All Chapters of Deseri Under Our Uniform : Chapter 1 - Chapter 10

: ANG HULI NITONG PAGKAKATAON — PAGPAALAM SA PILIPINAS Ang araw ng pag-alis ay maagang dumating. Si Yana ay gumising ng alas-singko ng umaga, hawak ang kanyang maliit na maleta. Si Mia ay naghatid sa kanya papunta sa daungan ng Manila North Harbor — ang daan ay tahimik pa, tanging ang ilaw ng sasakyan at ang mga bituin sa langit ang nagbibigay ng liwanag. “Baka makalimutan mo ako dyan sa ibang bansa,” sabi ni Mia, ngiti ngunit may luha sa mga mata. “Hindi ko makakalimutan ka, Mia,” sabi ni Yana, hawak ang kanyang kamay. “Ikaw lang ang natira sa akin. Babalikan kita, promise.” “Basta tandaan mo — kung may kailangan ka, tawag ka agad. At huwag mong kalimutang patunayan ang iyong sarili. Alam kong hindi ka mandaraya.” Nang makarating sila sa daungan, nakita nila ang MS Pacifica — isang malaking cruise ship na kumikinang sa umaga. Malaki ito, parang isang maliit

UNANG PAGKIKITA KAY KAPITAN ALEX — ISTRIKTO, TAHIMIK, AT MAY NAKAKATAKOT NA TINGIN Ang gabi ay dumating nang mabilis, ngunit ang trabaho ni Yana ay hindi pa tapos. May bagong insidente na nangyari: isang batang babae na pangalang Zia, limang taong gulang, ay biglang nagkakasakit ng matinding lagnat at pangangati sa balat. Ang kanyang ina ay nag-aalala nang husto, umiiyak habang hawak ang kamay ng bata. “Nurse, please — gumaling na po si Zia!” sigaw ng ina. “Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa kanya!” Agad na tumakbo si Yana papunta sa bata. Tinignan niya ang lagnat ni Zia — umabot na ito sa 39.5 degrees Celsius. Ang kanyang balat ay may pulang pulang pantal na parang pangangati. “Lumayo lang po muna kayo para makapagtatrabaho ako,” sabi ni Yana sa ina, ngumingiti para pakalmahin ito. “Huwag po kayong mag-alala, gagawin ko ang lahat para gumaling si Zia.” Binigyan niya si Zia ng gamot para

UNANG INSIDENTE — ISANG BATA NA BIGLANG NAGKAKASAKIT Ang araw na sumunod ay nagsimula nang maayos — ngunit hindi ito nagtagal. Si Yana ay nagtatrabaho sa medical bay, nag-aayos ng mga gamot, nang biglang pumasok si Mang Kiko na hinihila ang kamay ng isang batang lalaki na humihikbi. Ang bata ay may mabilis na paghinga at ang kanyang mukha ay namumula. “Yana, tulungan mo ako!” sigaw ni Mang Kiko. “Si Jake ito, anak ng isang pasahero. Biglang nagkakasakit siya — sinasabi niya na hirap siyang huminga!” Agad na lumapit si Yana sa bata. Tinignan niya ang kanyang paghinga — mabilis at mahina — at sinuri ang kanyang lagnat. Umabot na ito sa 40 degrees Celsius. Pareho ang sintomas niya kay Zia at sa matandang babae — lagnat, pangangati, at ngayon pa ay hirap sa paghinga. “Jake, okay lang ka?” tanong ni Yana, ngumingiti para pakalmahin ito. “Huwag kang matakot, nandito ako para tulungan ka.” Binigyan ni

PAGTATALO NI YANA AT ALEX — SINABIHAN SIYA NI ALEX NA "HUWAG MAKIKIALAM" Ang hangin sa lihim na silid ay malamig at mabaho — parang amoy ng lumang gamot at kemikal. Si Yana ay tumitingin sa mga kagamitan sa laboratoryo, ang kanyang isip ay puno ng katanungan. “Bakit may ganitong lugar dito sa barko, Kapitan?” tanong niya. “Sino ang gumagawa ng mga eksperimento dito?” Kapitan Alex ay tumingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay malalim at puno ng kalungkutan. “Hindi ko alam, Yana,” sabi niya. “Ngunit alam ko na ito ay may kinalaman sa mga insidente na nangyayari. At hindi natin dapat itong ipaalam sa iba pa.” “Paano mo po sinasabi ‘yan?” tanong ni Yana, biglang nagtaka. “Ang mga pasyente ay nangangailangan ng hustisya. Kailangan nating ilantad ang totoo!” “Yana, hindi mo naiintindihan,” sabi ni Kapitan Alex, bumababa ang boses. “Ang taong nagpapatakbo nito ay may malaking kapangyarihan. Hindi lang dito sa barko

PAG-UUSAP NG MGA MAGULANG — SINIMULAN NA NILA ANG PAGPLANO NG KANILANG PAGPAPAKASAL AT HINAHARAP NA PUNO NG PAG-IBIG AT PAG-ASA Isang linggo matapos ang pagdiriwang ng tagumpay, nagtipon-tipon ang mga magulang ni Yana at Alex sa bahay ni Yana sa Batangas. Inayos nila ang isang simpleng hapunan — puno ng mga paboritong ulam ng lahat — para pag-usapan ang hinaharap nina Yana at Alex. Nakaupo silang lahat sa mesa ng kusina, na puno ng ngiti at saya. Si Alex ay unang nagsalita: “Mga Tito, Tita, Papa, Mama — gusto ko hong sabihin mula sa puso ko kung gaano ko kamahal si Yana. Simula noong unang araw na nakilala ko siya, alam kong siya na ang taong gusto kong makasama habang-buhay. Gusto ko hong humingi ng payo at pahintulot para simulan na naming pagplanuhan ang aming pagpapakasal.” Ang mga magulang ni Yana ay napangiti ng malaki. Si Yana’s ama ay tumayo at hinawakan ang balikat ni Alex: “Anak, mula pa noong unang beses kang pumunta dito, alam