แฟนไอ้ปัณณ์ขวางหูขวางตาเขาชะมัด นุ่มนิ่ม บอบบาง ลูกคุณหนู ทำอะไรไม่เป็น ดีแต่ยิ้มหวาน ทำตัวน่ารักไปวันๆเห็นแล้วหงุดหงิดเรียนดี กีฬาเด่น กิจกรรมยอดเยี่ยม เกรดเฉลี่ยไม่เคยตก B+ จะเรียกว่าพรสวรรค์ก็ได้ เขาเต็มที่กับทุกด้าน เพราะไม่มีโอกาสให้แก้ตัว เรียนไม่ผ่านเท่ากับต้องเหนื่อยทำงานหนักเพื่อหาเงินเพิ่ม เขาจึงไม่มีเวลามาเอื่อยเฉื่อยกับทุกเรื่องในชีวิต เตชธรรมเข้าไปแย่งกล่องรับบริจาคจากฝ่ามือเรียวเล็กมาแกะเทปกาว“ถ้าทำไม่เป็นก็ขอให้คนอื่นช่วยสิ มันชักช้าเสียเวลารู้หรือเปล่า” ปิดทับด้วยกระดาษที่มีข้อความระดมทุนในโครงการใหม่“ไอทำเป็น แค่ทำช้านิดเดียวเอง ทำไมต้องดุด้วย”“นี่เหรอเรียกทำเป็น ห่วงนิ้วตัวเองจะเปื้อนคราบกาวอยู่ได้”“ก็มันเหนียวนี่นา จะล้างออกหรือเปล่าก็ไม่รู้”“เลิกทำหน้างอแล้วไปช่วยงานไอ้ปัณณ์ทางนั้น ตรงนี้พี่จัดการเอง” น้ำเสียงเขาเอนเอียงไปทางห้วน ชักสีหน้าดุใส่เธอเป็นประจำ“ทำไมต้องไล่ ไอทำอะไรให้พี่เตไม่พอใจหรือเปล่าคะ”“ทำไมถามอย่างนั้น”เธอที่ถูกเขาจ้อง แพ้สายตาคู่ร้อนลวกจนหัวใจจะเหลว“ก็... พี่เตทำเสียงหงุดหงิดทุกครั้งที่เจอไอ หรือยังโกรธไอเรื่องค่าหมอครั้งนั้น”“ก็ไม่นี
Baca selengkapnya
Masuk
