ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Deseri Under Our Uniform / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ Deseri Under Our Uniform : บทที่ 1 - บทที่ 10

56

kabanata 1

ANG ARAW NG KAHIHIYAN Ang araw na ito ay dapat na ang pinakamagandang araw sa buhay ni Yana Reyes. Nasa harap siya ng malaking auditorium ng Unibersidad ng Maynila, nakasuot ng puting bestida na pinaghirapan niyang bilhin — may manipis na panyo na nakatali sa kanyang leeg, at ang kanyang buhok ay maayos na nakatalikod. Sa harap ng kanya’y libu-libong tao: mga magulang, kaibigan, kamag-aral, at propesor. Ang lahat ay nakangiti, naghihintay na marinig ang kanyang pangalan at makita siyang tumakbo patungo sa entablado para tanggapin ang kanyang diploma bilang medical graduate. “Isang malaking karangalan na ibigay sa inyo ang mga bagong doktor ng Unibersidad ng Maynila,” sabi ni Dean Mendoza, ang pangulo ng kolehiyo ng medisina, habang hawak ang mic. Ang kanyang boses ay malakas at puno ng pagmamalaki. “Ang mga taong ito ay nagtrabaho ng husto, nagtiis ng pagod, at pinatunayan na sila ay karapat-dapat sa titulo na ito.”
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 2

: ANG HULI NITONG PAGKAKATAON — PAGPAALAM SA PILIPINAS Ang araw ng pag-alis ay maagang dumating. Si Yana ay gumising ng alas-singko ng umaga, hawak ang kanyang maliit na maleta. Si Mia ay naghatid sa kanya papunta sa daungan ng Manila North Harbor — ang daan ay tahimik pa, tanging ang ilaw ng sasakyan at ang mga bituin sa langit ang nagbibigay ng liwanag. “Baka makalimutan mo ako dyan sa ibang bansa,” sabi ni Mia, ngiti ngunit may luha sa mga mata. “Hindi ko makakalimutan ka, Mia,” sabi ni Yana, hawak ang kanyang kamay. “Ikaw lang ang natira sa akin. Babalikan kita, promise.” “Basta tandaan mo — kung may kailangan ka, tawag ka agad. At huwag mong kalimutang patunayan ang iyong sarili. Alam kong hindi ka mandaraya.” Nang makarating sila sa daungan, nakita nila ang MS Pacifica — isang malaking cruise ship na kumikinang sa umaga. Malaki ito, parang isang maliit
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 3

: PAGPASOK SA BARKO — PAGKAKAKILALA SA MGA KASAMAHA Ang unang araw ng trabaho sa MS Pacifica ay mas kahirap kaysa sa inaasahan ni Yana. Matapos na ang barko ay tuluyan nang lumayo sa Maynila, ang dagat ay naging malawak at tahimik — ngunit ang kanyang trabaho ay naging abala. Ang medical bay ay puno ng mga pasahero na may sakit: may batang nahihilo sa paggalaw ng barko, may matandang may sipon at ubo, may babae na may pananakit ng ulo. “Yana, tulungan mo ako dito!” tawag ni Liza, hawak ang isang batang lalaki na umiiyak. “Nahihilo siya at nasusuka.” Agad na lumapit si Yana, kumuha ng panyo at pinunasan ang mukha ng bata. “Okay lang ka, anak?” tanong niya, ngumingiti para pakalmahin ito. “Huwag kang matakot, nandito kami para tulungan ka.” Binigyan niya ang bata ng gamot para sa pagkahilo, at ilang sandali lang ay tumahimik na ito. Ang ina ng bata ay nagpasalamat ng marami: “Salamat po, nurse. Mabait kayo tala
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 4

UNANG PAGKIKITA KAY KAPITAN ALEX — ISTRIKTO, TAHIMIK, AT MAY NAKAKATAKOT NA TINGIN Ang gabi ay dumating nang mabilis, ngunit ang trabaho ni Yana ay hindi pa tapos. May bagong insidente na nangyari: isang batang babae na pangalang Zia, limang taong gulang, ay biglang nagkakasakit ng matinding lagnat at pangangati sa balat. Ang kanyang ina ay nag-aalala nang husto, umiiyak habang hawak ang kamay ng bata. “Nurse, please — gumaling na po si Zia!” sigaw ng ina. “Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa kanya!” Agad na tumakbo si Yana papunta sa bata. Tinignan niya ang lagnat ni Zia — umabot na ito sa 39.5 degrees Celsius. Ang kanyang balat ay may pulang pulang pantal na parang pangangati. “Lumayo lang po muna kayo para makapagtatrabaho ako,” sabi ni Yana sa ina, ngumingiti para pakalmahin ito. “Huwag po kayong mag-alala, gagawin ko ang lahat para gumaling si Zia.” Binigyan niya si Zia ng gamot para
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 5

: UNANG ARAW SA TRABAHO — PAGKAKAKILALA SA MGA PASYENTE AT LIHIM NI CARL Ang araw na sumunod ay mas mahinahon kaysa sa nakaraang gabi. Si Yana ay gumising ng maaga para ihanda ang medical bay bago dumating ang mga pasahero. Binigyan niya ng gamot ang mga may sakit na naunang dumating, at sinuri ang kalagayan ni Zia — ang batang babae na nagkakasakit ng matinding lagnat. Ang bata ay gumaling na ng husto, ngumingiti na at naglalaro sa kanyang ina. “Salamat po talaga, Nurse Yana!” sabi ng ina ni Zia. “Kung hindi dahil sa inyo, baka lumala pa ang kalagayan ni Zia. Ikaw ay ang pinakamabait na nurse na nakilala ko.” Yana ay napangiti. “Wala pong anuman, Ma’am. Masaya akong nakatulong ako.” Habang siya ay nag-aayos ng mga gamot, dumating si Carl — ang matandang lalaki na nagbigay sa kanya ng payo noong isang araw. Siya ay nakasuot ng puting polo at pantalon, at ang kanyang mga mata ay parang may lihim na gustong sab
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 6

UNANG INSIDENTE — ISANG BATA NA BIGLANG NAGKAKASAKIT Ang araw na sumunod ay nagsimula nang maayos — ngunit hindi ito nagtagal. Si Yana ay nagtatrabaho sa medical bay, nag-aayos ng mga gamot, nang biglang pumasok si Mang Kiko na hinihila ang kamay ng isang batang lalaki na humihikbi. Ang bata ay may mabilis na paghinga at ang kanyang mukha ay namumula. “Yana, tulungan mo ako!” sigaw ni Mang Kiko. “Si Jake ito, anak ng isang pasahero. Biglang nagkakasakit siya — sinasabi niya na hirap siyang huminga!” Agad na lumapit si Yana sa bata. Tinignan niya ang kanyang paghinga — mabilis at mahina — at sinuri ang kanyang lagnat. Umabot na ito sa 40 degrees Celsius. Pareho ang sintomas niya kay Zia at sa matandang babae — lagnat, pangangati, at ngayon pa ay hirap sa paghinga. “Jake, okay lang ka?” tanong ni Yana, ngumingiti para pakalmahin ito. “Huwag kang matakot, nandito ako para tulungan ka.” Binigyan ni
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 7

: PANGALAWANG INSIDENTE — NAWAWALANG GAMOT SA PHARMACY Ang araw na sumunod ay simula nang may kaba para kay Yana. Pagkapasok niya sa medical bay, nakita niya si Liza na nagpapanic, naghahanap ng isang kahon ng gamot sa pharmacy. “Yana! Wala na ang mga espesyal na gamot na para sa mga may bacteria!” sigaw ni Liza. “Yung mga gamot na kailangan natin para sa mga pasyente — nawawala na!” Agad na tumakbo si Yana papunta sa pharmacy. Tiningnan niya ang mga istante — ang kahon na dapat na may lamang gamot para sa malubhang impeksyon ay walang laman. Ang ibang gamot ay nandoon pa, ngunit yung pinakamahalaga ay nawawala. “Paano nangyari ‘to?” tanong ni Yana, nangangatog ang boses. “Kahapon lang ay nandito pa ito.” “Siguro yung lalaking nakita natin kahapon ang kumuha!” sabi ni Liza. “Yung nakasuot ng itim na damit! Siya ang may kasalanan!” “Kailangan nating sabihin ito kay Kapitan Alex agad,” sabi ni Ya
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 8

PAGTATALO NI YANA AT ALEX — SINABIHAN SIYA NI ALEX NA "HUWAG MAKIKIALAM" Ang hangin sa lihim na silid ay malamig at mabaho — parang amoy ng lumang gamot at kemikal. Si Yana ay tumitingin sa mga kagamitan sa laboratoryo, ang kanyang isip ay puno ng katanungan. “Bakit may ganitong lugar dito sa barko, Kapitan?” tanong niya. “Sino ang gumagawa ng mga eksperimento dito?” Kapitan Alex ay tumingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay malalim at puno ng kalungkutan. “Hindi ko alam, Yana,” sabi niya. “Ngunit alam ko na ito ay may kinalaman sa mga insidente na nangyayari. At hindi natin dapat itong ipaalam sa iba pa.” “Paano mo po sinasabi ‘yan?” tanong ni Yana, biglang nagtaka. “Ang mga pasyente ay nangangailangan ng hustisya. Kailangan nating ilantad ang totoo!” “Yana, hindi mo naiintindihan,” sabi ni Kapitan Alex, bumababa ang boses. “Ang taong nagpapatakbo nito ay may malaking kapangyarihan. Hindi lang dito sa barko
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 9

FLASHBACK — ANG ARAW NA SINIMULAN NI YANA ANG KANYANG THESIS Ang gabi ay dumating nang tahimik, ngunit ang isip ni Yana ay puno ng nakaraan. Bumalik siya sa kanyang kwarto, humiga sa kama, at tiningnan ang bintana na nakatingin sa dagat. Ang malalim na kulay ng dagat ay parang nagpapahintulot sa kanya na bumasak sa kanyang mga alaala — sa araw na sinimulan niya ang kanyang thesis, ang araw na dapat na magpapasaya sa kanya ngunit naging simula ng lahat ng kanyang kahihiyan. [FLASHBACK — ISANG TAON NG NAKARAAN] Ang araw na iyon ay mainit at maulap sa Unibersidad ng Maynila. Si Yana ay nasa silid-aralan ni Dr. Santos, ang propesor na magiging tagapayo ng kanyang thesis. Kasama niya ang ibang estudyante na naghahanap ng paksa para sa kanilang sariling thesis. “Ang thesis ay ang pinakamahalagang bahagi ng inyong pag-aaral,” sabi ni Dr. Santos, hawak ang isang folder ng mga papeles. “Kailangan ninyong pumili ng pak
อ่านเพิ่มเติม

kabanata 36

PAG-UUSAP NG MGA MAGULANG — SINIMULAN NA NILA ANG PAGPLANO NG KANILANG PAGPAPAKASAL AT HINAHARAP NA PUNO NG PAG-IBIG AT PAG-ASA Isang linggo matapos ang pagdiriwang ng tagumpay, nagtipon-tipon ang mga magulang ni Yana at Alex sa bahay ni Yana sa Batangas. Inayos nila ang isang simpleng hapunan — puno ng mga paboritong ulam ng lahat — para pag-usapan ang hinaharap nina Yana at Alex. Nakaupo silang lahat sa mesa ng kusina, na puno ng ngiti at saya. Si Alex ay unang nagsalita: “Mga Tito, Tita, Papa, Mama — gusto ko hong sabihin mula sa puso ko kung gaano ko kamahal si Yana. Simula noong unang araw na nakilala ko siya, alam kong siya na ang taong gusto kong makasama habang-buhay. Gusto ko hong humingi ng payo at pahintulot para simulan na naming pagplanuhan ang aming pagpapakasal.” Ang mga magulang ni Yana ay napangiti ng malaki. Si Yana’s ama ay tumayo at hinawakan ang balikat ni Alex: “Anak, mula pa noong unang beses kang pumunta dito, alam
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status