Mayor Ishmael (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

Jae-young "Dude. So paano ako'y lalakad na. Congrats sa inyong dalawa," si Balthazar na katuwang n'yang lumutas sa kaso ng kambal ko at ni Seven. Binata pa raw ito ayon sa asawa ko. Kaibigan din nilang magpipinsan at ang daddy rin pala ni Balthazar. Kaibigan din ng Daddy Mattheus. Ang iba nakapunta naman pero ang iba hindi. Pero lahat naman ay tumawag kay Ishmael para humingi ng paumanhin. Nagmamadali may importante lakad talaga sumaglit lang ito para pagbigyan si Ishmael. "Salamat sa pagpunta," wika ko sabay tinapik ko siya sa balikat niya. Simple tango lang ang sagot nito pagkatapos tuluyan nang umalis. Pagkaalis ni Balthazar. Nag-ikot kami sa lahat para personal na pasalamat. Mamaya mayroon pang program dahil tinapos lang kumain. Nang matapos kami mag-ikot. Bumalik kami sa table naming mag-asawa. Nakakapagod ngunit ang saya. Sumandal ako sa balikat ni Dodong Ishmael habang nakangiti pinanonood ang mga nagtakbuhan mga bata. “Anong iniisip mo?” "Dong Ishmael!" nagitla ako

Jae-young “Diba love mo naman ako?” nakangiti ko pa sabi sa kaniya nang nakatulala pa rin siyang nakatitig sa ‘kin. Napapikit siya bago sumagot. “Mahal na mahal,” sagot n'ya kaya abot hanggang tenga ang ngiti ko. “Mahal din naman kita, Dodong. Kaya lang gusto ko talaga ng Indian mango,” nakalabi na saad ko sa kaniya. Mahina siyang tumawa pero nang tumingin siya sa kisame kumunot ang noo ko dahil bubulong-bulong at narinig ko ang sinabi n'ya. “Bigyan mo ako Lord, nang mahabang pasensya,” iyon ang sinabi nito kaya hindi ko napigilan pagmasdan siya. Napapagod na ba ang asawa ko sa dami kong inuutos? Pero ngayon lang naman ako nag-utos sa kaniya ng sobrang late. Kahapon medyo maaga pa iyon alas-siyete ng gabi madali lang din naman ang pinabili ko sa kaniya donut lang iyon pero gusto ko j-co donut bilhin n'ya. E, sa mall pa iyon kaya naman doon muna sila deretso pumunta bago umuwi. Nang tumingin siya sa akin nagsalubong ang kilay n'ya dahil nga naabutan n'ya ako pinagmamasdan ko

Jae-young Malapit na magtatlong oras ang lumipas hindi pa rin bumabalik si Dodong Ishmael. Sinubukan kong i-text siya. Ngunit wala akong nakuhang reply. Kahit sa tatlong bodyguard n'ya wala dahil sinubukan kong tawagan ngunit wala talaga kundi panay ring lang talaga. Dalawa lang walang dalang phone o naka silent mode ang mga cellphone nila Locerio. Napakagat ako sa labi ko nag-alala ako ngayon baka wala talagang mahanap si Dodong Ishmael. Medyo nagi-guilty na ako. Pero hindi pa rin nawawala yung craving ko. Iniisip ko pabalikin na lamang siya hindi naman sinasagot ang tawag ko kaya paano ko siya masasabihan na bumalik ba lang kahit na gusto ko ng manga. Nagpalakad-lakad ako sa k'warto. Galing na nga ako kanina sa living room kasama ang Manang Salvacion at Loleng. Pero pinapasok ko na sila sa k'warto nila ayaw naman nila matulog dahil bilin daw ni Mayor, samahan muna ako hangga't wala raw ito. Kaya nagpalam muna ako aakyat sa k'warto kasi naiwan ko ang phone ko para silipin kung m

Jae-young Nagising akong pagod na pagod pero magaan ang pakiramdam ko lalo na sa bandang tiyan ko, masakit ngunit parang nawala ang bigat at parang matagal akong natulog. Ang lamig din ng kinaroroonan ko at tila mag-isa lang ako sa isang k'warto. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mata ko. Tama nga iniisip ko na mag-isa lang ako. Dahil katatapos ko lang pala magsilang sa kambal namin ni Dodong Ishmael at nasa recovery room pa pala ako. Mabilis kong inilibot ang aking mata sa paligid. Upang tingnan kung may kasama ako. Ayon may nakita akong dalawang nurse, may nakabantay naman pala sa akin. Nakangiti ang isa na nilapitan ako. “Ma'am, gising na po kayo,” mahinang sabi ng isang nurse habang marahan n'yang inaayos ang kumot ko. Kaya pala nilalamig ako kasi nakababa na pala ang kumot ko sa tiyan ko at medyo itinaas n'ya iyon hanggang dibdib ko. Napakurap ako, medyo naninibago pa sa paligid. “Ang asawa ko po at ang twins?” iyon agad ang pumasok sa isip ko. “Ililipat na po nami

Jae-young Ngayon araw ang binyag ni Dos at Tres. Parang kailan lang nasa ospital pa kami. Ngayon isang taon na silang dalawa, at marunong nang maglakad si Dos at Tres. “Wifey, sigurado ka bang simple lang itong binyag ng mga anak natin?” biro nitong asawa ko kasi nga magulo naman talaga pero magulo naman na masaya, dahil ang mga bata naman ang magulo kasi kaniya-kaniya laro kasama na roon si Seven at sina Dos at Tres. “Mayor, tingnan mo nga 'yung anak mo,” panguso ko tinuro si Dos. Napakamot ako sa buhok ko dahil inagawan ng laruan si Jeselle. Natatawa lang itong asawa ko dahil umiyak si Jeselle, nagpunta kay Kuya Atlas para nagsusumbong sa daddy nito kaya kinarga ni Kuya Atlas, pero nakangiti naman habang pinatatahan niya si Jeselle. “Natuwa ka pa sa pilyo mong anak,” wika ko sa kaniya. “Misis, mga baby pa sila kaya okay lang iyan,” sagot lang nito pagkatapos ay inakbayan ako. Nakatayo kasi ako sa may pintuan ng function hall kasi tumawag si Jelay para batiin ng happy birt