All Chapters of ร้านอาหารและยา จันทร์หอม: Chapter 31 - Chapter 40

เขาถอนหายใจหนัก ร่างกายยังมีประกายแสงบาง ๆ เกาะอยู่ตามแขน ปีเตอร์มองลูกชายอย่างปลาบปลื้ม ขณะที่เบียร์ในหม้อทองแดงยังเดือดปุด ๆ — กลิ่นหอมของมอลต์ผสมกับกลิ่นใบไม้สดใหม่ ราวกับธรรมชาติทั้งปวงกำลังเฉลิมฉลองการ “ตื่น” ของสิ่งที่หายไปกว่าศตวรรษซาร่าเดินมาถึงสวนหลังบ้านด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่สิ่งที่เห็นทำให้ต้องอ้าปากค้าง—ต้นพืชที่เมื่อเช้ายังเป็นเพียงกอเล็ก ๆ ตอนนี้กลับสูงท่วมหัว ดอกไม้เบ่งบานทั่วบริเวณราวกับเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิในพริบตา แม้กระทั่งต้นสมุนไพรที่เธอปลูกไว้ใช้ในครัวก็ออกผลเต็มต้นจนกิ่งแทบหัก“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย… อาเธอร์!?” เธอร้องถามเสียงหลง“คือว่า... ผมไม่รู้เหมือนกันครับแม่ อยู่ดี ๆ ก็เกิดแสงสีเขียว แล้วพ่อก็บอกว่าผมมีพลังธาตุพืชพรรณ... แล้ว—”อาเธอร์พูดยังไม่ทันจบ เสียง “ตุ้บ!” ก็ดังขึ้นข้างหลัง ปีเตอร์ผู้เป็นพ่อ ล้มพับไปนอนตะแคงอยู่ข้างหม้อเบียร์ที่ยังอุ่นควัน“พ่อ!?”

เขาเดินต่อไปอีกหน่อยก็พบลำธารสายเล็ก ๆ ที่แยกจากทะเลสาบ น้ำใสจนมองเห็นพื้นทรายละเอียดด้านล่าง ฝูงปลาตัวเล็กสีเงินแหวกว่ายผ่านเท้าไปมาอย่างไม่กลัวคน อาเธอร์นั่งยองลง ใช้มือตักน้ำขึ้นมาล้างหน้า — น้ำเย็นแต่ไม่หนาว ให้ความรู้สึกสดชื่นจนอยากสูดลมหายใจให้เต็มปอดอาเธอร์เดินเลียบลำธารลงไปยังเชิงน้ำตก เสียงน้ำกระทบโขดหินดัง “ซ่าาาา” แผ่วเบาแต่ต่อเนื่อง สายหมอกจากละอองน้ำลอยกระจายไปทั่วพื้นที่ ทำให้ผิวกายรู้สึกเย็นสบายและสดชื่นอย่างน่าประหลาด เขาก้าวเท้าไปตามหินเรียบที่ปกคลุมด้วยตะไคร่สีเขียว แล้วหยุดลงตรงแอ่งน้ำใสที่ปลาสวรรค์กำลังว่ายไปมาแสงแดดลอดผ่านม่านน้ำตกสะท้อนเกล็ดสีรุ้งบนลำตัวปลาสวรรค์ มันงดงามจนแทบไม่กล้าทำร้าย แต่ในใจอาเธอร์กลับรู้ดี — นี่คือของขวัญจากธรรมชาติ ที่จะกลายเป็นอาหารอันแสนอร่อยในวันนี้หลังจากตกปลาได้สองสามตัว เขาก็เก็บสาหร่ายสีเขียวมรกตที่เกาะอยู่ตามหิน และเก็บหินเกลือก้อนเล็ก ๆ ที่ซึมไหลออกมาจากผนังหินด้านข้าง ก่อนจะเดินกลับไปยังลานก่อสร้างที่ลุงจอร์จ ป้ามาร์ธา และลุงทอมส

“งั้นข้าขายเจ้าขวดละหนึ่งเหรียญเงินดีไหม?” ทีชหัวเราะเบา ๆ “ขวดพวกนี้ต้องเป่าให้เข้าทรง แล้วยังมีลวดลายพระจันทร์อีก—ละเอียดมากเลยนะ”“เยี่ยมเลยครับ!” อาเธอร์ตอบอย่างตื่นเต้น ก่อนจะเสริมต่อ “แต่ถ้าเพิ่มลูกเล่นอีกนิดได้มั้ยครับ ผมอยากให้ข้างในขวดมี ‘พระจันทร์เรืองแสง’ ตอนกลางคืน สุ่มลวดลายไม่ซ้ำกัน เหมือนเป็นของขวัญเล็ก ๆ จากหมู่บ้านแสงจันทร์...”ทีชเลิกคิ้วขึ้นนิด “อื้อหือ ไอเดียเจ้าดีไม่เบาเลยนะ ถ้าอย่างนั้นราคาคงขึ้นเป็นสองเหรียญเงินต่อขวด เพราะข้าคงต้องไปขอผลึกเรืองแสงจากร้านตีเหล็กอีกทีหนึ่ง” เขาหัวเราะในลำคอ “แต่ข้าชอบนะ ไว้สองวันให้มารับของตัวอย่างไปก่อนยี่สิบขวดละกัน ถือเป็นของขวัญเปิดทางให้เจ้าหนุ่มนักฝัน”อาเธอร์ยกมือไหว้อย่างดีใจ “ขอบคุณครับลุงทีช ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนครับ!”หลังจากตกลงเสร็จ เขาเดินออกจากร้าน กลิ่นหอมของแก้วร้อนและลมเย็นจากแม่น้ำพัดผ่านหน้า เสียงชีวิตในหมู่บ้านยังคงคึกคัก พ่อค้าแม่ค้าตะโกนขายของ เด็ก ๆ วิ่งไล่กันไปตามทางเดินห

อาเธอร์หรี่ตาแล้วทำหน้าเหมือนถูกท้าทาย “แน่นอนสิครับ! ผมมีท่านแม่เป็นจอมเวทธาตุน้ำ ท่านรดน้ำต้นไม้ที ดอกไม้โตเร็วกว่าเดิมตั้งสามวันแน่ะ!”ลุงเลวิสหัวเราะในลำคอ “ฮะฮะฮะ ถ้าอย่างนั้นหลานก็เอาไปเลยสิ อย่าลืมล่ะ พืชพวกนี้ชอบน้ำพอดี ๆ ไม่ใช่ให้แม่เจ้ารดเสียจนรากเน่า!”“ครับ ๆ ผมรู้ครับ” อาเธอร์รับคำเร็ว แต่ในใจกลับหัวเราะร่วน~ หึหึ ท่านพ่อบอกว่าผมเป็น “จอมเวทธาตุพืชพรรณ” คนเดียวในศตวรรษเลยนะ ลุงจะรู้ไหมนะ ว่าผมแค่จับดินก็เรียกยอดอ่อนให้โตขึ้นได้แล้ว ~เขาแอบยิ้มอย่างภาคภูมิใจ พลางมองกิ่งตอนในมือด้วยแววตาแน่วแน่ ราวกับกำลังเห็นภาพสวนแห่ง “จันทร์หอม” ของตนเองงอกงามขึ้นตรงหน้าลุงเลวิสมองหลานชายที่ยืนนิ่งเหมือนกำลังเพ้อฝันแล้วส่ายหัวเบา ๆ “เจ้าหนุ่มคนนี้ ถ้าเอาความมุ่งมั่นไปปลูกแทนเมล็ดไม้ คงได้ป่าทั้งผืนแล้วมั้ง”“ลุงว่าอะไรนะค

อาเธอร์เดินช้า ๆ ผ่านฝูงม้าที่กำลังกินหญ้า พลางมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ“อื้อหือ… ถ้าเป็นชีวิตก่อนนี่ เซลฟี่ยับแน่เลย” เขาพึมพำกับตัวเอง พร้อมยิ้มกว้างขณะที่กำลังจะเดินต่อ เขากลับรู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาม้าตัวหนึ่งเงยหน้าขึ้นจากกอหญ้า แล้วสบตาเขาอย่างตรงไปตรงมามันเป็นม้าขนาดกลาง รูปร่างสมส่วน กล้ามเนื้อแน่นแต่ไม่เทอะทะ ขนสีเทาเงินเงาเหมือนผิวจันทร์ในคืนข้างแรม ดวงตาสีเข้มลึกเหมือนมองทะลุใจได้ และแผงคอที่พลิ้วไหวไปตามลมให้ความรู้สึกสง่างามปนดื้อรั้น“อื้อหือ... หล่อกว่าผมอีก” อาเธอร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงทึ่ง“นั่นเจ้ามูนเรย์น (Moonrein)” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังอาเธอร์หันไป เห็นหญิงสาวผมสีน้ำตาลแดงถักเปียหลวม ๆ แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตแขนพับและกางเกงขี่ม้า รองเท้าหนังเต็มไปด้วยฝุ่นจากทุ่ง แต่ดวงตาเธอสดใสและเฉียบคม&ldq