Chapter 10

*Warning: Mature Content 🔞⚠️ CAROLINE CERVANTES POV (Continuation) I froze the moment I saw him lift himself from the sofa. The towel clung low around his waist, leaving glimpses of strong, toned legs and the faint shadow of his abs under soft light. Sa bawat hakbang niya ay pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko. At kahit isang beses man lang ay hindi siya kumurap at tajagang nakatitig lang sa akin. Na para bang gusto niya akong lamunin ng buhay. Step by step, he closed the distance between us, and with each movement, the air seemed to thicken. My stomach tightened, my knees weak, and I wanted to look away, but I couldn’t. Not when those eyes were fixed on me, holding me captive with a magnetic force that both terrified and thrilled me. He stopped just a breath away, the space between us suddenly became too small. I could feel the warmth radiating off his skin, smell the faint trace of his cologne mixed with the subtle scent of wine and soap. Parang tinambol a

Chapter 11

CAROLINE CERVANTES POV The Madrigal's mansion stood like something pulled straight out of a magazine. From gall iron gates, warm lights glowing from massive windows, and marble steps that made me suddenly aware of how small I felt. Kung Ako ang tatanungin, hindi na ito mansyon kundi isang malaking kaharian. Dahil sa kaba ko ay humigpit ang kapit ko sa balikat ni Niccolo, habang naglalakad kami papasok sa loob ng kanilang mansyon. I didn’t even realize I was clinging to him until I felt his hand settle over mine... firm and steady. “Just elax,” he murmured under his breath. “Just smile.” Kung sabihin niya iyon ay parang naglolokohan lang kami dito. Sinong hindi kakabahan gayong haharapin ko ang pamilya niya. At unang beses ko pa naman itong maranasan. The doors opened, and the moment we stepped inside, a wave of elegance hit me... The crystal chandeliers, polished floors, walls lined with paintings that probably cost more than my entire life savings. “Niccolo.” Lumap

Chapter 12

CAROLINE CERVANTES POV The cursor blinked on the screen. Para bang sinasadya nitong asarin ako. Nakaupo ako sa harap ng laptop ko, dalawang oras na yata ang nakalipas, pero hanggang ngayon… ni isang sentence ay wala pa rin akong naisusulat. Napabuntong-hininga ako at muling sinandal ang likod sa upuan. “Focus, Caroline…” bulong ko sa sarili ko. Inilapag ko ang mga daliri ko sa keyboard at pilit na nag-type.Ngunit agad akong natigilan nang mapansin ko na ang itinitipa ko ay ang senaryo na nangyari kagabi bago ako bumaba sa kotse ni Niccolom Nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig sa screen. Pinagdikit ko ang aking labi at mabilis iyong binura. Mariin akong napapikit at napahawak sa noo ko. “Hay*n na buhay ‘to…” "Hindi ka naman ganito, Caroline... mag-focus ka!" reklamo ko sa sarili ko. Pero kahit pilitin ko, hindi ko talaga maalis sa isip ko ang mukha niya kagabi. Ang paraan ng pagtingin niya sa akin pagkatapos ng halik. Napailing ako. “Ang kapal talaga ng

Chapter 13

CAROLINA CERVANTES (Continuation) NASA KALAGITNAAN ako nang aking pagtitipa, nang biglang umalingawngaw ang sunod-sunod na malakas na katok mula sa labas ng pintuan. Napatalon ako sa kinauupuan ko. “Sh*t!” Napalingon ako sa pintuan ng bahay ko. Halos mag-alas onse na ng gabi. “Sino naman ‘yan?” Dahan-dahan akong tumayo mula sa upuan ko. Habang naglalakad papunta sa pintuan ay nakakunot ang noo ko. “Baka si Tonyo na naman ‘to… manghihiram ng lighter.” Pagdating ko sa pinto ay bahagya muna akong sumilip sa maliit na siwang ng kurtina. At doon… bigla akong natigilan. Nanlaki ang mga mata ko. Halos mawalan ako ng hininga. Dahil ang lalaking nakatayo sa labas ng bahay ko… ay si Niccolo. Nakatayo siya roon, tahimik. Nakasuot ng simpleng itim na polo at slacks, pero kahit gano’n lang ang suot niya ay parang sumisigaw pa rin ng kapangyarihan ang presensya niya. At ang mas nakakabaliw? Diretso siyang nakatingin sa pinto. Parang alam niyang nakasilip ako. “Anong ginagawa

Chapter 14

CAROLINE CERVANTES POV "When did you start writing, Caroline?" putol ni Niccolo sa nakakabinging katahimikan. Bahagya akong napalingon sa kanya.. na ngayon ay kasalukuyang nakaupo sa sofa at nakatutok sa akin. Tumikhim ako at nag-iwas ng tingin sa kanya. "Noong seventeen pa ako.. pero huminto ako dahil kailangan kong mag-focus sa pag-aalaga sa kapatid ko. At bumalik lang noong twenty na ako," paliwanag ko. Napaupo ako dahil medyo humaba yata ang eksplenasyon ko kahit hindi niya tinanong ay nagpaliwanag pa talaga ako. Nakatingin ako ngayon sa screen ng laptop ko, pero naiilang pa rin ako kasi ramdam na ramdam ko ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Tuloy ay hindi ako makapagsulat nang maayos kasi gumugulo ang utak ko sa presensya niya. "What's wrong? why aren't you writing?" muling tanong nito. Kumunot ang noo ko at masama siyang tiningnan. Sino ba naman kasi ang makakapagsulat nang maayos kung may nga matang nakatutok sa 'yo na para bang lalamunin kana ng buo?

All Chapters of The writer's Temptation (SSPG): Chapter 11 - Chapter 15

Chapter 10

Chapter 11

Chapter 12

Chapter 13

Chapter 14