Lahat ng Kabanata ng เจ้าสาวสลับตัว: Kabanata 11 - Kabanata 20

ตอนที่ 11เมื่อกลับมาถึงร้าน องุ่นและผู้ช่วยอีกสองคนช่วยกันขนของลงจากรถกระบะเข้าไปเก็บไว้ในร้านดอกไม้หลังจากจัดการทุกอย่างเข้าที่ องุ่นหยุดยืนมองใบประกาศนียบัตรและถ้วยรางวัลที่วางเด่นอยู่บนเคาน์เตอร์อย่างภาคภูมิใจร้านดอกไม้แห่งนี้... เธอต้องทำงานหนักเหลือเกินกว่าจะได้มันมาความรักในดอกไม้... เธอได้มันมาจากแม่ตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ แม่ชอบซื้อดอกไม้จากตลาดมาจัดใส่แจกันเป็นประจำ แม่จัดดอกไม้ได้สวยมากราวกับมืออาชีพ บรรยากาศในบ้านจึงดูอบอุ่นและสดใสอยู่เสมอ เมื่อมีดอกไม้แสนสวยตั้งไว้ตามมุมต่างๆ ของบ้าน“แม่คะ แม่ชอบจัดดอกไม้ขนาดนี้ ทำไมไม่เปิดร้านเป็นของตัวเองล่ะ”เด็กหญิงองุ่นในชุดนักเรียนประถมเคยเงยหน้าขึ้นถามอย่างใสซื่อ ทุกๆ เย็น เธอกับแม่จะนั่งอยู่ในสวนหลังบ้าน แม่นั่งจัดดอกไม้ ส่วนเธอก็นั่งทำการบ้านบนโต๊ะม้าหินอ่อน“นั่นสินะ” ผู้เป็นแม่ยิ้มให้กับลูกสาวตัวน้อย... แต่นัยน์ตาของแม่ในวันนั้น ฉายแววเศร้าสร้อย“แม่! พี่องุ่น! ดูซิโมสวยไหม” เสียงแตงโมเจื้อยแจ้วดังขึ้น เด็กหญิงตัวเล็กหยิบดอกกุหลาบสีเหลืองอ่อนไปทัดไว้ข้างหู พร้อมกับโพสต์ท่าราวกับนางแบบมืออาชีพ เรียกเสียงหัวเราะของแม่กับพี่ส

ตอนที่ 13แตงโมคว้าเอกสารสัญญาขึ้นมาอ่านอย่างขัดใจ แต่ยิ่งอ่าน... เธอก็ยิ่งสับสนข้อเสนอในสัญญามัน "ดี" มาก... ดีจนน่ากลัว พี่สาวของเธอจะได้ไปเรียนจัดดอกไม้ต่อกับมืออาชีพระดับโลก และยังสามารถพาครอบครัวทั้งหมดไปอยู่ด้วยได้ โฟวิลโตขึ้นก็จะได้เรียนในโรงเรียนชั้นนำ ส่วนเธอกับป้าอรถ้าอยากทำอะไร เขาก็พร้อมจะสนับสนุน ผู้ว่าจ้างยินดีออกค่าใช้จ่ายให้ ทั้งหมด'สัญญาบ้าอะไรกัน! นี่มันจ้างไปทำงาน หรือจ้างไปเลี้ยงดูปูเสื่อกันแน่!' แตงโมคิดในใจอย่างหวาดระแวง“สัญญามันดูแปลกๆ นะพี่องุ่น ยังไงโมก็ไม่เห็นด้วย”โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่พี่สาวของเธอต้องไปทำงานที่ "ประเทศฝรั่งเศส" เรื่องนี้เธอไม่มีวันยอม!“นั่นน่ะสิองุ่น สัญญามันดีมาก ดีจนป้าก็รู้สึกแปลกใจ” ป้าอรวางเอกสารฉบับเดียวกันลงบนโต๊ะ เซดริกดูเหมือนไม่ใช่คนนิสัยไม่ดี แต่พอได้อ่านข้อเสนอที่มัน ง่ายดาย เกินไป ก็ทำให้เธออดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้“แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนะคะป้า” องุ่นพยายามหาเหตุผล “อีกอย่าง คุณเซดริกก็ดูไม่เหมือนคนหวังร้ายเลย”"ห้ามไปนะพี่องุ่น! ห้ามไปเด็ดขาด!"จู่ๆ แตงโมก็ตะโกนร้องห้ามเสียงดังอย่างลืมตัว จนโฟวิลที่กำลังเคลิ้มหลับ

ตอนที่ 15ห้างสรรพสินค้าหรู แกลเลอรี ลาฟาแยตต์ (Galeries Lafayette) ประจำกรุงปารีส“สวยจังเลยค่ะป้า” องุ่นเผลออุทานออกมาเสียงเบา เธอกับป้าอรมองหน้ากันอย่างตื่นตะลึงทุกอย่างสวยงามราวกับความฝัน ตรงตามที่มาตีเยอ หัวหน้าพ่อบ้าน บอกเล่าไว้ไม่มีผิดเพียงแค่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามา เธอก็ต้องตื่นตาตื่นใจกับความยิ่งใหญ่อลังการ การตกแต่งภายในที่สวยงามคลาสสิก เน้นสีทองเป็นหลักจนดูหรูหราดุจพระราชวัง หลังคาโดมสูงที่ทำจากกระจกสีสลับลายนั้นงดงามจนแทบหยุดหายใจ และโคมไฟระย้าคริสตัลขนาดมหึมาที่ประดับไปด้วยเพชรนับพันเม็ด ก็แขวนตระหง่านอยู่ตรงกลางราวกับเป็นดวงอาทิตย์ของที่นี่ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีแต่แบรนด์เนมราคาแพงระยับ เซดริกต้องการให้เธอมาซื้อชุดสำหรับใส่ในงานเลี้ยงค่ำคืนนี้ โดยมีสไตล์ลิสต์ส่วนตัวมาคอยบริการอย่างใกล้ชิด องุ่นกับป้าอรจึงได้แต่เดินตามสไตล์ลิสต์ส่วนตัวไปยังห้องเสื้อแบรนด์ดังอย่างเงียบๆระหว่างที่รอสไตล์ลิสต์ส่วนตัวไปเจรจากับผู้จัดการร้าน องุ่นก็เดินดูเสื้อผ้าที่แขวนโชว์อยู่ภายในร้านอย่างสนใจทันใดนั้น... สายตาของเธอก็หยุดอยู่ที่ชุดราตรีเกาะอกสีน้ำเงินเข้มบนหุ่นโชว์ตัวกลางร้าน มันเป็นสีน

ตอนที่ 17ภายในห้องรับรองแขก บรรยากาศตึงเครียดยิ่งกว่าในงานเลี้ยงเซดริกกำมือแน่นจนสั่นเทา เขาข่มอารมณ์โกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด หลังจากได้ยิน "ความจริง" ทั้งหมดจากปากของลูกชาย ลูเซียงกับแมทเทียสที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้าตกใจไม่แพ้กัน“ฉันคิดไม่ถึง... ว่าแกจะเลวได้ถึงขนาดนี้!”เซดริกตะคอกออกมาเสียงดัง ความโกรธถูกอัดแน่นอยู่เต็มอก“ถ้าฉันรู้มาก่อนแม้แต่นิดเดียว... ว่าแกทำร้ายหนูองุ่นถึงขนาดนั้น ฉันจะไม่มีวันพาเขามาที่นี่เด็ดขาด!” สิ้นเสียงตวาด ชายชราก็ยกมือกุมหน้าอกข้างซ้ายที่กำลังรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที“ผมขอโทษครับพ่อ” ฟาเบียนไม่สามารถพูดคำอื่นใดออกมาได้ นอกจากการยอมรับผิดทั้งหมด“พ่อครับ ใจเย็นก่อน เรื่องมันเกิดขึ้นมาแล้ว” ลูเซียงรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นอาการของบิดา"ผมว่าเราหาวิธีทำทุกอย่างให้มันถูกต้องดีกว่าครับ" เขาไม่ต้องการให้พ่อโกรธมากไปกว่านี้ เดี๋ยวโรคหัวใจจะกำเริบขึ้นมาอีก“แล้วเราจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไงดี” แมทเทียสถามขึ้นมาอย่างจริงจัง เขายังมองไม่เห็นหนทางเลยเซดริกลดมือลง หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะจ้องฟาเบียนเขม็ง และออกคำสั่งเด็ดขาด“ฟาเบียน... แกต้องแต่งงานกับหนูอง

ตอนที่ 19รถยนต์คันแพงถูกขับออกจากบริษัทอย่างรวดเร็ว ฟาเบียนมุ่งหน้าตรงไปยังบ้านพักตากอากาศของครอบครัวที่เมืองนีซทันทีองุ่นยังคงนั่งเงียบมาตลอดทาง นัยน์ตาคู่สวยเหม่อมองวิวนอกกระจกรถไม่วางตา หัวสมองของเธอคิดถึงเพียงลูกชายตัวน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องห่างกัน เธออดเป็นห่วงจนใจคอไม่ดีไม่ได้“คุณโอเคไหม” จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนผิดปกติองุ่นหันขวับมามองเขา “ถ้าฉันตอบว่าไม่โอเค คุณจะพาฉันกลับไปไหมล่ะ”เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงสงบนิ่ง ช่างต่างจากเธอที่กำลังรู้สึกสับสนวุ่นวายไปหมด เรื่องราวมันเกิดขึ้นเร็วเกินไป หนึ่งปีกว่าที่เธอหนีจากเขามาได้ พอได้เจอหน้ากันแค่เพียงวันเดียว ชีวิตของเธอก็พลิกอีกครั้ง...เหมือนในวันนั้น... วันที่เธอตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวของเจ้าสาวเอี๊ยด!รถยนต์ราคาแพงเลี้ยวจอดเข้าข้างทางกะทันหัน ฟาเบียนดับเครื่องยนต์ หันมาเผชิญหน้ากับเธอตรงๆ“ไม่ครับ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังเมื่อเห็นองุ่นขมวดคิ้ว เขาก็พูดต่อ “ในเมื่อผมใช้ไม้อ่อนแล้วไม่ได้ผล คุณยังคงมีท่าทีรังเกียจผมอยู่ ต่อไปนี้ผมจะใช้ไม้แข็ง เผื่อคุณจะหันมาสนใจผมบ้าง”คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน