Mag-log in
ร่างสูงใหญ่ของ “คีริน” หนุ่มนักธุรกิจชื่อดังในแวดวงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศ ก็ก้าวขาลงมาจากรถสูดหรูของเขาด้วยสีหน้ายิ้มอ่อนๆ และด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรของเขานั้นก็ทำให้นักข่าวสาวๆและเก้งกวางนั้นพากันมองและสะกิดกันอย่างชื่นชอบนักธุรกิจหนุ่มคนนี้เลย เพราะหุ่นและหน้าตาของเขาน่ะน่ากินมากๆ
“หืม….ผู้ชายอะไรน่ากินไปทั้งตัวเลยอ่ะ…” นักข่าวที่เป็นกระเทยคนหนึ่งพูดขึ้นมาแล้วมองนักธุรกิจหนุ่มคนนี้ด้วยสายตาที่หลงใหล “จริงเจ้…ดูสิ ยิ้มทีหนูจะละลาย หนูอยากเป็นเมียเขาอ่ะ” นักข่าวสาวกระซิบพูดกับนักข่าวรุ่นพี่ที่มาทำข่าวด้วยกันอย่างอดไม่ได้ “ข้ามศพเมียเขาไปก่อนเถอะย่ะ ดูสิ เมียเขามางานด้วยนั่นแถมยังสวยกว่าแกอีกด้วย เขาคงจะสนใจแกหรอกย่ะ….เห้ยแก นี่เมียคุณคีรินเขาท้องแล้วเหรอ…แกรีบถ่ายรูปเอาไว้สิ…” นักข่าวพูดออกไป เมื่อภรรยาของคีรินที่แต่งงานกันไปเมื่อปลายปีที่แล้วนั้นมาด้วย และตอนนี้เธอก็ใส่ราตรีมาซะสวยเชียว แต่ที่เด่นสะดุดตาสุดๆเลยก็คือท้องของเธอที่มันนูนเด่นแบบชัดเขนเลยว่าเธอท้องแน่ๆ “ก็น่าจะท้องนะเจ้ ใหญ่ซะขนาดนั้น…น้ำยาดีจริงๆ พึ่งจะแต่งงานไปเมื่อปีที่แล้วเอง ปีนี้เมียเขาท้องซะละ..สงสัยจะแซ่บกันน่าดูเลยนะเจ้ว่าไหม” นักข่าวสาวพูดไปก็ถ่ายรูปของนักธุรกิจหนุ่มคนนี้และภรรยาของเขา “อืม…แซ่บไม่แซ่บเมียเขาก็ท้องแล้วนี่ไงล่ะ แกน่ะไม่ต้องเม้าท์เขาเยอะ รีบๆถ่ายรูปเขากับภรรยาเอาไว้ก่อนเถอะ เขาจะเดินเข้างานแล้วเนี่ย” นักข่าวอีกคนพูดบอกไปแล้วก็มองไปที่นักธุรกิจหนุ่มและภรยาของเขาอย่างชื่นชมเพราะทั้งสองดูรักใคร่กันจนน่าอิจฉาเลย ด้านคีรินก็เอามือประคองเอวของแพรไหมภรรยาของเขาเอาไว้อย่างระมัดระวัง เพราะตอนนี้เธอท้องใกล้จะคลอดแล้ว ทำให้เขาต้องเฝ้าระวังเธอเอาไว้ จากนั้นเขาก็ยิ้มให้พวกนักข่าวที่กำลังถ่ายภาพของเขาและภรรยาอยู่ด้วยยิ้มหล่อๆ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในงานประมูลที่บริษัทของเขานั่นร่วมส่งเข้าประมูลด้วยทันที “มาแล้วเหรอวะไอ้เพื่อนยาก…นี่เมียแกท้องแก่ขนาดนี้แล้วยังจะพามาอีกเหรอ ทำไมไม่ให้เขานอนพักผ่อนอยู่บ้านวะเนี่ย…สวัสดีครับคุณไหม…” เนวินเพื่อนสนิทของคีรินเอ่ยทักทายเพื่อนหนุ่มและแพรไหมไปอย่างสนิทสนม “สวัสดีค่ะคุณเนวิน…อย่าว่าคุณคีรินเขาเลยค่ะ ไหมขอตามเขามาดูการประมูลครั้งนี้ด้วยน่ะค่ะ งานสำคัญของคุณคีรินทั้งที ไหมก็ต้องมาช่วยลุ้นด้วยสิคะ…” แพรไหมพูดบอกไปด้วยรอยยิ้ม จนคีรินนั้นยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่ภรรยาของเขานั้นพูดจาหวานหูแบบนี้ “หืม….ช่างเป็นภรรยาที่น่ารักจริงๆเลยครับ ไม่น่าล่ะเพื่อนผมมันถึงได้รักคุณไหมแบบนี้ ผมล่ะอยากจะโชคดีมีภรรยาดีๆแบบนี้จังเลยครับ เสียดายที่ผมยังหาเจ้าสาวของผมไม่เจอนนี่สิ แย่เลย…” เนวินพูดไปเพราะในกลุ่มเพื่อนสนิทนั้นเหลือแค่เขาคนเดียวที่ยังโสด ส่วนคนอื่นๆก็ต่างแต่งงานมีลูกมีเมียไปแล้ว “ก็แกมันกระล่อนปริ้นปล้อนแบบนี้ใครเขาจะเอาไปทำสามีวะ…เลิกเที่ยวเลิกเจ้าชู้เดี๋ยวแกก็หาได้เองแหละเมียน่ะ…แล้วนี่แกได้ข่าวเรื่องการประมูลอะไรมาบ้างวันนี้…” คีรินพูดจิกกัดเพื่อนหนุ่มไป ก่อนจะเอ่ยถามถึงข่าววงในเรื่องการประมูลจากเพื่อนหนุ่ม เพราะของเนวินนั้นเป็นนักการเมืองที่เป็นหนึ่งในกรรมการที่จะตัดสินใจเลือกบริษัทที่จะรับทำโครงการ แพรไหมได้ยินคีรินเอ่ยถามเรื่องการประมูลก็รีบตั้งใจฟังเลยทันที เพราะที่เธอมาร่วมงานประมูลนี้ก็เพราะเธออยากจะรู้ว่าใครจะได้งานประมูลครั้งนี้ไป ส่วนเนวินก็ทำหน้าอึกอักเพราะไม่รู้ว่าเขาควรจะพูดต่อหน้าแพรไหมได้ไหม เพราะมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างสำคัญเลย “อ่อ ถ้าเป็นความลับงั้นไหมยืนรอตรงนู้นนะคะ คุณสองคนจะได้คุยกันได้สะดวก” แพรไหมเห็นเนวินมองเธอแล้วทำหน้าแบบนั้นก็รู้ว่าเขาไม่อยากจะพูดตอนที่เธออยู่ที่นี่ เธอจึงเอ่ยพูดไปแบบนั้น ทั้งที่เธอก็รู้ว่าคีรินไม่มีทางให้เธอห่างจากเขาแน่ๆ “ไม่เป็นไรไหม มันไม่ใช่ความลับอะไรหรอก… คุณท้องอยู่นะเดินไปมาเดี๋ยวล้มไปจะทำยังไงล่ะ ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าผมให้คุณมาด้วย คุณต้องอยู่กับผมตลอด ห้ามคาดสายตาจากผมน่ะ…คุณอยู่กับผมนี่แหละ…อ่ะ เนวิน ตอนนี้แกรีบบอกข่าววงในได้แล้ว…เดี๋ยวก็จะเริ่มการประมูลแล้วนะโว้ย” คีรินพูดบอกแพรไหมไปอย่างอ่อนโยน ก่อนจะบอกเพื่อนหนุ่มให้พูดได้เลย “อ่อโอเค…หลังจากที่แกยื่นซองประมูลไปน่ะ เท่าที่ฉันรู้มาก็มีบริษัทแกกับบริษัทของนายชัชวาลคู่แข่งตัวยงของแกแค่สองบริษัทเท่านั้นที่เสนอราคาเป็นที่น่าพอใจน่ะ แต่อยู่ๆก็มีบริษัทน้องใหม่ของนายภัคพลหนุ่มนักเรียนนอกโผล่มากจากไหนไม่รู้มายื่นเสนอราคาพอๆกับแกแล้วก็นายชัชวาลเลย ตอนนี้ก็เลยมีแค่สามบริษัทที่จะถูกพิจารณาน่ะ…” เนวินพูดบอกเพื่อนหนุ่มไป เพราะพ่อของเขาแอบบอกมาแบบนั้น เขาก็แอบเอามาบอกเพื่อนหนุ่มอีกที “ภัคพล…ลูกของคุณหญิงปลื้มกับคุณกำจรน่ะเหรอ สงสัยว่าหมอนี่จะกลับมารับช่วงต่อจากคุณกำจรแล้ว ฉันได้ข่าวว่าบริษัทของพวกเขากำลังแย่เพราะพวกพนักงานออกมาประท้วงกัน ฉันว่าไอ้หมอนี่ไม่น่าจะเป็นคู่แข่งของฉันในวันนี้ได้หรอก…” คีรินพูดออกไปแบบพอจะรู้จักอยู่บ้าง เพราะอยู่ในแวดวงธุรกิจด้วยกัน เขาก็ต้องรู้จักบรรดาคู่แข่งของเขาอยู่แล้ว ส่วนแพรไหมก็ยืนฟังไปแบบนิ่งๆ “อย่าประมาทนะไอ้คีริน…อยู่ๆผลักดันบริษัทให้ขึ้นมาเป็นตัวเลือกเทียบเท่าบริษัทของแกกับนายชัชวาลได้ ฉันว่าไอ้หมอนี่มันก็ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ..แกระวังไวหน่อยก็ดี…” เนวินเตือนเพื่อนหนุ่มออกไป “อืม…จะกลัวอะไรกับคนไร้ประสบการณ์แบบนี้วะ…ฉันมั่นใจว่าวันนี้บริษัทของฉันได้งานประมูลครั้งนี้แน่ๆ…แต่ตอนนี้เราไปนั่งกันเถอะป่ะเมียฉันยืนนานไม่ได้ แค่นี้เขาก็เมื่อยจะแย่แล้วมั้ง…” คีรินพูดบอกไปแบบไม่แคร์ เพราะเขาไม่ได้กลัวใครหน้าไหนอยู่แล้ว เพราะเขาสู้สุดตัวแล้วจะแพ้จะชนะเขาก็ยอมรับผลการตัดสิน ขอแค่ไม่โกงหรือเล่นสกปรกก็พอ “เออๆ ก็ไปสิวะ จะให้เมียแกบ่นออกมาก่อนหรือไงล่ะ…เห้ยๆ เดี๋ยวๆคีริน นั่นไงวะนายภัคพลที่ฉันพูดถึงน่ะ” เนวินพูดประชดเพื่อนหนุ่มไป เพราะมันนั่นแหละที่มาชวนเขายืนพูดอยู่ตรงนี้น่ะ ก่อนจะหันไปเห็นภัคพลเดินเข้ามา เขาก็รีบบอกเพื่อนหนุ่มให้หันไปมองทันที คีรินก็หันไปมองด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอย่างไม่ได้สนใจอะไร ต่างจากแพรไหมที่มองภัคพลด้วยสีหน้าที่ประหม่าจนมือของเธอนั้นเย็นเฉียบเลย ด้านภัคพลพอเข้าเดินเข้ามาในงานเขาก็เห็นอดีตคนรักของเขานั้นยืนอยู่กับสามีของเธอ ที่เป็นคู่แข่งคนสำคัญของเขาในวันนี้ เขาก็มองเธอแล้วยิ้มเพราะวันนี้เธอนั้นสวยมากๆ แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าไปทักทายอะไรเธออย่างออกหน้าออกตาได้ เขาจึงเดินไปอีกทางเพื่อไปนั่งที่โต๊ะของเขา “ไหม ทำไมมือคุณเย็นจัง คุณหนาวเหรอ…” คีรินก็ไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่เดินเข้ามา เขาก็จะพาภรรยาของเขาไปที่โต๊ะเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยถามแพรไหมออกไป เพราะแต่มือเธอกลับเย็นจนเขานั้นตกใจเลย “ค่ะ แอร์มันเย็นนิดหน่อยน่ะค่ะ…” แพรไหมตอบไปแล้วยิ้มแห้งๆให้สามีของเธอไป ทั้งที่เธอไม่ได้หนาวอะไรเลยเธอแค่กลัวว่าความจริงจะถูกเปิดเผยก็เท่านั้นเอง “งั้นเอาสูทของผมคลุมไว้ก่อนก็แล้วกัน…พรึบ…อุ่นขึ้นมาบ้างไหม…” คีรินรีบถอดเสื้อสูทของเขาคลุมไหล่ของภรรยาทันที ก่อนจะเอ่ยถามเธอแล้วเขาก็เอามือลูบที่ผมของเธอเบาๆอย่างเอ็นดู จนภัคพลที่แลสายตามองมาทางทั้งสองนั้นถึงกับขบกรามขึ้นเป็นสันนู้นเลยทีเดียว เพราะเขาต้องทนเห็นผู้หญิงที่เขารักเป็นเมียของคนอื่น ใครมันจะไม่เจ็บใจบ้างล่ะ “ค่ะ ขอบคุณนะคะ…” แพรไหมพูดไปอย่างขอบคุณแล้วก็ยิ้มให้เขาไป เพราะเขานั้นเป็นผู้ชายที่อบอุ่นและดูแลใส่ใจเธอดีมากๆ แต่เธอก็ไม่สามารถรักเขาได้เพราะในหัวใจของเธอรักผู้ชายคนอื่นไปแล้ว “หึๆ ตอนอยู่กับเมียนี่แกดูอบอุ่นละมุนละไมเชียวนะคีริน ฮ่าๆ มันไม่เข้ากับภาพจำของฉันที่เห็นแกเป็นเสือสิงห์กระทิงที่ดุเลยว่ะ ฮ่าๆ” เนวินพูดแซวออกไปอย่างอดไม่ได้ “แกไม่ต้องมาแซวฉันเลย อีกหน่อยแกมีเมียเดี๋ยวแกก็ต้องเป็นแบบฉันนี่แหละว่ะ ไป ไปนั่งที่โต๊ะกันได้แล้วป่ะ คุณเดินระวังๆนะไหม…” คีรินพูดบอกไปแล้วก็ประคองภรรยาของเขาไปนั่งที่โต๊ะของพวกเขาทันที แล้วเขาก็ดึงเก้าอี้มาให้แพรไหมนั่งแล้วเขาก็นั่งลงข้างๆเธอ โดยมีเพื่อนหนุ่มนั่นตามานั่งด้วย“มันไม่ยากหรอกค่ะ…พรึบ…คุณว่าจริงไหมคะ…” อังคณาพูดบอกไปก็เอามือเลื่อนลงไปจับท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็รูดชักขึ้นลงเบาๆ จนเธอรับรู้ได้ทันทีเลยว่ามันแข็งแล้ว“อ่าส์….จริง…แต่แค่นี้มันไม่ทำให้ผมเสียวจนทำหน้าเซ็กซี่จะเป็นจะตายได้หรอก….อืม…จุ๊บ….อือ…จุ๊บ….อื้อ….”เนวินพูดบอกไปก็เอามือดึงรั้งเธอเข้ามาจูบอีกครั้งอย่างทนไม่ไหว แล้วเขาก็สอดแทรกเรียวลิ้นหยอกเย้ากับลิ้นของเธอไปมาสลับกันส่วนมือของอังคณาก็รูดชักท่อนเอ็นของเนวินอย่างนั้นต่อไปอย่างเป็นจังหวะเลยทีเดียว แล้วเธอก็จูบตอบเขาไปอย่างเร่านร้อนชนิดที่เขานั้นส่งมาเธอก็ส่งลิ้นกลับไปอย่างนั้น จนเขาถอนจูบออกแล้วเริ่มซุกไซ้จูบลงมาที่ลำคอของเธอ แล้วเนวินก็ดูดแล้วขบเม้มมันจนเธอนั้นเสียวซ่านเลย โดยเฉพาะตอนที่เขาไปเลียที่หลังใบหูของเธอ มันเป็นอะไรที่ทำให้เธอนั้นขนลุกซู่เลยและเนวินก็ไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขายังจูบไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอกของเธอ เขาก็เอามือมาบีบนมของเธอข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเขาก็อ้าปากงับมันแล้วดูดเลียราวกับเด็กน้อยหิวโซมาเลย“อ้ะ…ซี๊ด….อือ….อ้ะ…อ้ะ…คุณเนวิน…อื้อ….” อังคณาร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว ก่อนจะแอ่นอกให้เขานั้นดูดเลียยอดถันของเธอ
“คุณเหลืออีกตั้งสองชิ้นเลยนะ แบบนี้ไม่แฟร์มั้งคุณ” เนวินพูดตอบโต้ไปแบบไม่ยอม เพราะเขามีโอกาสแค่ครั้งเดียวเธอก็ทำอะไรกับเขาก็ได้สิ แถมเขายังไม่สิทธิจะทำอะไรกับเธออีก แบบนี้มันขี้โกงชัดๆเลย“ไม่แฟร์อะไรล่ะคุณ ก็คุณเป่ายิงฉับแพ้เองอ่ะ จะมาโทษใครได้ล่ะ ตอนนี้ฉันเหลืออีกสองชิ้นเลยนะคุณ คุณก็ต้องเล่นเกมนี่ให้จบสิ คุณไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็ต้องใช้อย่างอื่นแทน มันไม่แฟร์ตรงไหนไม่ทราบ” อังคณาพูดตอบไปแล้วสายตาของเธอก็มองไปที่ท่อนเอ็นของเขา ที่มันล่หูล่อสายตาของเธอเหลือเกิน คอยดูนะ ถ้าเธอชนะ เธอจะลูบ จะคลำ จะเล่นมันให้สะใจเลย“เฮ้อ…โอเคๆ เอาก็เอา มา…” เนวินพูดตอบไปแบบยอมๆ เพราะสำหรับต่อให้เธอจะเจนจัดหลบหลีกยังไงก็ช่าง ยังไงวันนี้เขาได้กระแทกหอยเธอให้หายแรดแน่ๆ ริอาจมาท้าทายเขาให้เล่นเกมแก้ผ้ากับเธอแล้วคิดจะมาทิ้งเขาไว้กลางทาง รู้จักคนอย่างเขาน้อยไปแล้ว คืนนี้เขาจะทำให้เธอรู้ว่า ไม่ควรมาเล่นกับไฟที่รอเวลาปะทุแบบเขา“หนึ่ง สาม สาม….ยัง ยิง เยาปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….เย้…ฉันชนะอีกแล้ว…ฮ่าๆ….วันนี้มันวันของฉันค่ะคุณผู้กองขา…” อังคณาพูดไปแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจเลย แล้วเธอก็ดิ้นไหล่ดี้ด้ากับการที่เธอชนะครั
“เอาจริงเหรอคุณ…มันต้องแก้ผ้านะ…คุณจะยอมแก้ผ้าต่อหน้าฉันจริงๆคุณเนวิน” อังคณานั่งลงแล้วก็เอ่ยถามเขาไปด้วยสีหน้าตื่นๆ“อ่าว…คุณนี่ยังไงเนี่ย ผมรับคำท้าก็เท่ากับว่าผมยอมที่จะแก้ผ้าต่อหน้าคุณสิ ทำไมหึ พอผมเอาจริงแล้วคุณก็ไม่กล้าขึ้นมางั้นสิ…หึ เก่งแต่ปากนี่หว่า…” เนวินพูดไปแล้วก็ยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอท้าเขาเองแท้ๆ แต่พอเขาจะเอาจริงขึ้นมาเธอก็ทำหน้าตาตกใจซะ“ใครเก่งแต่ปากไม่ทราบ ฉันเป็นคนพูดจริงๆทำจริงค่ะ…เอาสิคะ มาดูกันว่าใครจะแพ้ ใครจะชนะ…ใช้แก้วนี่เลยก็แล้วกันค่ะ…มาเริ่ม….” อังคณาพูดไปก็เทเหล้าเพียวๆใส่แก้วช็อตเล็กๆแบบเต็มแก้ว แล้วเธอก็ตั้งท่าจะเป่ายิงฉุบกับเขา“เอาสิ…ยัง…ยิง..เยา ปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….ฉุบ….เยส…คุณดื่มเลยคุณเนย….หึๆ แก้วนี้เป็นของคุณ…”เนวินที่ทำมือเป่ายิงฉับกับเธอนั้นก็ออกซ้ำกับเธอ ก่อนจะทำมือใหม่แล้วเขาก็ชนะเธอ“อะไรอ่ะ คุณออกช้าอ่ะคุณเนวิน…เอาใหม่เลย…ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะคุณ” อังคณาพูดตอบเขาไปแล้วทำหน้ามุยออกไป“อย่ามาใช้แผนนี้นะคุณ แพ้ก็คือแพ้…อ่ะ…ดื่มแล้วก็ถอด…ตามกติกาสิคุณ….พูดอะไรไว้ก็ต้องทำให้ได้สิคุณ…อ่ะ…จัดเลย” เนวินพูดไปแล้วยิ้มออกมาอย่างสะใจ เ
จากนั้นคีรินก็พาชลธิชาไปนอนห้องนอนที่ว่างอยู่เขาก็ให้เธอนอนลงไปอย่างอ่อนโยน ก่อนจะออกมาเอานมในตู้เย็นและโยเกิร์ติไปให้เธอทาน เพราะถ้าเธอไม่ทานอะไรรองท้องคืนนี้เลย พรุ่งนี้เช้าเธอแย่แน่ๆ เขาก็พยายามพยุงตัวเธอลุกมาทานนมและโยเกร์ติจนหมดชลธิชาไม่อยากจะกินก็ต้องกินเพราะถูกเขาบังคับ เธอก็พยายามทานจนหมดแล้วเธอก็ได้นอนพักในที่สุด แต่ก็ยังไม่พ้นที่จะถูกเขาดึงไปนอนโอบกอดอยุ่ในอ้อมแขนของเขา เธอไม่มีแรงจะต่อกรกับเขาจึงต้องยอมให้เขานั้นทำอะไรตามอำเภอใจไปก่อน เพราะเธอรับเขาไม่ไหวแล้ว หากมีอะไรกันอีกครั้งเธอคงได้สลบคาดุ้นของเขาเลยล่ะมั้ง ดังนั้นตอนนี้เธอควรจะสงบเสงี่ยมและทำตัวดีๆเข้าไว้ เพื่อความอยู่รอดของเธอในคืนนี้ณ วิลล่าของสามสาว“เอาไงเนี่ยคุณ คืนนี้คุณจะได้กลับวิลล่าไหมเนี่ย…ตอนนี้ยัยธิชาไม่มีวี่แววจะกลับมาเลย ฉันดื่มกับคุณจนฉันเริ่มจะเมาแล้วนะ..” อังคณาพูดออกไป เพราะพวกเธอไปเดินตลาดมากันก็กลับมาตอนสี่ทุ่มกว่าแล้วจนตอนนี้จะห้าทุ่มยังไม่มีวี่แววของชลธิชามาเลย และเธอกับเนวินก็มานั่งดื่มที่ริมสระว่ายน้ำในวิลล่า จนตอนนี้จะเริ่มเมาแล้ว เธอก็กลัวว่าดานมืดของตัวเองจะโผล่ออกมาน่ะสิ“ผมว่าดึกขนาดนี้ค
“ก็เพราะว่าส้มโออยากจะให้พี่โกสินทร์ยอมรับตัวตนของส้มโอ ยอมรับในสิ่งที่ส้มโอชอบ เหมือนกับที่ส้มโอยอมรับในตัวพี่ไงคะ….อ่าส์…แผล็บ…แผล็บ…อื้อ…ส้มโอไม่อยากจะเลิกกับพี่เลย เพราะส้มโอโดนเจ้าดุ้นนี่กระแทกหอยมาตั้งเจ็ดปีเลยนะคะ…อ่าส์….ต่อไปส้มโอคงคิดถึงมันแย่เลย…”ชวพรเห็นเขาพูดตอบมาพร้อมกับสายตาที่มองมาอย่างเมาๆแบบนั้นก็รู้เลยว่าเขาละเมอไปแล้ว เธอก็เลยพูดความในใจกับเขาไปแบบตรงๆเลย ก่อนจะเลียท่อนเอ็นของเขาไปด้วย“อ่าส์…ซี๊ด….อืม….พี่จะนอนทั้งวันเลยจะได้ฝันถึงส้มโอแบบนี้…อ่าส์…” โกสินทร์พูดไปก็ยิ้มออกมาอย่างเคลิบเคล้มแบบสุดๆ“งั้นส้มโอจะทำให้ฝันครั้งนี้ของพี่มันสุดยอดไปเลยค่ะ พี่จะได้จำความฝันนี้ไม่มีวันลืม….” ชวพรพูดไปก็ลุกขึ้นไปนั่งควบตัวเขา ก่อนจะไปนั่งยองๆที่ท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็เอาร่องสาวที่เปียกเยิ้มของเธอนั้นถูไถมันไปมา แล้วเธอก็เอามือจับท่อนเอ็นมาจ่อใส่ในร่องสาวของเธอ แล้วเธอก็ค่อยๆนั่งทับมันลงไปจนร่องสาวของเธอนั้นค่อยๆกลืนกินท่อนเอ็นลงไปทีละนิดทีล่ะนิด“อ้ะ…เสียวไปทั้งร่องเลยค่ะ….อ้ะ…ไม่ได้โดนเอาหลายวัน แน่นจัง…อือ….ซี๊ด…” ชวพรพูดไปอย่างเสียวกระสันเลย เพราะทันทีที่ท่อนเอ็นเข้ามาในร่
สิบนาทีผ่านไป…โกสินทร์ก็เข้ามานอนอยู่ในห้องพักของเขาเรียบร้อย ชวพรก็เอากระเป๋าของโกสินทร์มาแล้วเธอก็จ่ายค่าเหล้าและค่าทริปที่พนักงานที่ช่วยเธอพาเขามาที่นี่ไปคนล่ะสองพันรวมถึงผู้หญิงด้วย จากนั้นพนักงานก็พากันกลับไปหรือแค่ชวพรที่ยังอยู่ในห้อง เธอก็เดินเอากระเป๋าเงินของเขาไปวางไว้ แล้วก็มองไปที่โกสินทร์ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่หลับไปแบบหมดสภาพเลย“ทำไมพี่ต้องทำให้ส้มโอเป็นห่วงด้วยคะ จะเลิกกันแล้วจบกันดีๆไม่ได้เลยหรือไง…ถ้ารักกันอยู่ก็ง้อกันสิ จะมาดื่มเหล้าประชดชีวิตทำไมเนี่ย…คนบ้า…” ชวพรพูดบ่นไปแล้วก็ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าไปชุบน้ำในห้องน้ำมาเพื่อจะเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้เขา“เสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามาเลยเหรอไงเนี่ย…เฮ้อ…แล้วคืนนี้จะใส่อะไรนอนล่ะเนี่ย” ชวพรพูดบ่นออกมา เมื่อเธอเดินออกมาเพื่อจะหาเสื้อผ้ามาให้โกสินทร์เปลี่ยน แต่เธอก็ไม่เจอกระเป๋าของเขาเลยสักใบ เธอก็เอาโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วเธอก็ฝากอังคณาซื้อเสื้อผ้าของผู้ชายมาให้โกสินทร์เพราะเขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าอะไรมาเลย และเมื่อกี้เพื่อนของเธอไลน์มาว่าออกไปข้างนอกกับเนวิน เธอเลยคิดว่าฝากเพื่อนซื้อมาให้เลยก็คงดี เพราะเนวินก็คงจะช







