All Chapters of จังหวะรัก ลัดวงจร: Chapter 61 - Chapter 70

เวลา 16:00 น. ณ ห้องทำงาน Co-Director อาคารสยามคอร์ป ทาวเวอร์ปัง!ประตูไม้โอ๊กบานใหญ่ถูกผลักออกอย่างแรงจนกระแทกผนัง เมริน ก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องทำงานของ พีท สภาพของเธอยังคงเปียกชื้นจากสายฝนกรดในย่านพระนคร 2.0 ปลายผมสีบลอนด์ลู่แนบแก้ม แต่แววตาของเธอวาวโรจน์ราวกับมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายในพีทกำลังยืนพิจารณาโมเดลเมืองจำลองสามมิติ (Holographic Cityscape) อยู่กลางห้อง เขาลดมือลงและหันมามองเมรินด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา"เมริน! คุณเพิ่งฟื้นตัวนะ ทำไมถึงออกไปตากฝนแบบนี้...""ไม่ต้องมาแตะตัวฉันพีท!"เมรินปัดมือของพีทออกอย่างไม่ไยดี เสียงของเธอเย็นเยียบจนอุณหภูมิในห้องแอร์ดูอบอุ่นไปเลย "หยุดแสดงละครบทอัศวินแสนดีได้แล้ว... ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว"พีทชะงัก แววตาที่เคยอบอุ่นของเขาสั่นไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งตามวิสัยคนฉลาดที่รู้ตัวว่าเกมพลิกแล้ว"คุณไปหาเขามาสินะครับ""ใช่! ฉันไปหาก้องมา!" เมรินก้าวเข้าไปประชิดตัวพีท "และฉันก็ได้รู้ว่า ยาถอนพิษที่ช่วยชีวิตฉัน มันไม่ได้มาจากเส้นสายการแพทย์ VVIP ของตระกูลวรจักรเศรษฐ์ แต่มันมาจากเงินหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดของก้อง...

เวลา 07:30 น. ณ ลานกว้างท้ายซอยพระนคร 2.0ความสงบยามเช้าถูกทำลายลงด้วยเสียงเครื่องยนต์ต้านแรงโน้มถ่วงขนาดใหญ่ รถเทรลเลอร์ลอยตัว (Hover-Trailer) สีขาวสะอาดยาวกว่าสิบเมตร ค่อยๆ ร่อนลงจอดที่ลานกว้างข้างฟาร์มผักนีออน ตัวถังรถกางออกอัตโนมัติด้วยระบบไฮดรอลิก กลายสภาพเป็น "ศูนย์บัญชาการชั่วคราว (Mobile Command Center)" สุดล้ำ ผนังกระจกใสกันกระสุน ภายในติดแอร์เย็นฉ่ำ มีหน้าจอโฮโลแกรมและเซิร์ฟเวอร์ย่อยครบครันชาวบ้านต่างพากันมายืนมุงดูด้วยความตื่นตาตื่นใจ"โห... อย่างกับยานอวกาศมาลงจอดหน้าบ้านเลยว่ะ" จ็อดที่ยืนคาบแปรงสีฟันอยู่หน้าออฟฟิศ Wanderer ถึงกับตาค้างเมริน ก้าวลงจากรถ SUV หุ้มเกราะที่ขับตามมา วันนี้เธอมาในลุคผู้บริหารสายลุย เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขน กางเกงสแล็คเข้ารูป และสวม 'หมวกนิรภัยสีขาวปั๊มโลโก้สยามคอร์ป' เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากเมื่อเห็น ก้อง ยืนกอดอกพิงกรอบประตูออฟฟิศฝั่งตรงข้าม มองมาที่เธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก"เตรียมห้องประชุมให้พร้อม" เมรินหันไปสั่ง ดร.เอก หัวหน้าทีมวิศวกรโครงสร้างของสยามคอร์ป ชายวัยสี่สิบต้นๆ ที่ใส่แว่นตาหนาเตอะและดูเจ้าระเบียบทุกตารางนิ้ว "อีกสิบ

เวลา 13:45 น. ณ ปากอุโมงค์ระบายน้ำ โซน 3เสียงเครื่องตัดถ่างไฮดรอลิกดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ทีมกู้ภัยฉุกเฉินของสยามคอร์ปและชาวบ้านพระนคร 2.0 กำลังช่วยกันดึงเศษซากเหล็กและแผ่นคอนกรีตที่พังทลายลงมาเมริน ยืนรออยู่ที่ปากหลุม ฝนกรดยังคงโปรยปรายลงมาเปียกสูทสีเบอร์กันดีราคาแพงของเธอจนลู่แนบตัว แต่เธอไม่สนใจร่มที่บอดี้การ์ดพยายามกางให้ สายตาของเธอจ้องเขม็งลงไปในความมืดมิดของอุโมงค์ หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง"ดึงขึ้นมาเลย! ระวังหน้าอกเขาด้วย!" เสียงหัวหน้าชุดกู้ภัยตะโกนสั่งการสลิงเส้นหนาค่อยๆ ดึงเปลพยาบาลสนามขึ้นมาจากหลุมลึกบนเปลนั้น... ก้อง นอนกัดฟันกรอด สภาพของเขาดูแทบไม่ได้ ชุดช่างสีน้ำเงินถูกย้อมด้วยโคลนสีดำและน้ำครำเหม็นคาว ใบหน้าเปื้อนคราบเลือดที่ไหลซึมจากรอยแผลบาดลึกที่โหนกแก้ม มือซ้ายของเขากุมสีข้างด้านขวาไว้แน่น ใบหน้าเหยเกจากความเจ็บปวดของกระดูกซี่โครงที่ร้าว"พี่ก้อง!" มายด์ที่เพิ่งถูกดึงขึ้นมาก่อนหน้านี้และกำลังปฐมพยาบาลแผลถลอกอยู่ วิ่งถลาเข้าไปหาเปลของลูกพี่พร้อมน้ำตาแต่คนที่ไปถึงตัวก้องเร็วกว่า คือ เมรินเธอพุ่งตัวฝ่าวงล้อมของทีมแพทย์และหน่วยกู้ภัย ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นโคลนแ

เวลา 19:15 น. (เหลือเวลาอีก 25 นาที ก่อนก๊าซพิษลอยตัว) ณ ชุมชนพระนคร 2.0ความมืดมิดเข้ากลืนกินย่านสลัมไซเบอร์พังก์ทันทีที่ระบบไฟฟ้าถูกชัตดาวน์ มีเพียงแสงสลัวจากไฟฉายและไฟฉุกเฉินสีแดงที่กะพริบเตือนอยู่ตามมุมตึก เสียงไซเรนดังก้องระงมไปทั่ว เครื่องฟอกอากาศนาโนที่เคยพ่นละอองบริสุทธิ์ บัดนี้หยุดนิ่งสนิท"กลิ่นมันมาอีกแล้ว! กลิ่นก๊าซไข่เน่า!" เสียงชาวบ้านตะโกนอย่างตื่นตระหนก ความโกลาหลเริ่มปะทุขึ้นที่หน้าออฟฟิศ Wanderer Servicesก้อง ในสภาพที่มีผ้าพันแผลรัดแน่นรอบซี่โครงและโหนกแก้มแปะพลาสเตอร์ยา กำลังรื้อกล่องเครื่องมือเหล็กใบใหญ่ที่สุดออกมา เขากัดฟันกรอดทุกครั้งที่ขยับตัวแรงๆ ความเจ็บปวดจากกระดูกที่ร้าวแล่นแปลบปลาบไปทั่วร่าง"พี่ก้อง! พี่เพิ่งรอดตายมานะ ร่างกายพี่รับแรงกระแทกไม่ไหวหรอก!" มายด์ พยายามดึงคีมตัดเหล็กขนาดใหญ่ (Bolt Cutter) ออกจากมือเขา "ให้หนูกับพี่จ็อดไปทำแทนเถอะ!""ไม่ได้มายด์! โรงไฟฟ้าสถานีย่อยของสยามคอร์ปมันใช้ระบบเซฟตี้แบบ 'ทริปเปิลล็อก (Triple Lock)' ถ้ากะจังหวะจั๊มป์สายเมนพลาดแค่เสี้ยววินาที โดนย่างสดเป็นตอตะโกแน่!" ก้องดึงคีมกลับมา สะพายกระเป๋าเครื่องมือขึ้นบ่า"ก้อง!

เวลา 10:30 น. ณ ห้อง VVIP สยามคอร์ป เมดิคอลเซ็นเตอร์ความโรแมนติกที่เพิ่งเบ่งบานถูกแช่แข็งในชั่วพริบตา เมื่อหน้าจอโฮโลแกรมของ คุณชายพีท ฉายกราฟตัวเลขสีแดงที่ดิ่งลงเหวอย่างบ้าคลั่ง"มันไม่ได้ขโมยไปทีเดียวร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ" พีทอธิบายด้วยความเคร่งเครียด ขยับแว่นตาอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ข้อมูล "มัลแวร์ตัวนี้มันทำงานเหมือน 'ปลิง' มันดูดเงินทุนสำรองของสยามคอร์ปแตกแขนงออกเป็นธุรกรรมย่อยๆ กว่าพันรายการ วิ่งผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัลเถื่อน (Dark Wallets) ทั่วโลก... ภายใน 48 ชั่วโมง เงินหมุนเวียนทั้งหมดของบริษัทจะหายวับไป และสยามคอร์ปจะถูกฟ้องล้มละลายทันที"เมริน กัดริมฝีปากแน่น เธอเอื้อมมือไปกระชากสายน้ำเกลือที่หลังมือออก"เมริน! ทำอะไรน่ะ!" ก้องที่นอนอยู่บนเตียงพยายามจะลุกขึ้นห้าม แต่ซี่โครงที่ร้าวทำให้เขานิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด"ฉันจะอยู่เฉยๆ ในขณะที่บริษัทของพ่อกำลังจะถูกปล้นไม่ได้!" เมรินกดปุ่มเรียกชุดสูทสำรองจากตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติ "พีท! สั่งระงับการเทรดหุ้นของสยามคอร์ปชั่วคราว ดึงทีม IT Security ระดับหัวกะทิทั้งหมดมาบล็อกพอร์ตการโอนเงิน!""ทำไปแล้วครับเมริน... แต่ไฟร์วอลล์ของเรามันบล็อกคำสั