All Chapters of รอยร้าวรัก: Chapter 91 - Chapter 100

ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ

หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข

พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ

พระพายกลับไปแล้ว แต่นภดารายังนั่งที่เดิม ลูกค้าเริ่มเดินเข้าร้าน จึงเป็นหน้าที่ของพนักงานในร้านดูแลการขาย เสียงเรียกเข้าดังขึ้น หญิงสาวปล่อยมันดังหลายนาทีกว่าจะกดรับ“ฟ้า วันนี้ผมไม่ว่างเลยคงไม่ได้ไปหาที่ร้านนะ” พสุ แฟนหนุ่มผู้เป็นพี่ชายของพระพายโทรมา“ค่ะ” เธอตอบรับ โดยไม่มีคำถามว่าทำไมแบบที่เคยถาม แต่ดูเหมือนว่าพสุเองก็ไม่ได้สนใจ เขาวางสายไปทันทีที่เธอรับคำนภดาราเช่าพื้นที่ใต้ตึกใหญ่ที่มีหลายบริษัทเช่าพื้นที่ทำธุรกิจ ธุรกิจของพสุและครอบครัวเองก็ใช่ ชายหนุ่มเช่าพื้นที่สองชั้นเพื่อเป็นสำนักงานเกี่ยวกับธุรกิจนำเข้าส่งออก มีพนักงานในบริษัทราวๆ ห้าสิบคน พระพายเองก็ทำงานกับธุรกิจของครอบครัวด้วยเช่นกัน พระพายและนภดาราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองสนิทกันมากและยิ่งสนิทมากขึ้นเมื่อนภดาราคบหาดูใจกับ พสุ ชายของเพื่อนความสัมพันธ์ของเธอและคนรักราบรื่นมาตลอด ตั้งแต่เริ่มคบกันในตอนที่หญิงสาวเรียนปีสุดท้าย และพสุเพิ่งกลับมาไทย หลังจากเรียนจบในระดับปริญญาโทที่ต่างประเทศจนถึงตอนนี้เธอกับพสุคบกันมานานกว่าห้าปี ความสัมพันธ์ไม่คืบหน้าไปไหน ยิ่งช่วงหลังที่เขาทำงานมากขึ

คืนนั้นนภดาราตื่นมากลางดึก เพราะมีเสียงกดกริ่งดังลั่น เธอเปิดผ้าม่านจากหน้าต่างห้องนอน เห็นว่าพสุมาจอดรถหน้าบ้าน เขากดกริ่งรัวๆ และตะโกนเรียกเธอ“ฟ้า ฟ้าเปิดประตูให้ผมหน่อย” เสียงเหมือนคนเมา เธอคิดในใจ ตั้งแต่คบกันมาเธอไม่เคยเห็นเขาเมาแบบนี้หญิงสาวทำเป็นไม่ได้ยิน เสียงเรียกก็ดังขึ้นเรื่อยๆ กดกริ่งยาวนานขึ้นจนเธอกลัวว่าเพื่อนบ้านจะได้ยิน เธอใส่เสื้อคลุมลงมาที่หน้ารั้ว “คุณกลับไปเถอะ อย่ามาเสียงดังแถวนี้เลย” เธอพูดเสียงแข็งอย่างโมโห“ไม่ ผมจะเข้าไปคุยให้รู้เรื่อง เปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้นะฟ้า” พสุเสียงดัง เขย่าประตูรั้วจนเสียงดังมากขึ้นเรื่อยๆ นภดาราเห็นข้างบ้านเปิดไฟ กลัวว่าจะรบกวนมากไปกว่านี้จึงยอมเปิดประตูรั้วให้เขาพสุเดินตรงเข้าไปบ้าน ขึ้นบันไดตรงไปที่ห้องนอน“ไหน มันอยู่ไหน” เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน เปิดตู้เสื้อผ้า ประตูห้องนอนไปทั่ว“คุณทำอะไรน่ะ หยุดนะ” นภดาราเสียงดัง เดินตามเขาไปติดๆ “ไอ้ผู้ชายคนใหม่มันอยู่ที่ไหน ฟ้ามีคนใหม่ใช่ไหม ไม่งั้นจะบอกเลิกผมทำไม” “คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ถ้าเมาก็กลับไปนอน อย่ามารื้อข้าวของฉันแบบนี้นะ” เธอตรงไปดึงเขาออกจากห้อง แต