หลังจากที่ฉันใส่ผ้าถุงที่คุณหมอสุดหล่อยื่นให้เสร็จแล้ว ก็เดินตรงไปที่เตียงซึ่งมีลักษณะน่ากลัวอยู่เล็กน้อย มันมีเครื่องมีสำหรับการถ่างขาติดอยู่แต่ก็ดีหน่อยที่มีผ้าม่านเล็กๆ กั้นระหว่างฉันกับหมอไว้ ไม่งั้นฉันต้องอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแน่ๆ ถ้าต้องมองหน้าหมอตอนที่หมอกำลังเพ่งมองน้องสาวของฉันอยู่ “ฟู่ววววว ท่องเอาไว้เพื่อลูกๆ ที่น่ารักของฉัน” ฉันทำใจเล็กน้อยก่อนจะขึ้นไปนั่งที่เตียงพร้อมกับสอดขาเข้าไปวางไว้ที่เครื่องถ่างขา แต่ตอนนี้ฉันยังเอาผ้าถุงคลุมน้องสาวตัวเองไว้อยู่ รอให้หมอมาเปิดมันเองดีกว่า 10นาทีผ่านไป แกร๊ก “ขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอนานน่ะครับ พอดีผมหาครื่องมือนานไปหน่อย” “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรอได้” ฉันก็อยากจะบอกหมอออกไปเหลือเกินว่าหาให้มันนานกว่านี้ก็ได้ ตั้งแต่ขึ้นมานอนที่เตียงฉันก็ยังคงทำใจไม่ได้เลย “พร้อมแล้วน่ะครับ” “พร้อมก็ได้ค่ะ” ฉันตอบหมอไปแบบอ้อมแอ้มๆ ก็มันเขินนี่น่า ยิ่งเห็นหน้าหมอฉันยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ “หึหึ ทำใจให้สบายครับ ตรวจแป๊บเดียวเดี๋ยวก็เสร็จ” ผมแอบขำเล็กน้อยกับคนตัวเล็กที่นอนถ่างขารอผมอยู่ที่บนเตียง ตอนนี้ผมว่าเธอน่าจะกลายร่างเป็นมะเขือเทศสุกลูกนึงแทนอยู่แล้ว
Terakhir Diperbarui : 2026-01-26 Baca selengkapnya