Ashuel's POVUmupo siyang nakasandal sa swivel chair, magkadikit ang mga daliri.“Limampung libo kada buwan. Libre ang tirahan, libre ang pagkain. Kung susundin mo ang mga nais ko, dadagdagan ko pa ang sahod mo. Nasa akin ang desisyon.”Binuksan ko ang folder, sinilip ang mga pahina. Nang hindi nag-iisip, pumirma ako. Ngumiti siya, bahagyang umangat ang gilid ng labi, kumikislap ang kasiyahan sa kanyang mga mata.“Magaling,” masigla niyang sabi, tumayo nang may gilas na para bang hindi siya maaabot. Muli siyang umupo, nakalapat ang mga binti sa paraang lalong nakadagdag sa kanyang nakabibighaning anyo.“Magkakaroon tayo ng mga patakaran, Mr. Ventura. Gagawa ka ng iyo, at gagawa ako ng akin.” Inilapit niya sa akin ang isang bond paper at ballpen.“Patakaran? Para saan, Ma’am?” tanong ko, naguguluhan.“Para sa kaginhawaan. Sa iyo at sa akin,” sagot niya, nagsusulat na agad. Nag-alinlangan ako, ngunit nagsimula ring magsulat ng sarili kong patakaran.Nang magpalitan kami ng papel, nanlak
Last Updated : 2026-01-14 Read more