All Chapters of หวนรักคุณหมอไร้หัวใจ (NC18+): Chapter 51 - Chapter 60

“พี่รู้ไอ้เตติดงาน พี่ได้ยินเพื่อนที่ทำงานลือมาสักพักแล้วว่าที่บ้านไอ้เตมีเด็กอยู่ด้วย พวกมันตกใจนึกว่าไอ้เตซุกลูกเมีย พี่แค่เอะใจ แต่ไม่คิดว่ามันเป็นเอามากถึงขั้นบังคับน้องไอกับลูกมาอยู่กับมัน มันจงใจไม่ชวนพี่ไปเยี่ยมแม่ลดาที่บ้าน เพราะถ้าพี่เจอน้องไออยู่ที่นั่น พี่ก็ต้องทัก แล้วความลับก็จะแตก น้องไอไม่ได้ถูกไอ้เตแบล็กเมลให้ทำเรื่องไม่ดีใช่ไหม บอกพี่ได้นะ ช่วยได้ พี่จะช่วยน้องไอให้พ้นจากมัน”“เขาหลอกไอมารับงานดูแลคนป่วยค่ะ เอาค่าจ้างมาล่อ ไอร้อนเงิน ทั้งยังไม่มีที่ไป มีงานเงินดีที่อยู่ฟรีมาเสนอไอรีบคว้าไว้ แต่จะถอยก็ไม่ทันแล้ว ไอไม่รู้จะพาลูกไปอยู่ไหน เสี่ยตามไอไม่หยุดเลย ส่งคนไปเฝ้าที่บ้านเช่า ไอกลับไปที่นั่นไม่ได้ แต่อย่าห่วงเลยนะคะ ตอนนี้พี่เตดีกับไอแล้ว ไอป่วยเขาดูแล ลูกป่วย เขาก็ดูแล วันหยุดของไอก็ชวนไอพาลูกไปค้างที่คอนโดฯ ด้วยกัน ไอมีความสุขกับปัจจุบันค่ะ”“ปัจจุบันแบบนี้น่ะเหรอ?”ร้านอาหารมีเป็นร้อยไม่ควงลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลไปกิน เสือกมากินร้านหน้าโรงพยาบาล บาดใจแม่ แต่ไม่บาดใจลูกเพราะไอญารินทร์ยกมือมาปิดดวงตาคู่เล็ก ก่อนจะขอร้องให้ปัณณ์วนรถออกไป วันหยุดของเธอจากวางแผนไว้จะใ

ย้อนกลับไปช่วงกลางดึกคืนวาน “นี่มันวันเสาร์นะไม่ใช่วันทำงาน ขยับหน่อยเถอะ”สปอร์ตคาร์ของเตชธรรมติดแหง็กตรงกลาง ออกซ้ายไม่ได้ ออกขวาไม่ได้ ที่มุดเก่งน่าจะมีแค่มอเตอร์ไซค์ จะสามทุ่มแล้วไม่กลับบ้านไปนอนกันเหรอ ออกมาทำไมเยอะแยะทำรถติดแถวยาวเกือบหนึ่งกิโลเมตรพ้นจากแยกนรกมาได้นายแพทย์หนุ่มเหยียบมิดเท้า เร่งเครื่องยนต์แซงรถทุกคันให้ถึงบ้านเร็วๆ เข็มไมล์ชี้ตัวเลขขยับขึ้นสูงมากขึ้น คนขับไม่ได้สังเกต หัวใจเขาจดจ่ออยู่กับคนที่รออยู่บ้าน เขาไม่ได้กลับบ้านเกือบสัปดาห์เพราะยุ่งกับงาน ทันทีที่เจ้าสัวคนดังฟื้น เขาขอแลกเวรกับเพื่อนร่วมงานและกลับบ้านทันทีไฟจราจรเปลี่ยนจากเขียวเป็นแดงในเสี้ยวพริบตา เขาขับเลยเส้นหยุดรถมาแล้วจึงปล่อยให้ไหลไป แต่ความเร็วของมอเตอร์ไซค์ที่พุ่งตัวออกมาทันทีที่ฝั่งนั้นไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวก็เร็วไม่แพ้กัน หน้ารถเกือบจะชนมอเตอร์ไซค์เตชธรรมหักพวงมาลัยหลบรถหรูหมุนเคว้งกลางสี่แยกหักหน้าไปชนเข้ากับเสาสัญญาณไฟจราจร โครม! รุนแรงจนมันหักโค่น แอร์แบคทำงานดีเยี่ยม ช่วยป้องกันไม่ให้ผู้ขับได้รับบาดเจ็บจนถึงชีวิต แต่สัญชาตญาณความเป็นหมอบอกให้เตชธรรมรู้ มีบางอย่างผิดปกติกับท่อนขาข้า

“กว่าจะได้กิน รอคิวตั้งนาน นึกยังไงถึงชวนเพียงมากินบุฟเฟต์คะ” ยังไม่หายน้อยใจที่ปัณณ์ออกไปข้างนอกกับไอญารินทร์ อีกทั้งยังพาฝ่ายหญิงมาที่โรงพยาบาลด้วยกัน เพียงพิณจึงไว้ตัว ไม่ได้หยอกล้อสนิทสนมกับเขาเหมือนเดิม คอยประเมินสีหน้าอยู่เรื่อยๆ ว่าปัณณ์กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่ หรือเขามองเห็นเธอเป็นแค่ของเล่น แค่จีบไว้เผื่อเลือก“เรานัดกันแล้วไม่ใช่เหรอ หรือลืม?” ปัณณ์พับแขนเสื้อม้วนขึ้นมาถึงข้อศอก ให้สะดวกต่อการพลิกเนื้อวัวเกรดดีบริการผู้หญิงคนพิเศษไม่ได้ลืม เพียงแต่เธอไม่คิดว่าปัณณ์จะให้ความสำคัญกับคำพูด“เพียงนึกว่าพี่ปัณณ์ลืม เพียงแต่งตัวรอเก้อตั้งนาน”“ปกติน้องเพียงตื่นช่วงบ่ายไม่ใช่เหรอ ไลน์ไป กลัวจะนอนไม่พอ ไอ้เตเข้าโรงพยาบาลน่าจะโทรบอกพี่บ้าง ถ้ารู้ พี่คงตามมาตั้งนานแล้ว”“เพียงไม่อยากรบกวน กลัวพี่ปัณณ์จะติดธุระที่อื่นค่ะ เพียงเกรงใจ ทำไมพี่ปัณณ์ถึงชวนพี่ไอมาด้วยคะ รู้จักกันมาก่อนเหรอ”“พี่แค่คิดว่าน้องเพียงจ้างเขามาดูแลคนป่วย ไอ้เตมันก็ป่วย ให้เขาได้ทำงานของเขา ให้เงินเพิ่มเป็นสินน้ำใจ อาจจะช่วยให้น้องเพียงไม่เหนื่อย ที่จริงแล้วพี่มาบ้านน้องเพียงตั้งแต่เช้า บังเอิญเจอคุณไอกับลูกมายืนรอร

ใครจะอยากให้ ‘ลูกตาย’ เขาย้ำคำนั้นถึงสองครั้งไอญารินทร์ทนฟังไม่ไหวนอนร้องไห้ทั้งคืนเสียงสั่นเครือของเธอไม่ได้เจ็บปวดแค่เธอคนเดียว แต่คนเจ็บที่นอนฟังบนเตียงก็เจ็บตามไปด้วยเตชธรรมถูกลงโทษให้อดทนนอนฟังเสียงเธอร้องไห้เกือบทั้งคืน พยาบาลเข้ามาดูอาการเขาในช่วงเช้าเธอแกล้งหลับ แต่ต่อมาเธอร้องไห้อีก คนใจร้ายกลับใจเป็นคนดีโทรหาปัณณ์ โชคดีที่มันปลดบล็อกเขาแล้ว ขอให้มันมารับไอญารินทร์กับลูกกลับบ้านอยู่ห่างเขาสักพัก อาจจะช่วยให้ความโกรธในใจเธอลดน้อยลงคนที่เป็นฝ่ายโกรธเสียเองกลับเป็นเตชธรรม เพราะนับจากคืนนั้นไอญารินทร์ไม่พาลูกมาเยี่ยมเขาอีกเลยเธอใจร้ายมาก แค่โผล่หน้ามาให้เขาเห็นนิดๆ หน่อยๆ จะตายหรือไง เขาจะได้เห็นหน้าลูกเมีย ก็ต่อเมื่อเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิดในบ้าน ผ่านไปหลายวันใกล้จะเป็นโรคประสาท นอนๆ อยู่เขาผวาตื่นมาเปิดแอปกล้องวงจรปิดตรวจดูว่าเมียหอบลูกหนีไปแล้วหรือยังเห็นเธอป้อนข้าว ป้อนน้ำ นั่งเฝ้าแม่เขาทำกายภาพบำบัดจึงนอนหลับได้เต็มตาไอติมป่วนสมองเขาเก่งไม่แพ้แม่ของหนูน้อย ไม่ว่าแกจะเดินไปนั่งเล่นตรงไหน เตชธรรมมักจะหมุนกล้องวงจรปิดตามดูหนูน้อย นอกจากเขาแล้วไอติมไม่พูดกับใครเลย ป้าดาวค

แม่ลดาทำกายภาพบำบัดกำลังจะกลับมาเดินได้ เขากลับสนใจแม่น้อยกว่าเมีย กับลูกสาวที่นั่งบนตักไอญารินทร์ สองแม่ลูกให้กำลังใจคนป่วย คอยชม คอยปรบมือให้กำลังใจทุกครั้งที่ผู้สูงวัยสามารถออกเดินได้หลายก้าวใบหน้าอูมของแม่ลดาดูมีความสุขมาก ที่ได้เห็นหน้าไอญารินทร์กับหลานสาวเจ้าของบ้านหมุนล้อวีลแชร์ไปทางอื่น ไอญารินทร์เหลียวมองผ่านหางตา ไม่ได้สนใจเขาจะอยู่หรือจะไป คนใจร้ายแบบนั้นเธอไม่อยากสนใจ กลับมาถึงห้องนอนแขกที่ป้าดาวจัดไว้ให้เตชธรรมพบเพียงพิณ“มีอะไรเหรอจ๊ะน้องเพียง ทำไมไม่ไปดูแม่ลดาทำกายภาพบำบัดกับพี่”แววตาเพียงพิณมุ่งมั่นจะตามความจริง เธอใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงไปกับการรื้อค้นอัลบัมรูปเก่าในห้องนอนพี่ชายจนกระทั่งพบความจริงที่น่าตกใจ“รูปนี้... มันหมายความว่ายังไง พี่เตกับพี่ไอ รู้จักกันมาก่อนเหรอคะ” เพราะเธอบังเอิญไปค้นเจอภาพถ่ายสมัยเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งมีไอญารินทร์ร่วมเฟลม “หรือพี่ไอ คือคนเดียวกับผู้หญิงเลือดเย็นที่ทิ้งพี่เตให้ถูกซ้อมปางตาย”“น้องเพียงไปเอารูปพวกนี้มาได้ยังไง”คนเจ็บหมุนล้อวีลแชร์เร็วขึ้น จะแย่งรูปเหล่านั้นมาจากมือน้องสาว แต่เพียงพิณกลับเอาแต่ใจเดินหนี“พี่เตน่าจะบอกเพียง