บททั้งหมดของ ราคะ ปรารถนา: บทที่ 71 - บทที่ 80

จิ้งจอกพันปี 5ความโหยหานับพันปี การรอคอยอันแสนทรมาน น้ำตาของจิ้งจอกสาวหลั่งรินออกมาเงียบๆ หากแต่สัมผัสของเขากลับปลอบประโลมความเศร้าของนางได้เป็นอย่างดีริมฝีปากของเขาจูบซับหยาดน้ำตาจากสองข้างแก้ม สองมือใหญ่ลูบไล้เคล้นคลึงร่างงาม ชายหนุ่มสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อกอบกุมความนุ่มหยุ่นเย้ายวน ข้างหูยินยลเสียงครวญครางจากริมฝีปากอิ่มเขาลากริมฝีปากลงมายังลำคอหอมกรุ่น ลากฝ่ามืออีกข้างลงเคล้นคลึงสะโพกงาม กดกายสาวเสียดสีกับความกล้าแกร่งที่ผงาดขึ้นกับอารมณ์ซึ่งเริ่มปะทุภาพความสุขสมหนหลัง ความเร่าร้อนยามค่ำคืนกับความสุขสมแห่งกามารมณ์อันเย้ายวน ผสานกับความเป็นจริงที่กำลังปลุกเร้าความต้องการแห่งราคะความโหยหามากล้น กับความปรารถนาพลุ่งพล่าน ทำให้ทั้งสองไม่อาจหักห้ามใจ กระทั่งกระโจนลงไปในห้วงแห่งความหฤหรรษ์ของเพศรสซวี่หลางคลายสาบเสื้อหญิงสาวพร้อมดันลงผ่านลาดไหล่กลมมน ริมฝีปากลากระลงไปกับลำคอระหง หญิงสาวใบหน้าแหงนหงายยกมือกอดศีรษะของเขา ขณะชายหนุ่มขบเม้มปลายยอดถันผ่านเอี๊ยมตัวในสีแดง ชุดแพรพรรณของนางถูกเขาดึงร่นลงไปกับแผ่นหลังนวลเนียนเอี๊ยมสีแดงหลุดจากร่างนวลเนียน มือใหญ่กอบกุมเนินเนื้อนุ่มหยุ่นสลับข

จิ้งจอกพันปี 7แม้พยายามหักห้ามใจ แต่ยิ่งทำก็ยิ่งเพิ่มพูนความต้องการและความปรารถนาให้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี ดังนั้นที่ทำได้ก็คือปล่อยกายใจไปอย่างที่ควรจะเป็น...ซวี่หลางนั่งบนก้อนหินในลำธาร หมุนคนงามบนตักให้หันหลังแนบอกแกร่ง กายสาวยังคงกลืนกินตัวตนผงาดกล้าของเขา ขณะที่เขายกสะโพกของนางขึ้นจากนั้นกดลงดูดกลืนตัวตนของเขาล้ำลึก“อา” ซูจิ้งกายแอ่นหยัด นางเอนศีรษะพิงไหล่กว้าง หันหน้ารับจุมพิตพัวพัน สะโพกงามหมุนวนโยกคลึงเหนือตักกว้าง ซาบซ่านจนกายสาวสะท้าน มือหนึ่งนางทาบลงหลังมือชายหนุ่มที่กอบกุมอกนุ่มหยุ่น อีกมือคว้าจับศีรษะของเขาตอบรับการรุกเร้าของเขาอย่างถึงแก่น“อื้อ”ซวี่หลางลุกขึ้นยืนหมุนกายสาวกลับเข้าหาตัว ท่อนขาเพรียวถูกยกหยัด ขณะเขาสอดแก่นกายรุกเร้าลึกล้ำ ซูจิ้งกอดท่อนขารอบเอวสอบ สองแขนโน้มลำคอแกร่งพยุงกายนางตอบรับจังหวะการตอกตรึงลึกด้วยความสุขสมซาบซ่าน ความเสียดเสียวหวามไหวทำให้คนทั้งสองส่งเสียงครวญครางดังสลับการกระทั้นของผิวเนื้อจุดกระสันถูกถาโถม ความซาบซ่านพลุ่งพล่านปะทุเร่า การตอกตรึงของแก่นกายร้อนลวก กระทบส่วนในกายสาวอย่างถึงแก่น ไม่นานความกระสันก็นำพาความหฤหรรษ์อีกระลอกให้ระเบิด

จิ้งจอกพันปี 9นี่เป็นครั้งแรกที่นางเหยียบย่างมายังภพสวรรค์ของทวยเทพ ซูจิ้งไม่ได้ตื่นเต้นยินดี ตรงกันข้ามหัวใจของนางกลับเย็นเยียบ มองคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเทียนจวิน แม้แผ่นหลังคุ้นเคยแต่ท่าทางสง่างามของเขากลับดูเหินห่างเย็นชาเขาก็คือสัตว์เทพแห่งทิศตะวันตก ‘ไป๋หู่’เทพแห่งชะตาเป็นผู้ที่เปิดหัวข้อการประชุม หลังทวยเทพล่วงรู้การมีอยู่ของบุตรแห่งสัตว์เทพ “เดิมทีข้าน้อยคือหนึ่งในผู้ที่สมควรถูกลงโทษ ด้วยแต่แรกก็ปล่อยให้จิ้งจอกแดงทำตามอำเภอใจ หากเทียนจวินจะลงโทษซูจิ้ง เช่นนั้นก็ลงโทษข้าน้อยด้วยเถิด”“ลงโทษเจ้า?” เทียนจวินขมวดคิ้วมองเทพแห่งชะตา “เจ้าดูแลบันทึกชะตาชีวิตมนุษย์มานาน จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น ถึงจะบอกว่านางเป็นเพียงสัตว์เดรัจฉานที่ตบะอ่อนด้อย ทว่านางกลับสามารถตั้งครรภ์บุตรแห่งสัตว์เทพ เทพแห่งชะตา...” เทียนจวินมีท่าทีสงสัยในตัวของเทพแห่งชะตา “คงมิใช่เจ้าล่วงรู้อยู่ก่อนแล้วว่านางจะตั้งครรภ์ ดังนั้นจึงช่วยนางปกปิดเรื่องบนโลกมนุษย์มิให้ไป๋หู่ล่วงรู้?”ครานี้แม้แต่ไป๋หู่เองก็เงยหน้าไปมองเทพแห่งชะตา เขาเหลือบมองสตรีที่เอาแต่นั่งก้มหน้า ปอยผมของนางข้างหนึ่งเริ่มเปลี่ยนเป

จิ้งจอกพันปี 11“หืม”“ข้ารักท่าน”เขาหัวเราะ “วันนี้เจ้าดูเหมือนอารมณ์ดีมาก”นางแอบหยิกเขาไปคราหนึ่ง “ข้าชอบฟังท่านชี้แนะเสี่ยวไป๋หู่”เขาถอนหายใจมองไปยังทิศทางที่เทพแห่งชะตาพาบุตรชายจากไป “เขาจะไม่เป็นไร เจ้าไม่ต้องกังวล เขาเป็นเด็กดีเทียนจวินเองก็ชื่นชม สัตว์เทพอีกสามตนเองก็ล้วนชอบและเอ็นดูเขา เขาทำหน้าที่ได้ดีแม้ยังคงอ่อนวัย”ซูจิ้งพยักหน้าซบแก้มกับอกเขา สูดกลิ่นอายคุ้นเคยที่นางชมชอบ มองไปนอกถ้ำอันสงบเงียบ ยอดเขารื่อซานส่วนในเป็นถ้ำที่นางกับซวี่หลางอาศัยอยู่ แยกออกมาจากเหล่าจิ้งจอกแดงตนอื่นๆด้วยพลังของไป๋หู่และเทพแห่งชะตา รื่อซานถูกพรางตาจากมนุษย์ ภูติ รวมไปถึงปิศาจ ที่นี่ปลอดภัยยิ่งกว่าสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า หากยึดจากคำพูดของเสวียนอู่[1]ผู้ซึ่งเคยมาเยือนคราหนึ่งซวี่หลางกอดหญิงสาวแนบอก เอียงหน้าจุมพิตเบาๆ ยังหน้าผากนวล “จิ้งเอ๋อร์”“หืม”“เคียงคู่กับเจ้าชั่วนิรันดร์ ข้าไม่เสียใจ”นางชะงักเงยหน้าขึ้นมองเขา“ไม่ว่าในฐานะมนุษย์หรือสัตว์เทพ มีเจ้าเคียงคู่ข้าล้วนไม่เสียใจ ข้ารักเจ้าในฐานะซวี่หลางและจะรักเจ้าในฐานะไป๋หู่ สี่ภพชาติที่เจ้าอยู่เคียงข้างข้า ขอบใจเจ้ามากที่รอคอย ขอบใจเจ้าที่อดท

มัจฉา วารี 3ตอนสัมภาษณ์เสร็จนึกไม่ถึงว่าเติงหมิ่นจะเดินมาส่งเขาถึงชั้นล่าง อีกฝ่ายยื่นซองให้เขาซองหนึ่ง “บอสให้เป็นค่าเดินทางค่ะ ที่เหลือก็เอาไปจ่ายเป็นค่าปรับสำหรับที่พักที่ต้องยกเลิกก่อนสัญญา”เขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตกตะลึง เติงหมิ่นหัวเราะ “คงไม่คิดว่าเราจะไม่สืบประวัติคุณก่อนรับเข้าทำงานนะคะ แน่นอนพวกเราต้องระวังให้มากหน่อย เดี๋ยวนี้มิจฉาชีพที่ทำตัวเป็นคนดีเยอะแยะไปค่ะ บ้านหลังนั้นสำคัญต่อบอสมาก คุณเหมาะที่จะดูแลที่นั่นค่ะ หวังว่าเราจะไม่เลือกคนผิด วันเดินทางฉันจะโทร.ไปแจ้งรายละเอียดอีกครั้ง จะมีคนไปรับคุณไปส่งที่สนามบิน จากสนามบินจะมีคนรอรับคุณอยู่ เดินทางปลอดภัยนะคะ”“ขอบ...ขอบคุณครับ” เขาไม่ได้เปิดซองออกดูในทันที แต่รู้ว่าซองนั้นหนามากตอนเดินไปรอรถเมล์เขาหวนนึกถึงวันที่ตัวเขากลายเป็นคนตกงาน ความสิ้นหวัง ความกังวล ในที่สุดวันนี้ก็คลายลง ไม่เพียงได้งานแต่บอสยังเป็นคนใจกว้างและมือเติบจริงๆ ยังไม่เริ่มงานก็แจกซองแดงแล้ว แถมข้างใน...เขาแง้มซองดูก็ต้องตกใจ ..เป็นซองแดงจริงๆ ธนบัตรสีแดงปึกใหญ่ ให้เขาเดาในนั้นน่าจะมีไม่ต่ำกว่าสองพันหยวน!!!“จะบ้านผีสิงหรือแดนสนธยาฉันก็ต้องอยู่ให