All Chapters of The Billionaire's Sin: The Wife He Betrayed: Chapter 101 - Chapter 110

126 Chapters

Chapter 101 - Smart Kid

Weekday pa lang pero pakiramdam ko parang ilang araw na akong walang tulog.Pagpasok ko sa hospital, halos hinihila ko na lang ang sarili ko papunta sa locker room. “Kaya mo ‘to, Samantha,” bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang buhok ko sa salamin. Hindi puwedeng halata sa mukha ko na magulo ang buhay ko lalo na ngayon na parang lahat ng mata nakatingin sa’kin.Dr. Samantha Reyes. Favorite ng dean. Competent. Composed.Kung alam lang nila.Tinapos ko ang morning rounds na parang robot—check ng charts, kausap ng patients, konting ngiti dito, konting reassurance doon. Pero sa loob? Pagod. Sobrang pagod.Pagdating ng lunch break, umupo ako sa desk ko at kinuha ang phone ko para mag-order sana ng pagkain.Pero bago pa ako makapag-checkout, may kumatok.“Doc, delivery po.”Napakunot-noo ako. “Delivery? Wala naman akong order.”Pagbukas ko, halos matulala ako.Hindi lang siya simpleng pagkain isang buong spread. Parang buffet. May soup, main dishes, desserts, fruits kumpleto. Halos mapu

Chapter 102 - Same Room, Same Bed

Pagkasabi ni Terrance na hindi niya mabuksan ang pinto, hindi agad ako naniwala.“Stop joking, Terrance,” sabi ko, medyo iritado na.Tumayo ako at lumapit sa pinto, hinawakan ang doorknob at pinihit.Wala.Hindi gumalaw.Napakunot-noo ako. Sinubukan kong hilahin nang mas malakas medyo gumalaw, pero parang may nakaharang sa labas.“Locked…” bulong ko.“Told you,” kalmadong sagot ni Terrance sa likod ko.Napabuntong-hininga ako at napatingin sa kisame. “Sevi…”I can already imagine his face, yung pilyong ngiti niya habang gumagawa ng kalokohan.Pero bago pa ako makapagsalita ulit, lumapit si Terrance at bahagyang hinawakan ang braso ko.“Wait,” sabi niya.Napalingon ako sa kanya, medyo nagulat. “What?”“Si Sevi ‘yon,” sabi niya, mahina. “Alam mo kung bakit niya ginawa ‘to?”Napakunot ang noo ko. “Because he’s naughty?”Umiling siya ng konti, may konting ngiti pero seryoso ang mga mata.“Simple lang ang logic ng bata,” sabi niya. “Pag magkasama tayo, ibig sabihin okay tayo. Pag hindi… na

Chapter 103 - I Am The Primary Suspect

Pagkasabi ko na doon na lang siya matulog sa kwarto, alam kong hindi ko na puwedeng bawiin ‘yon.“Mm,” mahina kong tugon, umiwas ng tingin. “May ointment sa loob… pwede mong ipahid sa kagat ng lamok.”“Good,” simpleng sagot ni Terrance.Bago pa ako makapag-react, pinatay niya yung floor lamp.Click.Biglang dumilim ang buong sala.“Hey—” napaatras ako nang konti, halos wala akong makita. “Terrance—”Hindi pa ako tapos magsalita nang maramdaman ko ang kamay niya—hinawakan niya ang kamay ko, firm pero hindi mahigpit.“Relax,” sabi niya, mababa ang boses. “I’m holding your hand. Hindi tayo mababangga.”Automatic, gusto kong bawiin ang kamay ko.Pero… totoo naman.Hindi ko makita kung saan ako pupunta.At ayoko ring matapilok o mabangga sa mesa.So… hinayaan ko siya.Tahimik kaming naglakad papunta sa kwarto.Ang weird.Yung simpleng hawak niya—hindi pilit, hindi agresibo—pero may kung anong effect sa’kin na hindi ko ma-explain.Hindi na ako nagsalita.Pagdating sa may pinto ng kwarto, ma

Chapter 104 - Spare Keys

Halatang hindi pabor sa’kin ang sitwasyon.Kung ibang tao ‘to, baka nag-breakdown na sa harap ng lahat.Pero ako? Nakaupo lang ako, tuwid ang likod, steady ang tingin sa screen. Because deep inside, alam ko hindi sapat ang ebidensya.Hindi ako mahuhulog dito nang ganun kadali.“Since nandito na rin ang police,” sabi ng dean, seryoso ang boses, “let them handle the investigation. Wala naman sigurong may objection?”Tahimik ang buong conference room.Nagkatinginan ang iba, pero walang nagsalita.Of course, kapag may police na involved, kahit sinong magsalita, puwedeng maging suspicious.So ang ginawa nila? Nanood na lang parang nanonood ng drama at ako ang bida.~Pagkatapos ng meeting, hindi ako agad nakalabas.“Ma’am, please stay,” sabi ng isang officer.Tumango lang ako, hindi ako natatakot, wala akong dapat ikatakot.Dinala nila ako sa isang maliit na room.Isang oras, isang buong oras.Tanong dito.Tanong doon.“Where were you exactly at 10:30 PM?”“In my office.”“Anyone who can c

Chapter 105 - Five Years Ago Emails

Pagkatapos ng lunch break ko, tumayo ako sa may bintana ng office at nag-stretch.“Ahh…” napapikit ako saglit habang iniunat ang likod ko. Kahit papaano, nabawasan yung pagod.Tumingin ako sa labas busy pa rin ang hospital grounds, nurses walking back and forth, ambulances coming in, life going on as usual.Samantalang ako?Parang nasa gitna ng bagyo.Huminga ako nang malalim, saka dumiretso sa CR para maghilamos. After that, nag-retouch ako ng konti powder, konting lipstick.Kailangan presentable.Kahit gulo ang buhay, hindi puwedeng halata.Pagbalik ko sa desk ko, kinuha ko ang phone ko.At sakto naman ang pagvibrate nito dahil may message.From: H.Nanlaki ang mata ko nang konti.“Send me the files from five years ago.”Walang intro, walang explanation.Napabuntong-hininga ako.“Five years ago…” bulong ko.Ang daming nangyari noon, pero hindi na ako nag-isip pa. Binuksan ko ang laptop, hinanap yung files, at sinend via email.Pagkatapos, naturally, binuksan ko ang “Sent” folder.Ha

Chapter 106 - You're Manipulating Me

Pagkahiwalay namin ni Xai, dumiretso na ako sa old house para sunduin si Sevi.Tahimik ang biyahe, pero ang isip ko? Hindi.Paulit-ulit sa utak ko yung mga nabasa kong emails kanina.Five years.Five years siyang nagsulat… kahit walang reply.Napahawak ako sa noo ko habang nakasandal sa likod ng kotse.“Ma’am, okay lang po kayo?” tanong ni Kuya Bert mula sa driver’s seat.Napamulat ako. “Ah… yeah. Just tired.”Hindi na siya nagtanong pa.Pagdating namin sa mansion, bumagal ang tibok ng puso ko.Nandoon ang kotse ni Terrance.Parked sa may courtyard.Napahigpit ang hawak ko sa bag ko.“Of course nandito siya…” bulong ko.Bigla kong naalala ulit yung email.Yung last line.I hope you’re living well…Napailing ako.“Stop it, Samantha.”Lumabas ako ng kotse at pumasok sa loob.“Good evening, Young Madam.”Napalingon ako sa butler.Napangiwi ako nang bahagya sa tawag niya.Hanggang ngayon, hindi pa rin ako sanay.“Hindi pa rin ba puwedeng Samantha na lang?” tanong ko.Ngumiti lang siya. “M

Chapter 107 - Game Starts Now

Hindi ko pa man tuluyang naitatama ang sarili ko sa kama nang mangyari na naman ang hindi inaasahan.Alam ko na yung ibig sabihin ng tingin ko kay Terrance kanina, isang malinaw na “huwag kang umoo.”Pero siyempre, gaya ng dati, sinadya niyang hindi intindihin.“Anong problema sa mata ni Mommy?” tanong niya, kunwari inosente, pero halatang nang-aasar.Nanlaki ang mata ko.“Terrance—”“Mommy wants you to kiss her!” biglang singit ni Sevi.Napahinto ang mundo ko.Literal! Nagkatinginan kami ni Terrance pareho kaming hindi nakapagsalita.Si Sevi, wala man lang hesitation sa sinasabi niya, parang normal lang. Parang wala siyang ideya kung gaano ka-awkward ang sitwasyon.Bago pa ako makapag-isip ng palusot, lumapit na si Terrance, at hinalikan niya ako sa pisngi, mabilis lang pero sapat na para maramdaman ko, nakakainis kasi parang nag-init ang tenga ko sa ginawa niyang yun!Napapikit ako saglit, saka ko siya sinamaan ng tingin.Ang kapal ng mukha talaga! Parang wala lang sa kanya, as if g

Chapter 108 - The Church of Our Lady of Mary

Seryoso kong binabasa ang message sakin ng unknown number ng bigla na lamang may kumatok sa room ko.“Dr. Reyes,” si Dean na naman. Alam kong kukulitin niya lang din talaga ako. “Dr. Reyes, kasi alam mo namang ikaw lang din ang pinakamagaling—”“Dean, hindi lang po ako ang magaling na doktor dito, marami—”“Ikaw ang gusto kong ipagkatiwala sa mga ganung cases dahil malaki ang tiwala ko sa kakayahan mo, Dr. Reyes.” Hindi niya ako pinatapos na magsalita, hindi rin tumigil si Dean sa pagkuwento ng dahilan kung bakit ako ang lagi niyang ipinapadala. Honestly, gusto ko lang sana ng katahimikan, pero dahil sa dami niyang sinabi, napilitan akong makinig.“Yung De Vera family,” panimula niya, “malaking pamilya sa kabilang city. Comparable sila sa status ng pamilya ni Terrance.”Napatingin ako sa bintana.Terrance.Hindi ko alam kung bakit, pero simula nung nabasa ko yung mga email niya… parang nag-iba ang tunog ng pangalan niya sa utak ko.“Si Aldrin,” tuloy ni Dean, “katulad ni Terrance—ba

Chapter 109 - The Gomez Family

Pagkababa namin ng sasakyan sa harap ng bahay ng Gomez family, ramdam ko agad yung tension. Hindi ko pa nga naisasara nang maayos ang pinto ng kotse, napansin ko na si Terrance, nakasandal sa isa sa mga luxury cars sa driveway nakakunot ang noo at parang may malalim na iniisip.“Say goodbye na kay Dongdong, anak. Sa labas na lang tayo kakain with Dad,” sabi ko agad kay Sevi, hinawakan ko siya sa balikat bago pa siya makatakbo paloob.“Mommy, saglit lang—” reklamo niya, pero sumunod pa rin. Bata pa pero marunong na umintindi.Yung yaya ni Dongdong, habang papasok sila, panay lingon sa akin. Narinig ko pa siyang bumulong, “Parang kamukha ni Madam…” Napakunot ang noo ko. Anong ibig niyang sabihin?Hindi ko na pinansin. Hindi ito yung oras para mag-isip ng kung anu-ano.Pagpasok ni Terrance sa passenger seat ng kotse ko, parang siya na ang may-ari. Hindi na nga siya nagtatanong—diretso upo agad. Napailing na lang ako.“Driver ka na ba ngayon?” tanong ko, medyo sarcastic.Ngumiti lang siya

Chapter 110 - He Is The Target

Hindi ko alam kung bakit biglang naging ganun yung tingin ni Terrance sa akin kanina parang may gustong hanapin, parang may naalala. Pero hindi ko na pinansin. Nakayuko lang ako habang tuloy-tuloy sa pagbabalat ng patatas, kunwari busy, kahit ang totoo may kakaibang kaba sa dibdib ko.Coincidence lang ‘yon, kailangan ko ‘yong paniwalaan.“Anything else?” tanong ni Terrance sa kausap niya sa phone, kalmado pero malamig ang tono. “Saan siya nawala?”“Sa amusement park…”Tahimik akong nakikinig habang gumagalaw ang kamay ko. Pero nung marinig ko yung boses sa kabilang linya punong-puno ng guilt at sakit may kung anong kumirot sa dibdib ko.“President Terrance, magkita na lang tayo. Hindi ko kaya pag-usapan nang ganito…” putol-putol ang boses ng lalaki bago biglang pinatay ang tawag.Sandaling natahimik ang kusina.Tanging tunog lang ng kutsilyo ko sa chopping board ang maririnig.Pagkatapos, nagsalita si Terrance. “I’ll handle the rest. You can go out and rest.”Hindi ako sumagot. Tahimi

...

8 9 10 11 12 13

SCAN CODE TO READ ON APP