บททั้งหมดของ ราคะ ปรารถนา: บทที่ 81 - บทที่ 90

105

บทที่ 81

มัจฉา วารี 5ดวงตาของหยางหลิวเต็มไปด้วยความมืดดำ เขาสอดสองมือลงไปขยุ้มสะโพกนุ่ม มือข้างหนึ่งดันขอบกางเกงด้านหน้าลงโดยไม่เสียเวลาถอด จดจ่อจากนั้นดันดุนบดขยี้กลับดอกบัวอันอ่อนนุ่ม โจนจ้วงลึก!!!“อ๊า!” เขาคำรามเพราะความสุขสมเสียวซ่านทั่วแก่นลำ เอวสอบขยับไหวกระทั้นลึก...กดค้าง ถอดถอนจากนั้นกระทั้นลึกอีกครั้ง...อีกครั้ง เป็นจังหวะเนิบนาบทว่าสุดหยั่งอารมณ์และความปรารถนาคุโชน ความเสียดเสียวนำพามาซึ่งราคะที่แผดเผา กายแกร่งบดเบียดทาบทับ ซูอวี๋ยกสองขากอดเกี่ยวต้นขาแกร่ง สองมือลูบไล้แผ่นหลังหนั่นแน่น ตอบสนองเขาด้วยความเร่าร้อนอันเท่าเทียมเสียงครางกระเส่าดังประสานเสียงคำรามทุ้มต่ำ จังหวะการกระทั้นรุนแรงขึ้น หนักหน่วงขึ้น ลึกล้ำจนเสียงครางกระเส่าแทบขาดใจของเขาขาดห้วง ชายหนุ่มก้มลงขบกัดริมฝีปากกับเนินอกนุ่มหยุ่น สุขสมเสียวซ่านจนบางสิ่งในกายปะทุ แก่นลำขึงตึงเหยียดขยายเสียดสี ความซาบซ่านพร่าพรายแล่นปลาบ จังหวะเนิบนาบเริ่มเร่งเร้ารัวเร็วอัดโถม เสียงคำรามแหบพร่ามากับความหนักหน่วงจากการปะทะ เสียงครวญครางเร่งเร้าให้การอัดโถมรัวเร็วขึ้น ชั่วขณะที่ความซาบซ่านเอ่อท้น ความสุขสมจดจ่อ หยางหลิวเร่งกด...เบียด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 82

มัจฉา วารี 6ภูตที่ถูกเลี้ยงเอาไว้เป็นเวลานาน หนึ่งร้อยปีจะต้องจำศีลครั้งหนึ่ง เมื่อตื่นจากการหลับใหลมักสูญเสียความทรงจำเดิม จากนั้นจึงจะค่อยๆ ฟื้นฟูความทรงจำเดิม จดจำผู้เป็นนายได้และกลับมารับใช้นายเดิมทว่าหากจะคืนความทรงจำ มักต้องเสพสังวาสเพื่อให้พลังหยางและพลังหยินกลับสู่สมดุล นี่คือส่วนที่ยากที่สุด เพราะมนุษย์อายุขัยสั้นนัก ร้อยปีจำศีลคราหนึ่งเมื่อหวนคืนนายเดิมก็สิ้นอายุขัย การจะเสพพลังหยางจึงแทบเป็นไปไม่ได้...เว้นเพียงแต่ ต้องหาบุรุษที่มีพลังหยางบริสุทธิ์ และภูตตนนั้นก็ต้องยินยอมพร้อมใจทุกอย่างจึงจะสมบูรณ์ในอดีตผู้คนไม่ยอมรับตบะพลังที่ไม่อาจควบคุม ดังนั้นการเลี้ยงภูตรับใช้จึงเป็นเรื่องต้องห้าม ถูกจัดอยู่ในกลุ่มคนที่ใช้มนต์ดำเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนปรารถนา การเสพสังวาสระหว่างมนุษย์และภูต ถูกกล่าวหาว่าเป็นเรื่องไร้ศีลธรรม ที่สุดแล้วการเลี้ยงภูตจึงถูกผลักให้เป็นเรื่องต้องห้าม...มือถือของหยางหลิวดังขึ้นตอนที่เขาอ่านได้ไม่กี่หน้า เขาสะดุ้งและรีบปิดบันทึกโบราณเล่มนั้น กดรับสายของเติงหมิ่น “ครับคุณเลขา”“คืนแรกของการทำงานฝันดีมั้ยคะ”เขาสะดุ้งรู้สึกร้อนตัวขึ้นมา “ฝะ...ฝันดีอะไรครับผมไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 83

มัจฉา วารี 7ชายหนุ่มขบกัดดูดดึงอกอิ่มขณะอัดโถมเอวสอบตอกตรึงลึกล้ำ เสียงครวญครางเร่งให้เขาขยับไหวรัวเร็วขึ้น เอวสอบกดลึกสลับถอดถอนโจนจ้วงแผดเผา ท่อนขาเรียวงามข้างหนึ่งถูกเขายกพาดแขน ชายหนุ่มก้มลงจุมพิตริมฝีปากอิ่ม พร้อมกันนั้นก็เร่งจังหวะการโจนจ้วงให้เร็วขึ้น แรงขึ้น หนักหน่วงขึ้น “อา...”เสียงระลอกคลื่นดังรับกับจังหวะการอัดโถมรัวเร็ว เสียงครางกระเส่าดังสลับเสียงหอบพร่าด้วยความเสียวซ่าน ความสุขสมเต็มตื้นเอ่อท้น ความพร่าพรายซาบซ่านพลุ่งพล่านล้นปรี่ ชายหนุ่มสอดมือขยุ้มสะโพกนุ่ม ยกหยัดหญิงสาวขึ้นรองรับการกระแทกแทรกสอดอันร้อนเร่าหนักหน่วงเขาไม่รั้งรอเร่งขยับไหวเพื่อส่งทั้งตัวเองและหญิงสาวสู่ห้วงหฤหรรษ์ระลอกแรกทันที ราวกับเพื่อยืนยันให้ตัวเองได้กระจ่างในบางอย่างที่ไม่ชัดเจนหยางหลิวกดหญิงสาวเอนหลังพิงบันได สองแขนกอดกระชับ เอวสอบอัดโถมเร่าร้อนหนักหน่วงตรึงลึก ข้างหูได้ยินเสียงครวญครางด้วยความเสียดเสียวสุขซ่าน เขาเร่งการอัดโถมให้เร็วขึ้น ลึกล้ำขึ้น หยัดกายรุกเร้าถี่ยิบเมื่อความกระสันระเบิดพร่าง...“อ๊า!!!…” เขากดกระชับตรึงลึก เกร็งค้าง... สุขสมจนร่างทั้งร่างแปลบปลาบ ถึงอย่างนั้นเพราะในใจยัง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 84

มัจฉา วารี 8กางเกงขายาวเนื้อนุ่มเป็นพันธนาการที่ทำให้การเสียดสีตื่นเต้นขึ้น ส่วนพองขยายอัดแน่นใต้ซอกขานุ่ม เขายกสะโพกขึ้นเป็นจังหวะ เรียกเสียงครางฮือจากริมฝีปากอิ่ม อุ้งมือใหญ่บีบเคล้นถันนุ่มเต็มสองมือ เอวสอบยกหยัดสอดเสยเสียดสี หยางหลิวคำรามลากฝ่ามือกลับไปขยุ้มสะโพกนุ่ม ดันหญิงสาวให้กดกายลงแนบชิด สร้างความเสียดเสียวสุขกระสันอันน่าตื่นเต้นจนเขาหอบหายใจเข้าลึกอกแกร่งเสียดสีกับอกนุ่มหยุ่น ปากบดเบียดปลุกเร้าขบเม้มริมฝีปากนุ่ม ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดพันจากนั้นลากระลงไปยังลำคอระหง ขบเม้ม กัดดึงเบาๆ กระทั่งสองมือเลื่อนขึ้นมากอบกุมอกอวบอิ่ม ปากครอบลงไปยังยอดถันชูช่อ ชายหนุ่มทั้งดูดไล้ ขบเม้ม ดูดดึงอย่างเอาแต่ใจแต่ก็สะท้านเพราะความต้องการที่แทบจะระเบิด แก่นลำขึงตึงเหยียดขยายพองโตหยางหลิวไม่ได้ถอดกางเกงแต่ดันมันลงต่ำ ขยับยกหญิงสาวแนบหน้าขาเพื่อขึ้นมานั่งขั้นบันไดที่สูงขึ้นมาจากน้ำ เขาไม่มั่นใจว่าหญิงสาวขึ้นจากน้ำได้มากแค่ไหน ดังนั้นจึงยังจุ่มข้อเท้าของทั้งสองอยู่ที่ขั้นบันไดขณะยกสะโพกงามขึ้นจดจ่อเหนือส่วนปลายรวดร้าว เขาก้มลงมองภาพอันน่าตื่นเต้นนั้น กดหญิงสาวลง...ยกสะโพกสอดเสยขึ้นรับ กดตรึง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 85

มัจฉา วารี 9“อ๊า” ทั้งตัวแปลบปลาบไปด้วยความซาบซ่าน มือใหญ่กดสะโพกงามเกร็งค้าง สะโพกสอบแอ่นแนบชิดขณะกระทั้นเชื่องช้าอีกครั้ง...อีกครั้ง“อื้อ”พายุราคะสงบลงแต่สายฝนกลับเพิ่งซัดสาดเทกระหน่ำ เขาพลิกซูอวี๋ลงนอนหงายจากนั้นปลุกเร้าพายุลูกใหม่ให้โหมกระพือ เสียงครางครวญดังสลับเสียงคำรามหอบกระเส่า เขาลืมเลือนแม้แต่จะปิดกล้องวงจรปิด ดังนั้นภาพที่เจ้าของซื่อเหอเยวี่ยนเห็น จึงเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นจุดเปลี่ยนของทุกอย่างในเวลาต่อมา...เพิ่งทำงานครบหนึ่งเดือนหยางหลิวก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้รับสายบอกเรื่องการมาถึงของเสิ่นฉิง บอสเสิ่นผู้ว่าจ้างของเขาเอง เขากังวลว่าตัวเองอาจจะตกงานอีกหรือเปล่า หรือว่าบางทีเขาอาจทำอะไรผิดพลาดไป หรือแท้ที่จริงเสิ่นฉิงอาจไม่รู้เรื่อง...มัจฉา วารีชายหนุ่มคาดเดาไปต่างๆ นานาจนกระทั่งทนไหว เขาเดินไปที่สระบัวนั่งลงริมฝั่ง ส่งเสียงเรียกซูอวี๋ออกมา“อยากไปจากที่นี่มั้ยครับ ไปกับผม ถ้าไม่อยากถูกขังอยู่ที่นี่บางทีผมอาจพาคุณหนีไปจากที่นี่”ซูอวี๋มองเขาจากนั้นแทรกตัวเข้ามากอดเอวเขาเอาไว้ “ไม่ไป”เขา...ค่อนข้างงุนงง “กลัวอะไรหรือเปล่าครับ”ซูอวี๋ส่ายหน้าเงยหน้าขึ้นมองเขา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 86

มัจฉา วารี 10ในทุกๆ วันหยางหลิวยังคงทำตัวตามปกติ ทว่าเขากลับเคร่งเครียดและครุ่นคิด เขานึกไม่ออกเลยว่าจะกลับไปใช้ชีวิตปกติได้ยังไงหลังจากสามเดือน ยิ่งอยู่ก็ยิ่งผูกพัน ยิ่งได้เสพสมเขาก็ยิ่งเสพติด เขาที่ไม่เคยมีความรักตอนนี้กลับอาลัยอาวรณ์ที่จะไปจากภูตมัจฉา...ค่ำคืนเดือนมืดอากาศเย็นเยียบ...แต่ริมสระบัวกลับเพิ่งเร่าร้อนขึ้น เสียงหอบกระเส่าดังแว่ว เสียงครางครวญกับเสียงกระซิบพร่าเลือน เขากกกอดซูอวี๋ท่ามกลางความสับสนและความขุ่นเคือง เพียงคิดว่าหากเขาจากไปก็จะมีคนใหม่มาแทนที่ เขารู้ว่าไม่ควรแต่ก็ขุ่นเคืองซูอวี๋อยู่ดีเสียงผิวเนื้อปะทะกระทั้นกระแทกดังขึ้นเป็นจังหวะ ริมสระบัวตอนนี้หญ้าถูกตัดจนเหี้ยน ผ้าขนหนูเนื้อหนาถูกนำมาปูรองให้สองเรือนกายเปลือยเปล่ากอดก่ายพัวพัน หยางหลิวกดซูอวี๋ลงใต้ร่าง หลังบทรักตลอดสามเดือนมานี้ดำเนินไป ชายหนุ่มตระหนักแล้วว่าซูอวี๋สามารถอยู่นอกสระได้...ครู่หนึ่งหยางหลิวดันเข่าเข้าใต้สะโพกนุ่ม สองมือสอดผ่านแผ่นหลังดันหญิงสาวเอาไว้ ทั้งนี้ก็เพื่อรับการปะทะที่หนักหน่วงกว่า รุนแรงกว่า ลึกล้ำกว่า“อื้อ!” ซูอวี๋เสียดเสียวจนต้องส่งเสียงระบายความพลุ่งพล่าน มันเสียดวาบ ร้อนเร่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 87

มัจฉา วารี 11หยางหลิวกดสะโพกห่มระรัวเร็วขึ้น สองมือคว้าจับข้อมือของหญิงสาวดันยกสูงวางเหนือศีรษะ เขาทาบหน้าอกลงกับอกนุ่มหยุ่น กระทั้นเอวสอบถี่ยิบลึกล้ำ ก้มลงสอดปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดกวาดควานพัวพัน “อา...ซูอวี๋ ต้องการอีกหรือเปล่า ตอนนี้อยากได้อะไร...อา..." พูดจบเขาก็จ้วงลึกรัวเร็วอัดโถมจนผิวปะทะ ชั่วขณะที่ความเสียวซ่านพลุ่งพล่าน ความเสียดเสียวปะทุขึ้นท่วมท้น เอวสอบกดค้างลึก...ตอกตรึง “อ๊า!!” สองเสียงครางประสานเมื่อความสุขสมระเบิดพร่าง... เขายังคงตอกตรึงอีกครั้ง กดค้าง ตอกตรึง กดเกร็ง มันสุขเสียวซาบซ่านจนดวงตาพร่าพราย ดิ่งลึกมันทั้งรุนแรง สุขเสียว ซาบซ่าน รัญจวนจนเขาหายใจหอบโยน ซูอวี๋ยกสองขาขึ้นเกี่ยวท่อนขาเพรียว หยางหลิวเลื่อนตัวขึ้นมาจูบเบาๆ ด้วยรอยยิ้มแนบหน้าผากกับหญิงสาว หลังผ่านพายุราคะอันเต็มตื้นแม้ไม่อยากบอกลาแต่หยางหลิวก็ตระหนักดีหยางหลิวกลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ไปดูตัว คบหาหญิงสาวคนหนึ่งเป็นแฟน เพราะความบ้าคลั่งของเขาในยามร่วมรัก หญิงสาวคนนั้นกลับบอกเลิกในเวลาต่อมาไม่นาน เขารู้ว่าเพราะอะไร แต่เขาห้ามตัวเองไม่ได้ เพียงปีเดียวเขาเปลี่ยนแฟนสาวไปสามคน ทุกคนให้เหตุผลเดียวกันหมด เขา..
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 88

อำพันแดงพันปี 1การชุมนุมชาวยุทธ์เพื่อหารือเกี่ยวกับการรับมือพรรคมาร ก่อให้เกิดความขัดแย้งที่ไม่อาจควบคุมได้ ทั้งนี้ก็เพราะจ้าวยุทธภพต้องการแย่งชิงอำพันแดงพันปีมาจาก ฮว่าอวิ๋น นางมารแห่งทิศประจิมซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคมารอำพันแดงพันปี...ผู้ใดครอบครองสามารถเพิ่มพูนพลังวัตรหนึ่งพันปี เรื่องนี้ไม่ว่าผู้ใดล้วนตระหนักดีฮว่าอวิ๋นครอบครองสิบปี จนถึงบัดนี้ยังไม่มีใครสามารถเอาชนะนางได้ ดังนั้นนี่จึงเป็นยุคสมัยของเหล่าอธรรมโดยแท้ ด้วยแม้แต่จ้าวยุทธภพก็ยังไม่อาจต่อสู้เอาชนะอีกฝ่ายได้ ประมือกันสองวันสองคืนทำได้เพียงเสมอกันไม่มีใครแพ้ชนะเท่านั้นแม้เป็นการชุมนุมทว่ามีชาวยุทธ์กลุ่มหนึ่งกลับไม่เห็นด้วย บางคนมองความเห็นแก่ตัวของจ้าวยุทธภพกระจ่าง เพราะการที่เขาพาคนของฝ่ายธรรมะไปมากมาย แต่ผู้ที่ได้ครอบครองอำพันแดงพันปี กลับมีเพียงเขาเท่านั้น...ที่สำคัญ...ไม่มีใครรู้ว่าอำพันแดงหน้าตาเป็นอย่างไร คือสิ่งใด รวมไปถึงใช้อย่างไรจึงจะถูกต้อง ด้วยได้ยินมาว่าอำพันแดงนั้น...มีพิษ การจะได้มาในครอบครองจึงอันตรายยิ่งบ้างกล่าวว่าอำพันแดง...เป็นเพียงอัญมณีชิ้นหนึ่งบ้างกล่าวว่า...เป็นอาวุธล้ำค่าบ้างก็ไม่เห็นด้วยทั้งย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 89

อำพันแดงพันปี 2แม้แต่หลุมศพยังถูกขุดขึ้นมา... ศพของฮว่าอวิ๋นส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งไปทั่ว บนหั่วซานนอกจากคนเฝ้าที่ยังไม่ละทิ้งหุบเขาแล้ว คนของพรรคมารมากมายกลับหายตัวไปแล้ว ราวกับว่าล่วงรู้ว่าข่าวลือมากมายจะนำคนของฝ่ายธรรมะขึ้นเขามามองคนของฝ่ายธรรมะรื้อค้นหั่วซานราวกับกลุ่มโจรปล้นชิง จิ่นหวงขมวดคิ้วถอนหายใจ “นี่หรือจอมยุทธ์ที่ล้วนตั้งตนเป็นฝ่ายธรรมะที่มีคุณธรรม การกระทำในวันนี้ช่าง...” เขาไม่รู้จะใช้ประโยคใดบรรยายการกระทำในวันนี้ของฝ่ายธรรมะ“โชคดีที่คนของฝ่ายมารได้แยกย้ายกันไปแล้ว หาไม่คงหนีไม่พ้นบาดเจ็บล้มตาย...” จิ่นเหยียนชางมองไปรอบๆ “รอให้พวกเขาค้นจนพอใจ พวกเรา...ค่อยช่วยฝังศพนางเอาไว้เช่นเดิมให้เรียบร้อย”“ขอรับ” คนของหอพิรุณรับคำจิ่นหวงเดินไปรอบๆ ด้านหลังหลุมศพของนางมารฮว่าอวิ๋นที่ครั้งหนึ่งเคยรุ่งเรือนไร้เทียมทาน มาวันนี้แม้ตายไปแล้วและถูกฝังในสุสาน ศพก็ยังไม่วายถูกขุดขึ้นมารื้อค้น เขาไม่สงสัยสักนิดว่าฝ่ายธรรมะขุดศพของนางขึ้นมาทำไม ก็อย่างที่พี่ชายของเขากล่าว ความละโมบของคนไม่เลือกฝ่ายธรรมะหรือฝ่ายมาร...ทุ่งดอกสือซว่านด้านหลังสุสานของพรรคมาร เบ่งบานลู่ไหวไปกับสายลม ที่นี่ให้ความ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-13
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 90

อำพันแดงพันปี 3“ซูจิ้ง!!” จิ่นเหยียนชางเหลืออด “เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครจึงมาเอะอะโวยวายต่อหน้าข้า ต่อหน้าน้องรอง เป็นสตรีแต่กลับไม่ไว้หน้าสามีในอนาคต ท่านแม่อบรมสั่งสอนเจ้ามาตั้งแต่เด็ก หรือนี่คือสิ่งที่เจ้าเรียนรู้มาตลอดสิบปี??”ซูจิ้งหน้าซีดทำหน้าไม่ถูก “ข้า...พี่ชาง ข้าไม่ได้ตั้งใจจะ...”“ตั้งใจหรือไม่บ่าวไพร่ก็เห็นหมดแล้ว!” เขาตำหนิตรงๆ “เจ้าหมั้นหมายกับน้องรองมาตั้งแต่เด็ก น้องรองไม่เคยไม่ให้เกียรติเจ้า การกระทำของเจ้าวันนี้ใช้ได้ที่ไหน หากยังเกิดเรื่องเช่นวันนี้อีก ข้าจะให้ท่านแม่ส่งเจ้ากลับตระกูลซู”“พี่ชาง!”“ข้าพูดจริงทำจริง หาไม่จะลองดูก็ได้” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็นชา “น้องรอง กลับเข้าไปข้างในกับข้า เตรียมตัวรายงานให้ท่านพ่อฟังเรื่องนางมารฮว่าอวิ๋น”“ขอรับ” จิ่นหวงถอนหายใจออกมาจากนั้นเดินกลับไปโดยไม่หันไปมองซูจิ้งที่ยืนมองตามซูจิ้งเป็นญาติผู้น้องของเขา มารดารักและเอ็นดูมากจนพามาอบรมสั่งสอนที่หอพิรุณ หมั้นหมายหวังให้เขาแต่งนางเป็นฮูหยิน เขาไม่เคยชอบนางอย่างที่บุรุษชอบสตรี เพียงมองว่านางเป็นญาติ...เป็นน้องสาวถึงอย่างนั้นสัญญาหมั้นหมายก็ถูกกำหนดขึ้นแล้ว เขาไม่อาจทำอะไรได้...
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-13
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
67891011
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status