Lahat ng Kabanata ng Thorns of the Past (Playful Fate Series #1): Kabanata 1 - Kabanata 10

𝘔𝘢𝘳𝘳𝘪𝘢𝘨𝘦“Handa ka bang panindigan ang ginawa mo?” nagulat ako sa biglang tanong ni Lolo. Andito kami ngayon sa loob ng silid-aklatan at nakaupo sa mahabang sofa, habang si Lolo naman ay nakaupo sa sofa na nasa gilid habang nasa likuran niya ang lawyer niya. Hindi ko alam bakit ba sinasabi ni Lolo iyan. Akala ba niya ito ang unang beses na mahalikan ako at umaasta siyang buntis ako ngayon na kailangan panindigan?“Lo, ano bang sinasabi niyo? Anong paninindigan? Bakit naman kailangan niya akong panindigan?” alma ko sa kan’ya. Nanlilisik ang mga matang tumitig sa akin si Lolo, “Pwede ba, Frederica! Hindi pwedeng hayaan ko lang na may lalaking humalik sa iyo, baka malaman pa ng mga kakilala ko at akalain nilang pinapabayaan ko ang mga apo ko!”Napahawak ako sa aking sentido, dahil sa mahaba niyang sinabi. Minsan talaga ay nakakalimutan kong over protective siya sa amin. “Lo, hindi naman ito ang unang halik ko. Hayaan niyo na.” napatingin silang lahat sa akin at napahawak nalan

𝘗𝘭𝘢𝘯Siya ang unang nakapasok sa kusina, habang ako ay nakasunod lamang at nasa likuran niya. Ewan ko bakit ba ako sumama sa kaniya, hindi naman ako sumasabay sa mga trabahador. Hindi sa ayoko, pero iba kasi ang pagkain nila, sa pagkain namin ni Lolo. Iba rin ang lugar kung saan sila kumakain. Porket alam ng mga kasamahan niyang magpapakasal kami ay hindi sila nagtaka na wala ito ngayon at kasama nilang kumakain? “Manang, ano pong ulam?” sambit niya, inakbayan si Manang. Walang galang talaga ang isang ito. Tinuro naman ni Manang ang mga nakatakip. “Ito kaldereta at sinigang.”Si Noel kinalimutan atang kasama niya ako at bunuksan ang mga kaldero, inilapit pa ang mukha at napapikit. Masarap siguro? Mukhang napansin ako ni Manang at nanlaki ang matang tumingin sa akin. “Oh ikaw pala senyorita. Ano pong ginagawa niyo rito?”Sasagot na sana ako, kaso inunahan ako ng lalaki. “Sabay kaming kakain, nang.” ngingiti niyang sabi. Kumunot ang noo ni Manang sa narinig. Kahit ako nagtatak

𝘊𝘰𝘯𝘧𝘶𝘴𝘦 Gabi. Punong-puno ng katahimikan ang gabi ko, ang tanging naririnig ko lang ay ang ingay ng mga kuliglig sa labas. Hanggang ngayon ay nasa isipan ko pa rin ang sinabi ni Noel. Na pumapayag na siya sa plano kong hindi ituloy ang kasal tapos ay tutulungan niya pa ako. Dapat nga masaya ako ngayon at nag-iisip na ng plano para ihinto ang kasal. Pero imbis na plano ang isipin ay siya at ang dalagang kasama niya kanina ang naglalaro sa utak ko. Silang dalawa…magkahawak ang kamay at nagtatawanan. Iyong tawanan na sigurado akong hindi ko maibibigay… Binuksan ko ang pinto patungo sa balkonahe at napayakap sa sarili ko. Ang laylayan ng bestida ko ay sumasabay sa ihip ng hangin. Ang lalaking kanina ay nasa isip ko, ngayon ay nakikita kong nasa ilalim ng malaking puno. Pero hindi lang siya ang natanaw ko…si Ligaya—ang babaeng kasama niya kanina at ang sinasabing nobya niya. Nanliit ang mga mata ko sa eksenang nadatnan. Dalawa silang nag-uusap at parang sinusuyo ni

𝘏𝘶𝘴𝘣𝘢𝘯𝘥 Morning. “Good morning. Aalis muna kami, I will tour him around,” paalam sa akin ni Mildred. Napatingin ako sa labas ng bintana dahil sa kaniya. Hindi naman ganoon kainit kahit na alas nuebe na ng umaga, mukha ring malamig pa ang simoy ng hangin kaya baka masarap pang magliwaliw. Tutal hindi naman gaano ako lumalabas, maganda sigurong samahan ko sila. Bumalik lang ang tingin ko sa kanila ng magsalita si Lindon may hawak na tubigan at katabi ni Mildred. “Ms. Leano, you won't come with us? It will be great if madami tayo,” he said enthusiastically. He is right. Dapat ko rin silang samahan, dahil bisita sila kahit pa si Mildred. “Nah. Hindi sasama ‘yan, Lindon,” pagharang ni Mildred na nagpairap sa akin sa kawalan. Ang hilig manguna ng babaitang ito. “I’ll come. Nakakahiya naman sa bisita kung hindi siya ipapasyal ng nakatira,”Lumabas na kami at nasa labas ng kwadra—bahay ng mga kabayo. Gusto ko sana silang ayain na mag horse back riding, pero bumulong sa akin si

SulkyLumipas ang dalawang araw at hindi ako pinapansin ni Noel, madalang ko rin siyang makita sa mansyon. Sa hindi ko malamang dahilan ay parang may kulang sa mga araw na lumipas, siguro ay masyado akong nasanay sa pang-iinis at pang-aasar niya sa akin. Si Lindon umuwi na pabalik sa bansa niya, habang si Mil naman ay narito pa rin ang mga gamit pero lumuwas papuntang Manila. Ang lolo naman ay madalang ko rin makita, kaya hindi rin ako nagluluto ng agahan. Wala akong narinig mula kay lolo kung nasaan siya, hindi ko rin naman kasi pinapakielaman lalo na at sigurado akong tungkol sa negosyo. Masyadong payapa ang araw ko at parang hindi ako mapakali sa kama ko. Paikot-ikot sa kwarto, at gumugulong sa kama. Sa ganiyan ko labg napapalipas ang oras. Sumapit ang tanghali. Napagdesisyonan kong lumabas at pumunta sa hardin, mahapdi man sa balat ang hangin at tirik ng araw ay hindi ako nagpatinag. Para lang kasi akong nahihila na pumunta roon kahit wala nman akong gagawin. Ang nadatnan ko a