บททั้งหมดของ My Childhood Sweetheart: บทที่ 11 - บทที่ 20

AN: Kung puwede lang ipublish ko na lahat ginawa ko na edit ko pa kasi ng konti. pero salamat pa rin. =======================================DUNCANShit! Mura ko sa isipan ko sa dahil sa babaeng 'yon na ang bilis tumakbo. Pinuntahan ko na ang posibleng dinaanan niya pero walang bakas na nagdaan siya doon. Dammn! Where are you? Naiinis kong salita sa isipan ko.I know it's my fault, but masisi niya ba ako kung makita ko 'yung babae na 'yon na pinagkakatuwaang sumayaw ng mga tarantadong mga lalaki na 'yon? Alam kung set-up 'yung nangyari, ngunit hindi ko pa rin maiwasang hindi magalit dahil sa tuwang-tuwa ang mga gago na 'yon sa pagsasayaw niya. Pero ang mas kinagagalit ko ang makita ko siyang nagsasayaw na animo'y babaeng bayaran. Kaya kahit alam kung masakit ang sinabi ko hindi ko napigilan, dala ng galit ko. Bakit ba kailangan kung magpaliwanag?Tssk! Binigyan niya ako ng sakit ng ulo at problema, hanggang sa maalala ko na kinuha ko pala dati number niya ng palihim. At alam kong

AN: Dinamihan ko na para naman hindi kayo mabitin. mga nakaabang na draft ko, edit langa talaga ng konti. ========================================MazelNakauwi na sila Allen, pero ako ito nangingiti pa rin, masaya rin pala sila kasama. Nakatulugan ko na lang ang pag-iisip habang nakahiga dito sa papag na higaan ko.----------Pasukan na naman, sana maganda ang araw ko ngayon at sana hindi ko makita si, Duncan. Pero imposible naman kasi magkaklase kami kaya talagang makikita ko pa rin ang pagmumukha niya.Nakatayo na ako dito sa harap ng entrance ng school, simula nang ikalat ni Duncan na mag boyfriend at girlfriend na kami. Halos karamihan sa mga nambubully sa akin ay ilag na sa akin wala nang nag-aabang para i-bully ako. Isang malaking kalokohan lang naman 'yon at para lang hindi siya mapahiya. Kasi nga no'ng ginawa ko sa kanila after niya akong pasunurin sa kagustuhan niya sa señiorita.Pagpasok ko sa loob nagtataka naman ako bakit wala atang tao dito? Lingon ako nang lingon kun

AN: Maraming-maraming salamat po sa mga dagdag suporta sa inyo. Sanay masiyahan kayo lagi sa aking update. ==========================================St. Patterson HighMazelNatapos na pangalawang subject namin ang Filipino pero talagang hindi na pumasok sila Duncan. Naglalakad ako papuntang cafeteria ng may sumabay sa akin maglakad, napatingin naman ako dahil ang cute naman ng babaeng 'to. Maikli kasi buhok niya at medyo maliit siya kasi ako 5'4 ang height ko siguro 5flat lang siya pero ang cute niya, parang ngayon ko lang siya nakita dito?"Hi! Puwedeng makisabay?" ngiti niyang tanong habang nakasabay sa paglalakad."Huh? Oo naman." ganting ngiti ko sa kanya."Haay... Salamat naman." sabay buga niya nang hangin sa itaas."Bakit parang iba 'yang pag-buga mo ng hangin parang may pinaghuhugatan?" tanong ko sa kanya na nanangingiti."Kasi naman may kinausap akung babae na ang ganda pa naman, kaso ang sama naman ng ugali." nakasimangot na sagot niya Natigilan naman ako na napatawa sa

AN: Maraming salamat po ulit. itong story na ito ang unang story na nagawa ko sa dati ko na acct. Medyo malaki na rin ang reads niya pero hinayaan ko na lang. Pero nandiyan naman kayo na laging naghihintay, kaya salamat loves ko kayo. ========================================MazelMatapos kong ayusin ang mga gamit ko tumayo na ako. Dahil nasa pinto na si Joyce, tapos na kasi ang klase namin sa English. Napansin ko na nagmamadali maunang lumabas si Duncan, binalewala ko na lang dahil may 30mns kami na break bago ang Science subject namin."Mazel! Sabay na ako sa inyo."Napalingon naman ako si Paulo pala."Sino siya, Mazel?" tanong ni Joyce at lumapit ng bahagya na nakangiti siya kay, Paulo."Ah, Joyce si Paulo pala. Kaibigan ko, transferee rin siya gaya natin." nakangiting pakilala ko kay Joyce si, Paulo."Nice to meet you, Joyce." ngiting sambit ni Paulo. Ngumiti naman si Joyce at siya ang nag-abot ng kamay niya kay, Paulo."Mukhang mahiyain ka ah," ngiting sambit ni Joyce, matapos

AN: Pasensya na sa mahabang paghihintay, sana mag-enjoy kayo dito dahil ako ay kinikilig sa chapter na ito.=======================================MazelMatapos ang pag-uusap namin ni Paulo, hindi ko na siya nakita. Ang sabi nang adviser nagpaalam 'raw na hindi makakapasok, bakit naman kaya? Hindi naman ako nagalit sa kanya dahil sa mga sinabi niya sa akin. Nagulat lang ako talaga.At pati na rin sila Duncan, hindi ko rin nakikita. Tanging si Joyce lang ang kasama ko. Nandito kami ngayon sa Gym kasi kakatapos lang ng unang subject namin nang may lumapit sa aking P.E teacher."Ms. Montero right?"Napatingin naman ako dito at nagtatakang tiningnan ito."Yes sir," mabilis na sagot ko."Pinapatawag ka sa Principal office." Bigla naman ang salakay ng kaba sa dibdib ko at kahit hindi ko alam kung ano ba talaga ang dahilan, mukhang nahuhulaan ko na."Ok po, Sir." alanganing ngiti kong sagot at umalis na ito sa harapan namin at naisip ko lang bakit personal na pinuntahan pa ako ng, PE tea