Lahat ng iyon ay hindi nakaligtas sa paningin ko. At sa muli ay naramdaman ko ulit ang sensasyon na naramdaman ko kanina ng maimulat ko ang aking mga mata.

Malakas ang kutob ko na kilala ko talaga siya at kailangan kong alamin ang tungkol doon.

Hindi ko na namalayan kung ilang oras na ang lumipas. Nagbaba ako ng tingin sa aking katawan at nakita ko na patapos na siya.

The last bandage was secured, her fingers lingering for a brief second before she pulled away. The room fell into a strange, fragile silence... one thick enough that even my breathing felt loud.

I straightened slightly on the sofa, rolling my shoulders as if testing my body. The pain was still there, but unlike before... it's a bit bearable.

Muli kong ibinalik ang aking tingin sa kanya. At hindi pa rin nawawala ang bagay na kanina ko pa nararamdaman.

Kaya hindi ko na napigilan ang aking sarili at sa gitna nang matinding katahimikan ay nagsalita ako.

“Have we met before?” tanong ko.

Her back stiffened, her fingers tightening around the edge of the medical kit. She didn’t look at me right away, and that alone was answer enough.

Slowly, she lifted her gaze to mine. Her eyes searched my face, as if deciding whether to tell the truth or protect herself.

“…Yes,” she said at last, her voice barely above a whisper.

My chest tightened.

“Three years ago,” she continued. “You were the one who saved me.”

Sa mga sandaling iyon ay isa-isang bumalik ang alaala ko ng gabing iyon kung saan ko siya unang nakita. I just stared at her, And was about to say something when a loud knock echoed from outside of her door.

We both stared at each other, hesitant to open the door. But suddenly she started walking towards the door.

Handa na akong pigilan siya, pero masyadong mahina ang katawan ko kaya hindi ko naabutan ang kanyang kamay. Sinundan ko siya ng tingin at nakita ko ang unti-unting pagbukas ng pinto.

"This is not good.."

TO BE CONTINUED...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 11

    CAROLINE CERVANTES POV The Madrigal's mansion stood like something pulled straight out of a magazine. From gall iron gates, warm lights glowing from massive windows, and marble steps that made me suddenly aware of how small I felt. Kung Ako ang tatanungin, hindi na ito mansyon kundi isang malaking kaharian. Dahil sa kaba ko ay humigpit ang kapit ko sa balikat ni Niccolo, habang naglalakad kami papasok sa loob ng kanilang mansyon. I didn’t even realize I was clinging to him until I felt his hand settle over mine... firm and steady. “Just elax,” he murmured under his breath. “Just smile.” Kung sabihin niya iyon ay parang naglolokohan lang kami dito. Sinong hindi kakabahan gayong haharapin ko ang pamilya niya. At unang beses ko pa naman itong maranasan. The doors opened, and the moment we stepped inside, a wave of elegance hit me... The crystal chandeliers, polished floors, walls lined with paintings that probably cost more than my entire life savings. “Niccolo.” Lumap

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 10

    *Warning: Mature Content 🔞⚠️ CAROLINE CERVANTES POV (Continuation) I froze the moment I saw him lift himself from the sofa. The towel clung low around his waist, leaving glimpses of strong, toned legs and the faint shadow of his abs under soft light. Sa bawat hakbang niya ay pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko. At kahit isang beses man lang ay hindi siya kumurap at tajagang nakatitig lang sa akin. Na para bang gusto niya akong lamunin ng buhay. Step by step, he closed the distance between us, and with each movement, the air seemed to thicken. My stomach tightened, my knees weak, and I wanted to look away, but I couldn’t. Not when those eyes were fixed on me, holding me captive with a magnetic force that both terrified and thrilled me. He stopped just a breath away, the space between us suddenly became too small. I could feel the warmth radiating off his skin, smell the faint trace of his cologne mixed with the subtle scent of wine and soap. Parang tinambol a

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 9

    *Warning: Mature Content ⚠️* CAROLINE CERVANTES POV When the car finally stopped in front of the hotel, I couldn’t help but stare. The building had massive walls of dark glass reflecting the city lights, marble steps leading up to a grand entrance, and gold accents glinting under the evening lamps. It wasn’t just a hotel... it looks like a fortress of power. Habang naglalakad ako papasok sa loob ay hindi nakalagpas sa aking paningin ang lobby ng hotel, kahit iyon ay sumisigaw nang karangyaan. The chandeliers hung like liquid crystal, the floors polished to a mirror shine, and the furniture... rich leather couches and marble tables, radiated wealth and control. Lalo tuloy akong nanliit sa sarili ko at gusto ko na lamang umalis dahil nakakahiya sa ayos ko. The receptionists barely looked up as I approached. She just handed me a key card with a polite nod, her posture straight as a soldier. “Suite 2203. Mr Niccolo Madrigal will be expecting you,” aniya sa kalmado ngunit pormal na

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 8

    CAROLINE CERVANTES POV "Ma'am... Baka naman po puwedeng magawan ng paraa--" "Caroline..." putol nito sa sasabihin ko at dama ko ang matinding prustrasyon sa kanyang boses sa kabiling linya. Maging ako ay mariing napapikit at hindi alam kung saan inabaling ang atensyon. "Think about it, iha. Baka naguguluhan ka lang, frustrated or stress. You can take a break and come back when you're fine..." pag-aalo nito sa akin. Hindi ko na kasi alam kung ano ang gagawin ko. Wala pa akong tulog magmula kagabi dahil sa sinabi sa akin ng lalaking 'yun. At kahit ayaw ko mang burahin ang mga naisulat ko ay kailangan kong gawin dahil ayaw kong pumayag sa offer niya. Alam ko naman na may tinatago akong kakaibang behavior.. pero hindi naman iyon sapat para basta-basta na lang akong pumayag na gamitin niya lang nang ganun-ganun dahil gusto niya. Hindi ako gano'n ka desperada para lang mailabas itong tinatago kong kal*bugan sa katawan. Pero ngayon... tingin ko ay wala akong magagawa dahil ayaw pu

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 07: Agreement

    NICCOLO MADRIGAL POV She was shaking. But not violently. Just the subtle kind. The kind you only notice when you’re watching closely enough. Her fingers curl against the fabric of her dress, knuckles whitening for half a second before she forces them to relax. Then her throat... Her throat bobs as she swallows so many times—like she’s trying to steady something that refuses to be tamed. "Cute," sa isip ko at kinagat ang sariling labi upang pigilan ang pagguhit ng ngiti sa aking labi. Kanina pa ako nakatitig sa kanya. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na siya ang manunulat na matagal ko nang hinahanap. Kung titingnan mo kasi siya ay parang hindi siya iyong tipo ng babae na magagawang magsulat ng mga gano'ng kwento... She look innocent. Like someone who pretends to be brave because fear would give her away too easily. Her eyes keep darting everywhere except where I want them... down, to the side, anywhere but not my face. And yet… every few seconds, she looks

  • The writer's Temptation (SSPG)   Chapter 06: Mature Content 🔞

    CAROLINE CERVANTES POV "MANANG! PAKIDAGDAG NALANG PO ITO SA LISTAHAN NG UTANG KO!" sigaw ko.Kailangan ko kasing taasan ang boses ko dahil may problema sa pandinig itong si Manong Julie. "Libre ko na 'yan, Anak," nakangiting aniya. Agad na tumaas ang kilay ko at hinabol ito dahil papasok na ulit siya sa loob ng tindahan. "Manang naman.. Malulugi po ang negosyo niyo kung laging gano'n," asik ko. Tuloy ay kinuha ko ang aking pitaka at kumuha ng isang libo para bayarin na rin 'yung ibang inutang ko noong nakaraang araw. "Tanggapin niyo na po..." pagpupumilit ko dahil tatanggihan niya pa ang ibinibigay ko. Kinuha ko ang palad niya at inilagay doon ang pera habang nakangiting nakatingin sa kanya. "Maraming salamat po," sambit ko, bahagyang nakadukwang upang masilip ang kanyang mukha. At nang makita ko ang matamis na ngiti nito sa labi ay saka ako tumalikod at nagsimulang maglakad pabalik sa bahay. "Magandang gabi, Caroline!" bati sa akin ni Tonyo. Kumaway ako sa kanya. "Magandan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status