All Chapters of ราคะ ปรารถนา: Chapter 101 - Chapter 105

วารีรัญจวน 5เสียงผิวเนื้อปะทะอันหยาบคาย เสียงหอบหายใจด้วยความซ่านเสียว กระทั่งไม่นานยวนเจ๋อก็คำรามออกมาหลังปลดปล่อยจนเปียกชุ่ม เขาทิ้งตัวลงทาบทับบนเรือนกายนุ่ม ในยามที่ประตูถูกกระแทกเปิดออกหญิงสาวหวีดร้องรีบตะครุบผ้าขึ้นปิดเรือนกาย นายท่านหวังตะโกนสุดเสียง “กลางวันแสกๆ! พวกเจ้านอกจากเสพสมไม่คิดจะทำสิ่งอื่นเลยหรือ บ่าวไพร่ด้านนอกได้ยินถ้วนหน้า ข้าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใดแล้ว!”ไม่คาด...ยวนเจ๋อกลับหัวเราะ เขาสอดแขนตรึงหญิงสาวเอาไว้ใต้ร่าง ขยับเอวสอบขณะมองนายท่านหวัง “หรือท่านพ่ออิจฉาข้าเล่า อยากมาเข้าร่วมกับพวกเราหรือไม่ขอรับ ข้าอายุยังน้อยปรารถนาในราคะย่อมเป็นเรื่องธรรมดา ฮูหยินของข้าทั้งงดงามทั้งอวบอิ่ม” กล่าวจบก็กระทั้นเอวสอบรัวเร็วต่อหน้าบิดาและบ่าวไพร่!!!ฟางหรูกุ้ยอับอายจนดิ้นรนทว่าแก่นลำในกายกลับบีบให้นางครางครวญออกมา ในยามที่ต้องกายดิ้นรนหลีกหนี ยวนเจ๋อกลับยกต้นขาของนางแหวกออก แทรกกายลงทาบทับกระทั้นตัวตนแข็งขึงอัดโถมจนสุดหยั่ง“แพศยา!! ไร้ยางอาย!!” นายท่านหวังกลับไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของบุตรชาย เขาโยนความผิดทุกอย่างลงไปบนศีรษะของสะใภ้คนงามหญิงสาวอยากกรีดร้องว่าไม่ใช่นาง ท

วารีรัญจวน 7เรือนกายอวบอิ่มบดเบียดยั่วยวน ริมฝีปากของนางลากระลงไปยังลำคอแกร่ง หญิงสาวลูบมือไปตามเรือนกายแกร่ง ยอมรับว่าเกาเหยียนแข็งแกร่งราวกับม้าเพราะใช้แรงงานมาตั้งแต่เด็กๆเรือนกายสูงใหญ่ล่ำสัน ผิวกายคล้ำแดด แม้หน้าตาธรรมดาทว่าเรี่ยวแรงมหาศาล ที่สำคัญเขาแข็งแรงราวกับม้าศึก!!เตี้ยนหยากดขาลงคร่อมหน้าตักของชายหนุ่ม แอ่นสะโพกโยกคลึงยั่วเย้าบดเบียดแก่นลำที่กำลังตอบสนอง ลมหายใจของชายหนุ่มแตกพร่า สองมือคว้าเอวคอดของนาง จากนั้นริมฝีปากของเขาก็ตอบสนองจุมพิตด้วยการเกี่ยวปลายลิ้นนุ่ม“อือ...” เตี้ยนหยาตื่นเพริศเพราะความแข็งแกร่งของเขา มนุษย์ที่ถูกล่อลวงได้โดยง่าย ความปรารถนาและราคะที่ลุกโชน แม้เป็นบุรุษที่ถูกเรียกว่าเจ้าบื้อ ทว่าเขากลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระหาย ขอเพียงนางล่อลวงให้เขาติดกับ ไม่ว่าสิ่งใดนางก็ได้จากเขาแม้แต่ชีวิต!!หญิงสาวลากมือปลดสายคาดเอวของเกาเหยียน เขาแอ่นร่างเมื่อนางลากปลายลิ้นขบกัดต่ำลงไป มือก็แหวกสาบเสื้อของเขาออกไปด้วย สองมือหยาบกร้านคว้าศีรษะของนางกดลง แอ่นหยัดครางกระเส่า ถูกยั่วยวนและตอบสนองอย่างง่ายดายราวกับเขายังไม่เคยผ่านมือสตรี!!แก่นลำขึงตึงตื่นตัวภายใต้กางเกงเ

วารีรัญจวน 9ความโกรธทำให้เขาสิ้นคิด เห็นเตี้ยนหยาเข้าไปในกระท่อมของผู้อื่น เขาคว้ามีดพร้าเดินตามเข้าไปด้วยความโมโห เมื่อเห็นอีกฝ่ายก็เงื้อฟันอย่างไม่ลังเล!!!ชายหนุ่มไม่ฉุกคิดสักนิด... ตอนเขาก้าวเข้าไปไม่เห็นเงาของเตี้ยนหยา เห็นเพียงเพื่อนบ้านที่ไม่สวมเสื้อยืนอยู่เพียงลำพังเสียงกรีดร้องดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปด้วยใบหน้าและมือที่เปรอะเปื้อนเลือด “ฆาตกร!!! เจ้าเหตุใดต้องสังหารคนรักของข้า!!!”เขามองออกไปด้านนอกด้วยความงุนงง ความโกรธดับมอด สติหวนคืน มองออกไปเห็นเพียงเตี้ยนหยาที่ผุดศีรษะขึ้นมาจากทะเลสาบ “เสี่ยวหยา...”ทุกคนกรูกันเข้ามาเพราะได้ยินเสียงกรีดร้อง กระทั่งช่วยกันจับเกาเหยียนมัดเอาไว้เพื่อชำระโทษ กฎหมายระบุเอาไว้ฆ่าคนต้องชดใช้ ในที่สุดเขาก็จะถูกตัดสินประหาร...ลานกลางหมู่บ้านเกาเหยียนถูกมัดสองมือไพล่หลังเอาไว้กับเสาบนพื้น มีคนเฝ้ายามแต่เผลอหลับ เขามองเตี้ยนหยาที่เดินเข้ามาหาด้วยเท้าเปล่าเปลือย ในใจปรารถนาเพียงได้จุมพิตบนหลังเท้าของนาง...อีกครั้ง“หากเจ้ายอมทำเพื่อข้า ข้าจะช่วยให้เจ้าหลุดพ้นจากหมู่บ้านแห่งนี้”เกาเหยียนเงยหน้ามองนางด้วยความไว้วางใจ “ข้าอยากไปกับเจ้า เสี่ยวหย