หวนรักคุณหมอไร้หัวใจ (NC18+)의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

ลูกอยู่กับเตชธรรมมีเสื้อผ้าสวยๆ ใส่ไม่ซ้ำ เขาเลือกเอง หรือขอให้ใครอีกคนช่วยเลือก ไอญารินทร์หวังว่าเธอคนนั้นจะใจดีกับลูกของเธอ สุขภาพของไอติมค่อนข้างแย่ ลูกอ่อนแอ ป่วยหลายโรค ถ้าไม่ใส่ใจดูแลอาจจะมีอันตรายกับลูก“ไอติมของคุณแม่แต่งตัวสวยจังเลย วันนี้จะไปเที่ยวไหนคะ”“หนูจะอยู่กับคุณแม่”“จริงเหรอคะ เราเล่นอะไรกันดี เล่นตุ๊กตาดีไหม”“ดีค่ะ คุณแม่ขา ทำไมเดี๋ยวนี้คุณแม่ไม่เล่นกับหนูเลย ไม่พาหนูกินข้าว ไม่พาหนูออกไปข้างนอก หนูไปกับคุณพ่อกับพี่เพียงบ่อยแล้ว หนูอยากไปกับคุณแม่”ถักเปียแกละให้ลูกสาวเป็นประจำทุกเช้า มีวันนี้ที่ไอญารินทร์น้ำตาซึมเพราะคำพูดไร้เดียงสาของเจ้าตัวเล็ก“คุณแม่ต้องดูแลคุณท่านค่ะ ออกไปเที่ยวเล่นกับไอติมไม่ได้ หนูไปเที่ยวกับคุณพ่อ กับพี่เพียงไม่สนุกเหรอคะ ได้กินของอร่อยเยอะเลย แต่ไปกับคุณแม่... หนูไม่ได้กินอะไรเลยนะลูก หนู... อยู่กับคุณพ่อ กับพี่เพียง... ดีกว่าอยู่กับคุณแม่ คุณพ่อเป็นหมอ... คุณพ่อจะช่วยรักษาหนูให้หาย... หนูได้ไปโรงพยาบาลทุกเดือน ได้เจอคุณหมอใจดี”แต่ถ้าลูกอยู่กับไอญารินทร์ เธอจะรอให้ลูกล้มป่วยก่อนจึงจะพาไปหาหมอ“หนูอยากให้คุณแม่กับคุณพ่อไปด้วยกัน...” เพิ

‘หมอธามโสดมาทั้งปี อยู่ดีๆ มีลูกเมียโผล่มาเฉยเลย’ในยุคโซเชียลครองเมือง แค่ปลายนิ้วกดลงบนหน้าจอข่าวก็กระจายไปในวงกว้างเตชธรรมไม่ใช่หมอประจำของโรงพยาบาลนี้ แต่ชื่อเสียงด้านความเก่งและความหล่อของเตชธรรมเป็นที่โจษจันในกลุ่มสาวๆ พวกเธอแชร์ลงในกลุ่มไลน์ ผ่านไปไม่กี่วันก็โด่งดังในโรงพยาบาลต้นสังกัด จนกระทบถึงหมอจ๋า ถึงขั้นที่เธอถูกพ่อแท้ๆ เรียกเข้าไปคุยส่วนตัวในห้องทำงาน เพื่อถามถึงต้นสายปลายเหตุของข่าวลือสุชาดารับความเครียดต่อไปไม่ไหว เธอระเบิดออกมา“ใช่ค่ะ จ๋ารู้มาตลอดว่าพี่ธามมีลูกมีเมียแล้ว แต่ผู้หญิงคนนั้นก็แค่แฟนเก่าที่บังเอิญตั้งท้องตอนเรียน ไม่ใช่แฟนคนปัจจุบันสักหน่อย ข่าวพวกนั้น คนลือไม่นานก็เลิกลือกันแล้ว คุณพ่อไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ จ๋าจัดการเองได้”“จะจัดการยังไงไม่ทราบ ในเมื่อธามเขาแสดงออกมาตลอดว่าเขาเลือกลูกกับเมีย เพราะถ้าเขาจะมองคนอื่น เขาขอแกคบไปนานแล้ว ไม่เว้นระยะห่างจนคนในโรงพยาบาลเขารู้กันหมด มีแต่แกคนเดียว! ที่ไม่ยอมเปิดหูเปิดตายอมรับความจริง เขาไม่รัก ไม่สนใจ ยังจะตื๊อเขาถึงขั้นไปหาที่บ้านทุกวัน แกคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าแกทิ้งงานไปตามตื๊อผู้ชายบ่อยมากแค่ไหน หมอนินรายงานใ

เรือนร่างเพรียวบางกลับมาถึงบ้านในเวลาพลบค่ำเป็นประจำ เพียงพิณไปแอบมองพี่ชายกับหลานของเธออยู่ห่างๆ ไม่มีหน้าจะเข้าไปขอโทษ เพราะสิ่งที่เธอทำลงไป แม้แต่เพื่อนสนิทพี่ชายยังไม่ให้อภัย แล้วพี่ชายของเธอจะให้อภัยเธอเหรอใบหน้าเพียงพิณเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอเงยหน้ามองความใหญ่โตของบ้านแล้วนึกละอายใจที่จะอยู่ต่อ“น้อง... เพียง...” แม่ลดานั่งบนวีลแชร์ มีป้าดาวยืนซ้อนด้านหลังใช่ว่าเพียงพิณมองไม่เห็นแม่ แต่เธอทำทีจะรีบขึ้นชั้นสองเพื่อหลบหน้า กระทั่งแม่เรียกไว้ เธอจึงหยุดนิ่งอยู่หน้าบันได แม่ลดาขอให้ป้าดาวเข็นวีลแชร์เข้ามาใกล้เธอ เธอถอยหลังเดินหนีน้ำตาได้ไหลลงมาอีกครั้ง กลัวที่สุด ก็คือถูกแม่ขับไล่ ทั้งชีวิตเธอมีแค่แม่ลดากับพี่ชายจึงไม่อยากจะกลับไปใช้ชีวิตเงียบเหงาอยู่คนเดียว“แม่ลดา ฮือ... อย่าเกลียดเพียงเลยนะคะ เพียงสำนึกผิดแล้ว เพียงจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอก เพียงไม่มีหน้าจะอยู่ต่อ เพียงขอโทษ เพียงทำไม่ดีกับลูกเมียพี่เต ทั้งที่สองคนนั้นเป็นครอบครัวของพี่เต แต่เพียงต่างหากที่เป็นคนนอก ฮือ... เพียงขอโทษนะคะ เพียงผิดไปแล้ว”แววตาแม่ลดาอ่อนโยน เพียงพิณในวันนี้ไม่ต่างจากเด็กน้อยคนที่ร้องไห้เสียงดังในวันที่

หลายวันต่อมา ไอญารินทร์ได้ลูกสาวสมใจ เธอยิ้มให้สามีในระหว่างที่อัลตราซาวด์ดูเพศลูก ข่าวแพร่กระจายไปเร็วไม่ต่างจากวันแรกที่เตชธรรมพาเมียย้ายมาฝากครรภ์ในโรงพยาบาลต้นสังกัดไม่มีใครครหาไอญารินทร์อีกแล้ว เพื่อนร่วมงานของเตชธรรมต่างซื้อนมซื้อขนมมาฝากเธอกับลูกสาวเพื่อผูกมิตร ยกเว้นเฟิร์นกับหมอจ๋า ที่ไม่เฉียดเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับไอญารินทร์Kim: คุณอัญยื่นใบลาออกเมื่อเช้าTime: เหตุผลคืออะไรKim: ไม่ระบุว่ะKim: ให้จับตามองคุณอัญทำไม มีอะไรหรือเปล่าTime: วันเสาร์นี้นัดเธอมาเจอฉันที ที่...Kim: ไม่รู้หรอกนะว่าทำไม แต่แคร์คนท้องหน่อยก็ดีTime: ก็คุณอัญนั่นแหละ พี่สาวแท้ๆ ของคนท้อง“ไอไม่อยากเจอพี่อัญค่ะ” ซูเปอร์ใกล้บ้านมีรถเข็นเด็กให้บริการ ไอญารินทร์เข็นลูก ส่วนเตชธรรมเข็นรถใส่ของ เขาเพิ่งเลิกงาน นัดเธอให้พาลูกออกมาเดินเล่น ไม่อยากให้ลูกเมียอุดอู้อยู่ในห้องทั้งวัน กลัวจะเบื่อ เล่าเรื่องที่เพิ่งจะคุยทางไลน์กับภาคิมช่วงกลางวันให้ไอญารินทร์ฟัง นึกว่าเธออยากเจอพี่สาว เพราะช่วงหนึ่งเธอเคยขอนามบัตรอัญญาณีจากเขา แต่มีโอกาสได้เจอกันจริงๆ เธอกลับปฏิเสธไม่ยอมไปเจอ“ทำไมเหรอ พี่นึกว่าไอจะโกรธซะอีก ตอนท

‘ขอให้คุณพลปลอดภัย’เมเดินเงียบๆ เข้ามาแอบมองคุณแววจากด้านหลังหลังจากช่วยคุณแววออกมาจากมือเท้าลูกน้องเสี่ยเล้ง เมพาเจ้านายมารักษาตัวในจังหวัดอยุธยาวันที่ไอญารินทร์ติดต่อมา คุณแววยังนอนรักษาตัวบนเตียงอยู่เลย เธอกลัวเมจะเผลอเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังแล้วไอญารินทร์จะตามไปติดกับดักที่เสี่ยวางไว้ คุณแววยอมตัดขาดจากไอญารินทร์เพื่อให้หญิงสาวอยู่เงียบๆ ดูแลตัวเองกับลูกให้ดี ไม่ต้องสนใจเธอเมมองอย่างไม่เข้าใจ ญาติพี่น้องเหรอก็ไม่ใช่ คุณแววรู้จักไอญารินทร์ในฐานะที่เคยเป็นเมียน้อยพ่อของเธอ แค่นั้น ทำให้คนสองคนผูกพันกันได้มากขนาดนี้เชียวเหรอ“ป่านนี้ไม่รู้คุณไอจะเป็นยังไง คุณแววน่าจะติดต่อเธอกลับไปนะคะ ไม่ให้เธอมาหา อย่างน้อยให้เธอได้รู้ว่าคุณแววเคยทำอะไรเพื่อเธอก็ยังดี”เมเพิ่งกลับจากช่วยงานร้านอาหารญาติ เอาเบียร์เย็นๆ ที่คุณแววชอบมาฝากและนั่งชมแม่น้ำในยามกลางคืนด้วยกัน“ฉันไม่ได้เจ็บปวดตรงไหน แขนขาอยู่ครบ ไม่จำเป็นต้องบอก”เมเป็นเด็กในสังกัดที่แววดูแลมาตั้งแต่ยังไม่เต็มสิบแปดปี เพราะถูกเสี่ยหลอกจะเลี้ยงดูก่อนบังคับให้ขายบริการ เก็บความคับแค้นที่มีต่อไอ้แก่คนนั้นย้ายฝั่งมาเข้าข้างแวว“ไม่ต้องท