جميع فصول : الفصل -الفصل 100

รุ่งอรุณแห่งทะเลทรายเหล็กกล้ามาเยือนพร้อมกับความเงียบสงบที่ผิดปกติ พายุฝุ่นสีเลือดที่เคยพัดกระหน่ำได้สลายตัวไปจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงผืนทรายสีทองแดงที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาตัดกับขอบฟ้าสีคราม"เรือหลวงจ่าเงาะ" ค่อยๆ ลดระดับความสูงลงอย่างช้าๆ ไร้ซึ่งเสียงไซเรนเตือนภัย ไร้ซึ่งการสาดกระสุนต้อนรับ มีเพียงเสียงของสายลมที่พัดผ่านโครงเรือ ทว่าความเงียบนี้กลับสร้างความกดดันให้ทุกคนบนดาดฟ้าเรือมากกว่าตอนที่ถูกกองทัพของแสงอาทิตย์ไล่ล่าเสียอีกเบื้องหน้าของพวกเขา คือเป้าหมายสุดท้ายของภารกิจภาคพื้นดิน... "ป้อมปราการหอกทะลวงฟ้า" (The Heaven-Piercing Spear Fortress) มันไม่ใช่ฐานทัพที่เต็มไปด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ หรือโรงงานที่ปล่อยควันดำขโมง แต่มันคือสิ่งปลูกสร้างรูปทรงหอคอยปลายแหลมที่สร้างจากโลหะสีนิลบริสุทธิ์ ตั้งตระหง่านโดดเดี่ยวอยู่กลางแอ่งกระทะทะเลทราย ที่ยอดของหอคอยนั้น ยิงลำแสงพลังงานสีเขียวมรกตพุ่งตรงขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ... นี่คือ เสาหลักต้นที่ 4 ต้นสุดท้ายที่กางม่านพลังงานปิดกั้นท้องฟ้าของโลกใบนี้!"ไม่มีป้อมปืนต่อสู้อากาศยาน... ไม่มีเรดาร์จับความร้อน... ไม่มีโดรนลาดตระเวนแม้แต่ตัวเดียว" นารา กวาดส

ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่แปลกประหลาดที่สุดในรอบห้าสิบปีของมนุษยชาติไม่มีม่านโฮโลแกรมสีเทาหม่น ไม่มีโดมจำลองสภาพอากาศ มีเพียงความมืดมิดอันบริสุทธิ์ของจักรวาลที่ประดับประดาด้วยดวงดาวนับล้านดวงส่องแสงระยิบระยับ ท้องฟ้าที่แท้จริงได้กลับคืนสู่โลกอีกครั้ง"เรือหลวงจ่าเงาะ" (HTMS Ja-Ngob Mk.II) ลอยตัวอย่างสงบอยู่เหนือเมฆหมอก มุ่งหน้าลงใต้สู่ผืนมหาสมุทรแปซิฟิก บนดาดฟ้าเรือเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่หาได้ยากยิ่ง สมาชิกทีมกุมภัณฑ์และแก๊งคนเก็บขยะต่างนั่งมองท้องฟ้าด้วยสายตาที่หลากหลาย บางคนมีน้ำตาคลอเบ้า บางคนจ้องมองอย่างเหม่อลอยราวกับถูกสะกดแต่สำหรับทีมช่างและแฮกเกอร์ พวกเขาไม่มีเวลาให้ดื่มด่ำกับความโรแมนติก"รหัสผ่านและพิกัดที่กุมภกรรณให้มา เป็นของจริงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์" นารา นั่งจ้องหน้าจอโฮโลแกรมด้วยตาที่ดำคล้ำจากการอดนอน "เป้าหมายของเราคือ 'ลิฟต์วงโคจร' (Orbital Elevator) มันเป็นหอคอยท่อสูญญากาศขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่ใจกลางมหาสมุทร สูงเสียดฟ้าทะลุชั้นบรรยากาศขึ้นไปเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศ 'ดวงตาที่สาม' (The Third Eye)""ปัญหาคือ... เรือบัสเศษเหล็กของเราลำนี้ มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้บินทะลุชั้นบรรยาก

"จับแน่นๆ โว้ยยยยยย!"ไวท์ แหกปากร้องลั่น มือทั้งสองข้างกำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เมื่อเขาสับสวิตช์ดับเครื่องคอยล์ต้านแรงโน้มถ่วงตามคำสั่งอันบ้าบิ่นของก้องภพ "เรือหลวงจ่าเงาะ" ที่มีน้ำหนักหลายร้อยตันก็สูญเสียแรงยก ร่วงหล่นลงสู่วังน้ำวนมรณะ (Vacuum Whirlpool) ขนาดยักษ์ราวกับลิฟต์ที่สลิงขาด!ครืนนนนน! ซ่าาาาาา!เสียงกระแสน้ำที่หมุนวนด้วยความเร็วระดับซูเปอร์โซนิกดังกึกก้องจนหูอื้อ ทัศนวิสัยภายนอกเรือถูกแทนที่ด้วยกำแพงน้ำสีดำทะมึนที่หมุนคว้าง แรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง (Centrifugal Force) กระชากร่างของทุกคนบนเรือให้ล้มกลิ้งไปกองรวมกันที่กราบเรือที่ก้นบึ้งของวังน้ำวนเบื้องล่าง... เงาดำของ "อนันตนาคราชไซเบอร์" ทั้งสองตัวกำลังอ้าปากกว้างรอรับเหยื่อ เขี้ยวเหล็กกล้าของพวกมันหมุนวนดั่งเครื่องบดขนาดยักษ์ที่พร้อมจะฉีกกระชากเรือเหาะให้เป็นเศษเหล็กในเสี้ยววินาที!"แรงดันน้ำภายนอกพุ่งทะลุขีดจำกัดแล้ว! เกราะไคตินกำลังจะร้าว!" โซนิค ตะโกนแข่งกับเสียงน้ำ รัวนิ้วบนแผงควบคุมเพื่อถ่ายโอนพลังงานสำรองทั้งหมดไปที่เกราะ "ถ้าตกลงไปลึกกว่านี้ ต่อให้เรือไม่โดนงับ เราก็จะถูกแรงดันน้ำบีบจนแบนเป็นปลากระป๋องนะ!""น

ห้องโถงกว้างใหญ่ที่ประดับด้วยเสาโรมันสีทองคำและหยดน้ำที่ลอยเคว้งกลางอากาศ บัดนี้กลายเป็นลานประลองที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ของแรงโน้มถ่วง "องครักษ์อวกาศ" (The Astro-Guards) ทั้งสิบสองนายในชุดเกราะสีขาวขลิบทอง พุ่งทะยานเข้าหาทีมกุมภัณฑ์ด้วยความเร็วที่ฉีกกฎฟิสิกส์ ง้าวแสงพลาสม่าในมือของพวกเขาวาดเป็นเส้นโค้งมรณะกลางอากาศ!"ทุกคนถอยไปคุมเชิงที่ประตู!!"ก้องภพ ตะโกนสั่งการ รอยสัก "ยันต์วายุภักษ์" ที่หัวไหล่ซ้ายสว่างวาบ กระแสลมสีฟ้าครามหมุนวนรอบตัวเขา สร้างสนามพลังแอโรไดนามิกที่ทำให้เขาสามารถ "เหยียบอากาศ" ได้ดั่งใจนึกเคน ปลดดาบเลเซอร์คู่สีเขียวออกจากฝัก เขากดปุ่มที่เข็มขัด ปล่อยสลิงคาร์บอนเส้นจิ๋วพุ่งไปยึดเกาะกับเสาโรมันสีทองที่อยู่ใกล้ที่สุด ก่อนจะดึงร่างตัวเองพุ่งทะยานสลับไปมาระหว่างเสาราวกับแมงมุมที่ร่ายรำอยู่กลางอากาศองครักษ์อวกาศสามนายพุ่งเข้าประชิดก้องภพพร้อมกันจากสามทิศทาง บน ล่าง และขวา! พวกมันแทงง้าวพลาสม่าเข้าใส่จุดตายอย่างพร้อมเพรียงและไร้เสียง!ฟุ่บ!ก้องภพไม่ได้หลบด้วยการถอยหลัง แต่เขาใช้ความเร็วซูเปอร์โซนิกจากยันต์วายุภักษ์ พุ่งทะลวงสวนทางเข้าไปตรงกลางระหว่างคมง้าวทั้งสาม! ความเร็วข

"พวกเจ้าภูมิใจกับพลังเศษเสี้ยวที่ขโมยมางั้นรึ? งั้นข้าจะแสดงให้เห็นว่า พลังของ 'ผู้สร้าง' ที่แท้จริงมันเป็นอย่างไร!"อินทรชิต แสยะยิ้มอำมหิต ท่ามกลางห้องแกนกลางที่สว่างไสวด้วยแสงสีเขียวจากหลอดแก้วบรรจุสมองยักษ์ เจ้าชายแห่งโลกไซเบอร์ง้าง "ศรนาคบาศ" (The Nagaraja Bow) คันธนูพลาสม่าที่แผ่รังสีสีดำทมิฬจนแสงสว่างรอบข้างถูกบิดเบือนเขาไม่ได้เล็งลูกธนูที่เป็นสสารธรรมดา แต่เขากำลังดึงเอา "สสารมืด" (Dark Matter) จากเตาปฏิกรณ์ควอนตัมของสถานีอวกาศมารวมไว้ที่ปลายนิ้ว!"จงถูกกลืนกินไปซะ! ศรนาคบาศ... มังกรกลืนดารา!"ฟุ่บ!อินทรชิตปล่อยสายธนู! ลูกศรสสารมืดพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วที่เหนือกว่าแสง ทันทีที่มันพ้นจากคันธนู มันไม่ได้พุ่งเข้าเสียบเป้าหมาย แต่มัน "ระเบิด" ออกกลางอากาศ กลายเป็น "พญานาคสสารมืด" (Dark-Matter Serpents) ขนาดยักษ์สามหัวที่คำรามก้องจนมิติอวกาศสั่นสะเทือน!ก้องภพ เปิดใช้งาน "ยันต์วายุภักษ์" เต็มกำลัง ถีบอากาศพุ่งหลบด้วยความเร็วซูเปอร์โซนิก แต่ทว่า... พญานาคสสารมืดไม่ได้เคลื่อนที่ด้วยกฎฟิสิกส์ปกติ มันบิดเบือนแรงโน้มถ่วงรอบตัวก้องภพ ทำให้มวลอากาศที่เขาใช้เหยียบกลายเป็นสุญญากาศชั่วขณ